MasukChapter 100Celine’s POVNapakasaya ng umaga naming mag-anak.Sabado kasi kaya walang pasok si Brent at wala ring mahalagang meeting si Alaric. Matagal na naming ipinangako sa isa’t isa na gaano man kami kaabala sa negosyo, sisiguraduhin naming may oras pa rin kami para sa pamilya.Sa sala kami nagtipon. Nakaupo ako sa malaking sofa habang hinihimas ang napakalaki ko nang tiyan. Ilang araw na lamang at maaari nang lumabas ang kambal.Samantalang si Alaric ay nakaupo sa carpet kasama si Brent na abalang-abala sa pagpapakita ng sketchbook niya."Daddy! Mommy! Look!"Punong-puno ng pananabik ang kanyang boses.Isa-isang binuklat ni Brent ang kanyang sketchbook.May mga landscape.May mga kabayo.May mga puno.Mayroon ding iba't ibang mukha ng tao na napakalinaw ng mga detalye.Napatingin ako kay Alaric."Ang galing talaga ng anak natin."Ngumiti siya habang puno ng pagmamalaki ang kanyang mga mata."Totoo."Pagkatapos ay binuksan ni Brent ang pinakahuling pahina."Dito po."Dalawang bata
Chapter 99Celine’s POVIlang linggo ko ring pinaghandaan ang araw na ito.Hindi ko hinayaang maging ordinaryo lamang ang aming baby shower. Dahil espesyal ang pagbubuntis kong ito, gusto kong maging isa rin itong alaalang habang-buhay naming maikukuwento sa aming mga anak.Kaya naman nag-hire ako ng isang kilalang event coordinator upang asikasuhin ang lahat ng detalye. Mula sa dekorasyon, programa, pagkain, mga laro, souvenir, at higit sa lahat, ang pinakaaabangang Gender Reveal.Napagdesisyunan naming huwag ito gawin sa Thorne Mansion.Sa halip ay sa bahay namin ito ginanap.Mas personal.Mas komportable.Mas ramdam ang init ng pamilya.Pagkagising ko pa lamang nang araw na iyon ay abala na ang buong bahay. Ang mga florist ay isa-isang nagdadala ng sariwang bulaklak. Ang mga balloon artist naman ay gumagawa ng napakagandang balloon arch na kulay puti, gold, mint green, baby blue, at pastel pink.May malaking backdrop na may nakasulat na:"Double the Blessing, Double the Love."Sa m
Chapter 98Celine's POV“Ma'am Celine, ito po iyong accomplishment report ng 888 Resort.”Ngumiti ako habang tinatanggap ang makapal na folder mula kay Maica, isa sa pinakaaasahan kong assistant sa HCAF.“Thank you, Maica.”“Ito rin po pala ang itinerary ninyo for next week. May ocular kayo sa Batangas, meeting with the investors sa Wednesday, at presentation sa Friday.”Tinanggap ko rin ang planner na iniabot niya.“Okay, thank you. Pakilagay na lang muna sa desk ko.”“Yes, Ma'am.”Pagkaalis niya ay napasandal ako sa swivel chair ko.Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko nitong mga nakaraang araw.Akala ko noong una ay simpleng pagod lang dahil halos sunod-sunod ang mga proyekto namin.Bukod sa 888 Resort, ongoing din ang luxury condominium, dalawang hotel renovation, at ilang residential estates.Madalas pa akong mapuyat dahil sinisigurado kong personal kong nare-review ang bawat design bago ito isumite sa mga kliyente.Huminga ako nang malalim."Siguro kailangan ko na talagang
Chapter 97Celine’s POVMatagal na ring pinaplano ni Alaric ang araw na ito.Matapos niyang ipa-renovate ang lumang swimming pool sa mansion, agad niyang sinabi sa akin ang gusto niyang gawin."Honey, gusto kong magkaroon ng swimming party."Napangiti ako."May okasyon?"Umiling siya."Hindi.""Anniversary natin?""Mas hindi."Natawa ako."Eh ano?"Lumapit siya sa akin at saka ako niyakap sa likod."Celebration.""Celebration of what?""Celebration na tahimik na ang buhay natin."Natigilan ako.Napangiti ako habang nakasandal sa dibdib niya.Pagkatapos ng lahat ng unos na pinagdaanan namin, ngayon lang kami nagkaroon ng pagkakataong magtipon-tipon nang walang iniisip na panganib.Wala nang nagtatago.Wala nang humahabol.Wala nang nagbabantang papatay sa amin.Ngayong araw...Puro tawanan na lang.Maaga pa lamang ay buhay na ang buong mansion.Nagkalat ang makukulay na inflatable floats sa malaking swimming pool.May higanteng unicorn float.Isang malaking flamingo.May maliit pang pi
Chapter 96Celine's POVPagkatapos ng lahat ng unos na pinagdaanan namin, tila unti-unti nang bumabalik ang liwanag sa aming buhay.Wala na ang takot na bawat paglabas namin ng bahay ay may nag-aabang na panganib.Wala na ang mga gabing halos hindi kami makatulog sa pag-aalala.Wala na ang pakiramdam na anumang oras ay maaari kaming mawalan ng isa't isa.Ngayon...Mayroon na lamang kaming isang simpleng hangarin.Ang mabuhay nang tahimik.Bilang isang pamilya.At sa bawat paggising ko sa umaga, mas lalo kong nararamdaman ang pagpapala.Nakabalik na ang Hari.Napapangiti ako sa tuwing naiisip ko iyon.Muling bumalik si Alaric sa pamumuno ng Thorne Global Holdings—hindi bilang isang lalaking naghihiganti, kundi bilang isang pinunong mas matatag, mas mapagpakumbaba, at mas marunong magpahalaga sa mga taong nasa paligid niya.Habang magkahawak-kamay kaming naglalakad papasok sa lobby ng kumpanya, halos lahat ng empleyado ay magalang na yumuyuko."Good morning, Sir.""Good morning, Ma'am."
Another SunsetChapter 94Celine's POVMatapos ang lahat ng unos na muntik nang sumira sa aming pamilya...Sa wakas...Nakauwi rin kami.Hindi sa isang mansyon.Hindi sa isang malaking kumpanya.Kundi sa lugar na matagal na naming tinatawag na tahanan.Sa pagpasok pa lamang namin sa loob ng bahay, isang maliit na pares ng paa ang mabilis na tumakbo papunta sa amin."Dad!"Halos manginig ang puso ko nang marinig ko ang boses ng anak namin.Si Brent.Punung-puno ng saya ang kanyang mukha habang nakabuka ang maliliit niyang mga bisig.Walang pag-aalinlangang lumuhod si Alaric at sinalubong ang anak namin."Son!"Isang mahigpit na yakap.Isang yakap na para bang gusto niyang bumawi sa bawat segundong muntik na silang hindi na muling magkita."Miss na miss kita, Dad!""Miss na miss din kita, buddy."Napatawa si Brent nang paulit-ulit siyang halikan ni Alaric sa noo at pisngi.Ako naman...Tahimik lamang akong nakatayo.Nakatingin sa dalawa.At hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga l
KABANATA 5Celine Herrera POV Dalawang araw na ang lumipas mula nang magising ako sa clinic na ito. Sa loob ng dalawang araw na iyon, wala akong ibang nakita kundi ang mga nurse na nagdadala ng masustansyang pagkain at ang mga bodyguard na nakatayo sa labas ng pinto ko. Hindi ako pinapayagang lum
KABANATA 4Celine Herrera POV Puting kisame ang unang bumungad sa akin pagdilat ko ng mga mata, at puti rin ang kumot na nakabalot sa akin. Amoy disinfectants at mamahaling pabango ang paligid. Hindi ito ang amoy ng bahay namin, at mas lalong hindi ito ang amoy ng kalsada kung saan ako huling bum
KABANATA 3Celine Herrera POV Tatlong buwan na ang lumipas mula nang gabing iyon sa penthouse, pero pakiramdam ko ay habambuhay na ang dumaan. Akala ko, ang pagpirma sa kontrata ang pinakamahirap na bahagi. Akala ko, kapag nakuha na ang pera at nailipat si Lola sa maayos na ospital, magiging mada
KABANATA 2Celine Herrera POV Tumigil ang sasakyan sa tapat ng isang mataas na building. Pagkabukas ng pinto ng driver, sinalubong ako ng malamig na hangin ng gabi. Hindi ako pamilyar sa lugar na ito, pero alam kong nasa bahagi kami ng lungsod kung saan nakatira ang mga taong hindi na kailangang







