My Little Baby Cupid Found Me a Billionaire

Punung-puno ng mga eleganteng kababaihan ang banquet hall ng hotel, kaya naman buhay na buhay at pambihira ang kapaligiran. Araw ngayon ng kasal ni Mariel sa kaniyang kasintahan sa loob ng limang taon na si Duanne. Naroon ang buong elite circle ng Maynila, at lahat ay naiinggit sa kaniya dahil nakatagpo siya ng mabuting lalaki.

Sa gitna ng seremonya, masiglang nagtanong ang emcee.

"Miss beautiful Mariel Infante, tinatanggap mo ba ang guwapong si Sir Duanne Hervera bilang iyong katuwang sa buhay?"

Nakahanda na sanang sumagot si Mariel habang nahihiyang nakayuko ang kaniyang ulo. Subalit bago pa man siya makapagsalita, biglang umalingawngaw ang isang boses-bata.

"Ang tanga naman ng mommy ko, huwag kang pumayag! Gago si Duanne. Pinakasalan ka lang niya para sa mga shares ng kumpanya na pagmamay-ari mo. Tsaka, hindi siya ang tatay ko. Iba ang tatay ko," wika ng boses na tila nanggagaling sa kung saan.

Natigilan si Mariel, lalo na nang magpatuloy ito.

"Ang bata sa tiyan ng stepsister mo ay anak ng gagong si Duanne. Matagal ka na nilang pinagtataksilan sa likod mo."

Tuluyang napatulala si Mariel sa mga narinig. Nanigas siya sa ibabaw ng entablado at napahigpit ang hawak ng kaniyang mga daliri sa bouquet.

Bata ba ang nagsasalita? tanong niya sa kaniyang sarili.

Lihim na luminga-linga si Mariel sa paligid. Puno ng mga bisita ang banquet hall, ngunit wala siyang nakikitang kahit isang bata sa malapit. Iniwas niya ang kaniyang tingin at tumingin kay Duanne na nasa kaniyang harapan.

Ngumiti nang magalang si Duanne, na tila ba wala itong narinig na anuman.

Pero malinaw na malinaw kong narinig iyon... Nagha-hallucinate ba ako?

"Mommy, nandito ako sa tiyan mo. Ilang taon akong nag-abang sa pila bago dumating ang pagkakataon kong maipanganak. Mahal kong ina, pakiusap, magpakatatag ka para matulungan mo ako," muling sabi ng boses.

Tuluyang nasinghap si Mariel sa gulat. Narinig ba niya ang iniisip ng bata sa loob ng kaniyang tiyan? Ngunit paano magkakaroon ang isang fetus ng ganoong kalinaw at organisadong takbo ng isip? At may kakayahan pa itong malaman ang mangyayari sa hinaharap?

Hinihintay ng lahat ang sagot ni Mariel, ngunit tila siya estatwang nakatayo roon. Pakiramdam niya ay napaka-absurdo ng lahat. Kung hindi kay Duanne ang batang nasa sinapupunan niya, kanino ito? Hindi kailanman nagtaksil si Mariel sa kaniyang nobyo.

Sa susunod na segundo, tila naramdaman ng bata ang kaniyang pag-aalinlangan kaya muli itong nagsalita.

"Mommy, nauto ka! Matagal ka nang niloloko ng gagong 'yan. Ginagamit ka lang niya ngayon, at pagkatapos nating makasal, gagamit siya ng lahat ng paraan para papahirapan ka at pagnasain mong mamatay na lang."

Namilog ang mga mata ni Mariel sa takot habang nakikinig.

"Humingi ka agad ng tulong sa tatay ko. Ayun o, ang pinakaguwapo at pinakamakapangyarihang lalaki sa mga bisita."

Mabilis na tibok ng puso ang naghari sa dibdib ni Mariel. Kusang napadpad ang kaniyang paningin patungo sa mga upuan ng mga bisita.

Doon sa pinakaprominenteng pwesto sa main guest area, nakaupo ang isang tinitingalang lalaki—si Elon Cartier. 

Isa siyang makapangyarihang pigura sa elite circle ng Maynila na walang sinumang nangangahas na kalabanin. Kilala siya bilang aloof at suplado, ngunit malupit at walang awa sa negosyo.

Nasuot siya ng isang maayos at pasadyang itim na suit, at nagrereflect ang malamig na liwanag ng ilaw sa kaniyang mamahaling orasan. 

Dahil sa kaniyang matangos na ilong, mataas na brow bones, at bahagyang nakatikom na manipis na labi, naglalabas siya ng aura na naglalayo sa mga estranghero. 

Kahit nakaupo siya roon, tila hindi siya kabilang sa masayang okasyong ito.

Tumingin si Mariel sa kaniya, at hindi niya inaasahang magtatagpo ang kanilang mga mata. Ang malamig na titig ng lalaki ay nagdulot ng biglang pagtibok ng tibok ng kaniyang puso.

Tulad ng lahat, kilala niya ito sa mga cover ng financial magazines, sa mga balita sa business forums, at sa mga kuwento kung paano nito kayang baligtarin ang mundo sa isang kumpas lang ng kamay.

Pero wala akong anumang ugnayan sa kaniya. Paano ako hihingi ng tulong sa kaniya?

Kinausap ni Mariel ang bata sa kaniyang isipan, Anak, alam mo ba kung sino siya? Siya ang top CEO ng Cartier & Co.! Alam kong hinahamak mo si Duanne at gusto mo ng makapangyarihan at mayamang ama, pero hindi ka basta-basta pwedeng pumili ng kung sino lang bilang tatay mo!

Dagdag pa niya, Bukod doon, kilalang big shot si Elon Cartier sa lipunan, at wala siyang kahit isang babaeng kasama. Paano ka magiging anak niya?

Muling tumunog ang boses ng maliit na dumpling, na may halong pagmamadali at pag-aalala.

"Mommy, maniwala ka sa akin, siya talaga ang daddy ko, si daddy lang ang makakapaglitas sa iyo! Nandiyan lang siya, dapat ka nang humingi ng tulong sa kaniya."

Pero...

"Nakalimutan mo na ba ang nangyari tatlong buwan na ang nakakaraan nang magising ka sa hotel?" untag ng bata.

Napaigtad si Mariel nang maalala ang gabing iyon.

"Nagsabwatan ang gagong 'yan at ang stepsister mo para akitin ka sa hotel. Nais talaga nilang sirain ang reputasyon mo para makontrol ka, pero nagkamali ka ng napasukang kwarto..."

Nanigas ang buong katawan ni Mariel sa kasunod na sinabi ng bata.

"Ang taong nakahiga sa tabi mo noong oras na iyon ay ang tatay ko, si Elon Cartier."

Ano? Siya ba 'yun? Akala ko palagi ay si Duanne ang kasama ko noon, sigaw ng isip ni Mariel.

Napahawak siya nang mas mahigpit sa kaniyang bouquet, at nagkaroon na ng manipis na pawis ang kaniyang mga palad. Ang mga eksena mula sa nakalipas na tatlong buwan ay bumalik sa kaniyang alaala tulad ng isang malaking alon.

Noong gabing iyon, sinabi ni Duanne na mayroon siyang mahalagang kliyente na dapat makatagpo at hiniling na maghintay siya sa Xylo Club. Pumunta si Mariel, uminom ng isang basong alak, at pagkatapos noon ay nagsimula nang lumabo ang kaniyang kamalayan.

Naalala niyang inaalalayan ang kaniyang sarili sa pader habang lumalabas ng pribadong silid. Masyadong maliwanag ang mga ilaw sa koridor kaya mahirap idilat ang mga mata. Nagtulak siya ng isang p***o at pumasok. Pagkatapos noon...

Sinubukan niyang alalahanin ang mga detalye ng gabing iyon, ngunit ang mga malalabong bahagi lamang ang kaniyang makuha.

Ang amoy na naghalo sa dilim. Ang nagbabagang init ng palad ng lalaki na nakadampi sa kaniyang baywang. At ang mababa, pigil na paghinga sa tabi ng kaniyang tainga.

Si Elon Cartier nga ba talaga iyon?

Si Elon Cartier? Ang lalaking kilalang big shot sa elite circle ng Maynila na walang kahit sinong babaeng kasama sa buhay? gulong-gulo na isip ni Mariel.

Naalala niya noong magising siya kinaumagahan, nakahiga siya sa isang hindi pamilyar na kwarto, mag-isa, at ang buong katawan niya ay masakit na tila ba nasagasaan ng kung ano. Akala niya noon ay maagang umalis si Duanne, kaya mabilis din siyang nagbihis at umalis. Palagi niyang iniisip na si Duanne ang nakasama niya dahil ito naman ang nag-ayos ng lahat.

Ngunit ang katotohanan pala...

"Mommy, natatandaan mo na?" tanong ng maliit na dumpling na bakas ang labis na kasabikan sa boses. "Napakasaya ng gabing 'yun! Si daddy ay hindi karaniwang interesado sa mga babae, pero nalagyan siya ng gamot noon. Tapos ikaw naman, yakap ka nang yakap at halik nang halik sa kaniya, kaya talagang uminit ang sitwasyon!"

Humagikhik ang maliit na dumpling bago muling nagsalita.

"Hindi ko na pwedeng ikwento ang mga sumunod na nangyari, baka mahiya nang husto si Mommy!" pilyong dagdag ng bata.

"H-Huwag mo nang ituloy..." bulong ni Mariel sa kaniyang sarili habang nag-init ang kaniyang mukha at namula.

Nais na lamang niyang maglaho at lamonin ng lupa sa tindi ng hiya. Ganoon ba ako kabasag-ulo kapag lasing?

Sa ibabaw ng entablado, bakas sa mukha ni Duanne ang nag-uumapaw na emosyon.

"Mariel, naghihintay ang lahat," malambing na urong ni Duanne sa kaniya.

Nagsimula nang magbulungan ang mga bisita sa ibaba ng entablado. Awkward na itinaas ng emcee ang mikropono upang ulitin ang tanong.

"Mariel, handa ka bang pakasalan si Ginoong Duanne?" tanong muli ng emcee.

Nang mapansin ni Duanne na tila tulala pa rin si Mariel, marahan niya itong dinalaw ng comforting words.

"Mariel, anong problema? Kinakabahan ka ba nang husto?" tanong ni Duanne habang hinuhuli ang kaniyang tingin. "Huwag kang mag-alala, kapag naging asawa na kita, lulubusin kita sa pagmamahal, at gagawin ko ang lahat para maging masaya ka."

"Mom, huwag kang maniwala sa mga matatamis niyang salita!" babala ng boses-bata sa kaniyang isip. "Pinakasalan ka lang niya para sa mga shares ng kumpanya na iniwan sa iyo ni Lolo. Kapag wala ka nang silbi, sisipain ka lang niyan sa tabi."

Nasinghap si Mariel sa narinig. Tumingala siya at tinitigan si Duanne.

Limang taon niyang minahal ang lalaking ito. Sa loob ng limang taon, akala niya ay kilala niya ito, pinagkatiwalaan, at handa pa siyang magsuot ng pangkasal para rito. Ngunit lumalabas na ang lahat pala ay isang malaking panloloko mula simula hanggang dulo.

"Ayoko!" matatag at malakas na saad ni Mariel.

Ang dalawang salitang iyon ay umalingawngaw sa buong bulwagan, puno ng paninindigan.

Agad na nagkagulo at nag-ingay ang mga manonood. Ang magalang na ngiti sa mukha ni Duanne ay biglang naging estatwa, na tila ba sinampal siya nang malakas sa mukha.

Nanlalaki ang mga matang tinitigan niya si Mariel, hindi makapaniwala sa narinig.

"Mariel, anong sinabi mo?" gulat na tanong ni Duanne.

"Ang sabi ko, hindi ako magpapakasal," pag-uulit ni Mariel habang tinititigan ito nang diretso, bawat salita ay may diin. "Duanne, kanselado na ang kasalang ito."

"Nababaliw ka na ba?" galit na bulong ni Duanne habang dumidilim ang mukha, at pilit na hinawakan ang pulso ng dalaga. "Mariel, tumigil ka nga, maraming bisita ang nakatingin—"

"Huwag mo akong hawakan!" mariing utos ni Mariel.

Mabilis na humakbang paatras si Mariel habang protektadong nakahawak sa kaniyang puson. Ang kilos na iyon ay nagdulot ng mas madilim at masamang tingin mula sa mga mata ni Duanne.

"Mariel, pag-usapan natin ito pagkatapos ng kasal..." pagmamakaawa ni Duanne na may halong pagbabanta.

"Mommy, huwag kang maaawa!" hirit ng bata sa kaniyang tiyan. "Iwanan mo na agad ang gagong 'yan at pagkatapos ay seryosohin mo na ang guwapo at mayamang daddy ko, kundi magsisisi ka talaga."

"Pera mo lang ang habol ng gagong 'yan. Papahirapan ka niya hanggang sa mamatay ka. Mahal kong mommy, ayoko pang mamatay. Gusto ko pang makita ang magandang mundong ito," umiiyak na dagdag ng boses.

"Hindi ko siya papakasalan!" malakas na deklarasyon ni Mariel sa lahat.

Hindi magsisinungaling sa kaniya ang batang nasa sinapupunan niya. Sinabi nitong gago si Duanne, kaya hinding-hindi niya ito papakasalan!