LOGINHuminto si Lorraine sa mismong tapat ng school gate. Ilang metro lamang ang layo niya sa babaeng naghihintay sa tabi ng mamahaling puting sasakyan. May ilang estudyanteng napapalingon habang dumaraan. May ilan ding palihim na sumusulyap sa sasakyan, marahil ay dahil sa mamahaling tatak nito o sa elegante nitong may-ari.Ngunit wala sa mga iyon ang napapansin ni Lorraine. Nakatitig lamang siya sa babaeng nasa harapan niya, si Emelyn. Hindi niya alam kung anong gagawin niya.Hindi siya agad lumapit dito pero hindi rin siya tumalikod. Nakatayo lamang siya roon, tila hinihintay ang susunod na mangyayari.Bakit siya nandito? Hinahanap ba niya si Tyron? Saglit siyang huminga. O ako? Pero natural na ako ang hinahanap niya kasi wala naman dito si Tyron.Marahang inalis ni Emelyn ang suot nitong sunglasses. Lumambot ang ekspresyon ng mukha nito nang magtagpo ang kanilang mga mata."Miss Lorraine?"Napakurap siya at bahagya siyang tumango."Ako nga po. Hi!"Ngumiti si Emelyn pero tipid lang an
Tahimik ang loob ng sasakyan habang papalayo sila sa Zaragoza Mansion. Hindi iyon ang nakakailang na katahimikan. Ngunit hindi rin iyon katulad ng mga nakasanayan nilang biyahe nitong mga nakaraang araw. Hindi siya mapakali kahit na katabi lang sana niya si Tyron. Ang utak niya kasi ay parang naiwan lang sa mansion kasama doon sa babaeng nakausap ni Tyron kanina. Pero kahit ganon ay pinipilit niyang pakalmahin ang sarili lalo na at papasok siya sa trabaho, ayaw niyang magbitbit ng kung anong problema sa skwelahan at baka madamay pa niya ang mga bata.Sa labas ng bintana, unti-unti nang nagigising ang siyudad.Hindi pa ganoon kabigat ang traffic. Iilan pa lamang ang mga sasakyang bumabaybay sa malapad na kalsada. Ang manipis na sinag ng araw ay tumatama sa windshield, dahilan upang paminsan-minsang kumislap ang liwanag sa loob ng kotse.Mahina ang tugtog mula sa radyo. Isang lumang instrumental piece ang marahang pumupuno sa katahimikan. Tahimik na nakatanaw si Lorraine sa bintana. Ng
"I hope you don't mind..." Bahagyang lumawak ang ngiti ni Emelyn. "I'd like to borrow Tyron."Hindi magawang sumagot ni Lorraine. Anong sinasabi nitong gusto nitong hiramin si Tyron? Pinipilit na lang niyang huwag maitaas ang kilay niya at baka sabihing nagmamaldita siya. Parang sa isang iglap ay huminto ang buong paligid. Wala ni isa sa kanila ni Tyron ang nagsalita. Ni hindi rin naman niya alam kung anong isasagot niya. Kaya iniwas na lang niya ang tingin niya at baka kung ano pa ang masagot niya sa babaeng to. Wala talaga siyang pakialam kahit na mas maganda pa ito sa kaniya.Maliwanag ang umaga. Banayad ang sikat ng araw na tumatama sa malalawak na damuhan ng Zaragoza Mansion. May ilang maya na dumadapo sa mga palumpong, saka muling lumilipad habang naghahabulan sa himpapawid. Mas mas gusto na lang niyang maging ibon sa mga oras na ‘to para makalipad siya papalayo sa dalawang ‘to.Sa kabilang dulo ng hardin, abala ang hardinero sa pagdidilig ng mga rosas. Marahan ang tunog ng tub
Manipis na sinag ng araw ang dahan-dahang pumasok sa malalawak na bintana ng Zaragoza Mansion, pinapahiran ng ginintuang liwanag ang mahabang dining table na yari sa makintab na kahoy.Tahimik ang buong bahay.Maririnig lamang ang mahinang ugong ng central air-conditioning at ang halos hindi mapansing kalansing ng kubyertos na inihahanda ng mga kasambahay sa kusina.Kasabay niyon ang mabangong amoy ng bagong timplang kape na unti-unting kumalat sa buong dining area.Isa na namang ordinaryong Lunes. O iyon ang akala ni Lorraine.Maaga siyang bumaba mula sa ikalawang palapag.Maayos na ang kaniyang uniporme, isang simpleng cream blouse na nakatuck-in sa navy blue skirt, pares ng mababang heels, at ang buhok niyang nakapusod nang maayos.Pagpasok niya sa dining room, agad niyang nakita si Tyron. Nasa dati nitong puwesto. Nakatiklop ang manggas ng puting long sleeves hanggang siko.Sa isang kamay ay hawak nito ang tasa ng black coffee.Sa kabilang kamay naman ay ang tablet na tila may bin
Huminto ang sasakyan sa harap ng malawak na entrada ng Zaragoza Mansion.Kabababa pa lamang nina Tyron at Lorraine nang bumukas ang pangunahing pinto ng bahay."Welcome home po, Sir... Ma'am Lorraine."Magalang na yumuko si Manang Lynn bago lumapit upang salubungin sila. Napansin agad ni Lorraine ang kakaibang ekspresyon sa mukha ng matanda. Palagi niya itong nakikitang nakangiti, magaan ang kilos, at tila walang anumang alalahanin.Ngunit ngayon ay paulit-ulit nitong pinagdidikit ang mga kamay. Minsan ay sumusulyap kay Tyron. Minsan naman ay tila nagdadalawang-isip kung magsasalita ba o hindi.Huminto si Tyron sa harap nito. "Something wrong?"Bahagyang napalunok si Manang Lynn. "Sir..." Sandali itong nag-atubili. "May dumating po rito kahapon."Bahagyang kumunot ang noo ni Tyron."Who?"Huminga nang malalim ang matanda. "Si Ma'am Emelyn po."Hindi namalayang napatingin si Lorraine kay Tyron. Hindi niya alam kung ano ang inaasahan niyang makikita.Pagkabigla at pagkairita. O kahit ka
Tahimik ang umaga sa resort.Hindi pa ganoon kataas ang araw, ngunit nagsisimula nang magliwanag ang kalangitan. Bahagyang sumasayaw ang manipis na hamog sa ibabaw ng lawa habang ang malamig na simoy ng hangin ay dumadampi sa balat ni Lorraine. Hinaplos niya ang kaniyang braso para maramdaman ang lamig no’n sa kaniyang balat.Kahit pa siguro malamig dito, kakayanin ko eh, basta kasama siya, bulong niya sa sarili. Heto na naman ang pagiging delulu niya, umaandar na naman. Hindi rin naman siguro masamang mag-ilusyon ngayon kasi pauwi na rin naman na sila. Pagbalik nila sa mansion at balik trabaho na rin siya.Kahit ngayon lang, pagbibigyan niya ang sarili niya. Ngayon lang naman eh.Pero ngayon lang ba talaga? Eh, parang naka subscribe na yata sa unli ang pagiging delulu niya eh. Well, ganon siguro talaga.Nakatayo siya sa labas ng lobby habang hinihintay ang sasakyan nila. Tahimik siyang napatingin sa kabuuan ng resort.Ang malawak na hardin. Ang lawa na tila salamin sa ilalim ng mahin
Isang marahang halik sa noo ang unang gumising kay Lorraine.Napakunot siya ng noo habang unti-unting bumabalik ang kaniyang kamalayan. Pakiramdam niya ay napakasarap ng tulog niya. Para bang matagal na panahon na rin s
Tahimik ang loob ng sasakyan habang tinatahak nila ang mga kalsada pauwi sa mansion.Sa labas ng tinted window ay sunod-sunod na dumaraan ang mga ilaw ng siyudad. Madilim na talaga sa labas at hindi rin alam ni Lorraine
“You’re ready? I’m f*cking horny.”Nanlaki agad ang mga mata ni Lorraine. Na para bang sanay na sanay ang lalaking kaharap niya sa ganoong usapan. Para bang nag-aalok lang ng popcorn sa gilid. Kinagat na lang niya ang pang-ibabang labi niya, hindi niya kasi alam kung anong gagawin at isasagot sa l
Malalakas na patak ng ulan ang halos bumubulag kay Lorraine habang naglalakad siya sa gilid ng madilim na kalsada. Sinamahan pa ng malamig na hangin kaya wala siyang nagawa kundi yakapin na lang ang sarili at pasimpleng nagsisisi kung bakit pa niya tinuloy ngayon ang plano niya.Mahigpit niyang haw
![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






