Mag-log in“You’re ready? I’m f*cking horny.”
Nanlaki agad ang mga mata ni Lorraine. Na para bang sanay na sanay ang lalaking kaharap niya sa ganoong usapan. Para bang nag-aalok lang ng popcorn sa gilid.
Kinagat na lang niya ang pang-ibabang labi niya, hindi niya kasi alam kung anong gagawin at isasagot sa lalaking ‘to. Hindi rin naman niya magawang sampalin kasi nakakailang ang kagwapohan nito.
“I’m asking you, woman. Are you ready?”
“H-Ha?” nauutal niyang tanong habang napaatras nang bahagya.
Ngunit agad din siyang natigilan nang maramdaman niya ang pader sa likuran niya.
Napakagat siya ulit sa labi habang nakatingala kay Tyron na ngayon ay nakatitig lang sa kaniya. Madilim ang mga mata nito habang dahan-dahang bumababa ang tingin sa basa niyang katawan.
Bigla niyang naramdaman ang pag-init ng pisngi niya.
Hindi niya alam kung dahil ba sa hiya o dahil sa paraan ng pagtitig nito sa kaniya.
Pero ano bang ready kasi ang tinatanong nito at bakit may kasamang horny? Gusto lang naman niyang mag-home visit.
“Sir Tyron, sa tingin ko po may mali yata—”
“Still calling me sir?” putol nito habang bahagyang nakangisi.
Mababa ang boses nito at medyo paos at lalong nakakagulo sa isipan niya. Kahit tense na tense na siya ay pinipilit niya pa rin pakalmahin ang sarili.
“I told you,” marahan nitong sabi habang inilalapit ang mukha sa kaniya. “Call me Tyron.”
Napasinghap na naman si Lorraine nang maramdaman niya ang mainit nitong hininga malapit sa kaniyang labi. Sobrang lapit nito at pakiramdam niya ay anumang segundo ay mawawala na ang matinong pag-iisip niya.
“Hindi po kasi talaga ako—”
Naputol na naman ang sasabihin niya nang marahan nitong hinawakan ang beywang niya at sa simpleng hawak na iyon ay parang biglang nanghina ang mga tuhod niya.
“I like your scent,” bulong nito habang nakatitig sa kaniya.
Tuluyan nang nag-init ang buong mukha ni Lorraine. Hindi niya maintindihan kung bakit hindi niya maitulak palayo ang lalaki. Siguro dahil sa kaba, sa takot o baka dahil sa unang pagkakataon sa buhay niya ay may lalaking ganito tumingin sa kaniya.
Parang gusto siya at parang siya lang ang nakikita nito.
“Tyron.” Halos pabulong na lang niyang sambit.
Bahagyang gumuhit ang ngisi sa labi ng lalaki na tila nakuha na rin nito sa wakas ang gusto nitong marinig sa kaniya kanina pa.
“There you go.”
Dahan-dahang umakyat ang kamay nito sa pisngi niya bago marahang hinaplos iyon. Mainit ang palad ng lalaki kaya wala siyang ibang nagawa kundi ang pumikit at damhin ang bawat haplos nito sa kaniya.
Napapikit si Lorraine. Hindi niya naiintindihan kung anong nangyayari pero mas ginusto na lang niyang magpadala sa mga ginagawa nito. Pinadaanan nito ang bawat parte ng mukha niya at kahit labi niya ay hindi nito pinalampas.
Pero habang tumatagal ay mas lalo siyang nahihirapang huminga sa bawat segundo na magkalapit sila. At mas lalong hindi nakakatulong ang paraan ng pagtitig nito sa kaniya. Sa mga titig pa lang nito ay parang kinakain siya nito nang buhay.
“Do you know how long I waited tonight?” mahina nitong tanong.
Napakurap si Lorraine.
“H-Hindi ko po—”
“Then don’t think,” putol nito agad. “Just stay.”
Napasinghap siya nang marahan nitong idikit ang noo sa kaniya. At doon niya tuluyang naamoy ang pinaghalong alak at pabango nito. Dalawang salita lang ang kayang i-describe ng utak niya. Nakakahilo at nakakabaliw.
“Tyron,” mahina niyang tawag habang kinakabahan.
Ngunit sa halip na sumagot ay dahan-dahang bumaba ang tingin nito sa labi niya at bago pa niya tuluyang mapigilan ang sarili ay marahan siyang hinalikan nito. Mainit at mabagal ang bawat galaw nito sa labi niya ngunit sobrang mapang-angkin ang halik nito.
Napahawak siya sa dibdib ng lalaki habang pilit sinusubukang kontrolin ang mabilis na tibok ng puso niya. Pero habang tumatagal ang halik ay mas lalo siyang nanghihina at mas lalo siyang nadadala.
Napapikit siya nang maramdaman niyang mas humigpit ang hawak ni Tyron sa beywang niya na parang ayaw siyang pakawalan. At sa gabing iyon ay unti-unting nawala ang natitira niyang control sa sarili niya.
Mainit ang palad nito kahit malamig ang buong gabi. At habang tumatagal na magkalapit sila ay mas lalo niyang nararamdaman ang kakaibang init na unti-unting gumagapang sa buong katawan niya.
Dapat itulak niya si Tyron at dapat pigilan niya pero parang hindi gumagana ang isip niya habang nakatitig sa lalaking nasa harapan niya.
Masyadong guwapo at masyadong mabango si Tyron para magawa niya.
“Tyron…” kinakabahan niyang tawag.
Bahagyang kumunot ang noo nito bago muling bumaba ang tingin sa labi niya.
“Stop looking at me like that,” paos nitong bulong.
“H-Ha?”
“You’re making me lose control.”
Parang biglang may kung anong sumabog sa dibdib ni Lorraine dahil sa sinabi nito. Bago pa siya makapagsalita ay muli siyang hinalikan ni Tyron. Napahawak si Lorraine sa balikat nito nang maramdaman niyang dahan-dahan siyang inilalapit nito sa kama. Pakiramdam niya ay nanghihina ang mga tuhod niya sa bawat haplos at halik nito.
At habang tumatagal ay mas lalo siyang nadadala.
Sa labas ay patuloy ang malakas na ulan ngunit mas maingay ang tibok ng puso niya. Unti-unti siyang napapikit nang maramdaman niyang marahan siyang pinaupo ni Tyron sa gilid ng kama.
Madilim ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. Parang sinusubukan siyang basahin kung may balak siyang pigilan ito sa balak nitong gawin. Pero wala siyang mahagilap na salita para pigilan si Tyron. Hindi niya maintindihan kung bakit parang nawawala ang takot niya habang kaharap ito.
Marahan ulit nitong hinaplos ang pisngi niya.
“You’re beautiful,” mahina nitong sabi.
Tuluyang nag-init ang mukha ni Lorraine. Wala pang lalaking nagsabi sa kaniya niyon nang ganoon kaseryoso. At lalong hindi mula sa lalaking katulad ni Tyron Zaragoza.
“Tyron, baka po—”
“Don’t think tonight,” putol nito habang marahang inilalapit muli ang mukha sa kaniya. “Just stay with me.”
At hindi niya alam kung dahil ba sa ulan o sa lamig dahil basa ang suot niya o baka sa mga titig nito kaya tuluyan nang bumigay ang natitira niyang katinuan kaya unti-unti niyang hinayaan ang sarili na madala rito.
Napasinghap siya nang maramdaman niyang marahan nitong hinawi ang basa niyang buhok bago nag-iwan ng magaang halik sa leeg niya. Agad siyang napapikit. Parang may dumaloy na kuryente sa buong katawan niya.
“Tyron…” mahina niyang ungol habang napapahawak sa polo nito.
Lalong dumilim ang mga mata ng lalaki. At doon niya unang nakita ang kakaibang lambot sa likod ng malamig nitong tingin. Mabagal nitong hinaplos ang braso niya pababa habang patuloy na inilalapit ang katawan sa kaniya. At habang tumatagal ay mas lalo niyang nararamdaman ang init nilang dalawa.
Hindi na niya alam kung tama pa ba ang nangyayari. Hindi na rin niya alam kung bakit hindi niya mapigilan ang sarili. Ang alam lang niya ay sa unang pagkakataon sa buhay niya ay may lalaking nagpaparamdam sa kaniya na gusto siya.
“Take off your clothes.”
Mabilis pa sa alas kwatro na nahubad ang kaniyang damit. Ni hindi nga rin niya matandaan kung paano nahubad lahat. Nakita na lang niya ang sarili na nakahiga na siya sa kasama na hubo’t hubad na. At kitang-kita rin ng kaniyang mga mata kahit may kadiliman ang silid, klarong-klaro ng mga mata niya na naghuhubad na rin si Tyron.
Likod pa lang nito ay pasok na pasok sa taste niya. Saktong-sakto ang hulma at parang masarap markahan gamit ang mga kuko niya.
Pero nang humarap na si Tyron sa kaniya at nakita niya ang nasa gitna ng hita nito ay bigla siyang nanghina. Hindi niya inaasahan na sa ganitong paraan pa niya mae-experience ang first time niya.
Jusko naman, hindi yata kasya yan sa butas ko, mahina niyang bulong sa sarili.
Napapikit na lang siya nang lumapit na sa kaniya si Tyron at muli siyang hinalikan. Sa bawat galaw ng labi nito ay tila pinapakalma ang takot niya kanina. Muli na namang bumalik ang mga kiliti na naramdaman niya. Init at kiliti ang muling pumaimbabaw sa sistema niya.
“Tyron…”
Sa bawat halik nito ay tinutumbasan niya ng ungol. Bawat kiliti na nararamdaman niya ay tanging pagpikit lang ng mga mata ang nagiging sagot niya.
Hanggang sa ang kiliti at init ay napalitan ng sakit nang biglang isinagad ni Tyron ang dala-dala nitong sandata. Hindi niya lubos akalain na bigla na lang nitong ipapasok iyon.
“Oh, God!” Naisambit niya sa gitna ng pagkawala ng kaniyang katinuan. “Bakit mo naman binigla!”
“What the hell! You’re a fuxking virgin!”
At kahit si Tyron ay nabigla sa ginawa nito.
“Bakit sila magpapadala ng virgin!”
“Magpapadala?” takang tanong niya rito. “Anong magpapadala ang pinagsasabi mo?”
“Diba ikaw yong babae sa app na binook ko?”
Nanatiling nakatingin si Lorraine kay Tyron. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang natigilan. Marahil ilang segundo lang iyon ngunit para sa kaniya ay tila huminto ang buong paligid. Hindi niya kasi alam kung anong sasabihin niya, nahihiya siya na nakikilig. Basta halohalo na ang lahat ng pwede niya maramdaman.Ang mga salitang binitiwan ni Isabelle ay paulit-ulit na umuukit sa isip niya."For the past three days, he's called me six times.""She doesn't like heavy gowns.""Make sure she's comfortable.""If she says she's uncomfortable, we're changing everything."Hindi niya alam kung bakit. Pero bigla niyang naalala ang unang beses na isinama siya ni Tyron sa isang business event. Kung paano siya paulit-ulit nitong tinatanong kung komportable ba siya. Kung gusto ba niyang umuwi. Kung napapagod na ba siya.Noon ay inakala niyang bahagi lamang iyon ng pagiging gentleman nito.Pero ngayon, parang may bagong kahulugan ang lahat.Hindi pala aksidente ang mga nangyari. Pinag-iisipan pal
Marahan niyang inilapag ang kaniyang kamay sa palad ni Tyron. Agad siyang binalot ng pamilyar na init mula sa malalaki nitong kamay.Hindi iyon ang unang beses na hinawakan siya ng lalaki. Ngunit sa kung anong dahilan, pakiramdam niya ay iba na ang bawat pagdampi nito ngayon. Parang may kiliti na hindi niya rin maintindihan.Pilit niyang ibaling sa iba ang atensiyon niya pero mas malakas yata ang kilig na nararamdaman niya.Maingat siyang inalalayan nitong makababa ng sasakyan. Pagkasayad ng puting sneakers niya sa sementadong driveway ay bahagya siyang napahinto.Ang malamig na simoy ng hangin ay marahang humaplos sa kaniyang mukha, dahilan upang bahagyang gumalaw ang ilang hibla ng kaniyang buhok.Instinctively, she tucked them behind her ear.Napatingala siya. At doon lamang niya tuluyang nasilayan ang boutique na tinutukoy ni Tyron.Napatulala siya sa nakita niya at hindi niya namalayang bahagya na palang nakabuka ang bibig niya.Napakalaki ng building. Ang harapan nito ay puro sa
Hindi na halos makapagsalita si Lorraine na para bang pati dila yata niya ay iniwan siya. Nanatili lang siyang nakatayo sa paanan ng hagdan habang pilit na pinapakalma ang sarili niyang dibdib.Hindi niya alam kung alin ang mas nakakabaliw. Ang paraan ng pagtitig ni Tyron o ang paraan ng pagsasalita nito."I think it's already too late for that."Paulit-ulit na umalingawngaw ang mga salitang iyon sa kaniyang isipan. Hindi niya alam kung biro lang ba iyon o sadyang ganoon lang talaga magsalita ang lalaki. Ngunit kung biro man iyon pakiramdam niya ay siya lang ang hindi marunong tumawa dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin bumabagal ang tibok ng puso niya.Tyron, on the other hand, looked completely composed. As though he hadn't just said something capable of making her lose her mind. He slipped both hands into the pockets of his trousers before tilting his head slightly."Ready?"Napakurap siya. "H-ha?"Ngumiti na naman ito na parang gusto nitong natutulala pa siya."Shopping."Parang
Hindi pa rin lubusang nawawala ang init sa kaniyang mga pisngi kahit nakabalik na siya sa sariling silid. Para bang good to be true lahat ng nangyayari sa kaniya. Daig pa niya yata si Cinderella sa love story eh. Pwede na siyang magpagawa ng story sa Disney, panigurado pa siyang paldo.Marahan niyang isinara ang pinto saka isinandal ang likod niya doon saka siya dahan-dahang napapikit at napabuntong-hininga."Ano ba naman kasi, Lorraine..." mahina niyang bulong sa sarili.Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang epekto sa kaniya ng simpleng mga salita ni Tyron. Hindi naman ito nagsabi ng "mahal kita." Hindi rin ito umamin ng kahit ano. Pero bakit ganon kasi ang nararamdaman niya?Bakit sa bawat tingin nito… Sa bawat pagngiti nito… Sa bawat simpleng pag-aalaga nito sa kaniya ay parang unti-unti nitong binubura ang linyang matagal na niyang pilit iginuguhit sa pagitan nilang dalawa.Ang linyang nagpapaalala sa kaniya na hindi sila totoong magkasintahan. Ang laki ng wall n
Hindi pa rin maalis ang ngiti sa mga labi ni Lorraine kahit ilang minuto na ang lumipas matapos niyang tanggapin ang alok ni Tyron. Pakiramdam niya ay may mga paru-parong walang tigil na lumilipad sa loob ng kaniyang tiyan. Hindi lang yata paru-paro kundi baka dinosaur na.Isipin pa lang niya na tatlong araw sila magkakasama ay hindi na siya mapakali.Tatlong araw yon! Tatlong araw silang magkakasama. Hindi lang sa loob ng mansion at hindi rin sa isang simpleng date kundi sa isang lugar na malayo sa lungsod.Hindi niya alam kung bakit ganoon na lamang ang bilis ng tibok ng kaniyang puso sa simpleng ideyang iyon. Eh basta ang alam niya, new experience na naman yon na makakasama niya si Tyron.Marahil dahil sa unang pagkakataon, pakiramdam niya ay hindi na lamang ito dahil may agreement sila. Pakiramdam niya kasi talagang gusto siyang makasama ni Tyron.Napansin marahil ng lalaki ang pananahimik niya.A faint smile appeared on his lips."What are you thinking about?"Napakurap siya at m
Hindi agad nakasagot si Lorraine.Nanatili lamang siyang nakatingin kay Tyron, tila hindi pa tuluyang napoproseso ng isip niya ang narinig. Maliban kasi sa first time nito na magpaalam sa kaniya tungkol sa mga lakad nito, ay first time siya nitong ayain sa isang business trip. Like what?Business trip na kasama siya?Hindi niya maimagine talaga! Kahit pa anong gawin niyang pag-imagine ay hindi kaya ng utak niya. Pakiramdam niya ay may kung anong tumalon sa loob ng dibdib niya. Parang may tumatalon na kabayo at sobrang bibilis ng talon at takbo at ginugulo ang isip at puso niya.At hindi niya alam kung paano iyon pakakalmahin. Ang daming tumatakbo na naman sa isip niya. Alam niyang sinabi niya kanina na dapat hindi siya umasa diba? Pero paano niya sasabihin sa utak niya iyon ngayon?"Ako?" mahina niyang ulit, na para bang gusto lamang niyang makasigurado na tama ang kaniyang narinig.Tyron smiled patiently. The corner of his lips lifted ever so slightly, enough to soften the sharpness
Hindi agad nakasagot si Lorraine. Pakiramdam niya ay parang may humarang na malaking buhol sa kaniyang lalamunan matapos marinig ang sinabi ni Tyron. Na para bang hindi niya agad nakuha ang sinabi nito at nag-loading na lang siya bigla."You make everything around you look brighter." Paulit-ulit na
Hindi alam ni Lorraine kung bakit siya kinakabahan, kailangan pa nga niyang pakalmahin ang sarili baka kasi mapansin pa ni Tyron na nanginginig ang mga daliri niya.Ewan din ba, hindi nga rin niya ma-gets kung bakit siya kinakabahan samantalang kumakain lang naman sila. Wala namang big deal eh. Mas
Tahimik ang buong mansion nang makarating sila.Halos alas-onse na ng gabi kaya pati ang lamig ay niyayakap na siya. Napabuntonghininga na lang siya habang hinahaplos niya ang kaniyang braso. Mabuti na lang talaga at na
Tahimik ang loob ng sasakyan habang tinatahak nila ang mga kalsada pauwi sa mansion.Sa labas ng tinted window ay sunod-sunod na dumaraan ang mga ilaw ng siyudad. Madilim na talaga sa labas at hindi rin alam ni Lorraine







