MasukPinihit ko ang hawakan ng pinto at dahan-dahang lumabas ng silid. Bahagya pang nanginginig ang aking mga tuhod dahil sa tindi ng nangyari at sa kawalan ng laman ng aking tiyan, ngunit pilit kong pinatayo nang matuwid ang aking sarili.Hindi pa ako nakakalayo sa pinto nang agad akong salubungin ng dalawang kasambahay. Maayos ang kanilang mga kasuotan at may respetong nakabakas sa kanila—at bahagyang takot—sa kanilang mga mukha."Magandang umaga po, Miss Gia," bati ng isa sa kanila sabay yuko nang kaunti. "May kailangan po ba kayo? Bawal pa po kayong masyadong magpakapagod sabi ng doktor na tumingin sa inyo kanina.""Nasaan si Crisostomo?" mahina kong tanong, pilit na ginagawang pormal at matatag ang aking boses. "Hinahanap ko siya."Nagkatinginan ang dalawang katulong bago tumango ang isa. "Nasa study room po si Boss Crisostomo, Miss. Halika po, igigiya po namin kayo."Sumunod ako sa kanila sa kahabaan ng napakalawak na pasilyo. Ang mansyon ay may malamig at modernong arkitektura—puro
Pangatlo, Ang Kapalit—Kasal. Dito ako pinakagulat at pinakanapapa- isip. Bakit kasal? Sinabi niya na ang kasal ang magiging pinal na hatol para sa mga De Vera. Kapag sa akin siya nakipag-isang dibdib, masisira ang utak ni Anthony at gagawa ito ng mga maling hakbang na gagamitin ni Crisostomo upang tuluyang durugin ang pamilya nito. Negosyo at paghihiganti.Ngunit habang inaalala ko ang tono ng kanyang boses at ang lungkot sa kanyang mga mata nang sabihin niyang forty years old na siya at hindi pag-ibig ang pundasyon ng kasal na ito, may napansin akong iba. May lalim ang kanyang galit. May pait sa kanyang mga labi nang banggitin niya ang tungkol sa pagtataksil. Hindi man niya direktang sinabi ang buong kwento, ramdam ko na may sarili ring sugat si Crisostomo—isang nakaraan o isang babaeng nagpahiwatig sa kanya na ang isang katulad niyang matandang binata ay hindi kayang mahalin nang tapat.Gusto rin niyang gumamit ng kasal para ipamukha sa mundong ito na hindi siya kawawa. Na kaya niya
Tinitigan ko si Gia, na kasalukuyang nakahawak sa kanyang noo, tila ba sumasakit ang ulo sa tindi ng mga impormasyong naririnig niya mula sa akin."Mr. Ricaforte... apatnapung taong gulang ka na, at ako... ako ay isang aktres na sinira ng sariling pamilya," mahinang sabi niya, may bakas ng pait sa kanyang tinig. "Ang kasalang ito... walang pag-ibig na kasama. Negosyo at paghihiganti lang ang lahat ng ito para sa 'yo.""At ano naman ang masama doon?" balik-tanong ko, sabay upo sa katapat niyang sofa. "Ang kasal na nakabatay sa pag-ibig ay madaling magiba kapag pumasok ang pagtataksil—nasaksihan ko 'yan mismo. Pero ang kasal na nakabatay sa isang matatag na kasunduan? Mas matibay 'yan kaysa sa kahit anong pangako sa simbahan. Makukuha mo ang kalayaan mo, ang karera mo, at ang proteksyon ko. Makukuha ko naman ang paghihiganti ko sa mga De Vera at ang pananahimik ng nakaraan ko."Tinitigan ko siya nang matagal, hinihintay ang kanyang tugon. Kitang-kita ko ang pagtatalo sa loob ng kanyang
Natahimik ang buong silid. Ramdam ko ang bigat ng bawat segundong lumilipas habang nakatitig sa akin si Gia, tila ba sinusubukan niyang basahin kung anong uri ng demonyo ang nag-aalok sa kanya ng kaligtasan. Hindi ko siya masisisi. Isang gabi lang ang nakalipas, tumatakas siya mula sa isang relasyong hindi niya gusto, tapos ngayon, panibagong lalaki na naman ang naglalatag ng kasunduan sa harap niya.Ngunit magkaiba kami ni Anthony De Vera. Si Anthony ay baliw na nagnanais siyang ariin bilang isang tropeo; ako, ako ay isang negosyante at isang lalaking sugatan na nagnanais ng armas para sa paghihiganti."Anong... anong ibig mong sabihin, Mr. Ricaforte?" mahinang tanong niya, gumaralgal ang kanyang boses habang mas lalong humihigpit ang kapit sa puting silk na nightgown na suot niya.Lumakad ako nang ilang hakbang patungo sa malaking bintana, saka muling lumingon sa kanya. Inilagay ko ang aking mga kamay sa bulsa ng aking pantalon, ipinapakita ang buong awtoridad na taglay ko."Simple
Narinig ko ang mabilis na pagtibok ng aking puso, hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa pananabik sa simula ng aking laro. Tumayo ako mula sa sofa, inayos ang aking nagusot na polo, at hinarap ang katulong."Kumusta ang lagnat niya? May ipinagbago ba mula kagabi?" tanong ko habang naglalakad patungo sa lababo ng aking study room para maghilamos."Bumaba na po ang kanyang temperatura, Boss. Medyo nanghihina pa po siya, pero gising na ang kanyang isip at nagtatanong kung nasaan siya," sagot ng katulong. "Mukhang hindi po niya matandaan na kayo ang may dala sa kanya kagabi.""Sige. Maghanda kayo ng almusal para sa aming dalawa sa veranda. Ipaakyat mo rin ang isang tasa ng mainit na kape sa silid niya ngayon din," utos ko bago siya tuluyang pinalabas.Matapos maghilamos at mag-ayos ng kaunti, naglakad ako palabas ng aking study room at tinahak ang malawak na pasilyo patungo sa aking master’s bedroom. Ang bawat hakbang ko sa sementadong sahig ay tila may kasamang bigat. Ito na ang sandali. A
Habang nakatingin ako sa madilim na kawalan sa labas ng bintana, unti-unting nabubuo ang isang plano sa aking isip. Hindi ko pwedeng hayaan na basta na lamang umalis si Gia sa mansyong ito kapag bumaba na ang kanyang lagnat. Hindi dahil sa nagmamagandang-loob ako, kundi dahil siya ang pinakamagandang baraha na dumaas sa aking mga kamay para pabagsakin ang mga De Vera.Kailangan kong mag-isip ng paraan para manatili sa tabi ko ang babaeng ito. Isang kasunduan na hindi niya matatanggihan."Ano ang mas matimbang sa isang ibong ikinukulong?" bulong ko sa aking sarili habang pinapaikot ang natitirang yelo sa aking baso. "Proteksyon at kalayaan."Kapag nagising siya, iaalok ko sa kanya ang aking pangalan at ang aking teritoryo. Sasabihin ko sa kanya na poprotektahan ko siya laban sa kahit kanino—laban sa kanyang mga magulang na nagbenta sa kanya, at lalong-lalo na laban sa baliw na si Anthony De Vera. Walang sinumang galamay ng mga De Vera ang makatatapik sa kahit isang hibla ng kanyang buh
“AKO naman talaga ang mahal ni Jansen. Ginagamit niya lang si Chantal para sa kanyang pag angat. Once na makuha na niya ang buong control sa company, itatapon na niyang parang basahan ang babaeng yun,” tinig iyon ni Veronica.Umaalingawngaw iyon sa loob ng banyo. Hindi man lang sila nagcheck muna
“CHANTAL!” Malakas ang tinig ni Jansen habang sinasalubong niya ako sa pasilyo ng aking opisina, “saan ka galing? Pumunta ako sa bahay niyo kanina, sabi ng katulong, hindi ka daw doon natulog!”Medyo nainis ako. Siya pa talaga ang may karapatang tanungin ako ng ganito, gayung siya ang nakalimot sa
Naalimpungatan ako, dahil sa tunog ng cellphone sa gilid ng mesa. Nasa loob pa iyon ng aking bag. Kahit masakit ang aking ulo, lalo na ang aking katawan, kinapa ko iyon, saka dinukot ang aking cellphone. Si Leila!“Hoy! Bruha ka, nasaan ka na? Sabi ko, room 839, bakit wala ka pa dito! Lumamig na yu
POV: ChantalHilong hilo na ako. Masamang masama ang aking loob. Hindi ko akalaing tatraidurin ako ni Jansen ng dahil lang sa hindi ko siya mapagbigyan sa kama! Sisiguraduhin kong nagkakamali siya ng akala, na hahabulin ko siya! Hinding hindi ko na gagawin ang mga katawa tawang bagay na iyon.Sumus







