ログインThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“SO… YOU’RE REALLY NOT GOING TO HELP?”“It‘s not that I don‘t want to.” Kibit-balikat si Damion. “There‘s simply nothing I can do. Pero kung nag-aalala ka talaga, pwede ka namang sumama sa ‘min.” Bahagya itong ngumiti. “Though I doubt you have the guts.”Napairap si Czarina. “Tama ka. I don’t.” Tumaas ang isang sulok ng labi niya. “And don‘t bother using reverse psychology on me. Hindi gagana ‘yan.”Pagkasabi niyon, sumakay siya sa elevator. Nanatili namang nakatayo si Damion habang unti-unting nagsasara ang mga pinto. Lumalim ang ngiti nito. Coward.BUONG HAPON, hindi mawala sa isip ni Czarina ang naging usapan nila ni Damion.Hanggang sa makauwi siya… Halata pa rin ang pagkainis sa mukha niya. Napansin iyon ni Tito Fran.“Miss, may problema ba?”Tinanggap ni Czarina ang tasa ng tsaa at napabuntong-hininga.“Hay...” Umiling siya. “Si Wendy kasi. Alam na ngang hindi maganda ang kondisyon niya; gusto pa ring sumama sa trip nila dahil lang sa mga impostor na ‘yon.”“Narinig ko nga ang t
MARQUEZ FAMILY MANSION.Nang makabalik si Damion sa mansyon mula sa ospital, he looked somewhat lost and dejected. Para itong tuta na naligaw at hindi mahanap ang amo, o kaya'y basang sisiw na nawalan ng masisilungan. Gano’n ka-down ang mood niya matapos tumakbo palayo si Czarina sa kanya na para bang isa siyang halimaw na kailangan agad layuan.He badly misses her, and if only he could, poposasan niya ito at ikukulong sa tabi niya para hindi na muling makatakas.Pero nang makita ang babaeng nasa harapan niya, umaarte bilang asawa niya, wala siyang nagawa kundi ngumiti at maging mabait dito.“Damion...” agad na tanong ni Cassidy. “Okay na ba si Wendy?”“Nagising na siya.”Napabuntong-hininga si Cassidy.“Mabuti naman.” Napahawak siya sa dibdib. “Kung may nangyari kay Wenwen dahil sa akin, hindi ko mapapatawad ang sarili ko habang buhay.” Unti-unti na namang namuo ang luha sa mga mata niya. “Ano bang nangyari sa akin noon? How could I do something that horrible to her?”Umupo siya sa
“AND WHO SAID WE WOULDN’T TAKE RESPONSIBILITY?”Bahagyang ngumiti si Czarina. “Hindi na kailangang sabihin ‘yan. Nakikita naman.”Sandaling natahimik si Damion. Pagkatapos ay malamig itong ngumiti. “You really never think before you speak, do you?”Nanlaki ang mga mata ni Czarina. “Anong sabi mo?”“I said...” Bahagyang itinaas ni Damion ang isang kilay. “You're letting your emotions do all the thinking.”Halos mawalan ng pasensya si Czarina. “You—!”Bago pa tuluyang lumala ang argumento… Mahina ngunit nagmamadaling nagsalita si Wendy. “Um…” pilit siyang ngumiti. “Puwede ninyong tigilan ang pag-aaway? Sumasakit ang ulo ko sa inyo. Isa pa, kailangan kong magpahinga at katahimikan.”Nais lamang ni Wendy na kumalma silang dalawa upang maayos nilang mapag-usapan ang lahat.Itinaas ni Czarina ang baba at itinuro ang pinto. “Narinig mo naman siya, ‘di ba? Maaari ka nang umalis.”Bahagyang ngumisi si Damion. “Bakit ako lang ang aalis? Kung aalis man ako, sabay na tayong aalis.”“Sino bang gus
“TUMAWAG KAYO NG AMBULANSYA!”Habang nagbibigay siya ng first aid, unti-unting natauhan si Cassidy.Napatingin siya kay Wendy. Mabilis na namumutla ang mukha nito hanggang sa halos mawalan na ito ng kulay.Doon lang siya kinabahan. Pasyente pa rin siya… What if… What if I really killed her?Nanghina ang mga tuhod ni Cassidy at tuluyan siyang napaupo sa sahig. Sobrang takot niya na hindi man lang siya makaiyak.Sa gitna ng kaguluhan, mabilis na pumasok si Tito Fran. Hindi na ito nag-aksaya ng oras. Agad nitong binuhat si Wendy.“You—”“She’s running out of time.” Mariing putol ni Tito Fran. “Hindi na kayang maghintay pa ng ambulansya.”Napatingin ito sa caregiver. “Bring my car.” Sa sandaling iyon, wala na ang karaniwan nitong mahinahon at palangiting anyo. Ang natitira na lamang ay ang awtoridad ng isang lalaking sanay magdesisyon sa oras ng panganib. At walang sinuman ang nangahas na kumontra.Nasa hardin noon si Mr. Marquez. Kaya nang malaman niya ang nangyari, nauna nang maisugod
“SI MEREDITH ANG TINUTUKOY MO?”Base sa ekspresyon at mga ikinuwento ni Cassidy, tila naging totoo ang hinala ni Wendy.Unti-unting lumalayo si Damion sa impostor. At kasabay niyon, lalo naman itong lumalapit kay Meredith.“Hindi gagawin ni Damion ang ganoon kung wala siyang espesyal na nararamdaman para kay Meredith…” bulong niya sa sarili.Lalo pa’t nasa bahay na rin nila ang babaeng pinaniniwalaan niyang si Czarina.“Nasa tabi na niya ang "asawa" niya… bakit hinahanap pa rin niya si Meredith?”Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Wendy.“Don't tell me… Alam na ni Damion na iisang tao lang sina Meredith at Czarina?” Napayuko siya. “Pero… Dapat ko bang sabihin ito kay Zari?”“Sino pa ba?” mariing sabi ni Cassidy. “Who else could be that shameless?”Mariing kinuyom ang kumot. “She acts all innocent, as if wala siyang balak sa buhay. Pero habang tahimik siyang nagpapanggap, isa-isa niyang inaagaw ang lahat ng dapat ay akin.”Namumula ang mga mata nito. “Dad’s love... Damion... even you
DAHIL SA NALAMAN NI Wendy tungkol sa imposter ni Czarina, gusto niya ring makatulong sa kaibigan. Kaya naman kahit hindi pa masyadong magaling, nagpumilit siyang puntahan ito kasama ang caregiver na ibinigay sa kanya ni Damion.Pagdating niya sa mga Marquez ay nagulat si Alejandro na makita siya. Agad itong pinapasok sa loob. Napansin agad ng matanda na malaki ang ipinayat nito.“Long time no see.” Pinagmasdan niya ito mula ulo hanggang paa. “You've lost so much weight.”Napatawa si Wendy at tinakpan ang sariling pisngi. “Really? Then I guess successful ang pagda-diet ko.”Mahinang natawa si Mr. Marquez. “Alam kong gusto ninyong mga kabataan na maging presentable, pero mas importante pa rin ang kalusugan.” Bahagya siyang ngumiti. “You’re here to see Zari, aren’t you? She's upstairs.”Tumango si Wendy. “Kung gano’n, aakyat na po ako, ha.”“Sige.” Tumango rin ang matanda. “Magpapadala ako ng tsaa at meryenda sa inyo mamaya.”“Thank you, Tito.”Dahan-dahang lumakad si Wendy patungo sa ha
KINABUKASAN.Maaga pa lang ay nakatayo na sa hardin si Alejandro, kita sa kanyang mukha ang sigla na tila ba sobrang ganda ng gising nito ngayong umaga. His son, Damion, promised him to be here today, para makipagbonding kay Czarina. Kahit na suwail at matigas ang ulo ni Damion ay may gawa naman it
“DID THAT WOMAN FROM THE ALONZO FAMILY BULLIED YOU TONIGHT?”Napatigil si Czarina, hindi inasahan ang tanong ni Yin Yechen. Ha? Akala ko tapos na ‘yong issue na ‘yon?“There was a little conflict…” mahina niyang sagot. Hindi niya itinago ang nangyari. Inilahad niya sa kanya ang buong pangyayari kan
“THE ONLY FINGERPRINTS found belong to Ms. Ysabel and one of her servants. None from Miss Ocampo.”Napasinghap ang lahat ng tao sa paligid at nagkaroon ng bulong-bulungan.Bahagyang tinaas ni Damion ang kilay, binasa ang report, saka marahang ngumiti—‘yong tipong ngiting alam mong may kasamang babal
“SIYA LANG NAMAN.” Sabay turo kay Czarina.Nagkatinginan ang mga tao, nagbulungan. Habang si Ysabel naman ay umarteng tila nagulat. “Miss Ocampo, I didn’t think you were that kind of person. If you liked the watch, I could’ve given it to you. But that watch—Damion gave it to me. It means a lot.”Du







