LOGINSamantha's POV
Amoy ko ang pamilyar na bango ng ospital nang maalimpungatan ako. Tahimik ang paligid at wala akong naririnig kahit anomang kaluskos. Iminulat ko ang mga mata at nakita ko si Minerva. Nagulat siya dahil sa panlalaki ng kanyang mga mata. Habang naka dungaw ang nag-aaalala niyang tingin sa'kin ay bigla siyang nagsalita. "Salamat naman sa Diyos, at gising ka na sa wakas, Samantha!" Nilingon nito ang kung sino, sinundan ko ang hinayon ng tingin niya. "Samantha's POVTumulong ako kay Aling Eden sa pagluluto. Marami kaming napagkwentuhan tungkol sa anak niya. Ramdam ko ang pagmamahal niya rito dahil habang nagkukwento siya'y, hindi naglaho ang munting ngiti sa labi niya.Nabanggit niya sa'kin na sa mga susunod na araw ay ipapakilala niya si Lia sa'kin. Lia ang pangalan ng kanyang anak. Wala pang oras sa ngayon dahil busy ito sa pag-aaral ayon sa kanya.Hindi rin niya nakalimutang sabihin na marami na itong mga kaibigan. Ako naman na nakikinig ay natutuwa sa development ng bata. Noon, ay tumpulan diumano ng tukso si Lia kaya'y walang gana na lumabas ng bahay. Natatakot makihalubilo sa kaedad, at humarap sa ibang tao dahil baka pagkakatuwaan lang.Pagkatapos naming makapagluto ay inalok niya ako na magtungo sa dalampasigan. Hihintayin namin ang asawa ni Aling Eden at si Adrian rin na dumaong mula sa laot.Kabado ako sa dahilang hindi ko alam.Magkasunod kami ni Aling Eden. May iil
Samantha's POVAng mahimbing kong tulog ay nagambala nang maalimpungatan ako sa labis na lamig. Iminulat ko ang mga mata. Hinila ko pataas ang kumot upang itakip lalo sa buo kong katawan. Nang mapansin kong bakante pa rin ang espasyo na inilaan ko kay Adrian ay napatingin ako sa pintuan.Hindi siya rito natulog.Naglaho rin ang kumot na nakapatong sa unan niya.Tiningnan ko ang orasan sa pader. Alas tres na nang madaling-araw. Pikit-mulat ang mga mata kong umahon nang dahan-dahan at hinanap ang sapin sa paa. Kinusot ko rin ang mga mata pagkatapos ay tumayo na.Lumabas ako sa kwarto, dire-diretso hanggang sa nahanap ng mga paa ko ang labas. Natigilan ako sa paghakbang ng makita ko si Adrian na nahiga sa sun lounger.Bagaman komportable at may nakatalukbong na kumot, ang temperatura dito sa lugar sa mga ganitong oras ay natural na bumababa. This place was indeed a countryside kaya'y namumuo na rin ang tubig sa mga dahon ng bawat ha
Samantha's POVTuluyan siyang pumasok. Walang bahid ng galit o pang-aakusa ang kanyang mukha. Sa halip ay ka-humpayan ang nakikita ko sa kanya. Simpleng nararamdaman ni Adrian ang kagustuhan kong maibalik ang cellphone pero patuloy siyang itinago 'yon.Ayaw talaga niyang ibigay.Suko na ako.Sana lang, habang wala ako sa bahay ay hindi umiyak nang umiyak si Samiel.Tahimik ako. Siya rin. Ang pwestong kinatatayuan niya ay may sapat na distansya sa'kin. Ngayon ay iniisip ko kung ano ang binabalak niya. Gusto kong alamin, gusto kong mabigyan ng kasagutan, inangat ko ang tingin sa kanya ng walang eme o kaartehan."Bakit mo ako dinala dito?" Parang inaasahan niya ng itatanong ko 'to. Sandali siyang hindi kumibo, ilang segundo pa ay ibinuka niya ang bibig, ngunit walang lumabas na salita mula roon.Naiwan niyang nakabukas ang pinto, binalikan niya ito, lumabas, at pabalang na isinarado ito.Maraming katanung
Samantha's POVBumalik ako sa deck. Hindi ko gustuhin ang sumunod sa kanya paibaba.Nakatingin ako sa bawat dinadaanan ng yate. Lumalakas at naging agresibo ang bawat hampas ng alon. Yakap ko ang sarili dahil mas lalong lumalamig ang hangin, nanunuot sa'king balat. Ilang segundo ang lumipas ay tanaw ko ang hindi pamilyar na liwanag. Nagmumula iyon sa hindi pangkaraniwang tanawin mula rito sa pwesto ko.Sa likuran ay narinig ko ang pagbukas-sara ng pintuan. Ang malalaking yabag ng paparating sa'king kinaroroonan ang pumailanlang sa tainga ko.Huminto si Adrian, eksaktong nasa tapat ko. Gumilid siya upang magkapantay ang aming posisyon. Katulad sa'kin, humawak rin siya sa barandilya. Pareho kaming nakatanaw sa unti-unting lumalapit na yate sa dalampasigan. Nakikita ko ang puti at pinong buhangin, pero wala akong nararamdamang tuwa o panggigigil.For I will be Adrian's hostage for a week, dito sa mala-paraisong lugar na ito pipilit
Samantha's POVWhat now? Ano ang kasunod?Inimbitahan niya akong mag-dinner sa La Fabonita pero bakit kailangang sa yate? Marami sa mga tauhan niya ang naghihintay sa aming pagdating. Halos hindi na naporma ang mukha ko sa pagkakunot.Nilingon ko si Adrian pero diretso ang kanyang tingin. Katunayan ay wala akong alam sa La Fabonita na kanyang sinabi, baka gusto niya ng romantic pero ayaw ko sa yate."Saan ba tayo mag-di-dinner?""Maghintay ka," malamig niyang tugon.Nakatingin ako sa mga taong dahan-dahan na binabaklas ang tali ng malaking yate. Nabahala akong nakatingin sa daungan ng barko ngunit hinila ako ni Adrian palayo sa deck."Teka, Adrian! S-sandali!""Stay, still. Baka mahulog ka." Malamig pa sa hanging-dagat na kanyang boses. Halos hindi niya ako binitawan dahil lalapit talaga ako sa deck.Wala pa rin akong naiintindihan. Inilayo ko ang sarili sa kanya, kasabay ng pagbuhay ng makina
Samantha's POVDiretso siyang naupo, ginawang komportable ang sarili at walang sinabing napaghimutok. Nakasunod ako sa kanyang mga galaw. Nahihiwagaan ako kung saan niya nakuha ang lakas ng kanyang loob. Dahil unang-una, hindi naman magkalapit ang aming mga loob. Pangalawa, hindi kami magkaibigan, higit sa lahat hindi rin magkarelasyon.Ibinuka niya ang bibig. Umalingawngaw sa pandinig ko na tila ay sirang plaka ang dahilan kung bakit siya nagtungo rito. Nanginig ang buo kong kalamnan hindi dahil sa takot, kundi ay masyadong makapal ang mukha niya upang alukin ako.Hindi inaasahan ang imbitasyon na sa kanya mismo nanggaling, mabilis akong tumalima. Sinegundahan ko rin ng pag-iling.Hindi ako katulad ng ibang babae niya na palaging libre kung gugustuhin niya."Then, it's a no?" Tanong niya na intensyong bigyang-diin ang huling tanong, "okay, there's no turning back. I'm gonna report Yvren Crownwell to the embassy regarding with his allianc
Samantha's POV Naalimpungatan ako dahil sa masakit na nararamdaman ko sa katawan. Iminulat ko ang mga mata nang makitang nasa loob ako nang puting kwarto. May nakakabit na IV sa likurang bahagi ng kaliwang palad ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari ng bumukas ang pintuan at pumasok ang dokto
Samantha's POV"Bakit ngayon ka lang nakauwi, Samantha? Aba'y uwian ba 'to nang matinong babae?""Ma! Nag-ayang makipag-inuman si Karen pagkatapos ng OT kaya'y pareho kaming nalasing kagabi. We stayed at the hotel together last night," sagot ko kay mama."Karen! Karen! Karen! Puro ka nalang, Karen!
Adrian's POVHinagkan ko siyang muli, sa puntong ito ay mas mapusok, mas marahas, habang nilalaro ko ang kanyang pagkababae. She doesn't have a big size of boobs ngunit sapat sa'kin upang kainin ang kanyang utong.Pabalik-balik ako at palipat-lipat. Siya naman sa kabilang banda ay pabiling-biling s
"Sam, hindi ka pa ba aalis riyan sa pwesto mo? Narinig ko mula sa kasamahan natin na darating diumano ang tagapagmana ng pabrikang 'to. Batid ko'y nasa lobby na siya ngayon!"Natigilan ako. Naibaba ko ang hawak na test tubes upang tingnan si Karen.Nakabalik na siya?Hindi ko mapigilan ang sariling







