LOGINShare
UNBREAK MY HEART CHAPTER 53
publish date:
2026-03-19 03:13:45Si Teddy ay tahimik na nakikinig, ang kamay ay hinahaplos pa rin ang likod niya nang paulit-ulit. Ang mga mata niya ay punô ng sakit na sumasalamin sa sakit ni Sophia, ngunit hindi siya nagsalita agad. Hinintay niya na mailabas ni Sophia ang lahat ng bigat na dala-dala niya sa loob ng maraming taon.
“Pero ngayon…” patuloy ni Sophia, ang boses ay halos mawala sa hagulgol, “…ngayon na may baby na ako, natatakot ako, Teddy. Natatakot akong maging katula
Latest chapter
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 154
Si Sophia ay nanginginig pa rin sa harap ng gate. Ang yakap niya kay Maria Cecilia ay mas humigpit, parang ang buong katawan niya ay nagsisilbing kalasag sa anak. Ang luha ay patuloy na tumutulo sa kanyang pisngi, pero sa gitna ng sobrang sakit at galit, may isang bagay na unti-unting lumalabas sa kanyang dibdib isang determinasyon na hindi na niya kayang pigilan.Hindi siya handa.Hindi pa.Pero kailangan niyang harapin sila. Kahit ngayon lang. Kahit para sabihin na hindi pa siya handa.Sophia: (umiiyak nang mahina pero matatag, ang boses ay nanginginig) Tama na… tama na ang lahat ng ‘to. Kung gusto niyo talagang mag-usap… kung gusto niyo talagang sabihin sa akin na pamilya kayo… hindi ko kayo mapipigilan. Pero huwag niyo akong pipilitin na tanggapin kayo agad. Hindi ko pa kaya. Hindi ko pa kayang tawagin kayong pamilya. Hindi ko pa kayang yakapin kayo. Masakit pa. Sobrang sakit pa.Si Jane ay nanatiling nakaluhod sa snow, ang mukha ay basa ng luha. Si Lola Elena ay umiiyak din, ang
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 153
Ang mga salitang iyon ay lumabas na parang dugo mula sa isang sugat na matagal nang nakatago. Si Jane ay nanatiling nakaluhod sa malamig na snow, ang tuhod niya ay basa na at naninigas sa lamig, pero mas naninigas pa ang kanyang puso sa sakit na hindi na niya kayang pigilan. Ang luha niya ay walang tigil, ang katawan ay nanginginig nang todo habang nakatingin kay Sophia sa kabilang side ng gate.Si Sophia ay parang natulos. Ang yakap niya kay Maria Cecilia ay humigpit pa, ang maliit na bata ay umiiyak na rin sa dibdib niya. Ang luha ni Sophia ay patuloy na tumutulo, pero ang mga mata niya ay puno ng galit, sakit, pagkalito, at isang bagay na mas malalim isang takot na hindi niya kayang itago.Sophia: (umiiyak nang mahina, ang boses ay nanginginig sa sobrang emosyon) Ate…? Tawagin kitang ate? Paano ko magagawa ‘yon, Jane? Paano ko tatawagin kang ate ang taong gusto kong kalimutan? Ang taong matagal nang hinahabol ako? Ang taong nagpadala ng mga tao para k
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 152
Sa kabilang side ng gate, si Jane ay nanatiling nakaluhod sa snow. Ang malamig na yelo ay tumagos na sa kanyang tuhod, pero mas masakit pa ang konsensya niya. Ang mukha niya ay basa ng luha, ang mga kamay ay nakakuyom sa snow na parang gusto niyang bunutin ang sariling puso.Jane: (umiiyak nang todo, ang boses ay garalgal at puno ng pagsisisi) Kapatid… Sophia… alam ko. Alam ko na sobra akong nagkamali. Lahat ng galit ko… lahat ng sakit na dinanas ko nang limang taon bilang asawa ni Wright sa papel lang… ibinuhos ko sa’yo. Hinabol kita. Pinahirapan kita. Pinadala ko pa ang mga tao sa Singapore para kunin si Cecilia. Lahat ‘yon… dahil akala ko ikaw ang kabit na ninakaw ang lahat sa akin. Dahil akala ko ikaw ang dahilan kung bakit walang anak si Wright sa akin. Pero ngayon… ngayon nalaman ko na ikaw pala ang kapatid ko. Ang nawawalang dugo namin. Ang apo ni Lola na matagal niyang hinahanap. Patawarin mo ako… please… patawarin mo ang ate mo na sobrang nagkamali. Hindi ko na kayang dalhin
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 151
Ang luha ni Sophia ay walang tigil. Ang katawan niya ay nanginginig sa sobrang emosyon na parang bawat hibla ng kanyang pagkatao ay sumisigaw ng sakit, galit, takot, at pagkalito na sabay-sabay na sumasabog sa kanyang dibdib. Sa likod niya, si Maria Cecilia ay lumabas mula sa loob ng chalet, ang maliit na mukha ay puno ng pagtataka at bahagyang takot nang makita ang ina na umiiyak nang ganito.Maria Cecilia: (mahina, ang maliit na kamay ay hinawakan ang damit ni Sophia) Mommy… bakit po umiiyak kayo? Sino po sila? Bakit po sila nandito sa gate natin? Masama po ba sila?Si Sophia ay agad na yumakap sa anak nang mahigpit na parang buhay na buhay na ang takot sa kanyang mga braso. Ang hikbi niya ay hindi na mapigilan. Ang luha ay basa sa buhok ni Maria Cecilia habang ang kanyang mga labi ay nanginginig, sinusubukang magsalita pero ang sakit ay sobra na parang binasag ang lahat ng depensa niya.Sophia: (umiiyak nang todo, ang boses ay basag at puno ng takot) Baby… Mommy is okay… Mommy is j
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 150
Kinabukasan, ang sinag ng araw sa Swiss Alps ay parang maputlang liwanag na sinusubukang basagin ang makapal na ulap ng takot na bumabalot sa chalet. Si Sophia ay maagang nagising muli, ang katawan ay nananakit sa sobrang pag-iisip at kakulangan sa tulog. Nakaupo siya sa gilid ng kama, ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa kanyang tiyan habang ang isa ay hinahaplos ang ulo ni Maria Cecilia na natutulog pa rin sa tabi niya.Ang maliit na mukha ng bata ay payapa, ang labi ay bahagyang nakabukas, walang alam sa bagyong unti-unting lumalapit sa kanilang tahanan.Sophia: (bulong sa sarili, ang luha ay namumuo) Baby… Mommy is so scared. Paano kung kunin ka nila? Paano kung kunin nila si Ate Cecilia mo? Paano kung…Hindi niya natapos ang salita. Ang hikbi ay biglang sumabog sa kanyang dibdib. Mahigpit niyang niyakap ang anak, parang ayaw nang bumitaw kahit kailan.Sa kusina, si Teddy ay abala na sa pagluluto ng breakfast. Ang mukha niya ay seryoso, ang mga mata ay may dark circles mula
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 149
Si Teddy ay pumasok sa chalet na parang may mabigat na pasa sa dibdib. Ang snow sa kanyang balikat ay natunaw agad sa init ng fireplace, pero ang lamig sa kanyang kaluluwa ay nanatili. Ang mga kamay niya ay nanginginig pa rin habang isinasara ang pinto nang marahan. Sa loob, ang tahimik na bahay ay parang isang mundo na biglang nagiging mas maliit, mas delikado.Si Sophia ay nakaupo pa rin sa couch sa harap ng fireplace. Ang kumot ay nakabalot sa kanyang balikat, ang isa niyang kamay ay mahigpit na nakahawak sa tiyan. Hindi siya nakatulog. Ang mga mata niya ay namumula at puno ng pag-aalala. Nang marinig ang pagbukas ng pinto, agad siyang tumingin, ang mukha ay puno ng takot at pag-asa na halo.Sophia: (nanginginig ang boses) Teddy... kanina ka pa. Nasaan ka? May nakita ka ba? May van pa rin ba sa labas?Hindi agad sumagot si Teddy. Lumapit siya sa kanya, umupo sa tabi niya, at hinawakan ang dalawang kamay nito. Mainit ang mga palad niya, pero ramdam ni Sophia ang panginginig. Ang mga
You may also like
ANG LIHIM NA ASAWA NG BILYONARYO
MikasaAckerman621.8K viewsThe Billionaire's Abandoned Wife
shining_girl598.2K viewsWild feelings SPG
Aileen Bautista514.8K viewsSeducing My Hot Ninong Everett
LiaCollargaSiyosa361.5K viewsTHE BILLIONAIRE'S PREGNANT VIRGIN MAID (SPG)
VERZOLAKRAM0289 viewsTAKOT AKONG IBIGIN KA ( SPG )
Mr. Heat89 viewsSold To The Ruthless Billionaire As A Maid
Dreamfall Ink81 viewsThe Innocent Probinsyana Wife of the Billionaire
Ilaria95 views
