LOGINPagkalabas nila ng restaurant, hindi napigilan ni Trese na magtanong. "Master, bibigyan n'yo talaga siya ng kalahating buwan para hanapin ang pumatay? Sa tingin ko, madaldal lang ang lalaking iyon at hindi mapagkakatiwalaan."Ngumiti nang bahagya si Sophia. "Hindi ko siya binigyan ng kalahating buwan. Ang totoo, binigyan ko ang sarili natin ng kalahating buwan. Kakabalik lang natin dito, at mahigpit tayong minamanmanan ng pulisya. Wala pa tayong sapat na pundasyon para makipagsagupaan nang harapan. Bigyan mo lang ako ng kaunting panahon para makapagtatag ng matibay na puwesto rito. Pagkatapos, dahan-dahan nating sisingilin ang utang niya."Nag-atubili si Trese bago muling nagsalita. "Pero... paano kung hindi talaga siya ang pumatay? Kung sakaling wala talaga siyang kasalanan... pakakawalan n'yo ba siya?"Malamig na ngumiti si Sophia. "Pakakawalan? Paano ako mabubuhay sa bansang ito kung ganoon? Kapag hinayaan kong yurakan ako nang walang kapalit, ano ang iisipin ng mga tao? Sa tingin
Nakatitig si Trese kay Anton na punong-puno ng pagkabigla.Kung hindi niya mismo nakita, hinding-hindi siya maniniwalang ito ang lalaking sinasabing malupit, marahas, at walang awa na pumatay kay Daniel.Sa unang tingin, ano ba ang pinagkaiba nito sa isang mayamang binatang mahilig magmaneho ng mamahaling sasakyan at manligaw ng mga babae kung saan-saan?Magtakda ng ibang araw para mag-away? Akala ba nito ay simpleng sparring lang iyon? Labanan iyon na buhay ang kapalit!"Hindi muna kita kakausapin. Ang amo ninyo muna ang kakausapin ko." Sabi ni Anton habang naglalakad papunta sa kotse kung saan nakaupo si Sophia."Tumigil ka." Mabilis siyang hinarangan ni Trese at malamig na sinabi, "Kapag lumapit ka pa ng isang hakbang sa aming master, babaliin ko ang leeg mo.""May silbi ba ang puro patayan at away araw-araw?" mahinahong pangaral ni Anton. "Bilang tao, matuto kang manalo gamit ang kabutihan.""Trese, hayaan mo siyang lumapit," biglang utos ni Sophia."Miss, natatakot akong may masa
Taimtim ang mukha at kalmado ang kilos ng lalaking ito. Kung hindi pa alam ni Marionne ang tunay nitong ugali, iisipin niyang nagsasabi ito ng totoo."Ano ba ang kailangan para pumayag kang makipagdiborsyo?" galit na tanong ni Marionne habang mabilis ang paghinga dahil sa inis."Asawa, alam mo naman kung gaano kasakit para sa akin ang diborsyo, kaya hinding-hindi ako papayag. Pero kung talagang gusto mo, nirerespeto ko ang desisyon mo. Kailangan mo lang akong bayaran sa pagkawala ng kabataan ko, reputasyon ko, at... semilya ko. Hindi naman kalakihan ang hinihingi ko— sampung bilyon lang," sabi ni Anton."Sampung bilyon? Mas mabuti pang mangholdap ka na lang!" galit na sagot ni Marionne."Kung ayaw mong pumayag, eh di hindi tayo magdidiborsyo. Inaantok na ako, aakyat muna ako." Pagkasabi niyon, mabilis siyang tumakbo paakyat."Walanghiya talaga." Napangiti na lamang nang mapait si Marionne habang pinagmamasdan ang kanyang likod.Kinabukasan, alas-sais pa lamang ng umaga ay nagising na
Pagkalabas ng opisina, napabuntong-hininga si Anton."Mukhang nahuhulog na sa akin ang asawa ko... Ano na ang gagawin ko ngayon?""Sa ugali niyang sobrang lamig, siguradong pipiliin niya ako: iiwan ko si Maribel at mamumuhay nang maayos kasama siya, o didiborsiyuhin ko siya at sasama kay Maribel.""Imposibleng iwan ko si Maribel. Siguradong masasaktan siya nang husto!""Pero hindi ko rin kayang hiwalayan ang asawa ko. Ang sarap na rin ng pakiramdam kapag kasama ko siya. Kahit wala pang nangyayari sa amin, parang tahanan ang pakiramdam kapag nasa tabi ko siya.""Gusto ko silang pareho!""Hay... Wala na akong magagawa kung guwapo talaga ako. Kapag dumating ang pag-ibig, hindi mo ito mapipigilan. Isang hakbang na lang muna sa bawat pagkakataon."Lumipas ang kalahating araw sa pagpapalipas niya ng oras sa kumpanya at ang isa pang kalahati sa hotel. Sa isang iglap, natapos ang buong araw.Bago matapos ang oras ng trabaho, nakatanggap si Anton ng fax mula kay Alissa tungkol sa impormasyon n
“Ano bang klaseng musika ito? Ang pangit!” inis na mura ni Alissa.“Ang Funeral March ni Chopin iyan, tugtugin para sa pagluluksa sa mga patay,” paliwanag ng maraming alam na si Marionne.“Nilagay ni Sophia ang piyesang ito sa pekeng bomba. Maliwanag na naghahanda siyang ipaghiganti ang kapatid niya. Baliw ang babaeng iyon—walang nakakaalam kung ano pa ang susunod niyang gagawin,” galit na sabi ni Alissa.“Sino ba si Sophia?” mausisang tanong ni Marionne.“Kapatid siya ni Daniel. Akala niya si Anton ang pumatay kay Daniel, kaya umuwi siya mula sa ibang bansa para maghiganti kay Anton,” paliwanag ni Alissa.“Talaga bang ikaw ang pumatay kay Daniel?” diretsong tanong ni Marionne kay Anton.“Gusto ko man talaga siyang patayin, may nauna nang pumatay sa kanya bago ko pa magawa,” sagot ni Anton.Napabuntong-hininga si Marionne sa ginhawa. Pinangangambahan niyang baka totoong pumatay si Anton.“Kahit masamang tao si Daniel, mali pa rin ang pumatay. Dapat ipinauubaya na lang iyon sa pulisya,
"Malamang ay naglagay si Sophia ng bomba sa opisina ni Marionne."Inagaw ni Anton ang susi sa kamay ni Alissa at mabilis na sumakay sa motorsiklo."Sasama ako." Agad na umangkas si Alissa sa likuran.Humarurot ang motorsiklo. Akala ni Alissa ay dati na siyang magpatakbo nang napakabilis, ngunit ngayon niya lang nalaman kung ano ang tunay na kabaliwan.Mahigpit niyang niyakap ang baywang ni Anton sa buong biyahe, ni hindi siya nangahas na bumitaw kahit sandali. Halos maipit ang kanyang dibdib sa likod ni Anton, ngunit wala itong panahon para pansinin iyon. Todo ang piga nito sa silinyador.Biglang huminto ang motorsiklo sa harap ng VGC.Pagkababa ni Alissa ay agad siyang nasuka dahil sa hilo. Nang makabawi siya, wala na si Anton.Tiningnan ni Anton ang oras sa kanyang telepono.Wala pang sampung minuto ang natitira. Mabilis siyang tumakbo paakyat at dumiretso sa opisina ni Marionne.Nakaupo si Marionne sa kanyang opisina habang nakatitig sa kanyang telepono. Pagkakita kay Anton ay agad
“Naku, Anton, ano’ng nangyari sa leeg mo?” mausisang tanong ni Danilo pagkapasok pa lang ni Anton sa lobby.“Hay naku, huwag mo nang itanong. Naging pabaya ako at nakalmot ng isang pusa,” inis na sagot ni Anton.“Anton, may ginawa ka bang kalokohan kaya ka kinalmot ng babae?” natatawang biro ni Dan
“Anton, magandang umaga!”Pagkabalik pa lang niya sa hotel, nasalubong niya si Danilo.Si Danilo ay isa nang lobby manager ng hotel ngayon, at puno siya ng sigla sa bago niyang buhay. Sanay siya sa hirap at maliit na sahod noon kaya talagang pinahahalagahan niya ang magandang trabahong ito.“Magand
Paglabas ni Anton mula sa coffee shop, muling bumigat ang kanyang pakiramdam. Isa-isang bumalik sa kanyang isip ang mga alaala. Hindi niya inakalang matapos ang mahigit isang taon ay ganoon pa rin kalinaw ang lahat. Akala niya ay nakalimutan na niya ang mga iyon, ngunit napagtanto niyang itinago la
Lumaki ang mga mata ni Alissa sa pagkagulat. Kilala niya si Marionne Villamor— presidente ito ng VGC, ang magiging susunod na CEO, at napakaraming tao ang pilit na nagpapapansin dito ngunit ni hindi nito pinapansin. Hindi niya inaasahang kilala pala nito ang simpleng construction worket na ito at t







