MasukThe bass was vibrating through the floor ng VIP lounge, ramdam na ramdam ko ang bawat kabog sa dibdib ko. The Paradigm was Manila's premier high-end club—exclusive, expensive, at ito talaga ang tamang lugar kung gusto mong magtago sa karamihan.
"I still can't believe your dad is doing this," sabi ni Trisha bago uminom sa pangatlong glass niya ng cosmopolitan. Kumpas-kumpas pa ang kamay niya dahil kailangan niyang lakasan ang boses niya laban sa malakas na music ng DJ. "I mean, it's the Altamirano Group. Kilala naman ng lahat na para silang royalty sa corporate world, but forcing you into a marriage? Sobrang archaic naman niyan." "Sinabi mo pa" sagot ko habang pinaiikot ang amber liquid sa baso ko. High-end scotch. No ice. I needed it straight para naman mabawasan ang galit na kanina pa sumasakal sa lalamunan ko. "It's infuriating. Nag-finalize na ako ng portfolio para sa jewelry design launch ko, tapos ngayon, biglang mapo-pause ang career ko dahil gagawin akong collateral para sa utang namin. Seryoso ba?" "So, anong plano mo? Are you really going to that dinner tomorrow?" "I don't have a choice, Trish. Kung hindi ako sisipot, it will be a massive public relations nightmare for Dad, at tuluyang babagsak ang kumpanya. I just need to play along for a bit, look for a loophole sa pre-nuptial agreement, and—" Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang biglang umilaw ang phone ni Trisha sa ibabaw ng marble table. Pagkakita niya sa screen, her expression dropped into pure panic. "Oh my god, Ces. I am so, so sorry," gulat na sabi ni Trisha habang mabilis na kinukuha ang designer bag niya. "It's the boutique. Pumutok ang sprinkler system sa main showroom at nababasa na ang mga bagong collection. I have to go right now dahil nasa akin ang master keys." I forced a reassuring smile kahit medyo nadismaya ako. "Go. It's fine, Trish. Professional emergencies come first. Kaya ko na ang sarili ko." "Are you sure? Call a driver later, okay? Huwag kang magda-drive!" She gave me a quick hug bago nagmadaling lumabas ng VIP area, leaving me completely isolated sa gitna ng neon lights at maingay na crowd. I sighed, tsaka ko ininom ang natitirang scotch sa isang lagukan. The alcohol was definitely kicking in my sytem, medyo lumalabo na ang paligid ko pero lalong tumitindi ang urge ko na magrebelde. I gathered my things, isinabit ko ang bag ko sa balikat, and decided it was time to leave. Pero habang naglalakad ako palabas ng VIP booth, may biglang humarang sa dinadaanan ko. "Leaving so soon? The night is still young, sweetheart." Napatigil ako sa paglakad at dahan-dahang tumingala. The man standing in front of me was, without a doubt, a visual masterpiece. Sharp, aristocratic features, a perfectly styled messy undercut, at ang mga mata niya ay may halong amusement at matinding self-confidence. He was wearing a crisp black button-down shirt na nakabukas ang unang dalawang butones, revealing just enough skin para mang akit? Yeah, mang akit, dahil ngayon... naaakit ako! He had playboy written all over him. Mula sa effortless na ngisi sa labi niya hanggang sa mamahaling cologne na maaamoy sa kanya. Normally, I would have rolled my eyes at iiwanan ang mga ganitong klaseng lalaki. I deal with elite, arrogant men all the time in my social circle. Pero ngayong gabi? I need to have a fun before ako maging Mrs. Altamirano at makulong sa mansyon nila. I tilted my head, looking him up and down at doon, isang mapaglaro at palaban na ngiti ang lumabas sa sarili kong mga labi. "And you are?" tanong ko. My voice was dripping with confidence kahit medyo umiikot na ang paningin ko. He leaned in a bit closer, his eyes locking onto mine na nagpabilis ng tibok ng puso ko. "Someone who hates to see a beautiful woman drinking alone. What's your name?" "You don't need to know my name," matapang kong sagot sabay hakbang palapit sa kanya. The alcohol was making me so bold na nawala lahat ng inhibitions ko. "But if you have nothing better to do tonight... I might have a proposition for you." He let out a low, deeply attractive chuckle, halatang naaliw sa pagiging straight forward ko. "Is that so? I'm all ears.""Eat more, Francesca. The media will take photos of us at the lobby later, and you look a bit pale today," pormal na utos ni Harold habang naghihiwa ng kanyang medium-rare steak sa tapat ko.Nandito kami sa exclusive rooftop breakfast lounge ng Imperial Hotel Tokyo. The morning sun was crisp, illuminating the majestic view of the Tokyo skyline. Naka-suot ako ng isang high-neck luxury beige long-sleeve dress and my signature pearls."I'm fine, Harold. Kulang lang siguro sa tulog dahil sa jetlag," pilit kong sagot habang humihigop ng mainit na kape. Kulang sa tulog dahil sa kapatid mo, itinuwid ko sa isip ko."Good morning, Harold. Good morning... sister-in-law."Halos mabitawan ko ang tinidor ko nang marinig ko ang malalim at pamilyar na boses ni Hansell.I looked up and there he was. Hansell was wearing a pristine white tailored button-down shirt, the top two buttons intentionally left open, exposing the sharp lines of his collarbone. His hair was perfectly styled, and he looked unfai
"Hansell... lumabas ka rito," bulong ko sakaniya.Nanginginig ang buong katawan ko, hindi dahil sa lamig, kundi dahil sa init ng dalawang palad niya na nakahawak sa bewang ko. Pati na rin ang kabang bumabalot sa buong sistema ko."Ayoko," mapangahas niyang bulong. He leaned down, his forehead resting gently against mine. Dinig na dinig ko ang malalalim at mabilis niyang paghinga. "I tried, Francesca. Buong flight mula Maynila hanggang dito, pinilit kong kumbinsihin ang sarili ko na asawa ka ng kuya ko. Pero putangina, hindi ko kaya.""Nababaliw ka na ba?! Paano pag nagising si Harold?!" inis kong bulong sakaniya, pinipilit na hindi tumaas ang boses ko dahil baka marinig ako ni Harold."Oo! Baliw na baliw na ako sayo! Tangina! Bakit ba kasi nagpakasal ka pa sakaniya?! Dapat ako na lang eh!" ramdam ko ang inis at galit sa boses niya habang nakatitig s mga mata ko. Bago ko pa man maitaas ang mga kamay ko para itulak siya, ay natigilan agad ako ng bigla niya akong halikan. It wasn't a tea
The Imperial Hotel Tokyo was the epitome of Japanese luxury—sleek, minimalist, and overlooking the breathtaking view of the Hibiya Park. Pagkadating pa lang namin ng Japan ay agad na kaming nakipag meeting kay Mr. Tanaka, kahit pa mukha akong sabog dahil hindi naging maaayos ang tulog ko kagabi, hindi rin ako nakatulog sa flight baka isipin ni Harold na sobrang puyat ko at magtanong kung anong ginawa ko magdamag. Hindi naman pwedeng sabihin ko na napuyat ako kakaisip sa magaling niyang kapatid."The Tanaka group was highly impressed by your input kanina, Francesca. Good job," pormal na pahayag ni Harold habang tinatanggal ang kanyang charcoal gray suit coat at isinasabit ito sa desk chair ng aming Executive Suite.Kakabalik lang namin mula sa isang four-hour state dinner. Literal na sumasakit ang panga ko sa katatawa at kapagpapanggap sa harap ng mga foreign investors na kami ang pinaka-in love na power couple sa Pilipinas."Salamat, Seb. I just highlighted what your shipping lines ca
Fucking Insane!Napakapit ako nang mariin sa gilid ng vanity table, halos mamuti na ang kamo ko dahil sa tindi ng pag kakakuyom ko. Sa ilalim ng makapal na velvet drape, ang mga daliri ni Hansell ay dahan-dahang gumagapang pataas mula sa paa ko, patungo sa hita ko dahilan para mapalunok ako dahil sa init at kakaibang sensasyong dala no'n.Napapikit ako at napakagat sa labi ko, pinipigilan na may kung anong mkaawalang ungol mula sa bibig ko."Francesca? Is there a problem?" Harold asked, stopping mid-sentence. He adjusted his glasses, looking at me with his usual analytical, cold expression."N-Nothing, Harold," mabilis kong bawi. Pinilit kong panatilihing flat at professional ang boses ko kahit na ang totoo ay nagwawala na ang buong sistema ko. I forced a stiff corporate smile. "Medyo... sumakit lang bigla 'yung likod ko sa kakayuko para maglagay ng damit dito sa maleta. What were you saying about the Tokyo itinerary again?""As I was saying," pagpapatuloy ni Harold, completely oblivi
"Dalawang formal gowns, tatlong corporate pantsuits, and my specialized jewelry kit," I muttered to myself habang tinitingnan ang rimowa suitcase na nakalatag sa gitna ng master bedroom ko.The flight to Tokyo was tomorrow at 6:00 AM. Stressed na stressed ako dahil bukod sa kailangan kong makipag-plastikan kay Harold sa harap ng mga Japanese investors, kailangan ko ring i-secure ang final sketches ko para sa awards page. I was running on caffeine and pure willpower.Naka-suot lang ako ng isang oversized silk sleep shirt habang pabalik-balik ako mula sa walk-in closet patungo sa maleta ko. Pero napatihil ako ng biglang bumukas ang adjoining door na nakakonekta sa jewelry studio ko."Francesca, look at this design layout for the—"Napatigil si Hansell sa may pintuan. Naka-casual black sweatpants lang siya at hawak ang ilang blueprints para sa resort line niya, pero ang paningin niya ay awtomatikong bumaba sa mga binti ko at sa maikli kong sleep shirt. Mabilis kong hinila ang isang sati
The vibration of the phone felt like a physical shock.Ang pangalang HAROLD na kumukurap-kurap sa screen ay parang isang bucket ng yelo na ibinuhos sa aming dalawa. Awtomatikong bumalik ang diwa ko. I gasped, mabilis kong itinulak ang dibdib ni Hansell para lumayo sa kanya. Napahawak ako sa workbench, hinahabol ang hininga ko habang ang buong mukha ko ay nag-aapoy sa tindi ng hiya at takot.Oh my god, Francesca. What were you about to do? kakakasal mo pa lang! Hansell didn't move away immediately. Nanatili siyang nakatayo sa harap ko, looking slightly dazed, bago unti-unting dumaan ang matinding frustration sa mukha niya. He let out a low, dark curse under his breath, dahan-dahang sinusuklay ang buhok niya gamit ang mga daliri niya. Ang panga niya ay nakakuyom nang mariin habang nakatitig sa phone ko."Answer it," bulong ni Hansell. "Baka mamaya ay hanapin ka pa ng asawa mo."I swallowed hard, pinilit kong pakalmahin ang boses ko bago ko pinindot ang answer button. I swiped it at it







