LOGINLiam’s POV
Nakatayo ako sa gitna ng balkonahe ng mansion, hawak hawak ang baso ng whiskey. Tahimik ang paligid, tanging huni ng mga kuliglig at hampas ng hangin sa mga dahon ang maririnig. Mula rito, tanaw ko ang malawak na hardin na nilulunod ng ilaw ng buwan.
Humigop ako ng hangin, pilit pinapakalma ang sarili. Selena’s asleep, siguro pagod na pagod iyon sa maghapong pamimili nila ni Isa.
“Isa…” mahinang bulong ko, halos pabulong sa hangin. “Pero… ‘Bela’ suits her better.” Napangiti ako nang hindi sinasadya.Agad kong itinago ang ngiti, napailing sa sariling kahibangan. What the hell am I thinking? Bakit hanggang ngayon, hindi ko pa rin makalimutan ang inosenteng mukha ni Isabela? Akala ko, wala nang babaeng makakapagpabilis ng tibok ng puso ko, pero iba siya. Iba ang epekto niya sa akin.
Nilagok ko ang natitirang whiskey, mariin kong hinawakan ang baso hanggang sa maramdaman ko ang lamig ng salamin sa aking palad. Bakit parang nararamdaman ko pa rin… ang mga labi niya sa labi ko?
Tila may naiwan na apoy sa bawat hibla ng alaala. Napapikit ako, hinaplos ang labi ko, at doon sumiklab muli ang init ng eksenang pilit kong nililimot. Ang lambot ng kanyang labi, ang amoy ng kanyang buhok, at.. Diyos ko, ang marahang pagdikit ng kanyang dibdib sa dibdib ko.Bigla kong iminulat ang mga mata.
“Damn it…” mariin kong bulong. “I’m out of my mind.”She’s just like her mother… dangerous. Poisonous. Dapat umiwas ako. Dapat kalimutan ko siya bago pa ako tuluyang lamunin ng tukso.Ibinaba ko ang baso sa lamesa, tumayo, at lumabas ng kwarto. Work. I need to work. Anything to keep me busy.
Ngunit pagdaan ko sa dulo ng pasilyo, napatingin ako sa pinto ng silid ni Isabela. Naisip kong lumayo, pero bago pa ako makatalikod, biglang may tumama sa aking dibdib.“Ouch…” mahinang ungol niya. Napaatras siya, muntik nang matumba kaya mabilis kong hinawakan ang kanyang beywang upang alalayan.
Mainit ang balat niya sa ilalim ng aking mga palad, masyadong mainit. Napatitig ako sa kanya. Namimilog ang mga mata niyang tila naguguluhan, at sa pagitan ng pagtama ng aming mga tingin, para bang huminto ang oras.Ngunit nang bumaba ang tingin ko, napakurap ako.
Shit…Ang nipis ng suot niyang pantulog. At oo, wala siyang suot na bra. Kita ko ang banayad na paggalaw ng kanyang dibdib sa bawat paghinga niya. Para akong pinagsabugan ng apoy mula ulo hanggang paa.Mas lalo kong hinigpitan ang hawak ko, hindi ko na alam kung para pigilan siyang matumba… o para pigilan ang sarili ko.
“S-sorry po… Daddy,” mahina niyang sabi, halatang kabado. Mabilis niya akong itinulak at tumakbo pabalik sa kanyang kwarto, isinara ang pinto na may malakas na kalabog.“Daddy.”
Isang simpleng salita lang, pero may kung anong kuryenteng dumaloy sa aking katawan nang marinig ko iyon mula sa kanyang bibig. Ang boses niya… malambot, nanginginig, may halong kaba at kung anong hindi ko maipaliwanag na enerhiya.
Hindi ko alam kung bakit gano’n ang dating, tila may halong paggalang, pag-aalangan, at isang hindi maipaliwanag na tensyon na nagpatigil sa mundo ko.
Napalunok ako, pilit pinapakalma ang sarili habang ang boses niya ay parang echo na paulit-ulit sa isip ko.
Naiwan akong nakatayo sa pasilyo, naninigas, at nilalabanan ang init na kumukulo sa loob ko.
“ She is like a Goddess earlier, or should I say Demoness…” bulong ko, sabay mariing iling.Hindi na ako tumuloy sa opisina. Sa halip, tumungo ako sa banyo at binuksan ang malamig na shower. Habang dumadaloy ang malamig na tubig sa aking katawan, pilit kong pinapatay ang apoy na iniwan ni Isabela. Pero kahit gaano kalamig ang tubig, hindi maalis sa isip ko ang kanyang mukha… ang kanyang mapanuksong tinig … at ang dibdib niyang tayong tayo na tila kay sarap…
“ Shit!” inis kong sigaw pilit pinipigilan ang sarili. I need some release.
Itinaas ko ang aking ulo at sinalubong ang nahuhulog na tubig mula sa shower sa aking mukha habang hinihimas ang malaki at tayong tayo kong alaga.
“ Aaaah” I can't help but gasp habang naaalala ko ang malambot na labi ni Isabela na tumama sa aking labi at hindi lang yun. Mas sumiklab ang init ng aking katawan nung maalala ko ang tagpo namin kanina. Ang malambot niyang katawan sa aking mga palad at ang katamtamang laki ng kanyang dibdib na sa tingin ko ay sakto sa aking malaking kamay..
“ Aaaahh” isang malakas na ungol ang lumabas sa aking bibig nung ako ay nilabasan. Mabilis ganun kabilis. Ganun ang epekto ni Isabela sa aking katawan.
Ang hindi alam ni Selena, at wala rin akong planong aminin, ay ang katotohanang hindi ako impotent. Ang totoo, wala lamang siyang kakayahang gisingin ang matagal nang natutulog na apoy sa loob ko.
Ngayon ko lang napagtanto… dumating na ang babaeng may kapangyarihang magpabalik ng damdaming iyon.
At mas lalong nakakatawa, dahil siya mismo ang anak ng babaeng kinamumuhian ko.Si Isabela.Mukhang panahon na para palitan ko ang plano. Maaari kong gamitin si Isabela… hindi bilang laruan, kundi bilang kasangkapan upang ipaghiganti ang aking ina.
Habang nakatayo ako sa gitna ng shower, marahang bumubuo sa isip ko ang isang plano, matalino, maingat, at mapanganib.
At sa bawat segundong lumilipas, mas nagiging malinaw sa akin ang layunin.Hindi ko maitatanggi… mas lalo akong nasasabik na isakatuparan ang perpektong plano kong iyon.Isabela’s POVAng simoy ng hangin ay may kasamang alat at bango ng kalikasan, humahaplos sa aking mukha habang pinagmamasdan ko ang malawak at kulay-turquoise na dagat. Narito kaming lahat ngayon sa isang napakaganda, eksklusibo, at pribadong isla na isa sa mga properties na binili ni Liam at pinaganda para sa binyag ng aming bunsong anak.Matapos ang solemn na seremonya sa tapat ng dalampasigan kung saan ang mismong tunog ng mga alon ang nagsilbing background music, lumipat ang lahat sa isang marangyang open-air pavilion. Ang buong paligid ay pinalalamutian ng mga mamahaling puting bulaklak at mga baging, na perpektong bumagay sa puti at gintong tema ng selebrasyon.“Ang pogi naman ng inaanak ko, natutulog na parang anghel,” narinig kong wika ni Mutya habang nakadungaw sa duyan kung nasaan si Lisean.“Siempre mana sa ninong,” nakangiting sagot ni Casey habang marahang hinahaplos ang kaniyang sariling tiyan na ngayon ay kapansin-pansin na rin ang umbok. Sabay haplos sa pisngi ni Hudson
Liam’s POV“Doc, baka naman po pwedeng turukan niyo pa si Isabela ng painless? Kahit ano pong pampakalma sa sakit!” Halos hindi ako makahinga habang sumisigaw sa doktor, habang ang sarili kong mga kamay ay nanginginig sa takot.Pakiramdam ko ay mas namumutla pa ako kaysa sa asawa ko. Kitang-kita ko ang naglalakihang butil ng pawis na bumabagtas sa noo ni Isabela habang pilit siyang umiiri. Ngunit hindi man lang pinansin ng doktor ang pakiusap ko, nanatili itong nakapokus sa ginagawa at patuloy na inasikaso ang panganganak ng aking asawa.Nasa loob kami ng delivery room ngayon. Buong-tapang kong pinanindigan ang pangakong sasamahan ko siya sa loob, ngunit sa totoo lang, parang madudurog ang puso ko sa bawat segundong lumilipas. Ang kamay ko na hawak-hawak niya ay halos magkapira-piraso na ang mga buto sa tindi at higpit ng kanyang kapit sa tuwing dumarating ang hilab.“Mhine... Isabela, I'm here. Nandito lang ako,” nauutal at nanginginig ang boses na pagpapakalma ko sa kanya, kahit an
Isabela’s POVNauna kaming nagpaalam ni Liam sa reception dahil na rin sa bigat ng aking katawan. Ngayon, pagod akong naupo sa sofa na malapit sa kama ng aming hotel room. Kakatapos ko lang maligo at kasalukuyang pinatutuyo ang aking basang buhok gamit ang tuwalya. Si Mommy at ang munting si Maeva ay magkasama na sa kabilang kuwarto at mahimbing nang natutulog, habang ang kapatid ko namang si Kuya Sean ay ewan ko kung nasaan at may sarili na namang mundo.Mag-aalas diyes na ng gabi. Pagkatapos kong magpatuyo ng buhok, lumipat ako sa harap ng vanity mirror upang magsuklay. Ngunit pagkalapag ng aking suklay, biglang napatigil ang kamay ko.May dalawang pamilyar na bagay na nakapatong sa ibabaw ng mesa.Dahan-dahan kong ibinaba ang suklay, nanginginig ang aking mga daliri habang pinupulot ang dalawang magkaibang customized bracelets. Nanlaki ang aking mga mata, at ang aking puso ay nagsimulang tumambol nang napakabilis sa halo-halong kaba at gulat.“Hindi ba’t... bracelet ko ito? At kay
Isabela’s POVMatapos ang isang napakagandang seremonya sa simbahan, lumipat ang lahat sa reception venue para sa pagpapatuloy ng selebrasyon. At ganoon na lang ang laglag-panga kong paghanga nang tuluyan kaming makapasok sa bulwagan.Napakalawak ng espasyo at tila ba dinala kami sa isang mahiwagang kagubatan sa Europa. Ang buong paligid ay nababalutan ng nakatutuwang tema nina Casey at Hudson, isang perpektong timpla ng olive green at kalikasan. Sa labas pa lang, isang eleganteng madilim na berdeng welcome signboard na pinalalamutian ng mga sariwang kulay-pish na rosas ang sumalubong sa mga bisita. Pagpasok naman sa loob, isang mahabang arko na gawa sa makakapal na berdeng dahon at maliliit na puting bulaklak ang nagsilbing daanan, na nagbibigay ng pakiramdam na naglalakad ka sa isang tagong paraiso.Ang mga mahahabang mesa para sa mga bisita ay nababalutan ng mamahaling telang olive green. Sa gitna niyon ay ang mga naglalakihang plorera na puno ng mga puting rosas, mga ligaw na dah
Liam’s POVDumagundong ang malalim at solemn na tunog ng organ sa buong sulok ng lumang simbahan, hudyat para sa pagsisimula ng wedding march. Ang lahat ng mga bisita ay sabay-sabay na tumayo, bakas ang mga ngiti at pananabik sa kanilang mga labi habang nakatitig sa pinto ng simbahan.Bilang best man, nauna na akong nagmartsa sa unahan kasama ang iba pang abay. Habang nakatayo sa tabi ng altar at nakamasid sa wedding entourage, hindi ko mapigilan ang labis na galak sa aking dibdib, lalo na nang dumating ang pagkakataon para sa mga flower girl.Doon, naglalakad nang dahan-dahan ang aking munting prinsesa, si Maeva. Nakasuot siya ng isang napakagandang olive green na bestida na may ribbon, isang napakarikit na obrang gawa mismo ng kanyang ina. Seryosong-seryoso ang mukha ng anak ko habang maingat na kumukuha ng mga talulot ng bulaklak sa kanyang basket at isinasaboy ito sa mahabang carpet.Nang mapansin niya ako sa unahan, saglit na sumilay ang isang napakatamis na ngiti sa kanyang m
Isabela’s POVToday is the day. Narito kaming lahat ngayon sa Tagaytay para sa kasal nina Casey at Hudson.Sinalubong kami ng lungsod ng isang napakagandang panahon, malamig at presko ang simoy ng hangin na humahaplos sa balat, habang ang sikat ng araw naman ay banayad at hindi nakasisilaw, tila nakikisa sa selebrasyon ng pag-ibig ngayon. Malayo sa maingay at mausok na siyudad, ang pangkalahatang vibes dito sa resort ay napakapayapa ngunit puno ng romantikong enerhiya. Rinig mula sa labas ang banayad na tugtog ng instrumental na mga awitin na lalong nagpapaganda sa selyo ng umaga.Ngunit sa likod ng kalmadong tanawin ng Bulkang Taal, abalang-abala ang lahat ng tao. Sa labas, makikita ang mga florists at decorators na mabilis at pulidong inaayos ang mga arko ng naglalakihang puting rosas at pastel na mga bulaklak. Ang mga photographers at videographers naman ay pabalik-balik bitbit ang kanilang mabibigat na kagamitan, sinisigurong walang makakaligtaang anggulo. Maging ang mga kasama
Casey’s POVHindi ko alam kung dapat ba akong kabahan o kiligin, pero jusko, ang tensyon sa pagitan ng dalawang ito, pwede nang hiwain ng kutsilyo!Kunwar
Isabela’s POVParang tumigil ang pag-ikot ng mundo ko. Ang lalaking pumasok ay tila isang multo mula sa nakaraan na biglang nabuhay sa gitna ng aking shop.
Isabela’s POVExcited akong gumising nang maaga. Ngayong araw, hindi lang basta trabaho ang kakaharapin ko, isang malaking kliyente ang darating at kailangang maging perpekto ang lahat.
Liam’s POV“Kumusta ang pagkikita ninyo ni Isabela?” tanong ni Hudson habang nasa gitna kami ng ingay at usok sa loob ng isang bar dito sa Paris.







