Chapter 7

(Ang halik na di makalimutan at ang Isip na maingay)

ALEXANDER’S POV

"Sir, kape ninyo," marahang bati ng aking chef habang ibinababa ang isang tasa ng bagong timplang espresso sa harap ko.

Nakatitig lang ako sa kawalan habang hawak ang aking gintong tinidor. Hindi ko nagawang matulog nang maayos kagabi pagkatapos ng eksena sa sala.

Sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata, ang lasa ng mga labi ni Celestia at ang kuryenteng dumaloy sa katawan ko ang pabalik-balik na bumubuhay sa aking sistema. Damn that woman. At damn din sa asungot niyang anak na walang preno ang bibig. Kanino ba nagmana ang bata na ito ng kadaldalan?

"Good morning, Rich Daddy! Ang aga nating gising, ah. Hindi ka ba nakatulog dahil iniisip mo si Mommy?"

Muntik ko nang maibuga ang iniinom kong kape nang marinig ko ang pamilyar at nakakarinding boses ng bata.

Paglingon ko, pumasok sa malaking dining area si Basti na nakasuot na ng kaniyang paboritong T-shirt na may drawing ng Choco Krunch.

Agad siyang umakyat sa tabi kong upuan at dire-diretsong kumuha ng bacon na parang siya ang may-ari ng penthouse na ito.

Sumunod na pumasok si Celestia. Nakasuot siya ng isang simpleng T-shirt at maong shorts. Basang-basa pa ang dulo ng kaniyang buhok na tila bagong ligo.

Nang magtagpo ang aming mga mata, nakita ko ang mabilis na pamumula ng kaniyang mga pisngi. Umiwas siya agad ng tingin at umupo sa tapat ko.

"Good morning, Sir," mahina niyang bati, halos pabulong.

Ibinaba ko ang aking tasa at pinilit kong ibalik ang aking pinakamalamig na boses.

"Maupo ka na. Kumain kayo nang marami dahil pagkatapos nito, may pupuntahan tayong mahalagang event. At siguraduhin mong hindi ka na matitisod sa harap ko, Celestia."

Gusto ko sanang magmukhang seryoso, pero sa kasamaang palad, nakahawak si Basti sa gilid ng braso ko habang umaabot ng pandesal.

"Mommy! Huwag kang maniwala kay Daddy, kunwari lang siyang galit!" biglang sumigaw ang maliit na bubwit na ito, "Sabi niya sa utak niya ngayon, 'Ang ganda niya pa rin kahit walang makeup.'' Sana matisod siya uli ngayon para may dahilan ako na yakapin siya.' At tsaka, Mommy, nagrereklamo rin ang puso niya; ang bilis daw ng tibok!"

"Basti!" Sabay na isinigaw namin ni Celestia.

Mabilis kong binawi ang braso ko mula sa pagkakahawak ng bata. I swear to God, kung hindi ko lang anak ang batang ito, matagal ko na siyang ipinatapon sa ibang planeta. Paano ako makakapanggap na malupit at kinatatakutang CEO kung may live reporter ang aking sariling utak sa tabi ko?!

At teka nga!!!! Nasasabi ko ba nang direkta ang mga pinagsasabi nito na nasa isipan ko?

CELESTIA’S POV

Diyos ko, Basti... gusto mo na ba talagang ma-edsang mag-ina ngayon pa lang?!

Hiyang-hiya ako habang nakayuko at pilit na isinusubo ang hotdog sa aking plato.

Ang lakas ng tibok ng puso ko ay dahil sa bawat salitang ibinubunyag ni Basti mula sa utak ng kaniyang tatay. Pero lihim akong napangiti. Ang sarap sa pakiramdam na malaman na kahit ang isang seryosong billionaire na si Alexander Vance ay natataranta rin dahil sa halik namin kagabi.

At ang mas mahalaga, ramdam ko na naman ang kaniyang Pure Yang Energy na umaapaw mula sa kaniya ngayong umaga. Dahil sa lapit ko sa kaniya, ang aking alchemical power ay tuluyan nang kumalma at mas naging pino.

"Sir, anong event po ba ang pupuntahan natin?" Pag-iiba ko sa usapan para mailigtas ang natitirang pride ng aming boss.

Inayos ni Alexander ang kaniyang kwelyo, pilit na ibinabalik ang kaniyang seryosong mukha kahit na pulang-pula pa rin ang kaniyang mga tainga.

"May gaganaping malaking Business Gala at Press Conference ang Vance Enterprises ngayong hapon. Ipakikilala kita roon bilang aking bagong Executive Assistant. At higit sa lahat..." Tumingin siya nang mariin kay Basti. "...ipapakilala ko ang batang ito bilang aking nag-iisang tagapagmana."

Nabitawan ko ang aking tinidor. "A-Ano? Agad-agad? Sir, hindi pa handa ang media sa ganitong balita! Baka magkagulo!"

Isang mayabang at mapagmataas na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Alexander. "Walang sinuman ang puwedeng kumontra sa desisyon ko sa kumpanyang ito. Limang taon mong itinago ang anak ko, Celestia. Ngayong nasa kamay ko na kayo, sisiguraduhin kong malalaman ng buong mundo kung kanino kayo nagmamay-ari."

Uminom siya ng tubig at bago ko pa mapigilan si Basti, muling bumulong ang aking anak sa utak ko gamit ang kaniyang telepathy:

'Mommy! Sabi pa ni Rich Daddy sa isip niya, "Ipakikilala ko muna silang assistant at anak ko ngayon, pero sa susunod na buwan, gagawin ko na siyang asawa ko para ligal ko na siyang mahahalikan gabi-gabi nang walang istorbo!" Wow, Mommy! Magiging Vance ka na raw! Magkano ba ang benta sa apelyido na 'yun?'

Napasapo na lang ako sa aking noo habang namumula ang buong mukha ko. Tiningnan ko si Alexander na ngayon ay napansin ang kakaibang reaksyon ko, kaya naman mabilis nitong iniwas ang kaniyang mukha upang magtago sa kaniyang iPad.

Mukhang ang business gala na ito ang magiging mitsa kung malalaman ba ng buong mundo ang tungkol sa pildoras, sa mahika ko, o kung paano ko binayaran ng limang daan ang pinakamayamang lalaki sa bansa!