LOGIN"Makataong tungkulin daw, o! Naririnig mo ba 'yung palusot ng abogada natin, Chantal?" malakas na tawa ni Lionel habang dahan-dahang naglalakad palabas ng pinto, sumusunod sa mag-asawang Jeremiah at Chantal. Huminto pa ito sa may hamba ng pinto, lumingon sa akin, at tinaas-baba ang kanyang mga kilay nang may nakakalokong ngiti."O sige na nga, Leila. Alis na kami baka mamaya ay mapalo pa kami ng batas mo. Ayaw naman naming makaistorbo sa napakahalagang 'quality time' ninyong dalawa na walang ibang nakatingin," dagdag pa ni Lionel na binigyang-diin talaga ang salitang quality time habang humahagikhik.Hindi pa siya nakuntento roon. Huminga siya nang malalim at lalong nilakasan ang boses niya sabay sigaw sa direksyon ng nakasarang kwarto sa loob ng villa. "Bro! Ephraim! Pagbutihin mo ang pagpapagaling diyan, ha? Huwag mo nang madaliin ang paggaling mo kung ganyan naman kahusay at kaganda ang nurse na nag-aalaga sa iyo ngayon! Sulitin mo na, paborito ka ng langit ngayon!""Lionel, tumah
Kinabukasan, maagang-maaga pa lang ay nagising na ako. Hindi dahil sa tapik ni Ephraim o sa amoy ng bagong timplang kape sa veranda, kundi dahil sa tunog ng aking alarm at sa matinding pag-aalala na agad sumariwa sa isip ko pagkamulat ng aking mga mata. Mabilis kong binalingan ang kabilang kama kung saan nakahiga si Ephraim. Mahimbing pa rin ang kanyang tulog, subalit bakas pa rin ang kaunting pamumula sa kanyang mga pisngi.Agad akong tumayo at lumapit sa kanya para tingnan ang kanyang noo gamit ang likod ng aking palad. Mainit pa rin siya, bagamat hindi na ganoon katindi kumpara kagabi. Kinuha ko ang thermometer para masiguro: 38.4 degrees Celsius. May lagnat pa rin.Dahil dito, napagdesisyunan ko na agad na mag-text sa group chat naming magkakaibigan upang ipaalam ang sitwasyon. Sinabi ko na hindi muna kami makakasama sa anumang plano para sa araw na ito dahil may sakit ang kanilang pinsan at kaibigan. Nagplano kasi sila ng isang island hopping.Hindi pa lumilipas ang tatlumpung m
Mabilis siyang lumingon sa akin at pilit na nagpakita ng isang malawak na ngiti—ang pilyong ngiti na madalas niyang gamitin para asarin ako. "Siyempre naman, Leila ko. Medyo napagod lang siguro sa mga ginawa nating activity ngayong araw. Pero sulit naman, 'di ba?"Subalit bilang isang abogada, sanay akong magbasa ng mga micro-expression ng tao. At bilang babaeng unti-unti nang nahuhulog sa kanya, hindi ako pwedeng magkamali. Pilit man niyang itinago sa likod ng kanyang mga ngiti ang nararamdaman, halatang-halata sa kanyang mga mata ang kakaibang bigat at pagtamlay. Ang mapupungay niyang mga mata na kanina lang ay kumikinang sa saya ay tila ba tumatamlay na ngayon at mapupula ang paligid nito.Hindi ako naniwala sa kanyang palusot. Humakbang ako palapit sa kanya. Nang makarating ako sa harap niya, hindi na ako nag-atubili pa. Agad kong iniangat ang aking kanang kamay at idinampi ang likod ng aking mga palad sa kanyang noo, bago ito inilipat sa kanyang leeg.Nang dumiit ang balat ko
"Attorney..." pabulong niyang sabi, medyo paos at mababa ang boses habang hindi pa rin inaalis ang tingin sa akin mula ulo hanggang paa. "Sinasadya mo ba talagang parusahan ang puso ko ngayon? Sabi ko na nga ba, mas maganda at mas sulit ang view dito sa private pool natin kaysa sa kahit anong isla. Yubf ako lang talaga ang makakatanaw ng magandang tanawing ikaw lang ang may likha."Inabot niya ang kanyang malalaking kamay upang alayan ako sa pagbaba sa pool. Nang dahan-dahan nang makalubog ang aking katawan sa maligamgam na tubig, hindi na siya nag-aksaya ng panahon. Banayad ngunit may paninindigan niyang hinila ang aking baywang para magkalapit nang husto ang aming mga katawan. Sobrang lapit namin na ramdam ko na ang kanyang hininga.Sa ilalim ng nag-aapoy na kulay ng sunset ng Maldives—kung saan ang langit ay unt-unti nang nagiging kulay ube, pink, at gold—naramdaman ko ang init ng kanyang balat at ang napakabilis na pagtibok ng kanyang puso sa kanyang dibdib. Isang patunay na sa pa
At sa buong oras na iyon, totoong-totoo na hindi niya kailanman binitiwan ang aking kamay. Kahit saglit, hindi niya ako hinayaang lumangoy nang mag-isa. Siya ang naging matatag kong anchor sa gitna ng malawak at malalim na kailaliman. Ramdam na ramdam ko ang totoong proteksyon at pag-aalaga sa bawat sandali ng aming pagsisid.Nang oras na para umahon, dahan-dahan kaming umakyat pabalik sa ibabaw ng tubig. Pagkaalis na pagkaalis ng aking regulator sa bibig, hindi ko na napigilang sumigaw sa sobrang excitement at saya."Ephraim! Ang ganda-ganda doon sa ilalim! Nakita mo ba 'yung mga isda? At 'yung malaking pagong, dumaan talaga sa harap natin!" masaya kong sigaw habang nakakapit sa gilid ng bangka, habang umaapaw ang ngiti sa aking mukha.Inalis din ni Ephraim ang kanyang mask at hinawi ang basang buhok na humarang sa kanyang noo. Ang kanyang mga mata ay nagniningning din sa saya, kitang-kita na masayang-masaya siya dahil nakita niya akong ganito kaligaya."Nakita ko, Leila ko," natataw
Paglabas ko ng banyo, tuluyan nang nawala ang natitirang antok sa katawan ko. Para bang winalis iyon lahat at hinugasan ng tubig na ginamit ko pagligo. Nakahanda na ang lahat sa veranda. Hindi lang dalawang tasa ng kape ang nandoon, kundi isang masaganang almusal na may mga bagong lutong pastry, sariwang prutas, at ang paborito kong omelet.Umupo ako sa tabi ni Ephraim at binalot muli ang sarili ng aking cardigan habang sumisipsip ng mainit na kape. Sabay naming pinanood ang marahang pagbura ng liwanag sa kadiliman ng gabi. Ang langit ng Maldives ay unt-unting nagbago—mula sa malalim na asul, naging pastel pink at gold ang guhit sa abot-tanaw."Sabi ko sa iyo, masarap magkape kapag ganito ang tanawin," sabi ni Ephraim, bago ibaba ang kanyang tasa at lumingon sa akin. Ang kanyang mga mata ay tila mas maliwanag pa kaysa sa sumisikat na araw. "Pero mas masarap magkape dahil sa wakas, hindi ka na nakasimangot sa harap ko.""Swerte mo lang dahil maganda ang gising ko ngayon," biro ko sabay
“Ano ba! Nasasaktan ako!” pilit kong sigaw habang tinatanggal ang kamay niyang mahigpit na nakahawak sa akin. Ngunit tila bakal ang kanyang mga daliri—hindi ko siya matinag. Mukhang wala siyang balak na pakawalan ako. Ano bang nangyayari sa kanya?Hindi ko na kinaya. Nagsimulang pumatak ang aking m
Hindi ko masalubong ang kanyang tingin. Para iyong tumatagos sa aking kaluluwa—malalim, malamig, at nakakakilabot. Para bang sa isang iglap, kaya niyang basahin ang lahat ng iniisip ko, pati ang mga bagay na pilit kong itinatago.Wala siyang salitang binitiwan. Dumaan lamang siya sa harapan ko, dir
POV: Chantal"AAAAH!!!" daing ko. Parang mababali ang aking buto sa sobrang sakit ng aking katawan.Uminom lang naman ako ng alak kagabi, bakit biglang ganito kasakit ang katawan ko? kung ulo ko sana ang masakit, alam ko ang dahilan, pero kung ganitong buong katawan, hindi ko maintindihan!Sinubuka
Basang basa ang bahaging iyon ng kanyang katawan. Napakadulas. Nag i- slide ang aking daliri papasok sa butas na naroroon."Uhmmm.." ungol ni Chantal na bahagyang napapasabunot sa aking buhok.Gumapang ang aking labi, patungo sa kanyang leeg. Sinisimot ko ang kanyang amoy. Mamasa masa na iyon, dahi







