LOGINPosted na po ang story ni Diana. Nasa bio ko po. :)
Hirap makatulog si Raine nang gabing yon. Okupado ang isip niya at parati siya pabalimg-baling sa higaan. Ilang beses na niyang binaliktad ang unan pero ayaw talaga siyang dalawin ng antok. Napilitan si Raine na humiga sa guest room. Wala siyang choice. Walang ibang ginawa si Crassus kung hindi bwesetin siya. Kung hindi ito nagpapansin, gagawa naman ito ng paraan para lang magsasalita siya. Talagang gumagawa ito ng paraan para makalapit sa kanya. Katulad kanina. Nakawala sa hawla ang aso't pusa niya at tumakbo papunta sa loob ng sala. Nasa sala siya noong mga oras na iyon tumatambay. Nagulat na lang siya nang biglang pagtakbong pumasok si Crassus. Iyon pala ay hinabol nito ang pusa, at dahil hindi pa masyadong sanay ang aso niya sa pusa— sumali rin ito sa paghabol. Ang ending ay naghahanap ng mapagtaguan ang pusa niya at kung saan-saan ito sumuot para lang umiwas.Nagkagulo sa sala. Naawa na siya sa pusa kaya dinakip niya ito. Huli na niya na realize na nakatingin pala sa kanya si
Pagkatapos sabihin ni Crassus ang lahat ng iyon ay hindi nakapagsalita si Raine. Napatitig lang siya sa kisame, pero ang kanyang puso ay parang kampana na nag-iingay. Sa lakas ng pagtibok niyon ay dinig na dinig na niya ang pagpintig niyon.Lumamlam ang mata ni Raine, hanggang sa napalitan iyon ng lumungkot. Lumaykay ang balikat niya nang bigla siya'ng may maalala.Dahan-dahan niya'ng tinulak si Crassus. Litong napatitig ito sa kanya.“Kaya ko naman ang sarili ko, Crassus,” malamig na wika ni Raine. “Sanay na ako sa gulo.”Natigilan si Crassus sa narinig. “Noong wala ka, masyado ng magulo ang buhay ko,” paglintanya ni Raine. Walang buhay ang kanyang mata habang nakatitig kay Crassus. “Lahat ng nasa paligid ko, puro problema. Nakaya ko'ng tiisin ang lahat ng iyon nang wala ka. Buhay pa naman ako, pero ibig sabihin niyon ay wala na ako'ng karapatan pa na lumaban. Hindi ko kailangan ang awa mo, Crassus. Maraming maraming salamat dahil iniligtas mo ako pero kaya ko pa ang sarili ko.”Nag
Pagkagising ni Raine ay ang pamilyar na kisame ang bumubulaga sa kanya. Dahan-dahan siya'ng luminga sa paligid. Habang ginalugad ng tingin ang palibot ay pumungay ang kanyang mata. Nahilot niya ang kanyang noo nang bigla siya'ng masilaw sa liwanag ng araw.Saka pa lang niya naanalisa na nasa kwarto siya nila Crassus. Nakataas na ang kurtina at ang preskong hangin ay malayang nakakapasok sa kwarto nila.Bumuntonghininga si Raine. Ninamnam niya ang kapayaan na pumapalibot sa kanya. Dahan-dahan siya'ng umalis sa kama, nang bigla siya'ng matigilan. Titig na titig si Raine sa sahig. Hindi niya alam kung bakit pero roon na natulog si Crassus. May itim na comforter ito at tanging dalawang unan lang ang gamit nito. Nakabalot sa katawan nito ang comforter. Himbing na himbing ito at kahit sa pagtulog ay salubong pa rin ang kilay nito.Parang may humaplos sa puso ni Raine. Nandoon na rin ang konsensiya. Alam niyang wala ito'ng kasalanan sa pagkamatay ng mama niya pero hindi niya maiwasan na sis
“Crassus…”Saglit na tumigil ang mundo ni Crassus nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siya'ng lumingon. Nagtama ang mata nila ni Raine.Mabagal ito'ng bumaba ng kotse. Sapo nito ang balikat habang ang isang kamay ay nakahawak sa pinto ng kotse. May lubid pa ang isang kamay nito.Dahan-dahan tumalikod si Crassus kay Orion. Tinitigan niya si Raine at nang ngumiti ng ito ng tipid— tumakbo siya para yakapin ito.“Raine…” usal ni Crassus habang niyayakap ito ng mahigpit.Ngumiwi si Raine subalit may kasamang ngiti. Hindi siya sumagot. Nang masamyo ni Raine ang amoy ni Crassus ay kumalma ang kanyang sistema. Ibinuro niya ang kanyang mukha sa leeg ni Crassus.Humiwalay si Crassus sa yakap nila. Pinagmasdan niya si Raine. Namumungay na ang mata nito. Bakas sa mukha ang pagod dahil matinding pagsubok na pinagdaanan.Magulo ang buhok ni Raine. Nahalata rin ni Crassus ang pangangalo mata nito. Kahit ang damit nito ay madumi. Kaliwa't kanan din ang nakikita niyang punit sa suot nito.
“Crassus…”Saglit na tumigil ang mundo ni Crassus nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siya'ng lumingon. Nagtama ang mata nila ni Raine.Mabagal ito'ng bumaba ng kotse. Sapo nito ang balikat habang ang isang kamay ay nakahawak sa pinto ng kotse. May lubid pa ang isang kamay nito.Dahan-dahan tumalikod si Crassus kay Orion. Tinitigan niya si Raine at nang ngumiti ng ito ng tipid— tumakbo siya para yakapin ito.“Raine…” usal ni Crassus habang niyayakap ito ng mahigpit.Ngumiwi si Raine subalit may kasamang ngiti. Hindi siya sumagot. Nang masamyo ni Raine ang amoy ni Crassus ay kumalma ang kanyang sistema. Ibinuro niya ang kanyang mukha sa leeg ni Crassus.Humiwalay si Crassus sa yakap nila. Pinagmasdan niya si Raine. Namumungay na ang mata nito. Bakas sa mukha ang pagod dahil matinding pagsubok na pinagdaanan.Magulo ang buhok ni Raine. Nahalata rin ni Crassus ang pangangalo mata nito. Kahit ang damit nito ay madumi. Kaliwa't kanan din ang nakikita niyang punit sa suot nito.
Pagkatapos malaman ng mga kalaban na pinalilibutan silan ng mga sniper man ni Crassus, nabahag ang buntot nila. Kung kanina ay sabay-sabay na sila nagtawanan, ngayon ay tahimik na sila. Lahat ng mga kalaban ay naglingunan kung saan-saan para lang hanapin ang mga kasama ni Crassus pero nabigo ang mga ito. Hindi nila alam kung saan nagtatago ang mga tauhan ni Crassus.One of Crassus's eyebrows lifted in amusement. “Cat got your tongue?” he asked, a teasing smile tugging at the corner of his lips.Napa tiim ang bagang ng leader ng mga kalaban. “Huwag kayong matakot. Tinatakot lang nila tayo. Mga laser lang mga yan.”Crassus smirked. Sumenyas siya gamit ang kanang kamay. Sa isang iglap, bumulagtad sa sahig ang isang kasama ng leader. Iyong sa kaliwa pa talaga niya ang sinampulan. Panay ang daing nito habang sapo ang sugatang braso. Nahandusay ito sa sahig dahil sa tama ng baril. Nagulantang leader at napaatras.“I’m just playing, right?” Crassus casually asked. Muling umalingawngaw ang
NANG MAKITA NI CRASSUS si Mr. Villanueva sa harap ng kanyang opisina ay alam na niyang nagbago ang isip nito. Hindi naman ito pupunta sa opisina niya kung hindi iyon ang dahilan. Lalo siyang nakaramdam ng dismaya. He overestimated her. Playing hard to get is one of her own abilities.Bakit pa siy
HINDI NA MAPAKALI SI RAINE nang marinig niya ang sinabi ni Dr. Riacrus. "Okay lang po ba siya?" "Yes, Dear for now. Huwag kang mag - alala, nagawa na namin ang emergency treatment. Pero hindi tayo dapat magpakampamte. Alam mo ang sitwasyon nang Mama mo, Hija. Sa ngayon ay stable na ang lagay ni
PAGKASARADO PALANG NIYA NG PINTO NG CR ay kaagad na siyang napasandal dito. Napahikbi siya. Kaagad niyang tinakpan ang bibig nang marinig niyang medyo napalakas ang kanyang pag - iyak. Napatitig sa kawalan si Raine. Kasabay nang kanyang pagtitig ay pag - alala ng nakaraan na pilit niyang binaon na
PINAKIRAMDAMAN NI CRASSUS ang dalaga kung tama ba ang hula niya. Naisip niya kasi na baka may motibo nga ito nang matulog siya sa hotel. Hindi niya pa rin maalala kung paanong napunta sa kwarto niya ang cellphone nito. Sinadya niya pang sumakay ng bus para sana komprontahin ito. Pero nang makita n



![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



