MasukBATID NG ASAWA ni Rina na imposibleng hindi ito makilala ng abugado, ngunit para hindi ito mapahiya ay pinili na lang niyang sakyan. Wala namang mawawala. Isa pa, nabanggit na ng asawa niya ang pakay ni Bethany sa abugado.
“Attorney Gavin Dankworth, ito nga po pala si Bethany Guzman. Kaibigan nitong asawa ko noong nag-aaral pa lang sila sa kolehiyo. Isa siyang talentadong music teacher. Tumutugtog din siya ng iba’t-ibang uri ng mga instrument.”
Maliit na ngumiti si Gavin.
“Ah, isa pala siyang guro.” usal nitong sinipat ng tingin mula ulo hanggang paa si Bethany.
Hinarap na ni Gavin ang dalaga upang ilahad ang kanyang kamay. Nagdulot iyon ng mahinang komosyon mula sa mga kapwa golfer's nasa paligid nila. Hindi lingid sa mga ito ang tunay na katauhan ni Attorney Gavin Dankworth. Hindi rin maikaila sa kanilang mga mata ang inggit dahil batid nilang ang abugado pala ang ipinunta ng maganda doong maestra ng musika.
“Ang swerte naman ni Attorney, mukhang siya ang dahilan ng pagpunta dito noong magandang babae.” komento ng isa sa mga ‘yun.
Nahihiyang inilibot ni Bethany ang mga mata. Hindi siya sanay sa mga ganung pangyayari kahit pa sabihing isa siyang guro. Pakiramdam niya ay nasa kanya ang lahat ng atensyon. Tinanggap niya ang nakalahad na kamay ni Gavin. Napalunok siya ng maramdaman ang lambot noon.
“Pwede ba kitang tawaging Teacher—”
“Teacher Thanie, iyon na lang ang itawag mo sa akin Attorney.” pagputol dito ni Bethany na napaiwas na ng tingin sa lalake.
Matapos na marahang pisilin ni Gavin ang kamay niya ay umiwas na siya dito ng paningin. Binitawan naman na iyon ng lalake. Matutunaw siya oras na hindi niya gawin iyon.
“Okay, Teacher Thanie, maaari mo ba akong samahang maglaro?”
Pagkasabi nito ay tumalikod na si Gavin papunta ng playground, na parang hindi niya bibigyan ng pagkakataong makatanggi si Bethany kaya niya ginawa niya iyon.
Walang pagpipiliang iba, mabagal na sumunod na dito si Bethany matapos na lingunin ang kaibigan niyang si Rina na tumango sa kanya.
Sa bandang likod nila ay naroon si Albert, hawak ang golf club at may mapanuri ng mga mata sa kanila.
Maganda ang mood ni Gavin ng mga sandaling iyon, ni hindi nga ito nagalit ng sabihin ni Bethany na hindi siya marunong maglaro nito.
“Walang problema. Tuturuan kita.”
Nang sabihin iyon ni Gavin ay mas nagulat pa ang mga nakarinig nito. Bilang lalake ay alam nila kung ano ang ibig sabihin ng attorney na ‘to.
Hindi mapurol ang isip ni Bethany, alam nito kung sino siya. At ang pagpapakita nito ng pagiging close nito sa kanya ay patunay lang na hindi sila close ni Albert.
Sumunod na si Bethany sa gusto ni Gavin, tumayo siya sa harapan nito. Naisip niya na isang paraan iyon upang makuha niya ang loob nito. Umayos na ito ng tayo sa likod niya na para siyang niyayakap. Tila may dumaloy na kuryente sa kanyang balat mula sa lalake nang magdikit iyon. Namula na doon si Bethany. Hindi na mapakali. Namasa na rin ang palad niya sa sobrang kaba dito.
“Teacher Thanie, bigyan mo naman ito ng pansin!” mahinang bulong ni Gavin sa tainga ni Bethany, mainit ang hinga nitong dumapo doon na nagbigay ng kakaibang kiliti. Kung sa malayo rin sila titingnan ay mapagkakamalang magkarelasyon.
Hinawakan na ni Gavin ang kamay ni Bethany upang gabayan na iyon. Ilang sandali pa, tumira ang lalake. Malakas na nagpalakpakan ang mga kapwa manlalaro na nanonood.
“Whoaaa! Ang galing!”
Namula pa ang mukha ni Bethany lalo na ng lumakas pa ang hiyawan lalo na nang bahagyang humilig ang katawan ni Gavin palapit kay Bethany upang mahinang bumulong.
“Gusto mo bang subukan ulit?”
Pumayag doon si Bethany at sa muli nitong tira ay agad na pumasok ang golf ball sa butas. Muli na namang nagsigawan ang mga manonood.
Nanginig na ang katawan ni Bethany, ang tanging goal niya ay ang akitin ito pero nagawang manipulahin iyon ni Gavin. Sa halip na ito ang maakita niya, siya ang mas humanga sa galing nito. Hindi lang ito basta matalino, at gwapo. Pagdating sa golf ay talentado rin ang magandang lalakeng abugado. Kung sakali na may gustuhin ang lalake na isang babae, paniguradong 95% noon ay mahuhulog sa kanya. Walang kahirap-hirap na itatapon ang sarili nila mapansin lang ng lalake. Ganun ang karisma ni Gavin. Pero syempre, mataas ang standard nito na mahirap abutin ninuman. Ilang goals pa ang na-score ni Bethany bago nagpasyang tumigil.
Habang intermission, pinili na umupo ni Bethany sa tabi ni Gavin. Hindi siya nito kinakausap, sa halip ang pinapansin nito ay ang ibang mga katabi na kinakausap about sa business o kundi man ay sa mga legal matters na propesyon nito. Sinikap ni Bethany na kunin ang atensyon nito sa pamamagitan ng pagbibigay ng drinks at towels, umaasa na pagbibigyan sa hiling.
Nang makita iyon ni Rina ay lihim siyang napangiti, mukhang may pag-asa pang makuha ng kaibigan niya ang atensyon niya. Nang magkaroon siya ng pagkakataon ay hinila na niya ang kaibigan sa banyo.
“Hindi ko alam na may ganun pa lang side si Attorney Dankworth, Thanie. Ilang beses ko siyang nakita sa mga party at sobrang seryoso niya. Kaya babalaan kita, ingat ka.”
Natatakot si Rina na baka madarang ang kaibigan sa apoy at hindi maiwasang mahulog sa abugado. Masyadong mataas ang status sa lipunan ng lalake, mukhang hindi ito magiging seryoso sa kaibigan niya. Isa pa, nariyan si Albert ang magiging hadlang sa pagitan nila.
“Nagkukunwari lang ako, alam mo naman kung bakit ko ‘yun ginagawa. Hindi ako ganun katanga para itapon ang sarili ko sa kanya, Rina…”
Nakahinga na ng maluwag si Rina. Palabas na sana ang dalawa ng banyo ng biglang itulak ni Albert ang pinto noon at saka pumasok. Marahas niyang itinulak ang katawan ni Bethany pasandal sa wall ng bathroom habang galit ang mukha. Sa kabila ng pagkagulat ni Rina ay nagawa niyang hilahin ito.
“Albert, ano bang ginagawa mo?!”
Marahas na tinulak ni Albert si Rina gamit ang isang palad niya hanggang sa makalabas ng pinto. Pagkatapos noon ay sinara niya na ang pintuan at inilagay na ang lock.
“Walanghiya ka, Albert! Buksan mo ang pintuan! Bakla ka ba? Bakit nananakit ka ng babae?!” si Rina, na paulit-ulit na hinampas ang pinto.
NANG MAGISING SI Piper woke up, may blanket ng nakabalot sa katawan niya habang nakahiga siya sa mga bisig ng kanyang asawang si Bryson. Pareho na rin silang may saplot ng asawa. Sa pagkakatanda ng babae ay hubo't hubad silang mag-asawa nang pumikit. Napangiti si Piper nang mapalingon sa gilid. Naroon ang mga anak nila. Nakabulagta sa kama. Gising na gising si Bree na nilalaro ang yakap nitong stuffed toy pero tulog pa rin ang triplets na siyang tatayo na talaga. Inisip tuloy ni Piper paano nakapasok dito ang mga anak. “Bryson?”“Hmm?”“Hindi ka pa ba babangon?”Gumalaw si Bryson. Yumakap sa kanya at bahagyang sinuklay ang bahagyang gulong buhok. Hindi na mapigilan ang pamumula ng mata. Kasabikan, iyon ang pinapakita ng mga mata nitong matamang nakatuon sa kanya.“Five minutes.”“Paano nakapasok ang mga bata?” hindi na nakapagpigil ay usisa ni Piper sa asawa niya.“Binuksan ko ang pinto. Katok nang katok eh. Tulog na tulog ka kaya hindi mo alam ‘yun. At dahil puyat ka, hindi ka man
HUMAGALPAK NG TAWA si Bryson. Lumamlam na ang pares ng kanyang mga mata na nakatingin nang mataman sa mukha ng kanyang asawa. Ilang taon na ang nakakalipas mula ng magkabalikan sila pero halatang hulog na hulog pa rin siya sa asawa. Ilang beses niyang binasa ang labi ng sariling laway gamit ang dila. Sensual ang dating nito kay Piper na parang bulate na doon ang galaw.“I thought you were busy with your career and didn't care about your husband and family anymore.” turan ni Bryson na inipit sa gilid ng tainga ni Piper ang ilang hibla ng buhok niya.Kamakailan lang nang payagan ni Bryson ang asawa na bumalik sa trabaho, sa pangakong maglalaan pa rin siya ng oras sa mag-aama niya. Ayaw naman ni Bryson na buruhin lang sa bahay ang asawa. Gusto rin niyang lumipad ito upang abutin ang kanyang mga pangarap kahit sabihin na mayroon na siyang pamilya.“Tampo ka naman agad,” halik ni Piper sa leeg ng asawa na napatingala na sa kakaibang sensasyon na hatid ng mainit niyang hininga. “Nakauwi nam
MAVERICK GRABBED HER hand. Sa bilis ng pangyayari,natagpuan na lang ni Savanna na hawak na nito nang mahigpit ang kamay niya.“Pwede tayo magsimula ng panibago di ba?”Maverick couldn't wait any longer? When he said this, Savanna wanted to laugh. Hindi siya pwedeng magpadalus-dalos. Sasakyan niya ang kalokohan nito. Tatanungin niya kung ano ang plano. This time, Savanna suppressed her emotions and looked at him.“Maverick, don't you think it's a little late?”Whether it's too late or not, Maverick doesn't care. All he knew was that he didn't want to let her go. At wala rin siyang pakialam sa bagay na iyon kahit sobrang late pa. Para sa kanya ay walang late at maaga dahil sulit naman. “Pauwiin mo muna ako sa amin. Pwede namang sa ibang araw na lang pag-usapan.”Tinalikuran ni Savanna si Maverick at tinungo ang pintuan but she couldn't leave at all. Nang buksan niya ang pinto ng ward, she saw a row of bodyguards in black standing outside with a respectful attitude. Wala silang kagalaw
SABRINA DIDN'T EAT much all day, so Savanna coaxed her to eat less. Hindi pwede na biglain nito ang gutom na tiyan, baka sumakit. Masunurin naman siyang sinunod ng bata. Hindi naglaon ay muling nakatilog ito. Payapa na ang mukha, mayroon na iyong kulay. Hindi na panay kunot ang noo nito sa kandungan ni Savanna. Dinala nila sa silid si Brina upang maayos na maihiga sa kama. Hindi naman ito nagising pa. Savanna stayed with her for a while. Ilan sandali pa binilinan niya ang Yaya na bantayan si Brina. Humakbang na siya palabas ng ward upang puntahan si Maverick. Hindi niya na alam kung anong oras na iyon,m sa pagiging abala niya. Marahil ay malapit ng maging umaga. Gising pa rin si Maverick, obviously waiting for her. Savanna walked near to his bed. Kailangan nilang mag-usap.“Did you deliberately let the news out?”Maverick looked at her with dark eyes and did not deny it. Totoo naman ito. Sinadya niya nga.“I was injured and couldn't find you, and I wanted to see you again, so I asked
NAHIGIT NG KATULONG ang kanyang hininga nang paglingon niya ay matagpuan niya ang bulto ni Savanna na nakatayo. Hindi na niya maipaliwanag ang nararamdaman sa presensya ng babae. Pakiramdam niya ay nabunutan siya ng hininga nang magtama ang kanilang paningin na dalawa. Lumawak na ang kanyang ngiti sa dating pinagsisilbihan. “Miss Savanna, narito ka pala!” Tumango lang si Savanna na ang mata ay nakapako na aa batang karga ng katulong. Mukhang nakatulog na naman ito sa balikat ng Yaya kaya hindi aware na naroon siya. After not seeing Sabrina for a few days, she always seemed to have lost a lot of weight, leaving only a little weight. Bakas din ang pananamlay nito. Nang maisip niya ang sinabi ni Piper, nakaramdam siya ng awa at guilt para sa bata. Hindi niya mapigilan na murahin nang palihim si Dustin sa kanyang isipan sa pagiging walang puso nito na naturingan pang doctor at tagapagligtas ng maraming buhay. Savanna could imagine how scary Dustin was at that time para kay Sabrina. Mara
SUMIDHI PA ANG inis ni Savanna dahil para kay Maverick, mahalaga pa rin ang trabaho niya keysa sa sarili niyang pangangatawan. “Madadala mo ba ang pera sa hukay kapag patay ka na? Mag-isip ka nga ng matino. Hindi mo na naman inaalagaan ang sarili mo!” The senior executives of the Alvarez Group touched their noses. Nagulantang sila sa pagsabog ni Savanna. Hindi nila magawang tumikhim upang umawat, iyon ay dahil ayaw nilang mawalan ng trabaho dahil sa simpleng reaction na iyon. Paglapastangan din kasi iyon.‘How bold! Napakatapang naman ng future Mrs. Alvarez. Grabe na kung maka-sermon ngayon, paano pa kaya sa hinaharap?’Maverick was still staring at her, his eyes were weak but so gentle and charming. Lagpasan sa kabilang tainga ang sinasabi ni Savanna. Wala siyang panahon na pakinggan siya dito. Maverick missed her very much, bold and hot and not afraid of him at all. Malayo sa Savanna noong huli silang nagkita. Maverick hadn't been able to look at her boldly and openly like this fo
BUMITAK NA SA isang maligayang ngiti ang labi ni Atticus at bumitaw na sa kanyang pagkakahawak sa kamay.“Sorry,” bitaw ni Atticus sa kanyang isang kamay at muling inihawak iyon sa manibela. “Gusto ko lang naman malaman.”“Masyado ka namang tsismoso.” When they arrived at the venue, Atticus parked
MAAGA KINABUKASAN NANG magising si Gabe, ngunit higit na mas maaga sa kanya si Atticus. Nagawa na nitong asikasuhin ang mga bata at maibaba sa unang palapag bago pa man magising ang asawa. Hindi niya pinakain ang mga anak dahil kailangan nilang mag-fasting dahil kukunan silang pareho ng dugo. Hind
GABE COULDN’T REFUTE her misunderstanding, nor would she allow herself to explain to him. She turned her face away. Ang isipin na makikipagtalo siya kay Atticus habang nasa harap ang mga anak at paulit-ulit lang ay napapagod na siya agad. Alam ni Gabe sa kanyang sarili na sa huli ay ito pa rin nama
GANUN PA MAN ang ginawa ni Atticus, hindi naibsan ang sakit na nararamdaman ni Gabe. Para sa kanya ay kapatid niya ang nawala dahil iyon naman ang turing niya sa lalaki. Feeling niya ay napilay siya ng isang paa. Hindi sa hindi niya alam kung paano magsisimula, ngunit nais niyang bigyan ang kanyang







