LOGINELENA POVAlas-sais pa lang ng umaga pero gising na ako. Nakatayo ako sa harap ng full-length mirror sa kwarto ko habang dahan-dahang isinusuot ang isang pormal na maternity dress na kulay charcoal gray. Pinatungan ko ito ng isang tailor-made cream blazer na nananatiling bukas para hindi masyadong mabanat sa medyo bumubukol ko nang tiyan.Habang inaayos ko ang kwelyo ng blazer, napatingin ako sa pilat sa noo ko. Naalala ko bigla ang nangyari kagabi. Grabe ang panginginig ni Marcus sa tapat ng CCTV camera ng subdivision habang isinisigaw ang pangalan ko. Sabi niya, parang ako si Elena. Kitang-kita ko sa monitor kung paano siya dahan-dahang dinalaw ng multo ng nakaraan. Doon ko narealize na tama si Alexander—buhay na buhay ang takot sa dibdib ng dating asawa ko. Ang akala niya noon, ang daling burahin ng pagkatao ko matapos niya akong iwan sa gitna ng dagat. Hindi niya naisip na ang mismong dagat na naging libingan sana ng lumang Elena ang nagluwal kay Alana Herrera. Ngayong araw, papas
ALEXANDER POVInayos ko ang cuff links ng aking gray na business shirt habang nakatayo sa harap ng malaking salamin dito sa study room. Alas-siyete na ng gabi. Mula rito, rinig ko ang mahinang tunog ng kubyertos mula sa dining area kung saan kumakain si Elena ng kanyang hapunan.Sa totoo lang, kapag nililingon ko ang nakaraang mga buwan mula noong gabing mahanap ko siya sa dalampasigan ng ari-arian ko, hindi ko aakalaing aabot kami sa puntong ito. Noong una, simple lang ang kalkulasyon ko bilang isang Thorne: nakakita ako ng perpektong alas laban kay Marcus Valerius. Ang pamilya niya ang dahilan kung bakit muntik nang bumagsak ang logistics division ng Thorne Group sa Asya ilang taon na ang nakalipas dahil sa maruruming sabotage sa mga port. Ginamit ko si Elena. Binigyan ko siya ng bagong pagkakakilanlan bilang Alana Herrera, tinuruan ng corporate maneuvering, at pinanood kung paano niya dahan-dahang binalot ng takot si Marcus sa bawat boardroom meeting na pinasukan namin. Pero ang hi
ELENA POV"Ma'am Alana, uminom po muna kayo ng tubig," marahang sabi ni Karen habang inilalapag ang isang basong may yelo sa tapat ko.Nasa may glass wall pa rin ako ng sala, nakatingin sa labas kung saan tuluyan nang tumila ang ulan. Medyo sumasakit ang likod ko dahil sa matagal na pagkakaupo at sa bigat ng mga nangyayari ngayong umaga. Lumapit si Alexander sa akin, bitbit ang kanyang laptop, at naupo sa katabing armchair."Atty. Santos called," simula ni Alexander, ibinaba ang screen para tingnan ako. "Hindi itinuloy ng huwes ang kasal. Masyadong naging magulo sa loob ng city hall. Sabrina had a panic attack, at si Marcus naman, sinubukang saktan ang sheriff kaya dinala muna sila sa holding area ng police station sa tabi ng hall of justice."Humarap ako sa kanya, dahan-dahang hinaplos ang aking baywang. "Makakalabas ba si Marcus ngayon?""Magpipiyansa siya para sa scandal at resistance, pero ang problema niya, wala siyang mailalabas na cash. Lahat ng personal credit cards niya at pa
ELENA POVMaaga akong nagising dahil sa mahinang katok ni Karen sa pinto ng silid ko. Eksaktong alas-siyete pa lang ng umaga. Nang buksan ko ito, may dala na siyang tray ng almusal—isang mangkok ng oatmeal na may saging at isang baso ng gatas."Ma'am Alana, gising na po si Sir Alexander. Nasa baba na po 'yung dalawang kinatawan mula sa korte kasama si Atty. Santos," mahinang ulat ni Karen habang inilalapag ang tray sa bedside table. "Sabi po ni Sir, dahan-dahan lang po kayo sa pagkilos. Huwag pong magmadali.""Salamat, Karen. Susunod na ako sa baba pagkatapos kong mag-ayos," sagot ko, pilit kong pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso ko.Sinuot ko ang isang komportableng gray na maxi dress at pinatungan ng mahabang beige cardigan. Pagbaba ko sa sala, nakita ko si Alexander na seryosong nakikipag-usap kay Atty. Santos at sa sheriff na may bitbit na makapal na brown envelope. May mga selyo ng regional trial court ang mga papel na nakalatag sa coffee table."Alana, maupo ka muna," tawa
ELENA POV"Ma'am Alana, nandito na po 'yung acknowledgement receipt mula sa bangko. Na-credit na po ang 150 million sa account ng Valerius Enterprises sampung minuto na ang nakakalipas," pagbabalita sa akin ni Karen habang inilalapag ang kanyang tablet sa ibabaw ng hapag-kainan.Lunes ng umaga. Kasalukuyan akong humihigop ng mainit na sabaw ng tinola para sa almusal. Naka-maternity dress ako na kulay navy blue at balot ng makapal na gray cardigan. Tiningnan ko ang screen ng tablet. Nandoon ang digital stamp ng transaction. Pumasok na ang pain."Salamat, Karen. Nasaan si Alexander?" tanong ko bago ibinaba ang kutsara."Nasa study area po, Ma'am. Kausap 'yung legal team natin at 'yung sheriff na magseserve ng notice bukas ng umaga," sagot niya habang tinitipon ang mga ginamit kong folder kagabi.Tumayo ako nang dahan-dahan, inaalalayan ang aking puson, at naglakad patungo sa study area. Nadatnan ko si Alexander na seryosong nakikipag-usap sa tatlong lalaking naka-barong at may hawak na
ELENA POV"Ano bang iniisip mo, Alana? Sabi ko naman sa iyo, huwag kang aalis nang mag-isa," bungad sa akin ni Alexander pagkapasok na pagkapasok ko sa sala ng mansyon.Nakatayo siya sa gitna ng silid, nakasabit pa ang kanyang leather jacket sa braso at gulo-gulo ang buhok. Halatang kararating lang din niya at mabilis na pumasok nang mabalitaang pabalik na ako. Basang-basa ng ulan ang labas, at naririnig ang malalakas na hampas ng hangin sa mga glass wall ng sala.Inalis ko ang aking itim na trench coat at isinabit ito sa may stand malapit sa pinto. "Alexander, okay lang ako. Kinausap ko lang si Sabrina dahil tinakot niya akong ibibigay niya sa media 'yung tungkol sa pirma ko. Kailangan kong unahan ang galaw niya.""Kahit na," lumapit siya sa akin, may hawak na tuyong tuwalya at dahan-dahang ipinatong iyon sa balikat ko. "You're pregnant, Alana. Paano kung nabigla ka? Paano kung gumawa ng marahas na galaw si Sabrina sa loob ng coffee shop? Hindi mo pwedeng isugal ang kaligtasan niyo d
ELENA POVAng Manila Hotel ay punong-puno ng mga taong ang tanging libangan ay ang magpakitang-gilas ng kanilang yaman. Sa labas, mahaba ang pila ng mga mamahaling sasakyan, habang sa loob ay umaalingawngaw ang tugtog ng mga biyolin at ang kalantog ng mga basong kristal. Isang charity gala ito, pero
ELENA POVIsang buwan ang mabilis na lumipas sa loob ng mansyon ni Alexander. Ang bawat umaga ko ay nagsisimula sa tunog ng mga alon na humahampas sa mga bato sa ibaba ng bangin, at bawat gabi ay nagtatapos sa pag-aaral ng mga papeles na ibinibigay ni Alexander sa akin. Ang aking mga sugat sa labas
ELENA POVHindi ako kumurap habang nakatingin sa lalaking nasa harap ko. Ang tubig na tumutulo mula sa aking basang buhok ay humahalo sa dugo sa aking noo, ngunit hindi ko iyon pinansin. Ang hangin sa islang ito ay tila tumigil sa pag-ihip, naghihintay kung sino sa amin ang unang gagawa ng hakbang.
ELENA POVMalamig ang hanging humahampas sa deck ng yate, pero mas masakit ang panlalamig na dahan-dahang gumagapang sa buong katawan ko habang nakikinig sa boses ni Marcus. Nakatayo ako sa labas ng cabin, nanginginig ang mga kamay habang hawak ang isang maliit na puting stick. Dalawang pulang guhit







