LOGINThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“...YOU WANT TO SEE ME EMBARASS MYSELF.”Tahimik na napabuntong-hininga si Czarina. Alam niyang marami pang paraan si Cassidy upang pilitin siyang pumayag.Ayaw na rin niyang patagalin pa ang usapan. “Okay. I’ll come over after work.”Lumawak ang ngiti ni Cassidy. It’s a deal. Sabihan ko si Damion na sabay na kayong umuwi.”Ngunit sa halip na gumaan ang pakiramdam niya…Lalo lamang siyang kinabahan. Pati si Damion… isinama niya? Biglang naalala ni Czarina ang babala ni Tito Fran. Tama siya. May malaking plano talaga si Cassidy.Tahimik na lamang siyang tumango. Hindi na siya nagsalita.Samantala, si Cassidy ay nagpatuloy sa magaan nitong pakikipagkuwentuhan, na para bang wala itong anumang masamang intensyon.Hindi nagtagal ay bumalik si Damion sa opisina. Agad na nagpaalam si Czarina at lumabas.Pagkasara pa lamang ng pinto, mabilis niyang inilabas ang cellphone at nagpadala ng mensahe kay Tito Fran at ipinaalam ang lahat ng nangyari.Hindi nagtagal, dumating ang sagot. OK.LUMIPAS
NANG MAKARATING SILA SA BAHAY NI TITO FRAN, halos hindi na makahintay si Czarina na makababa ng sasakyan. Paglapit niya sa gusali, nasalubong niya si Tito Fran na palabas ng gate habang magtatapon ng basura.“Bakit ngayon ka lang nakauwi?” tanong nito. “Alam mo bang anong oras na?”“Naabutan ko po si President pag-alis ko sa ospital,” paliwanag ni Czarina. “Nakikisabay lang po ako.”“Kung gano’n, mas maaga sana kayong nakauwi.”“Nasiraan po kasi ng sasakyan sa daan.”Napatingin si Tito Fran kay Damion bago bahagyang tinaasan ito ng kilay. “Kahit pala sasakyang nagkakahalaga ng ilang milyon… nasisiraan din.”Napabuntong-hininga si Damion. Pangalawang beses na niyang narinig ang ganoong komento sa araw na iyon.“Parang marami talaga kayong maling akala tungkol sa luxury cars.”“Ordinaryong tao lang kami.” Bahagyang ngumiti si Tito Fran. “Hindi naman namin kayang bumili ng luxury car, kaya kung may maling akala man kami o wala… wala ring pinagkaiba.” Bahagya nitong tinapik ang balikat
“...SO WHY DO PEOPLE ALWAYS TRY TO HIT ON YOU?”Napabuntong-hininga si Czarina. “Wala rin naman akong magagawa ro’n.”Saglit siyang tumingin kay Damion. “At kung sa tingin mo ordinaryo lang ang mukha ko… baka mataas lang talaga ang standards mo. For ordinary people... I look good enough.”Tumaas ang isang kilay ni Damion. “So… satisfied ka na sa hitsura mo?”“Not completely.” Nagkibit-balikat si Czarina. “But I’m content.”Biglang yumuko si Damion palapit sa kanya. Napasinghap si Czarina. Napakaliit ng espasyo sa loob ng sasakyan at wala na siyang mapag-atrasan.Tahimik lang siyang tinitigan ni Damion. Mababa at bahagyang namamaos ang boses nito nang magsalita.“Then… Teach me… How do you learn to be content?”Lalong bumilis ang tibok ng puso ni Czarina. Ngunit mabilis din niyang pinilit pakalmahin ang sarili. Hindi siya maaaring magpahalata. Hindi siya maaaring magpadaig sa presensya ng lalaking ito.Matapos ang ilang segundong katahimikan, kalmado siyang sumagot. “Don’t covet someth
“YOU SHOULD COME TOO.”Iyon din ang sinabi ni Wendy kanina, ngunit tumanggi ito dahil ayaw niyang magkagulo. Alam niyang ayaw sa kanya ang pekeng Czarina, kaya kung pupunta siya, masisira lang ang birthday ni Wendy. Wendy wanted to protect her kung mangyari man ang bagay na iyon, pero natahimik siya nang maalala ang plano ni Czarina—wala pa itong balak na magpakilala.“Pass.” Ngumiti siya at magalang na tumugon. “Mukhang ayaw ni Madam na makita ako.”“This party is for Wendy.” Diretso ang tingin ni Damion sa kalsada habang nagsasalita. “So what matters is what she wants.”Sandali itong tumigil bago muling nagsalita. “And she definitely wants you there. Huwag mo nang alalahanin ito. Just come.”Bahagyang umiling si Czarina. “Pero kapag nandoon lang ako, magkakagulo ang lahat.”“If you’re worried about Rina...” walang emosyon nitong sabi, “then don’t. She also said you should come.”Si Cassidy? Bahagyang kumunot ang noo ni Czarina. Makalipas ang ilang segundo, saka niya napagtanto ang
MARAHIL SA PAPALAPIT NA KAARAWAN NI WENDY, gustong bumili ng pekeng Czarina na ireregalo para sa kaibigan. Kahit na nagkaalitan man sila noong huling dalaw nila sa orphanage, ay hindi nito pwedeng balewalain na lang habang buhay, after all, Wendy is Czarina’s best friend, and she’s acting as Czarina. Pero iyon nga lang, hindi pera ang kinakailangan para sa regalo nito kay Wendy, kundi kinakailangan nito ng oras.Kaya sa tuwing may libreng oras, palihim na pumupunta si Czarina sa ospital upang mangalap ng mga materyales habang hindi nakatingin si Wendy.Karaniwan, kapag sinubukan niyang lihim na kuhanan ng litrato ang mukha nito gamit ang cellphone, agad iyon mapapansin ni Wendy.Nagkukwentuhan lang ang dalawa nang bigla silang nakarinig ng pag-ubo sa may pintuan. Nakatayo roon ang isang matangkad at matipunong lalaki. Nakasuot ito ng simpleng itim na T-shirt at gray na sweatpants—malayong-malayo sa nakagawian nitong suit and tie.Bago pa man tuluyang makapasok si Damion sa silid, na
MATAPOS ANG HINDI magandang nangyari sa orphanage, hindi na muling kinontak ni Wendy si Cassidy. Dahil dito, nakapagpokus si Cassidy sa sarili at sa plano nitong mapalapit kay Damion.Unti-unti rin niyang naunawaan na hindi niya kailangang gayahin ang iba. Mas mabuting gamitin niya ang sarili niyang kakayahan kaysa piliting maging ibang tao.Dahil sa pagbabagong iyon, naging mas kalmado at magaan ang pakikitungo ni Cassidy sa lahat, na dahilan upang muling maging payapa ang buong Marquez household. Isang araw, habang naglalaro ng chess si Mr. Marquez kasama ang kanyang tiyuhin, agad niyang napansin ang kakaibang lasa ng tsaa na inihain sa kanila.Napansin ni Mr. Marquez na iba ang lasa ng tsaa at natuwa nang malaman na si Cassidy ang nagtimpla nito. Naniniwala siyang unti-unti nang umepekto ang gamutan nito.Ngunit nang tikman ni Tito Fran ang tsaa, sinabi nitong minadali ang pagtitimpla kaya hindi pa lubusang lumabas ang lasa ng dahon. Nang muling sumimsim si Mr. Marquez, sumang-ayo
“LET’S JUST PRETEND NOTHING HAPPENED AND FORGET ABOUT IT.”Damion didn’t move. Sandaling nag-alinlangan ito hanggang sa magsalita siya.“Rina, can you do me a favor?”Czarina glanced at him, quite curious about how she could help.Nang magtama ang kanilang mga tingin, agad na sumilay ang guilt sa pu
DAMION’S PENTHOUSE.Matapos magsalita ni Czarina kanina na halos tumagos sa puso ni Damion ay bigla itong nawalan ng malay. Hindi niya ito kayang dalhin pauwi sa kanila dahil papagalitan na naman siya ng kanyang ama, kaya naman ay dinala niya si Czarina sa kanyang penthouse.Dahan-dahan na inihiga
“...IKAW NA ANG MAGIGING HUMAN WHEELCHAIR NIYA. NAIINTINDIHAN MO?”Damion’s face darkened at wala sa sariling tumanggi ito. “Marami akong aasikasuhin, Dad. Marami namang kasambahay dito sa bahay na pwedeng mag-alaga sa kanya.”Ayaw rin naman ni Czarina na alagaan siya nito kaya maging siya ay tumang
“I’LL WAIT FOR YOU.”Pagkasabi niyon, mabilis siyang tumalikod at tumakbo palayo, ang laylayan ng gown ay bahagyang lumilipad habang nagmamadali siyang bumalik sa loob. Halatang kinakabahan, hindi niya magawang lingunin pa ang lalaki.Si Damion nama’y tahimik lang na nakamasid sa papalayong pigura n







