LOGINChapter 2
Bumalik si Janella sa kanyang condo at itinapon ang bote ng pekeng bitamina sa basurahan.
Gusto niyang pumayat! Gusto niyang maging maganda! At bumalik sa dati niyang pangangatawan.
Gagantihan niya nang sampung beses ang mag-inang iyon sa lahat ng ginawa nila sa kanya!
Hindi siya nag-shortcut sa pagbabawas ng kaniyang timbang. Kinontrol niya ang dalawang bagay na hirap ang nakararami. Nagdiyeta siya at nag-ehersisyo.
Maraming tao ang sumubok, ngunit iilan lamang ang talagang gumagawa at nagtagumapay.
Mahilig talaga siya sa hot pot, fried chicken, barbecue, at potato chips, pero sa loob ng isang buong taon, ni minsan ay hindi siya nangahas na kainin ang mga iyon.
Kapag nagugutom siya uminom siya ng tubig; kapag may gusto siya, naghahalughog siya and last but not in the list, nagsisipilyo siya pagkatapos kumain to help lessen her cravings.
Sa araw-araw na ginawa ng Diyos ay nagugutom siya. Nagisising siya sa kalagitnaan ng gabi dahil sa gutom, niyakap nalamang niya ang kaniyang kumot at umiiyak, nagmamatigasan na ayaw kumain kahit isang subo.
Bukod pa rito, gumagawa siya ng aerobic exercise, strength training, at body shaping araw-araw.
Nag-jo-jogging tuwing umaga, umaakyat sa burol o kaya sa hagdan nang walang laman ang tiyan, swimming, cycling, squats, push-ups, planks, at Pilates extensions.
PAGKALIPAS ng isang buwan, tumuntong si Janella sa timbangan at tumimbang ng lagpas 70 kilos.
Lumipas pa ang dalawang buwan, tumuntong uli si Janella sa timbangan at tumimbang ng mga 64 kilo.
Pagkalipas ng tatlong buwan, muli.syang tumuntong sa timbangan at tumimbang ng at naging 60 kilos na lang siya.
Pagkalipas ng apat na buwan, tumuntong muli siya a timbangan at tumimbang ng 54 kilos.
Habang lalo niyang sinusubukang magbawas ng timbang, lalo itong nagiging mahirap.
“Ayos lang, ituloy mo lang! Makukuha mo din ang goal mo balang araw!” pag-cheer up pa sasarili.
Gagamitin niya ang lahat ng kanyang makakaya para makamit ang isang napakalaking tagumpay!
Gusto niyang lahat ng paghanga at mga salita ng papuri ay nakatuon sa kanya!
Gusto niyang sabihin sa buong mundo na kaya niyang manalo!
Pagkalipas ng anim na buwan, tumuntong si Janella sa timbangan at tumimbang ng 51 kilos. Malayo pa pero malayo na.
PAGKALIPAS ng isang taon, tumuntong uli siya sa timbangan at sa wakas ay nakamit na niya ang kilong minimithi niya. Siya ay 49 kilo na. Payat oo, pero healthy naman siya dahil nasunod niya ang lahat, at hindi siya umabuso.
Matapos niyang pumayat, nanlaki ang kanyang mga mata habang tinitingnan ang sariling repleksyon sa salamin, mas naging malinaw ang kanyang ilong, nawala ang kanyang doble chin, luminaw ang kanyang panga, napakagaan ng kanyang pakiramdam kapag naglalakad, at kaya na niyang isuot ang anumang damit na gusto niya.
Sa pagbabawas ng timbang ay isa na ring uri ng desiplina. Kailangan mo lang gawing tama at huwag madaliin ang proseso.
Noon pa man ay mahilig na si Janella sa kulay pula.
Red symbolize, happiness, light,and positivity.
Dati, hindi siya kailanman nangahas na magsuot ng pulang damit kapag lumalabas siya, dahil natatakot siyang makita ang mga mapangutyang tingin ng mga dumadaan at masabihan ng pangit ng mga taong walang ginawa kundi bantayan ang iba at hindi tinitingnan ang kanilang mga sarili bago manghusga at makialam sa iba.
Nangahas lamang siyang isuot ang pulang bestida nang palihim sa kanyang silid kapag walang tao sa paligid.
Ngayon, nakukuha na niyang maglakad sa kalye suot ang pulang bestida, ang kanyang balingkinitan na baywang at magandang balakang, mahaba at kaakit-akit na mga binti, maputi ang balat at magandang mukha, bakas ang kumpiyansa sa bawat kilos.
Ang mga nagdaraang nakakita sa kanya ay hindi maiwasang mamangha at mapalingon sa kaniya.
Sa loob ng isang taon na pumayat siya, kailaman ay hindi pa sila nagkikita ng kontrabidang mag-ina. Mula nang araw na nalaman niya ang lahat ay hindi siya umuwi at nagpakita sa mga ito. Ilang mensahe ang natatanggap niya pero hindi niya iyon binigyang pansin.
Hanggang isang araw, habang nakaupo siya sa kaniyang kama nakatanggap si Janella ng tawag mula kay Flor, na ang boses ay parang napakaamo at mabait.
“Janella, iha, it's me, si mama Flor mo ito. Mayroon akong kasosyo at kaibigan sa negosyo. Mabait naman siya kaya lqng 50 years old na siya ngayon, halos kalahati ang tanda sa iyo. Naghahanap kasi siya ng ina at mag-aalaga sa kaniyang mga anak. He's already annulled, sa una niyang asawa. How about going a blind date on him? Kung magugustuhan ka niya, pwede mo siyang pakasalan. Mas maigi iyon para magagawa mo pa din ang mga gusto mo,” wika pa nito sa kabilang linya.
“Iha, hindi ka na bata. Kaya tigilan mo na ang pangarap mong mapansin ka ng mayayaman at guwapong lalaki. Panahon na para harapin ang realidad. Sa bigat mong lagpas otsienta, baywang na parang barell, at mga binti na parang elepante. Swerte mo na kung mapansin ka man lang ng isang annul na matandang lalaki na may dalawang anak.” dagdag pa nito na halatang nang uuyam.
“Kung mapapangasawa mo siya, malaki ang maitutulong niya sa negosyo natin.”
Tahimik lang siyang nakikinig rito at paminsan-minsa'y napapatango.
“Magkita na lang kayo sa 3D Coffee Shop mamayang ala una ng hapon, sa ika-9 na mesa. Kaya tumayo at maglinis ka na ng katawan at puntahan siya. Make sure na amoy bulaklak ka ha, hindi amoy bulaklak na naliligo sa mantika.”
Alam ni Janella na hindi ito isang blind date lang; isa itong panlilinlang upang ibenta siya sa kasusyo ng madtrasta.
Dahil napakahalaga ng kasosyong ito sa negosyo ni Flor at sa anak, titiyakin niyang masisira niya ang kanilang negosyo na dapat ay para sa kaniya.
Taas noo at may ngiting mapanlinlang siyang tumayo at nagtungo sa 3D Coffee Shop na sinabi ng madrasta.
Samantala, sa unang palapag ng bahay, abalang gumagawa ng takdang-aralin si Jake, araw-araw iyon na lang lagi ang inaatupag niya. Minsan naglalaro siya ng online games pero alam pa rin niya ang kaniyang priority. Nang mapansin niyang dahan-dahang bumababa si Janella mula sa ikalawang palapag. At nakaalalay si Brielle.Paika-ika itong naglalakad, na para bang bawat hakbang ay may kasamang kirot."Ate, anong nangyari sa'yo?" nag-aalalang tanong niya.Hindi pa man nakakasagot si Janella ay nauna nang magsalita si Brielle. Bahagya pa itong ngumiti at pasimpleng sinulyapan ang asawa."Ikaw na lang ang magsabi sa kapatid mo kung bakit ka paika-ika."Halos mabulunan si Janella., iba ang tono ng pagkabigkas nito kaya napakunot-noo siya.Mabilis niyang binigyan ng masamang tingin ang asawa bago pilit na ngumiti kay Jake"Wala 'yon. Nalasing lang ako kagabi. Nadulas ako at bahagyang naipit ang ugat sa paa ko."Tumango naman si Jake."Ah, kaya pala." "Kaya sa susunod, mag-ingat ka na sa pagla
KINABUKASAN bandang alas-diyes na ng umaga nagising si Janella. Pagmulat pa lamang ng kanyang mga mata ay agad niyang hinanap ang cellphone sa may ulunan ng kama. Ramdam niya ang pasakit ng kaniyang ulo, kaya napahawak siya rito. Ngunit nang makita ang oras sa screen, bigla siyang napabalikwas ng bangon. Ang sakit na kaniyang iniinda ay tila tinangay ng hangin. "Oh my gosh! Mala-late na ako sa trabaho!" Sa sobrang pagmamadali, naihagis niya ang kumot na nakatakip sa kanya, saka mabilis na bumaba ng kama. Tahimik naman siyang pinagmamasdan ni Brielle mula sa harap ng malaking bintanang salamin. Nakasuksok ang isang kamay nito sa bulsa ng pantalon habang ang isa nama'y may hawak na tasa ng kape. Bahagya itong napalingon sa kanya bago kalmadong nagsalita. "Sabado ngayon." Natigilan si Janella, tila biglang nahimasmasan ang isip niya. Napakurap siya nang ilang ulit bago napahawak sa noo, napapikit saka nailing. "Ay... oo nga pala." Nahihiya siyang bumalik sa kama at muli
Hindi man sila halos magkasama, subalit kapag nagkita sila, may mga sandaling hindi napapansin ni Janella na unti-unti nang nagiging bahagi ng kanyang buhay ang maliliit na bagay na ginagawa ni Brielle para sa kanya. Mga malumanay na salita. Mga banayad na haplos. Mga gabing hindi siya iniiwang mag-isa. At mga yakap na nagbibigay sa kanya ng pakiramdam na ligtas siya. Kahit sa kalasingan, hinahanap ng puso ng isang tao ang katahimikan at seguridad. At sa gabing iyon, natagpuan ni Janella ang mga iyon. "Sige..." mahina niyang bulong pero halatang ang diwa na lamang niya ang nakakarinig. Sa wakas ay tumigil na rin siya sa pag-aalala tungkol sa malaking itim na "daga." Dahan-dahang pumikit ang kanyang mga mata. Ang makakapal niyang pilikmata ay nakalaylay na parang mga pakpak ng paru-paro habang unti-unting dinadala siya ng antok patungo sa mahimbing na pagtulog. Wala na ang makulit, matigas ang ulo, at palaging palaban na si Janella. Sa sandaling iyon, para lamang si
Agad namang napalingon si Brielle. Nakatuon ang kanyang tingin sa mukha ni Janella. Namumula pa ang mga pisngi nito dahil sa mainit na paligo, habang ang mga hibla ng buhok ay bahagyang basa pa. Kumikinang ang mga mata nito sa ilalim ng ilaw, dahilan upang magmukha itong mas buhay at masigla kaysa kanina. "Halika nga rito sandali," bulong ni Janella. Lumapit si Brielle sa pintuan ng banyo. "Ano 'yon?" "Kunin mo naman ang pantulog ko," pakiusap pa nito. "Sige." Tumalikod siya at naglakad papunta sa aparador. Matapos maghalungkat ng ilang sandali, kumuha siya ng isang burgundy na pantulog at ibinalik iyon sa may pintuan ng banyo. Ngunit hindi iyon tinanggap ni Janella. "Ayaw ko niyan." Napataas ang kilay ni Brielle. "Bakit?" "Masiyado iyang maganda." Napabuntong-hininga si Brielle. "At anong problema doon? Mas okay nga ito eh." "Malay mo, lalo kang mabighani sa akin." Napatawa si Brielle. "Ang taas naman ng confidence mo." Agad naman itong sumiman
“Tinitulungan lang kita para maging kumportable ka.” Naging sagit ni Brielle. “Wehh… baka palusot mo lang iyan…” nagpupungay ang mga matang saad ni Janella. “Baka naman may binabalak ka” “Well, kung meron man, wala namang masama roon dahil ako ang asawa mo." Bahagyang namumula ang mukha ni Janella habang nakatitig kay Brielle. Dahil sa kalasingan, hindi na niya maayos na napoproseso ang mga nangyayari, ngunit malinaw pa rin sa kanya ang isang bagay—ayaw niyang magpatulong. “Kaya ko naman, eh. Ako na lang.” Napabuntong-hininga si Brielle. Alam niyang wala nang saysay ang pakikipagtalo sa isang lasing. Gayunpaman, nag-aalala siya. Baka kung ano pa ang mangyari kay Janella kapag pinabayaan niya ito. "Lasing ka na. Tutulungan na lang kitang linisin ang katawan mo." "Ako na lang." "Baka madulas ka sa banyo." Agad na sumimangot si Janella. "Mas gugustuhin ko pang madulas kaysa magpalinis sa'yo." Sa isip ni Brielle, hindi niya malaman kung matatawa ba siya o maiinis. Kapag matino
Ngumisi si Janella, parang batang may bagong kalokohan na naiisip. Bahagya niyang itinulak palabas ang dibdib niya, may halong arte at panunukso sa galaw. “Sige… ako na ang mag-aalaga,” sabi niya, halos pabulong, pero malinaw ang intensyon. Maluwag ang suot niyang damit—isang simpleng tela na hindi naman talaga sinasadyang ipakita ang hubog ng katawan niya. Pero sa paraan ng pagtayo niya ngayon, tuwid at may konting diin sa postura, kusang umayon ang tela sa kanya. Umigting ito sa harap, lumapat sa natural na kurba, at sa isang iglap—naging mas kapansin-pansin ang dating ng kanyang katawan. Napahinto si Brielle. Hindi niya napigilang umabot. Pero bago pa man niya tuluyang mahawakan— Umatras si Janella, mabilis at mapaglaro. “Hindi pwede,” sabi niya, may halong tawa sa dulo. “Hindi kita papayagang makalapit.” Natigilan sa ere ang kamay ni Brielle. Parang may hangin na biglang dumaan sa pagitan nila—hindi malamig, pero sapat para gawing awkward ang sandali. Dahan-dahan niy
Chapter 39 “Damn! Naligo ako nang tatlong beses gamit ang malamig na tubig, pero wala ring nangyari; nagbago na naman ang lahat.” anas ng isipan ni Brielle. Hindi napansin ni Janella ang titig nito sa malalim niyang V-neck, dahil ang kamay na nakatakip sa ibabang bahagi ng kanyang likod ay sobr
Chapter 37 Magkatabing nakalatag na ngayon sa kama ang burgundy at purple na lingerie. Parehong maganda ang quality ng mga tela. Sa sandaling inilatag ang dalawang piraso ng damit-panloob, ang hangin ay napuno ng amoy ng pagnanasa. Dahan-dahang hinaplos ng mapuputing daliri ni Janella ang dal
Chapter 33 “TCH, bakit ako ang tinatanong mo? Subukan mo kayang tawagan at tanungin ang kaibigan mo kung papayag siya,” may mapangutyang tono na suhesyon niya sa madrasta. “Oo nga ‘no, sige. Tatawagan ko muna siya.” Pagkatapos ibaba ang telepono, hindi na makapaghintay si Flor na tawagan ang k
Chapter 32Dahil nag-hire na si Brielle ng mga tutulong sa paglilipat nila Janella, ay hindi na sila nahirapan pa. Dalawang babae ang tumulong sa kaniya sa pag-iimpake ng kaniyang mga gamit, at dalawang lalaki naman ang tumulong sa kapatid.Habang ang assistant ni Brielle ay nanatili sa tabi ni Ja







