LOGINHindi ko mapigilan ang impit na pag-ungol nang makapasok ang dila ni Soren sa aking bibig habang pilit na hinuhuli nito ang aking dila. Sa abot ng aking makakaya ay pinilit kong makipagsabayan sa kanya ngunit talaga atang pagdating sa ganitong mga gawain ay hindi ko siya masabayan, kaya naman wala tanging pagdaing at pag-ungol na lang ang aking nagawa habang ang kanyang kamay ay nagsimula na ring maglikot sa aking katawan.“Uhmmm Soren… b-baka may makarinig sa atin,” may halong kaba ang sabi ko sa kanya kahit pa ang aking katawan ay nagsisimula na ring mag-init dahil sa aming ginagawa.“There is none, babe… Remember, my office is soundproof?” tugon naman nito kasabay ng marahang pagpapatayo sa akin upang tuluyan na ako maiharap sa kanya. Muli rin niya akong pinaupo sa kanyang kandungan at kahit pa suot pa rin niya ang kanyang pantalon ay damang-dama ko na kaagad ang naghuhumindik nitong pagkalalaki dahil sa pamumukol nito ngayon habang nakaupo ako sa kanya.“Do you feel that, Maeve? T
Maeve Lailani PascualIt’s been three months since we came back to the Philippines. Apat na buwan na rin si Axel kaya naman mas nagiging malikot at kinagigiliwan na rin ito ng karamihan. Maging si Mama at Tita Marife nga ay halos ayaw nang pahawakan sa akin ang aking anak dahil sa sobra nila itong kinagigiliwan.“Ma, ako na po ang magpapaligo kay Axel. Ang mabuti pa po ay kumain na muna kayo sa baba para makainom na rin kayo ng gamot ninyo,” nakangiting sabi ko kay Mama nang pasukin ko silang dalawa ng anak ko sa loob ng nursery room kung saan niya inaalagaan ang kanyang apo. Si Tita Marife kasi ay sumama sa isa sa mga kasambahay namin kanina sa pamimili sa palengke kaya naman solo si Mama ngayon sa pagbabantay kay Axel.“Ayos lang naman ako anak, saka busog pa naman ako. Mamaya na ako kakain pagkatapos maligo ng apo ko,” tugon naman nito bago niya tuluyang tinanggal ang damit ng aking anak. Nilagyan niya rin ng langis ang likod ni Axel bago ito dinala sa banyo para masigurado lang na
“Pangatlong tasang kape mo na 'yan. Baka naman makasama na sa iyo,” napalingon ako sa aking likuran nang marinig ko ang boses ni Maricel.Kasalukuyan kasi akong nasa garden ng aking bahay dito sa America habang malalim na nag-iisip ng mga bagay-bagay na nangyayari sa akin sa ngayon.Dalawang araw na rin kasi mula nang makalabas sa ospital si Maeve at Maricel, kaya naman habang patuloy pa rin ang kanilang pagpapagaling ay nanatili muna kami rito sa bahay ko bago kami muling bumalik sa Pilipinas. Mas gusto rin kasi ng mag-ina na palakihin si Axel sa Pinas kaysa rito sa America, kaya naman wala rin akong nagawa kundi ang sundin ang nais nila.Kasama rin namin ngayon si Marife matapos nitong magpaalam kay Doctor Harvey na nais na niyang bumalik muli sa Pinas kasama namin. Hindi naman ito pinigilan ng doktor at sinabing anumang oras na nais niyang bumalik muli sa paninilbihan sa kanya ay malaya naman itong makakabalik.Wala na ring pamilya si Marife sa Pilipinas ngunit nais niyang mabisita
Atticus Soren CastilloPuno ng takot at walang tigil ang pag-iyak ni Maeve habang yakap ko silang mag-ina. Hindi na rin mabitiwan nito ang aming anak matapos ang nangyaring muntik na pagkuha sa bata kanina lang.“Soren… Natatakot ako. Baka kunin nila si Axel sa atin,” puno ng takot na sabi niya.Bago pa man ako makasagot sa kanya ay siya namang pagbukas ng pinto ng kanyang silid kasunod noon ang pagpasok ni Maricel na nakasakay sa wheelchair habang tinutulak ni Marife.Bagaman naabutan niya kaming magkayakap na dalawa ni Maeve ay tila hindi naman siya nagulat sa kanyang nasaksihan at sa halip ay isang tipid na ngiti lang ang kanyang ibinigay sa akin.“M-ma…” may panginginig ang boses na tawag ni Maeve sa ina kaya naman mas lalo pang inilapit ni Marife ang wheelchair nito sa kama kung saan kami nakaupong dalawa ni Maeve.“Narinig ko ang tungkol sa nangyari kanina lang. Nag-alala ako kaya nagpumilit akong puntahan ka rito,” simpleng pahayag pa ni Maricel habang marahang hinahaplos ang m
Maeve Lailani PascualHindi ko alam kung ilang oras na akong nakatulog, ngunit ang katawan ko ay nahihilo rin. Sinubukan kong gumalaw ngunit kaunting kilos ko pa lang ay kaagad ko nang nadama ang kirot sa aking kaselanan na tila ba ay may malaki itong sugat.Tila naman napansin ni Soren ang aking pagkilos kaya naman, bitbit ang aming anak, ay marahan itong lumapit sa akin.“Don’t move too much, babe. Ang sabi ng doctor ay makakaramdam ka pa rin ng panghihina at sakit dahil sa pagkapanganak mo kay baby Axel. Huwag mo munang pilitin ang sarili mong kumilos,” banayad na paalala pa niya sa akin habang marahang hinahaplos ang aking buhok gamit ang isa niyang kamay dahil ang isa pa niyang bisig ay nakayakap sa maliit naming anghel.“I want to see our baby,” nahinang ani ko naman kaya si Soren ay bahagyang naupo sa tabi ng aking kama at marahang inilagay sa aking bisig ang aming anak.“Ang daya naman, bakit parang nakuha niya lahat sa iyo? Ako ang nagbuntis sa kanya at naghirap pero wala man
I kiss Maeve like my life depends on it. Hindi rin naman nagtagal at naramdaman ko na rin ang kanyang pagtugon kaya naman mas lalo ring nag-init ang aking katawan.I caress her big belly, feeling our son who will soon be part of our growing family.“Soren… I think we should stop… you know I can’t do it with you right now, mahihirapan ka lang,” may pag-aalinlangang sabi ni Maeve, dahil alam kong dama na rin niya ang apoy na unti-unting tumutupok sa aming dalawa sa mga oras na ito.Marahan ko namang hinaplos ang kanyang pisngi at saka pinakatitigang mabuti ang kanyang mukha.“It’s okay. I can handle myself. I just really want to kiss you right now. I’ve been craving this for a long time now,” may pananabik ko namang ani kasunod ng muling paghihinang ng aming mga labi.Maeve threw all her inhibitions and tried her best to respond to all my kisses. Unti-unti ay naglilikot na rin ang kanyang mga kamay na humahaplos na rin sa aking dibdib at iba pang parte ng aking katawan kaya naman mas pi
Maeve Lailani Pascual Akala ko ay pagpunta na namin ni Mama sa Amerika ay magiging maayos na ang lahat, ngunit nagkamali ako. Dahil hindi pala ganoong kadali ang lahat. Dahil kahit mayroon na kaming pera na pangsuporta sa operasyon ni Mama ay hindi pa rin namin ito magawa dahil hanggang ngayon ay
I didn’t tell Maeve what I learned about her mom’s condition. Pinakiusapan ko rin si Doc. Harvey na ilihim ito sa babae alang-alang na rin sa pagbubuntis nito.“Are you sure you got enough rest last night? Pwede namang ako na muna ang pumunta sa ospital para bantayan si Maricel at ipapasundo na lan
Right after I woke up, I immediately checked on my men to see if there was anything suspicious that had happened last night. I also confirm to them that they dispose of the body of the man that I killed properly.Wala naman pong kakaiba, boss… Saka naitapon na rin namin ang bangkay. Gaya nga ho ng
Habang tumatagal ang pagbubutis ko ay palala rin nang palala ang mga pagbabagong nararamdaman ko ngayon sa aking katawan. Kung noon ay hindi ako nakakaramdam ng pagsusuka pwera na lang kung may mga bagay akong naaamoy na hindi ko gusto, ngayon naman ay halos tuwing umaga ay tila hinahalukay ang aki







