LOGINMabilis akong nagpaliwanag, "Vicento, hindi! Hindi pa ako nakakakita ng ganoon. Ang pinakamatindi lang ay mga lalaking kalahating hubad."Masama ang tingin sa akin ni Melissa.Lumapit na si Vicento. Itinaas niya ang kamay niya at marahang hinawakan ang baba ko. "Hindi ko akalaing may ganito ka palang hilig."Patay.Nabisto na ako."Vicento, ipinadala lang iyon ni Mariel. Isang video lang ang pinanood ko. Labinlimang segundo lang iyon. Pagkabukas ko pa lang, natapos na agad ang video. Wala pa nga akong oras na takpan ang mga mata ko."Biglang nagsalita si Angelo. "Tama, Mr. Victorillo. Makapagpapatunay ako na hindi tumingin si Mrs. Victorillo sa mga hubad na modelo. Mga abs lang ng ibang lalaki ang pinanood niya.""Oo! Kita mo? Pati si Dok ang nagsabi. Paano naman ako manonood ng hubad na modelo?"Tumango si Angelo. "Oo. At sinabi rin ni Mrs. Victorillo na dadalhin niya si Miss De Leon sa isang clubhouse para um-order ng sampu o walong male model. Sabi pa niya, nakapagpapahaba raw iyon
Natigilan ako. Hindi pala talaga guni-guni ko iyon.Kaya pala hindi niya agad sinabi at sinadya pa akong papuntahin upang isara ang pinto, dahil natatakot siyang marinig ng mga tao sa bakuran."Ano ang problema?""May senyales ng pagkalaglag ng bata. May amoy ng halamang mugwort sa katawan niya. Mukhang lihim siyang nagpapa-inject at gumagamit ng mugwort para mapanatili ang pagbubuntis."Talagang kakaiba si Marian. Paulit-ulit niyang sinasabi sa akin na malusog ang kanyang anak. Mukhang mas pinahahalagahan pa niya ang batang ito kaysa kay Denver.Siyempre, pribadong usapin na iyon. Hindi ako maaaring manghimasok. Kailangan ko munang alamin ang buong katotohanan bago gumawa ng konklusyon."Maraming salamat, Dok.""Dahil sinabi niyang maayos ang kalagayan ng bata, natatakot akong hindi niya seryosohin ang panganib ng pagkalaglag, kaya sinabi ko ito sa inyo. Sana ay mas mabantayan ninyo siya bilang kapamilya.""Sige."Muling binuksan ni Angelo ang kanyang medical box at nagsimulang magha
Matamang nakatitig si Melissa kay Dr. Angelo Bienvenido. Maya-maya, dahan-dahan niyang binitiwan ang kamay ng lalaki at mahina niyang sinabi, "Ayos lang ako."Ako lang ba ang nag-iisip nito? Bakit pakiramdam ko ay may kakaibang tensyon sa pagitan nilang dalawa?Agad akong lumapit sa kanya at sinabi, "Samahan na kita sa banyo. Baka mahimatay ka na naman.""Sige."Hinawakan ni Melissa ang kamay ko at dahan-dahan kaming naglakad. Mahina pa rin ang katawan niya at nahihilo pa, kaya inalalayan ko siyang makabalik sa kama.Sakto namang dumating ang katulong dala ang almusal. Magalang kong sinabi kay Angelo, "Dok, magdamag kayong nagpagod. Pagkatapos ninyong mag-almusal, magpahinga muna kayo sa guest room.""Maraming salamat sa inyong pag-aalala, Mrs. Victorillo. Ito ang reseta na isinulat ko. Maaari ninyo nang ipainom ang mga gamot kay Miss De Leon ayon dito, pero ang tradisyunal na gamot na Tsino ay iinumin lamang niya kapag tuluyan na siyang gumaling sa sipon.""Sige."Umupo ako sa tabi n
"Melissa, hindi ka puwedeng matulog nang ganyan. Basang-basa ang mga damit mo."Pagkahawak ko sa noo niya, napansin kong napakainit nito. Hay, ang munting tanga na ito na bihag ng pag-ibig.Dahil buntis ako, hindi ako puwedeng kumilos nang padalos-dalos, kaya nagpatawag ako ng isang katulong upang paliguan siya at palitan ang mga kumot.Nang dumating ang doktor ng pamilya, nilalagnat na si Melissa at halos wala sa sarili. Ang maliit niyang mukhang dati'y maputi at malinis ay namumula na ngayon."Ikaw ay..." Tiningnan ko ang taong nasa harapan ko. Hindi siya ang doktor na karaniwan kong nakikitang pumupunta rito.Mukha siyang nasa trenta anyos at pangkaraniwan lamang ang hitsura. Dahil sa mga nangyari noon, naging mapagduda na ako sa tuwing nakakakita ng estranghero.Narinig ko ang boses ni Vicento. "Siya si Dr. Bienvenido. Huwag kang mag-alala, isa siya sa atin."Nang marinig kong mapagkakatiwalaan siya, ipinaliwanag ko ang kalagayan ni Melissa. "Mukhang nilagnat siya matapos mabasa s
Bago pa man ako makatanggi, napunta ang mapagmatyag na tingin ni Melissa sa mukha ni Marian.Umupo si Marian sa tabi ko, hinawakan ang kamay ko, at nagsalita. "Napansin kong wala kang ganang kumain nitong mga nakaraang araw. Nag-alala nang husto sina Lolo at Tito Danilo kaya nahulaan nila ang nangyayari. Wala kang dapat ikahiya. Ganiyan din ako noong una akong nagbuntis. Sa umpisa, wala akong naramdaman, pero kalaunan, araw-araw akong nagsusuka. Pagkatapos ng tatlong buwan, saka lang gumaan ang pakiramdam ko.""Naku, nitong mga araw na ito, hindi talaga ako makakain ng kahit anong may mantika. Baka masayang lang ang kabutihan mo." Magalang kong tinanggihan ang alok niya.Sa ngayon, wala akong lubos na mapagkakatiwalaan maliban kina Lolo, Vicento, at Melissa.Ang lahat ng kinakain ko ay inihahanda ng chef na personal na kinuha ni Vicento, kaya ginamit ko ang pagbubuntis bilang dahilan para tanggihan ang alok ni Marian."Ilang buwan na ang bata?" masiglang tanong ni Marian. "Kapag ipina
Sa panahong naging kaluluwa ako, nakita ko ang pulseras na ginawa mula sa aking sariling abo, ang estatwang nililok mula sa aking laman at dugo, at maging ang aklat na gawa sa balat ko. Ngunit ni minsan ay hindi ko nakita ang tunay na hitsura ng aking bangkay.Mas matindi pa ang naging reaksiyon ko ngayon kaysa nang makita ko ang ulo ni Sherwin. Nanginig ang buong katawan ko at lumaki ang aking mga balintataw.Doon ko lang napagtanto na kapag sukdulan na ang takot ng isang tao, hindi na siya makasigaw. Para bang may humahawak sa lalamunan ko at unti-unti akong sinasakal.Napansin ni Melissa na may mali sa akin at agad na nagtanong, "Ate, anong nangyari sa'yo?""Larawan..." Hirap kong naibulong ang dalawang salitang iyon.Isang tingin lang ni Melissa sa cellphone ay napasigaw siya."Kuya!"Nais ni Vicento na si Melissa muna ang umaliw sa akin, ngunit nang marinig niya ang sigaw nito, dali-dali siyang pumasok.Iniabot ni Melissa ang cellphone. "May sadyang nagpadala ng litrato kay ate."
Tagos sa buto.Parang kidlat na tumama sa sala ng pamilya De Leon ang mga salitang binitiwan ni Julia. Biglang nanlamig ang paligid at ang kanina ay maiingay na usapan ay naputol na parang pinutol ng matalim na kutsilyo.Nakatutok ang tingin ng lahat kay Julia. Narinig ko ang nanginginig na boses n
Napatingin si Kuya Marco kay Julia at ngumiti. "Ah, ito ang family photo namin. Kilala mo naman siguro lahat ng nandito. Pero teka, hindi ba nagkaroon kayo ng koneksyon ni Ria dati?"Bago pa matapos ni Kuya ang sinasabi niya, biglang napasigaw si Julia."Patay! Patay!"Nanlaki ang mata ko. Bigla ak
Tuluyang nasira ang tensyon sa pagitan naming tatlo. Kaagad na nagbago ang expression sa mukha ni Denver— mula sa pagnanasa patungo sa malamig na pagkahinahon.Mabilis siyang tumayo at lumayo kay Nica. Nakita ko na ang eksenang ito nang maraming beses, kaya naman ay hindi na ako nagulat.Sa totoo l
Sa likod ng bakal na pinto ay may isang maliit na silid ang lumantad. Walang tao sa loob, ngunit sa bawat sulok ng dingding ay puno ng mga larawan.Dahan-dahang lumapit si Denver, pinagmasdan ang mga ito nang mabuti at doon niya napagtantong siya ang bida sa lahat ng mga litrato.Kahit noon pa man







![SOLD and OWNED by the BILLIONAIRE [R18]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)