تسجيل الدخولNanatiling nakatingin si Lorraine kay Tyron. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang natigilan. Marahil ilang segundo lang iyon ngunit para sa kaniya ay tila huminto ang buong paligid. Hindi niya kasi alam kung anong sasabihin niya, nahihiya siya na nakikilig. Basta halohalo na ang lahat ng pwede niya maramdaman.Ang mga salitang binitiwan ni Isabelle ay paulit-ulit na umuukit sa isip niya."For the past three days, he's called me six times.""She doesn't like heavy gowns.""Make sure she's comfortable.""If she says she's uncomfortable, we're changing everything."Hindi niya alam kung bakit. Pero bigla niyang naalala ang unang beses na isinama siya ni Tyron sa isang business event. Kung paano siya paulit-ulit nitong tinatanong kung komportable ba siya. Kung gusto ba niyang umuwi. Kung napapagod na ba siya.Noon ay inakala niyang bahagi lamang iyon ng pagiging gentleman nito.Pero ngayon, parang may bagong kahulugan ang lahat.Hindi pala aksidente ang mga nangyari. Pinag-iisipan pal
Marahan niyang inilapag ang kaniyang kamay sa palad ni Tyron. Agad siyang binalot ng pamilyar na init mula sa malalaki nitong kamay.Hindi iyon ang unang beses na hinawakan siya ng lalaki. Ngunit sa kung anong dahilan, pakiramdam niya ay iba na ang bawat pagdampi nito ngayon. Parang may kiliti na hindi niya rin maintindihan.Pilit niyang ibaling sa iba ang atensiyon niya pero mas malakas yata ang kilig na nararamdaman niya.Maingat siyang inalalayan nitong makababa ng sasakyan. Pagkasayad ng puting sneakers niya sa sementadong driveway ay bahagya siyang napahinto.Ang malamig na simoy ng hangin ay marahang humaplos sa kaniyang mukha, dahilan upang bahagyang gumalaw ang ilang hibla ng kaniyang buhok.Instinctively, she tucked them behind her ear.Napatingala siya. At doon lamang niya tuluyang nasilayan ang boutique na tinutukoy ni Tyron.Napatulala siya sa nakita niya at hindi niya namalayang bahagya na palang nakabuka ang bibig niya.Napakalaki ng building. Ang harapan nito ay puro sa
Hindi na halos makapagsalita si Lorraine na para bang pati dila yata niya ay iniwan siya. Nanatili lang siyang nakatayo sa paanan ng hagdan habang pilit na pinapakalma ang sarili niyang dibdib.Hindi niya alam kung alin ang mas nakakabaliw. Ang paraan ng pagtitig ni Tyron o ang paraan ng pagsasalita nito."I think it's already too late for that."Paulit-ulit na umalingawngaw ang mga salitang iyon sa kaniyang isipan. Hindi niya alam kung biro lang ba iyon o sadyang ganoon lang talaga magsalita ang lalaki. Ngunit kung biro man iyon pakiramdam niya ay siya lang ang hindi marunong tumawa dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin bumabagal ang tibok ng puso niya.Tyron, on the other hand, looked completely composed. As though he hadn't just said something capable of making her lose her mind. He slipped both hands into the pockets of his trousers before tilting his head slightly."Ready?"Napakurap siya. "H-ha?"Ngumiti na naman ito na parang gusto nitong natutulala pa siya."Shopping."Parang
Hindi pa rin lubusang nawawala ang init sa kaniyang mga pisngi kahit nakabalik na siya sa sariling silid. Para bang good to be true lahat ng nangyayari sa kaniya. Daig pa niya yata si Cinderella sa love story eh. Pwede na siyang magpagawa ng story sa Disney, panigurado pa siyang paldo.Marahan niyang isinara ang pinto saka isinandal ang likod niya doon saka siya dahan-dahang napapikit at napabuntong-hininga."Ano ba naman kasi, Lorraine..." mahina niyang bulong sa sarili.Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang epekto sa kaniya ng simpleng mga salita ni Tyron. Hindi naman ito nagsabi ng "mahal kita." Hindi rin ito umamin ng kahit ano. Pero bakit ganon kasi ang nararamdaman niya?Bakit sa bawat tingin nito… Sa bawat pagngiti nito… Sa bawat simpleng pag-aalaga nito sa kaniya ay parang unti-unti nitong binubura ang linyang matagal na niyang pilit iginuguhit sa pagitan nilang dalawa.Ang linyang nagpapaalala sa kaniya na hindi sila totoong magkasintahan. Ang laki ng wall n
Hindi pa rin maalis ang ngiti sa mga labi ni Lorraine kahit ilang minuto na ang lumipas matapos niyang tanggapin ang alok ni Tyron. Pakiramdam niya ay may mga paru-parong walang tigil na lumilipad sa loob ng kaniyang tiyan. Hindi lang yata paru-paro kundi baka dinosaur na.Isipin pa lang niya na tatlong araw sila magkakasama ay hindi na siya mapakali.Tatlong araw yon! Tatlong araw silang magkakasama. Hindi lang sa loob ng mansion at hindi rin sa isang simpleng date kundi sa isang lugar na malayo sa lungsod.Hindi niya alam kung bakit ganoon na lamang ang bilis ng tibok ng kaniyang puso sa simpleng ideyang iyon. Eh basta ang alam niya, new experience na naman yon na makakasama niya si Tyron.Marahil dahil sa unang pagkakataon, pakiramdam niya ay hindi na lamang ito dahil may agreement sila. Pakiramdam niya kasi talagang gusto siyang makasama ni Tyron.Napansin marahil ng lalaki ang pananahimik niya.A faint smile appeared on his lips."What are you thinking about?"Napakurap siya at m
Hindi agad nakasagot si Lorraine.Nanatili lamang siyang nakatingin kay Tyron, tila hindi pa tuluyang napoproseso ng isip niya ang narinig. Maliban kasi sa first time nito na magpaalam sa kaniya tungkol sa mga lakad nito, ay first time siya nitong ayain sa isang business trip. Like what?Business trip na kasama siya?Hindi niya maimagine talaga! Kahit pa anong gawin niyang pag-imagine ay hindi kaya ng utak niya. Pakiramdam niya ay may kung anong tumalon sa loob ng dibdib niya. Parang may tumatalon na kabayo at sobrang bibilis ng talon at takbo at ginugulo ang isip at puso niya.At hindi niya alam kung paano iyon pakakalmahin. Ang daming tumatakbo na naman sa isip niya. Alam niyang sinabi niya kanina na dapat hindi siya umasa diba? Pero paano niya sasabihin sa utak niya iyon ngayon?"Ako?" mahina niyang ulit, na para bang gusto lamang niyang makasigurado na tama ang kaniyang narinig.Tyron smiled patiently. The corner of his lips lifted ever so slightly, enough to soften the sharpness
Nagising si Lorraine dahil sa sikat ng araw na tumatama sa makapal na kurtina ng silid na parang dumadapo rin iyon diretso sa mukha niya. Ayaw pa niya sanang bumangon dahil hinihila siya ng kaniyang ulo na sobrang sakit ngayon at mabigat pa. Maliban pa don, sobrang bigat din ng katawan niya.Pero k
“You’re ready? I’m f*cking horny.”Nanlaki agad ang mga mata ni Lorraine. Na para bang sanay na sanay ang lalaking kaharap niya sa ganoong usapan. Para bang nag-aalok lang ng popcorn sa gilid. Kinagat na lang niya ang pang-ibabang labi niya, hindi niya kasi alam kung anong gagawin at isasagot sa l
Hindi alam ni Lorraine kung bakit siya natatawa habang hinihila siya ni Tyron papunta sa pinakamalapit na clothing store sa loob ng amusement park. Siguro dahil sa sobrang excited nitong bumili sila ng pantalon o siguro naman dahil sa ekspresyon nito.Para kasi itong batang nakahanap ng bagong laru
Malalakas na patak ng ulan ang halos bumubulag kay Lorraine habang naglalakad siya sa gilid ng madilim na kalsada. Sinamahan pa ng malamig na hangin kaya wala siyang nagawa kundi yakapin na lang ang sarili at pasimpleng nagsisisi kung bakit pa niya tinuloy ngayon ang plano niya.Mahigpit niyang haw







