LOGINMattias AvilaIsang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko habang nasa kalagitnaan ako ng almusal na iyon. Matagal na panahon na rin nang huli kong maranasan ang ganitong klaseng eksena. Halos sampung taon na rin yata ang nakakalipas nang mamatay ang mga magulang ko at sa mga panahong iyon ay masasabi kong nakalimutan ko na kung paano ang umasta sa harap ng mga taong malapit sa akin.Hindi kalaunan ay nabasag ang pananahimik ko nang tapikin ako ni Tita Nicole."Kamusta nga pala ang buhay probinsya, iho?" nakangiti niyang tanong. "Yven told me, na marami ka raw inaasikaso roon. Mabuti naman at naisipan mong umuwi rito at iwanan pansamantala ang trabaho mo."Nagsalita si Jasmine. "Medyo pumayat nga siya, hindi tulad nang huli natin siyang nakita. Baka naman sa dami ng inaasikaso mo ay hindi mo na nahaharap ang sarili mo? Hindi mo ba natandaan ang sinabi sa 'tin ni Kuya Xavier about work?"Bago ko pa man sagutin si Jasmine ay agad na sumabat si Tito Rodolfo."Mattias is perfectly fi
Naya DiazMatapos kong maligo ay agad akong lumabas ng banyo. Habang abala akong nagpupunas ng buhok ko ay natigil ako nang mapukol ang tingin ko sa puwesto ni Xavier sa kama namin.Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko. Hindi ko maintindihan kung ano ang nararamdaman ko sa mga sandaling iyon. Pakiwari ko ay may sumaksak sa akin ng matalim na kutsilyo sa likuran ko. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na wala rito si Xavier sa tabi ko at nandoon siya, nakahiga pa rin sa ICU.Tuluyan ko nang inihinto ang ginagawa ko at hindi kalaunan ay umupo sa gilid ng kama.Ramdam ko ang unti-unting pagtulo ng mga luha ko na hindi ko alam kung kailan nagsimula. Sinusubukan kong magpakatatag at umahon mula sa pagsubok na ito, ngunit tila ba lalong sinusubukan ang tatag ng loob ko.Ilang saglit pa ay agad kong pinunasan ang mga luha ko nang bumukas ang pinto.Iniluwa niyon si Mom Nicole.Right before she spoke, natigil siya nang mapukol ang tingin niya sa akin. Dali-dali siyang
Mattias AvilaDalawang oras na ang nakakaraan simula nang makausap ko si Naya ngunit hanggang ngayon ay tila ba sariwa pa rin ang mga sinabi niya sa akin."Pwede bang humingi ng pabor?""Pwede naman. Depende lang kung kakayanin ko 'yan."Natawa siya ngunit agad din namang nagseryoso. "Can you take care of Xavier? Alam kong kayang gawin 'yon ni Yven. Alam ko rin na hindi siya hahayaan ni Ares at nang iba pa niyang mga tauhan. Pero sa dinami-rami ng mga kalaban niya na nakapaligid sa kanya, gusto ko, sobra pa sa sobra ang mga taong magbabantay sa kanya at sisiguraduhin ang kaligtasan niya."Kung tutuusin, hindi na kailangan ng proteksiyon ni Xavier. Kayang-kaya niyang protektahan ang sarili niya sa kahit na sinumang mangahas na magbalak ng masama sa kanya.Pero tama rin naman si Naya.May limitasyon at hangganan din ang lahat ng bagay. Lalo na sa nangyari ngayon sa kanya, paniguradong hindi magdadalawang-isip na magbalak ng masama sa kanya ang mga kalaban niya. Ngunit bukod doon, nasisi
Naya DiazPilitin ko mang matulog at ipikit ang mga mata ko ay hindi ko magawa. Sa puntong iyon ay nananatiling gising ang diwa ko sa kadahilanang gusto kong manatili sa tabi ni Xavier.Kung hindi lang ako pinilit nina Yven at Mom Celine, hinding-hindi ako uuwi. Ayaw kong iwan ang asawa ko dahil baka mapano siya. Baka balikan siya ng mga taong naging dahilan ng nangyari sa kanya.I can't stand to lose him.Bagama't kinakailangan kong magpalakas, hindi lang para sa akin, kundi para na rin sa anak namin na ipinagbubuntis ko, para bang wala akong lakas na gawin iyon.I must do it no matter what, but why is it so hard?Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko sa mga sandaling iyon. Bumangon ako sa pagkakahiga at hindi kalaunan ay sumandal sa headboard. Ipinikit ko ang mga mata ko. Hanggang ngayon ay sumasagi pa rin sa isip ko ang nangyari kanina, lalo na ang naging kalagayan niya nang ilabas siya mula sa building ng kanilang kumpanya.Punit ang kanyang damit dahil sa nangyaring p
Third Person's POVNang tuluyan nang makarating sa kanilang bahay ay agad na lumabas si Dario mula sa kanyang kotse. Iritable niyang isinara ang pinto niyon at paulit-ulit na sinipa ang gulong niyon. Kulang na lang ay pulutin niya ang bato na nasa kanyang harapan at itapon iyon sa kanyang kotse. He wants to break something. Bagay na hindi niya nagawa habang kaharap niya si Mattias."The fuck with that guy!" nangangalit niyang anas at muli ay sinipa ang gulong ng kotse. "Matagal na siyang nawala, bakit hindi na lang niya itinuloy-tuloy? Bakit pa niya kailangang bumalik? Everything was so damn good!"Sa kabilang banda naman ay ramdam ni Eric ang inis ni Dario sa mga sandaling iyon. Noon pa man ay tanging si Mattias lamang ang siyang nakapagbibigay ng sakit ng ulo sa kanyang boss. That guy was not someone Dario should mess with.Kapag ang lalaking iyon ang kumilos at nagsalita, walang magawa ang kanyang boss. Katulad kasi ni Xavier, marami
Mattias Avila(Four hours ago)Kunot-noo kong tinapunan ng tingin ang braso ko na nadaplisan ng bala. Matapos niyon ay nag-angat ako ng tingin sa tauhan ni Dario na nakangisi habang hawak ang baril. Sa puntong iyon ay naghagalpakang muli ang kanyang mga tauhan—kabilang na roon si Dario.Sa kabilang banda naman, bagama't ramdam ko ang pagtulo ng dugo mula sa nadaplisan kong braso ay prente pa rin akong nakatayo mula sa kinatatayuan ko.Ilang saglit pa ay tinanggal ko ang bag ko at inilapag ko iyon sa semento. Inilislis ko ang long-sleeved shirt ko at hindi kalaunan ay naglakad patungo sa kinalulugaran ng lalaking bumaril sa akin.Binalingan ko ng tingin si Dario na sa mga sandaling iyon ay naningkit ang mga matang nakatuon ang atensyon sa akin. Hindi nagtagal ay umangat ang dulo ng labi ko lalo na nang muli kong harapin ang kanyang tauhan.Agad kong sinipa ang hawak niyang baril, kung kaya't nabitawan niya iyon.
Naya DiazAng kaninang tahimik na kwarto ni Xavier ay napalitan at napuno ng pag-ungol mula sa aming dalawa. Ang kama na sobrang linis at tila ba hindi nadadapuan ng kahit na ano ay hindi lamang gusot kundi naalis na mula sa pagkakakabit ang bedsheet nito.Sa pagmulat ko ng mga mata ko ay nabaling
Naya DiazAgad na isinara ni Xavier ang pinto ng kanyang kwarto pagpasok namin doon. Bagamat narinig kong ini-lock niya iyon ay hindi ko iyon pinansin at nanatili akong nakatayo roon habang sinusuri ko ang kabuuan niyon.Maluwag iyon kumpara sa kwarto ko sa bahay namin ganoon din sa apartment ko.M
Xavier Iglesias(30 minutes ago)The moment that I saw Naya wearing that dress, hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. Kung tutuusin ay ito ang unang pagkakataon na nakita ko siyang nagsuot ng dress. Maging sa opisina o di kaya kung magdi-date kami ay wala siyang ibang isinusuot kundi ang casu
Naya DiazSa paglabas ko mula sa banyo matapos kong mag-shower ay natigil ako nang muling mahagilap ng mga mata ko ang night dress na nakapatong sa kama.Nang ibigay iyon sa akin kanina ni tita Celine, Xavier's mother, ay agad na namilog ang mga mata ko. I have seen night dresses before, but not li







