LOGINPagkagising ni Raine ay ang pamilyar na kisame ang bumubulaga sa kanya. Dahan-dahan siya'ng luminga sa paligid. Habang ginalugad ng tingin ang palibot ay pumungay ang kanyang mata. Nahilot niya ang kanyang noo nang bigla siya'ng masilaw sa liwanag ng araw.Saka pa lang niya naanalisa na nasa kwarto siya nila Crassus. Nakataas na ang kurtina at ang preskong hangin ay malayang nakakapasok sa kwarto nila.Bumuntonghininga si Raine. Ninamnam niya ang kapayaan na pumapalibot sa kanya. Dahan-dahan siya'ng umalis sa kama, nang bigla siya'ng matigilan. Titig na titig si Raine sa sahig. Hindi niya alam kung bakit pero roon na natulog si Crassus. May itim na comforter ito at tanging dalawang unan lang ang gamit nito. Nakabalot sa katawan nito ang comforter. Himbing na himbing ito at kahit sa pagtulog ay salubong pa rin ang kilay nito.Parang may humaplos sa puso ni Raine. Nandoon na rin ang konsensiya. Alam niyang wala ito'ng kasalanan sa pagkamatay ng mama niya pero hindi niya maiwasan na sis
“Crassus…”Saglit na tumigil ang mundo ni Crassus nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siya'ng lumingon. Nagtama ang mata nila ni Raine.Mabagal ito'ng bumaba ng kotse. Sapo nito ang balikat habang ang isang kamay ay nakahawak sa pinto ng kotse. May lubid pa ang isang kamay nito.Dahan-dahan tumalikod si Crassus kay Orion. Tinitigan niya si Raine at nang ngumiti ng ito ng tipid— tumakbo siya para yakapin ito.“Raine…” usal ni Crassus habang niyayakap ito ng mahigpit.Ngumiwi si Raine subalit may kasamang ngiti. Hindi siya sumagot. Nang masamyo ni Raine ang amoy ni Crassus ay kumalma ang kanyang sistema. Ibinuro niya ang kanyang mukha sa leeg ni Crassus.Humiwalay si Crassus sa yakap nila. Pinagmasdan niya si Raine. Namumungay na ang mata nito. Bakas sa mukha ang pagod dahil matinding pagsubok na pinagdaanan.Magulo ang buhok ni Raine. Nahalata rin ni Crassus ang pangangalo mata nito. Kahit ang damit nito ay madumi. Kaliwa't kanan din ang nakikita niyang punit sa suot nito.
“Crassus…”Saglit na tumigil ang mundo ni Crassus nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siya'ng lumingon. Nagtama ang mata nila ni Raine.Mabagal ito'ng bumaba ng kotse. Sapo nito ang balikat habang ang isang kamay ay nakahawak sa pinto ng kotse. May lubid pa ang isang kamay nito.Dahan-dahan tumalikod si Crassus kay Orion. Tinitigan niya si Raine at nang ngumiti ng ito ng tipid— tumakbo siya para yakapin ito.“Raine…” usal ni Crassus habang niyayakap ito ng mahigpit.Ngumiwi si Raine subalit may kasamang ngiti. Hindi siya sumagot. Nang masamyo ni Raine ang amoy ni Crassus ay kumalma ang kanyang sistema. Ibinuro niya ang kanyang mukha sa leeg ni Crassus.Humiwalay si Crassus sa yakap nila. Pinagmasdan niya si Raine. Namumungay na ang mata nito. Bakas sa mukha ang pagod dahil matinding pagsubok na pinagdaanan.Magulo ang buhok ni Raine. Nahalata rin ni Crassus ang pangangalo mata nito. Kahit ang damit nito ay madumi. Kaliwa't kanan din ang nakikita niyang punit sa suot nito.
Pagkatapos malaman ng mga kalaban na pinalilibutan silan ng mga sniper man ni Crassus, nabahag ang buntot nila. Kung kanina ay sabay-sabay na sila nagtawanan, ngayon ay tahimik na sila. Lahat ng mga kalaban ay naglingunan kung saan-saan para lang hanapin ang mga kasama ni Crassus pero nabigo ang mga ito. Hindi nila alam kung saan nagtatago ang mga tauhan ni Crassus.One of Crassus's eyebrows lifted in amusement. “Cat got your tongue?” he asked, a teasing smile tugging at the corner of his lips.Napa tiim ang bagang ng leader ng mga kalaban. “Huwag kayong matakot. Tinatakot lang nila tayo. Mga laser lang mga yan.”Crassus smirked. Sumenyas siya gamit ang kanang kamay. Sa isang iglap, bumulagtad sa sahig ang isang kasama ng leader. Iyong sa kaliwa pa talaga niya ang sinampulan. Panay ang daing nito habang sapo ang sugatang braso. Nahandusay ito sa sahig dahil sa tama ng baril. Nagulantang leader at napaatras.“I’m just playing, right?” Crassus casually asked. Muling umalingawngaw ang
Panay pa rin ang tago nina Zach at Orion sa loob ng kotse dahil pinapaulanan pa rin sila ng bala. Hindi sila tinantanan ng mga ito. Kaya napilitan si Orion na makipagputukan para malagasan kahit papaano ang mga kalaban. Si Zach na walang kaalam-alam sa pagdating sa armas ay mas pinili na maging mata ni Orion. “Drive, Zach,” utos ni Orion habang nakipagpalitan ng bala. “They're escaping.”“What?”Sumilip si Zach sa windshield. Umilaw na ang signal light sa kotse ng mga kalaban. Tumigas ang kanyang mukha.“Come on, Zach!” “Wait, I'm trying,” Zach hissed. Mayamaya pa ay isang bala na tumama sa front shield ng kotse. Napapitlag siya. “What the fûck?”“Don't be a coward. The car is bullet proof.” Orion hissed. “Now, Zach.”Gritting his teeth, Zach slammed his foot on the accelerator. Umugong ang makina at humarurot pasulong ang sasakyan.Habang nagmamaneho ay napapitlag si Zach. May tumama na bala sa harap niya mismo. Napalunok siya ng matindi.“Shît!” Zach cursed. “This is the most wor
Negative, bud,” Rothan said nang makapasok na siya sa kotse ni Crassus. Napatiim ang bagang ni Crassus. Hinilot niya ang kanyang sentido at saka pumikit. Binuksan ni Kien ang pinto ng kotse ni Crassus pero hindi siya pumasok. Idinantay niya ang kanyang siko sa bubong ng kotse at nameywang. Malapit ng sumapit ang dilim pero hindi pa nila nakita si Raine. Mag-dadalawang araw na ito’ng nawawala. Nag-alala na rin ang mga kaibigan nito. Si Athelios ay natulala nang sabihin niya kanina na nawala ang ate ito. Humingi na sila ng tulong sa pulisya para mapabilis ang paghahanap nila, subalit hanggang ngayon ay wala pa sila'ng nahihitang impormasyon kung nasaan si Raine. Hinampas ni Crassus ang manubela ng kotse. “Wala man lang ba kayo bago na sasabihin sa akin?” napipikang tanong niya. Ramdam ni Rothan na anumang oras ay puptuok na sa galit si Crassus kaya lumabas siya ng kotse nito. “Sorry, Crassus. Pero mahirap talaga. Hinahalubhob na namin ang mga abandoned building dito na malapit
Tahimik na pinagmasdan ni Crassus si Raine. Nasa kama ito at mahimbing na natutulog. Hinaplos niya ang buhok nito.Ilang oras ng tulog si Raine. Hindi pa ito nagising simula nang mawalan ito ng malay kanina. Dinala niya ito sa ospital na pagmamay-ari ni Alessandro para matignan ito. Hinihint
"Bud..."Napalingon si Crassus sa pinto. Nang makitang pumasok na si Kien ay humarap ulit siya sa monitor ng computer."What?""I uh..." Naglapat ng mariin ang labi ni Kien. Pinagmasdan niya ang kanyang amo na abalang-abala sa harap ng computer.Napansin ni Crassus na tila ayaw magsalita ng kanyang
Hindi makapaniwala si Raine sa kanyang nakita. Nanigas ang leeg niya at napalunok. "A-anong ginagawa mo rito?" gulat na tanong ni Raine. Napahawak siya ng mahigpit sa hamba ng pinto. "H-hindi ko naman sinabi sa'yo na nandito ako."Tumikyas ang kilay ni Crassus. Tinanggal niya ang kaliwang kamay sa
Malapit ng mag-alas singko kaya nagligpit na ng mga gamit si Raine. Plano niya sana ay mag-over time pero nagbago ang kanyang isip. Bigla siyang tinamad. Naalala niya rin ang sinabi ng doktor kaya mas minabuti niyang ipagpabukas na lang ang mga natitirang paper works. Sa kalagitnaan ng pag-iimis n







