تسجيل الدخولمشاركة
9
تاريخ النشر:
2026-06-04 02:49:27“เปล่าครับ แต่เมื่อกี้คุณน้ำผึ้งโทรมาหาคุณ บอกว่าเขาจะกลับก่อนเพราะต้องไปส่งเด็ก ๆ แล้วให้ไปเจอกันที่ร้าน... ร้านอะไรนะผมจำไม่ได้” เขาทำท่านึก ทั้งที่ความจริงอีกฝ่ายไม่ได้พูดถึงชื่อร้านเลย
“โรงเบียร์....” สินีบอกชื่อร้านแก่ชายหนุ่ม
“ใช่ครับ ร้านนั้นแหละครับ เธอย้ำว่าห้ามสายนะครับ” แล้วก็เดินเข้าห้องของบิดาไป พร้อมกับบันทึกชื่อร้านไว้ในสมองอันชาญฉลาดเป็นที่เรียบร้อย
เมื่อเข้าห้องแล้วก็รีบนึกชื่อเพื่อน ๆ ที่ยังติดต่อกันระหว่างที่ไม่ได้อยู่เมืองไทย และคนแรกก็คือนภดล ที่เป็นทั้งเพื่อนและญาติสนิทที่โตกว่าเขาหนึ่งปี
…………………….
โรงเบียร์
ณัฐวราและทิวารีเดินเข้าไปภายในร้าน บอกเลขโต๊ะที่จองกับพนักงานต้อนรับสาวสวยแล้วเดินตามไป เมื่อเดินไปใกล้ถึงที่หมายก็เห็นเพื่อน ๆ โบกมือทักทายมาให้
“นึกว่าเจ้าภาพจะเบี้ยวซะแล้ว” ทวีธาหรือวี ทักขึ้นเมื่อทั้งสองนั่งลงเรียบร้อยแล้ว
“เฮ้ยไอ้วี ถ้ามันไม่มาแกจะจ่ายแทนใช่ปะ” อาภาหรือกี้ สาวทอมบอยถามเพื่อน
“เอ่อใช่ ไอ้วีมันบอกเอไว้แล้ว ถ้าไม่มามันจะจ่ายมื้อนี้เอง ฮา ๆ ๆ” ทิวารี เจ้าภาพคืนนี้พูดออกไปแล้วหัวเราะเสียงดัง ทำให้คนที่ถูกรุมยกมือชีหน้าเพื่อนแบบคาดโทษ เรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อน ๆ ในกลุ่มได้อย่างดี
“สินีกับดาไปไหนวะแม็ค” ณัฐวราถามบารมีที่นั่งฟังเพื่อน ๆ คุยกันอยู่เงียบ ๆ
“สินีไปห้องน้ำ ดาออกไปคุยโทรศัพท์” หนุ่มมาดนิ่งและพูดน้อยที่สุดในกลุ่มตอบข้อสงสัยของเพื่อน
“ไฮ คิดถึงดามั้ยจ้ะเพื่อนเอ เพื่อนน้ำผึ้ง” ดารณีที่เพิ่งเดินเข้ามาหลังจากไปรับโทรศัพท์ของสามีทักเพื่อนด้วยน้ำเสียงใส่จริต ไม่นานสินีก็เดินตามเข้ามาและนั่งลงข้างณัฐวรา เป็นเวลาเดียวกันกับที่อาหารและเครื่องดื่มชุดใหม่เริ่มทยอยมาวางบนโต๊ะ
แล้วทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างสนุกสนาน พอเริ่มได้ที่ก็ออกอาการลุกขึ้นโยกตามจังหวะเพลง เพลงไหนถูกใจก็ส่งเสียงร้องแข่งกับนักร้องบนเวทีกันเลยทีเดียว
…………………….
อีกมุมหนึ่งภายในร้าน
ยังมีชายหนุ่มลูกครึ่งไทยที่ดูเหมือนชาวต่างชาติมากกว่า พร้อมกับเพื่อนที่เป็นคนไทยอีกสามคน นภดล ปกรณ์ สุธี ซึ่งทุกคนที่มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ได้ผ่านการคัดกรองมาแล้วว่ายังโสด เพราะคนที่ชวนไม่อยากทำให้เพื่อนมีปัญหาครอบครัวนั่นเอง
ทั้งหมดกำลังนั่งจิบเบียร์ไปเรื่อย ๆ พูดคุยถามไถ่ทุกข์สุขและเรื่องทั่วไป สายตาก็กวาดมองไปที่การแสดงบนเวทีบ้าง ตามโต๊ะคนอื่นบ้าง โดยเฉพาะโต๊ะที่มีสาวสวย
“เอ๊ะ! เควี่ นั่นคุณสินีเลขาพ่อนายใช่มั้ย” นภดลถามอย่างไม่แน่ใจ เพราะหญิงสาวกำลังโยกไปโยกมาไม่อยู่นิ่ง และเห็นเพียงด้านข้างของเธอเท่านั้นในตอนนี้
“ไหนวะนภ” เขามองตามทางที่พี่ชายชี้นำ
“ใช่จริงด้วย หาอยู่ตั้งนาน”
“หาใครวะ อย่าบอกนะว่าแกชอบคุณสินี” นภดลถามด้วยความตกใจเล็กน้อย
“ใครชอบใครวะดล” สุธีที่ได้ยินพอดีถามด้วยความสงสัย
ปกรณ์ก็หันกลับมาฟังด้วยเช่นกัน
“ต้องถามเจ้าตัวเขาเอง เพราะฉันก็ยังไม่รู้ไม่เหมือนกัน”
แล้วทั้งสามหนุ่มก็หันไปให้ความสนใจชายหนุ่มอีกคนอย่างต้องการคำตอบ
“ถึงเวลาแล้วจะบอก แต่ไม่ใช่ตอนนี้” เควินยักคิ้วให้เพื่อน ๆ ถึงแม้จะมั่นใจว่าหญิงสาวก็น่าจะมีใจกับเขาบ้างไม่มากก็น้อย แต่รอให้แน่ใจแล้วค่อยบอกก็ยังไม่สาย
“อะไรของแกวะเควี่ ทำเป็นมีความลับนะ” ปกรณ์แสร้งเป็นต่อว่า แล้วชวนเพื่อน ๆให้สนใจสาว ๆ ที่เดินไปมายั่วยวนอยู่ใกล้ ๆ แทน..
คืนนี้ของพวกเขาก็คงจะมีหมอนข้างใบนุ่ม ที่ได้ถือติดมือออกไปจากสถานที่แห่งนี้ตามประสาหนุ่มโสด
เควินมองไปที่โต๊ะของณัฐวรา หญิงสาวที่ทำให้เขาต้องชวนเพื่อน ๆ ออกมาในค่ำคืนนี้ ไม่สนใจสาว ๆ ที่มาเต้นยั่วยวนอยู่ใกล้ ๆ เหมือนเพื่อน ๆ สักเท่าไหร่ เขาเห็นเธอสนุกสนานร่าเริง ร้องเต้นตามจังหวะเพลง หัวเราะเล่นหัวกับเพื่อน ๆ อย่างมีความสุข ผิดกับตอนที่อยู่ต่อหน้าเขาลิบลับ
แล้วเขาก็เห็นหนุ่มน้อยหน้าตาดีคนหนึ่งยื่นแก้วเบียร์ให้เธอ กระซิบที่ข้างหูเธอ แต่เธอก็รีบเบี่ยงตัวหนีและพูดอะไรบางอย่างกับเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง แล้วเดินไปหาเพื่อนชายที่ยืนเต้นอยู่ไม่ห่างโดยไม่สนใจชายคนนั้นอีกเลย.. สิ่งที่เห็นทำให้เขารู้ว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงประเภทชอบเล่นกับผู้ชายไปทั่ว
เขาเรียกเด็กเสิร์ฟมาหาแล้วบอกอะไรบางอย่าง แล้วหันมานั่งจิบเบียร์ร่วมกับเพื่อน ๆ ต่อด้วยท่าทางที่สุขุม และชำเลืองมองไปยังโต๊ะของณัฐวราอยู่หลายครั้ง
“เควี่ พวกฉันจะกลับก่อนนะ นัดสาวไปต่อกันข้างนอก นายจะไปด้วยหรือเปล่า ฉันเห็นพวกเธอสนใจนายกันหลายคน เลือกหิ้วไปสักคนไม่น่ายาก” ปกรณ์กระซิบบอกเบา ๆ ข้างหู
“ไม่หละ ช่วงนี้ฉันเบื่อ ๆ น่ะ เชิญพวหนายตามสบายเถอะ ฉันดื่มต่ออีกสักพักก็จะกลับ” เขาพูดตามความรู้สึกจริง ๆ ไม่ใช่เสแสร้ง
أحدث فصل
กระดังงาสีรุ้ง 75
“ทานเสร็จแล้วเราไปต่อกันอีกที่นะคะ เพราะว่าหุ้นส่วนของดาวอีกคนเขาอยากทราบรายละเอียดเรื่องงานด้วยน่ะค่ะ” ชายหนุ่มมองหน้าเธอแล้วนิ่งไปเหมือนใช้ความคิด “ถ้าคุณนภดลไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะคะ ดาวจะคุยแทนคุณนภเองก็ได้ แต่อาจจะไม่ถูกใจเพื่อนดาวนัก” เธอทำหน้าเครียดนิด ๆ อย่างลำบากใจ“ก็ได้ครับ ผมขอไปโทรศัพท์สักครู่นะครับ” แล้วแยกตัวออกไป.......................นภดลเดินออกมาที่หน้าร้านแล้วโทรหาเลขาส่วนตัวทันที รอไม่นานก็มีเสียงทักทายมาตามสาย“เดชา ตอนนี้ผมออกมากินข้าวกับคุณดุจดาวนะ แต่อีกสักพักต้องไปเจอกับหุ้นส่วนของเธออีกคน แต่ผมไม่อยากไปคนเดียว เดี๋ยวผมจะส่งโลไปให้คุณ รีบตามไปให้เร็วที่สุดนะ” คุยกับเดชารู้เรื่องแล้วจึงกดหาสินี รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่เธอรับสายช้าจนสายตัด เขากดโทรออกอีกครั้ง และเธอก็รับแทบจะทันทีในครั้งนี้ “ทำไมรับสายช้าจัง”(สินีกำลังช็อปปิ้งอยู่ค่ะ เลยไม่ได้ยิน) ความจริงเธอก็นั่งอยู่ร้านเดียวกับเขานั่นแหละ เห็นตั้งแต่ตอนที่เขาเดินเข้าร้านและเดินออกไปจากร้าน“วันนี้ผมอาจจะกลับดึกหน่อยนะ คุณดาวเธอจะแนะนำให้รู้จักหุ้นส่วนอีกคนของเธอน่ะ ผมต้องออกไปกับเธอ” (..ค่ะ คุณไปคนเ
กระดังงาสีรุ้ง 74
ห้างสรรพสินค้าณัฐวราและสินีเดินเที่ยวกันอย่างสนุกสนานไปทั่วห้าง เดินเหนื่อยก็นั่งพักดื่มน้ำบ้าง กินไอศกรีมบ้าง แต่ก็ยังไม่ได้ของสักชิ้น“สินี ฉันอยากจะซื้อชุดนอน แกช่วยฉันเลือกหน่อยนะ เอาแบบที่แกคิดว่าฉันใส่แล้วเจ้านายแกเลือดกำเดาทะลักเลยนะ” น้ำผึ้งเริ่มแผนขณะที่กำลังเดินเข้าร้าน และแล้วชุดนอนที่แสนจะยั่วใจสามีก็ถูกซื้อมาเรียบร้อยแล้วถึงเจ็ดชุด โดยงานนี้เจ้าแม่น้ำผึ้งเป็นสปอนเซอร์รูดบัตรเครดิตของสามีให้แก่เพื่อนรักโดยเฉพาะ และหวังอย่างยิ่งว่าจะถูกใจคนสั่ง“น้ำผึ้ง ถ้าแกใส่ชุดที่ฉันเลือกให้นะ รับรองว่าท่านประธานฉันหัวใจวายตายแน่” แล้วหัวเราะอย่างสนุกที่ได้แกล้งเพื่อนณัฐวราได้แต่ยิ้มขำกับคำพูดของเพื่อนรัก และชวนกันไปซื้อของใช้อื่น ๆ ต่ออีกหลายอย่าง“ท้องแกโตไวมากเลยนะน้ำผึ้ง ตอนไอ้เอท้องแรกฉันยังจำได้เลยว่าตั้งหกเดือนมั้งถึงดูออก แต่ของแกนี่แค่สามเดือนก็เริ่มดูออกแล้ว ท้องแฝดหรือเปล่า” “ไม่รู้เหมือนกัน อาทิตย์นี่แหละหมอนัดซาวด์ แต่..ไม่รู้ว่าแกจะเชื่อฉันมั้ย ฉันคิดว่าพี่วายุต้องมาเกิดเป็นลูกฉัน” แล้วเธอก็เล่าเรื่องที่เธอและเด็ก ๆ ได้เจอวายุให้กับเพื่อนฟังสินีขนลุกชัน ลูบแขนตัวเ
กระดังงาสีรุ้ง 73
สินีเดินออกจากห้องน้ำพร้อมกับชุดนอนกางเกงลายการ์ตูน บนหัวโพกผ้าไว้เหมือนแขก เธอเดินไปนั่งลงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วหันไปมองนภดลทีนั่งอยู่บนโซฟาตัวเล็กปลายเตียง “ไปอาบน้ำค่ะ จะได้รีบนอน พรุ่งนี้ต้องไปตรวจงานข้างนอกไม่ใช่เหรอคะ”เขาลุกขึ้นแต่ไม่ได้เดินเข้าห้องน้ำ กลับเดินตรงมาหาเธอ เขากอดเธอแล้วฝั่งจมูกลงบนผมที่ยังเปียกหมาด ๆ ของเธอ “ก็ผมบอกคุณแล้วว่าให้อาบพร้อมกัน คุณก็รั้นไม่เข้าเรื่อง”“คุณนี่ทะลึ่งเงียบนะ” จึงได้รางวัลเป็นจมูกโด่งที่ฝั่งลงบนแก้มนุ่มอย่างหมั่นเขี้ยว“อาบน้ำเสร็จเมี่อไหร่จะกลับมาทำโทษ ที่กล่าวหาว่าผัวตัวเองทะลึ่งเงียบ” เขามองเธออย่างคาดโทษ “แล้วคราวนี้ก็ตั้งใจฟังด้วยนะว่าเงียบจริงมั้ย” แล้วหญิงสาวก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเขาเอามือล้วงเข้าไปในเสื้อนอนของเธอ “ดีมาก เดี๋ยวเจอกันที่รัก” แล้วผละจากเธอไปเข้าห้องน้ำ “บ้า!” เธอต่อว่าเขาที่มาจับหน้าอกไร้บราของเธอสินีอ่านหนังสือไปเรื่อย ๆ จนเห็นสามีเดินออกจากห้องน้ำจึงวางหนังสือในมือลง แล้วลุกไปหยิบชุดนอนที่เตรียมไว้ส่งให้เขา แต่เขาส่ายหน้าอย่างมีความหมายแทน ซึ่งเธอก็เข้าใจดี จึงวางมันลงที่เดิมแล้วเปลี่ยนเป็นเช็ดผมให้เข
กระดังงาสีรุ้ง 72
“ผมรู้ฮันนี่ ผมไม่อยากให้คุณคิดมากเรื่องผู้หญิงคนอื่น พวกเขาไม่มีความสำคัญกับผมเท่าคุณกับลูกของเราหรอกนะ อย่าคิดมาก ทำใจให้สบาย ลูกของเราจะได้แข็งแรง สุขภาพดี” เขาปลอบเธออย่างอ่อนโยน “ค่ะ น้ำผึ้งจะดูแลลูกของเราให้ดีและจะมีเหตุผลให้มากกว่านี้”“ครับ กลับบ้านกันเถอะ ทุกคนรอเราอยู่”“ค่ะ”.........................คฤหาสน์แม็คแคนเลย์“คุณพ่อกับคุณแม่กลับมาแล้วครับ”“น้องวา น้องคิม อย่ากระโดดใส่แม่นะ เดี๋ยวโดนน้อง” คุณกานดาบอกหลานที่กำลังวิ่งออกไปรับบิดาและมารดา เด็กทั้งสองตอบรับและวิ่งเข้าไปหาบิดาแทน แต่แล้วทุกคนก็ต้องตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อคนที่เป็นมารดากลับยืนอึ้งแล้วน้ำตาก็เริ่มคลอเบ้า ก่อนขอตัวเดินขึ้นห้องนอนโดยอ้างว่าปวดหัว ไม่ขอลงมาทานข้าวด้วย “เควี่ แกทำอะไรเมีย” คุณกานดาใส่ทันที“เปล่านะครับ สงสัยจะน้อยใจลูกที่ไม่ยอมเข้าไปกอดเหมือนทุกวัน คุณหมอบอกว่าอารมณ์ช่วงนี้ของเค้าจะแปรปรวนครับแม่ เหมือนกับขาดความมั่นใจเพราะอีกหน่อยรูปร่างจะขยาย แล้วการปฏิบัติตัวก็จะเปลี่ยนไป อย่างเด็ก ๆ ที่เคยอุ้มเคยกอดก็ทำไม่ได้ ก็เลยทำให้รู้สึกเหมือนห่างเหิน แต่อีกพักก็จะดีขึ้นเองครับ”
กระดังงาสีรุ้ง 71
“ดาวอยากจะขอบคุณคุณเลขาค่ะ ที่ช่วยดูแลคุณนภแทนดาว” สินีไม่เข้าใจคำพูดของเธอจึงมองหน้าเป็นคำถาม “ดูแลเรื่องอะไรคะ” “ก็ที่คุณเลขาไปดูแลคุณนภถึงญี่ปุ่นน่ะค่ะ เขาเล่าให้ดาวฟังหมดแล้วค่ะ เขาบอกว่าน้อยใจดาวที่เขาชวนแล้วไม่ยอมไปกับเขาด้วย เขาเลยต้องชวนคุณเลขาไปแทนเพราะจองตั๋วไว้แล้ว ดาวก็เลยอยากขอบคุณที่ช่วยดูแลเขาแทนดาวน่ะค่ะ” สินีมองหญิงสาวที่ปั้นหน้าแต่งเรื่องได้สมจริง แต่เธอก็โกรธหล่อนที่พูดจาดูถูกเธอเหมือนกับเธอเป็นแค่ของเล่นของเจ้านายเท่านั้น แต่เธอก็ไม่คิดจะตอบโต้เพราะคิดว่ายังทนไหว เธอจะรอให้ถึงจุดเดือดก่อนแล้วค่อยระเบิดทีเดียวให้เละไปเลย “ไม่เป็นไรค่ะ มันเป็นหน้าที่ของเลขาอย่างดิฉันอยู่แล้ว” แล้วส่งยิ้มหวานกลับไปให้ดาวขัดใจต่อท่าทีและคำตอบของสินีมาก ที่คำพูดของเธอไม่สามารถทำให้หล่อนสะทกสะท้านอะไรเลย “คุณเลขานิสัยดีจังเลยค่ะ คุณนภก็แสนดี พอกลับมาถึงก็รีบรับนัดคุณพ่อของดาวเพื่อไปทานข้าวเย็นที่บ้านดาว เขาคงจะแคร์ความรู้สึกของพ่อดาวมาก ๆ เลยนะคะ” แม้เธอจะเอาบิดามาอ้าง แต่ถ้าเลขาคนนี้ฉลาดพอก็น่าจะเดาได้ว่าเธอต้องการสื่อถึงตัวเอง สินีชักเริ่มจะหมดความอดทนกับผู้หญิงคนนี้แล้ว แล
กระดังงาสีรุ้ง 70
เธอจับมือเขาแล้วยืนขึ้นด้วยความดีใจที่เขาเห็นด้วย ยอมเดินตามเขาไปด้วยความเต็มใจเพราะคิดว่าเขาจะยอมปล่อยเธอเป็นอิสระ แต่เธอคิดผิดถนัด เพราะเขาดันตัวเธอติดผนัง แล้วจัดการปิดปากด้วยจูบดูดดื่ม มือข้างหนึ่งปลดกระดุมเสื้อของเธอเพื่อล้วงเข้าไปในบราตัวจิ๋ว คลึงเคล้นหน้าอกหน้าใจ หยอกเย้ากับยอดอกจนสยิวเสียวซ่าน “คุณนภพอเถอะค่ะ” สติที่ยังพอเหลืออยู่ร้องห้ามเสียงสั่นพร่า แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ถกกระโปรงของเธอขึ้นมาไว้เหนือเอว แล้วใช้นิ้วมือสอดเข้าไปในช่วงล่างของเธอ ปลุกเร้าให้เธอตื่นตัวและเตรียมพร้อมสำหรับเขา แล้วจับเธอหันหลัง จัดการกับกางเกงของตัวเองให้หลุดไปกองที่ปลายเท้าแล้วดึงขาข้างหนึ่งออกให้เป็นอิสระ จับสะโพกผายให้โก่งโค้งประชิดตัว แล้วจ่อส่วนสำคัญของตัวเองหยอกเย้าเร้าอารมณ์เธอ สอดใส่ให้เป็นหนึ่งเดียวกันจนหญิงสาวสูดปากครางสะท้าน “ คุณนภคะ” ครางชื่อเขาออกมา “ครับที่รัก” มือทั้งสองจับยึดเอวเธอไว้แน่นตามอารมณ์ แล้วก้มลงซุกไซร้ไปตามซอกคอนุ่ม มือทั้งสองขยำที่ทรวงอกที่ห้อยตามแรงโน้มถ่วงอย่างเมามัน เขาปรนเปรอความสุขให้กับภรรยาป้ายแดงจนเธอถึงฝังฝันไปก่อน ไม่นานก็รีบกระแทกสะโพกถี่ ๆ เพื่อเธอไปอีกคนเส
กระดังงาสีรุ้ง 8
หญิงสาวแทบอยากจะเดินออกไปจากร้านด้วยความอาย แม้กระทั่งแม่ค้าโจ๊กยังมองมาทางเธอด้วยสายตาแปลก ๆ แอบมียิ้มนิด ๆ ด้วย “เอาโจ๊กใส่ไข่เยี่ยวม้า พิเศษทุกอย่างหนึ่งชามค่ะ” เธอรีบสั่งออกไปแก้เขิน แล้วหันมาป้อนโจ๊กให้หลานสาวต่อไปเรื่อย ๆ โดยไม่สนใจกับโจ๊กในชามของตัวเองอีก “น้ำผึ้งอิ่มแล้วเหรอครับ” เขาถามข
กระดังงาสีรุ้ง 7
คำพูดและรอยยิ้มของเขา ทำให้ณัฐวราหลงเผลอคิดเข้าข้างตัวเองไปพักใหญ่ ๆ ถ้าเป็นผู้ชายอื่นมาทำแบบนี้เธอคงร้องหึด้วยความไม่ชอบอยู่ในใจ แต่พอเป็นผู้ชายคนนี้ทำไมถึงรู้สึกดีจัง คงเป็นเพราะเขาคือสเป็กของเธอสินะ “นะครับน้ำผึ้ง” เขาย้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเธอเอาแต่อ้ำอึ้ง “ค่ะ น้ำผึ้งขอตัวกลับก่อนนะคะ”
กระดังงาสีรุ้ง 6
“คุณป้าคะ หนูว่า...” “ให้เด็ก ๆ ตัดสินใจดีกว่านะจ๊ะ.. ว่าไงจ๊ะน้องคิม น้องวา มาอยู่กับยายกับตาแล้วก็ลุงเควี่นะลูกนะ” วาคิมหันมายิ้มให้ทุกคน เด็กชายโตพอที่เข้าใจอะไรได้แล้ว เขารู้ว่าแม่น้ำผึ้งของเขานั้นคงเหนื่อยอย่างที่คุณยายบอกจริง ๆ เพราะต้องตื่นแต่เช้ามาทำอาหาร อาบน้ำแต่งตัวให้น้องสาว
กระดังงาสีรุ้ง 5
เด็ก ๆ ยกมือทำความเคารพคุณตาอย่างนอบน้อม ท่านจึงอุ้มเด็กหญิงไปนั่งที่ตัก และเอาแขนอีกข้างโอบเด็กชายเอาไว้ พูดคุยถามไถ่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะปล่อยให้เด็กไปนั่งเก้าอี้เพื่อเตรียมกินข้าว “คุณคะ แล้วลูกชายเราไม่ลงมาทานด้วยกันเหรอคะ” “นั่นสิ ทำไมยังไม่ลงมานะ วรรณไปดูเขาหน่อยซิ”“ผมมาแล้วค
قد تعجبك أيضًا
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ67.3K وجهات النظرสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M وجهات النظرวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์78.9K وجهات النظرถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)67.4K وجهات النظرคู่นอนคืนเดียวของท่านประธาน
ย่าหยา91 وجهات النظرหนีชายลวงมาพึ่งบอสคลั่งรัก
เมียเมียลู่546 وجهات النظرเรื่องสั้นอีโรติกNC
ชามารา45 وجهات النظرแฟนพ่อ...ผมขอนะครับ
กัญจารีย์191 وجهات النظر
