ของรัก มาเฟียร้าย NC20+ (SM)

ของรัก มาเฟียร้าย NC20+ (SM)

last updateLast Updated : 2026-04-17
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
86Chapters
8.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“แค่จูบงั้นเหรอ?อย่าดูถูกความกระหายของฉันหน่อยเลยอลิซ เพราะสิ่งที่ฉันอยากได้คือการกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัวต่างหาก!”“อื้ออ นี่!คุณกำลังคุกคามอลิซอยู่นะคะ!”“หึ เพิ่งรู้ตัวเหรอ?ฉันว่า ฉันแสดงออกชัดเจนตั้งแต่วินาทีแรกที่เราสบตากันแล้วนะ จำได้ไหม?ว่าเป้าหมายเดียวของฉันคือขยี้เธอให้จมเตียง!”“คะ..คุณพูดเรื่องอะไร อลิซไม่รู้เรื่อง”“จำวันแรกไม่ได้ไม่เป็นไรอลิซ แต่ต่อจากนี้ไปฉันจะ'ตอก'ย้ำทุกท่วงท่า กระแทกกระทั้นทุกความเสียวซ่านลงไปในตัวเธอซ้ำๆ จนต่อให้เธออยากจะลืมชื่อฉันแค่ไหน ร่างกายเธอก็จะเรียกร้องหาแต่สัมผัสจากฉันแค่คนเดียว!”“กรี๊ดด!!”“ชู่ว อย่าดิ้นสิอลิซ เก็บเสียงหวานๆ ของเธอไว้ครางตอนถูกฉันกระแทกจนสุดทางดีกว่า”“อย่านะ!อย่าล้วง คุณมันโรคจิต!บ้ากามที่สุด!”“เป็นเด็กดีสิแล้วฉันจะเมตตา”“ทุเรศ ยะ..อย่าดันเข้ามานะ!อื้อออ!อลิซจุกจนพูดไม่ออก แล้ว!”

View More

Chapter 1

EP1 : ‘ของขวัญ’ ล้ำค่า

A시, 비가 억수 같이 쏟아지는 밤.

소예지는 남편 고이한에게 전화를 걸었다. 신호는 갔지만 받지 않았다.

40도까지 치솟은 고열에 정신이 혼미해진 딸이 품 안에서 고이한을 불렀다.

“아빠, 아빠 보고 싶어요...”

소예지는 급히 딸을 안고 아래층으로 내려가 도우미 양희순에게 말했다.

“아주머니, 병원 가요, 우리.”

“대표님이 돌아오실 때까지 기다리지 않아도 돼요?”

양희순이 물었다.

“그럴 필요 없어요.”

오늘 밤은 그의 첫사랑의 생일이라 집에 들어오지 않을 것이다.

소예지의 마음은 바깥의 폭우보다 더 차갑게 식어버렸다. 품 안의 딸은 볼이 붉게 달아오른 채 괴로워서 끙끙거렸지만 아빠라는 사람은 다른 여자의 생일을 축하하고 있었다.

병원으로 달려가는 길, 폭우가 끊이질 않았다. 고열에 시달리는 딸이 걱정되어 소예지는 액셀을 거의 끝까지 밟았다. 그때 차 한 대가 갑자기 앞질러 가려 하자 소예지는 급하게 비상등을 켜서 경고했지만 상대방은 아랑곳하지 않고 그대로 돌진했다.

소예지가 급히 핸들을 꺾은 순간 옆의 안전지대를 들이받고 말았다.

뒷좌석에 앉은 양희순이 깜짝 놀라 아이를 끌어안고 비명을 질렀다.

소예지는 재빨리 브레이크를 밟았다. 다행히 차가 작은 돌기둥에 부딪혀 큰 충돌은 없었다. 하지만 그 순간 소예지는 무너져 내린 듯 눈물을 쏟았다.

오랜 시간 억눌러왔던 억울함과 슬픔이 한꺼번에 그녀를 덮쳐왔다.

핸들에 엎드린 채 어찌할 바를 몰라 흐느끼는 그녀의 모습에 양희순은 마음이 아팠다.

“사모님, 어서 병원에 가야 해요. 하슬이 열이 더 나는 것 같아요.”

소예지는 그제야 딸이 고열에 시달리고 있다는 걸 떠올리고 차를 후진했다가 병원으로 달려갔다.

병원에 도착하자마자 딸을 안고 차에서 내렸다. 피검사 하려고 피를 뽑을 때 딸이 발버둥 치며 거부하자 소예지는 딸의 손을 꽉 잡았다. 목청이 찢어질 것처럼 우는 딸의 울음소리에 그녀도 칼로 도려내듯 가슴이 아팠다.

바이러스 감염이었는데 한 종류가 아니었다. 최소 7가지의 급성 바이러스 감염이었고 흉부 CT 촬영 결과 양쪽 폐가 하얗게 변해 있었다.

“아이 상태가 매우 심각합니다. 아무래도 폐 세척 수술을 하는 게 좋을 것 같습니다.”

의사가 심각하게 말했다.

옆에 있던 양희순이 놀란 목소리로 말했다.

“뭐라고요? 이렇게 어린아이가 폐 세척을 해도 되나요?”

소예지는 의사가 들고 있던 폐 CT 사진을 넘겨받아 자세히 살펴보았다. 의사의 얼굴에 놀란 기색이 스쳤다.

“보호자분, CT 사진 볼 줄 아세요?”

마음의 결정을 내린 소예지가 고개를 끄덕였다.

“선생님, 열이 내리면 수술 준비해주세요. 폐 세척 할게요.”

양희순이 낮은 목소리로 물었다.

“사모님, 대표님과 상의해봐야 하지 않을까요?”

소예지는 품 안의 딸을 내려다보며 붉게 달아오른 이마를 어루만지면서 단호한 목소리로 말했다.

“괜찮아요.”

이 순간 그녀는 마침내 결정을 내렸다.

사흘 후.

소예지는 막 폐 세척 수술을 받아 핏기없이 창백한 얼굴로 잠든 딸의 곁을 지켰다. 그때 휴대폰에 문자 한 통이 도착했다.

[무슨 일이야?]

짧은 한마디에 오만함이 가득 담겨 있었다.

소예지는 답장하지 않고 휴대폰을 내려놓았다.

양희순이 온수실에서 물을 받고 있던 그때 휴대폰이 울려 얼른 전화를 받았다.

“네, 대표님.”

“집에 무슨 일이 있어요?”

양희순은 순간 멈칫했다.

“아... 아무 일도 없어요, 대표님, 지금 국내에 계세요?”

“네.”

“알겠어요. 일 보세요. 집에는 아무 일도 없으니까 걱정하지 마시고요.”

전화를 끊은 후 양희순은 혼잣말로 중얼거렸다.

“사모님은 왜 요 며칠 있었던 일을 대표님께 말씀드리지 못하게 하시는 거지? 분명 국내에 계신데.”

소예지는 딸의 손을 잡고 핏발이 선 두 눈을 감았지만 잠이 오지 않았다. 그때 딸이 악몽을 꾸는지 작은 손을 휘저었다.

“아빠, 유빈 이모, 무서워요. 너무 무서워요...”

소예지는 손을 뻗어 딸의 손을 꽉 잡았다.

“엄마 여기 있어.”

고하슬이 깜짝 놀라며 깨어났다. 눈을 뜨자마자 눈앞에 소예지가 있는 걸 보고는 화를 내며 돌아누웠다.

“엄마 싫어요. 난 유빈 이모가 좋아요.”

소예지는 터져 나오는 눈물을 애써 참으며 다시 재우려고 고하슬의 등을 토닥였다.

입원한 지 7일째 되는 날, 소예지는 아이를 안고 퇴원하여 집으로 돌아왔다.

마침내 그녀도 쓰러졌다.

양희순에게 잠시 딸을 맡기고 위층으로 올라가 한 시간만 잤다.

잠에서 깨자마자 아래층으로 내려왔는데 양희순이 어쩔 줄 몰라 하며 말했다.

“사모님, 일어나셨어요? 아까 대표님이 오셨는데 밖에서 저녁 식사하시겠다면서 하슬이를 데리고 나가셨어요.”

소예지는 목이 메어 말을 잇지 못하고 아무 말 없이 방으로 돌아갔다.

아래층에 있던 양희순이 한숨을 내쉬었다.

‘남편이 있는데 사모님은 왜 이렇게 힘들게 사시는 걸까?’

소예지는 휴대폰을 들어 남편 고이한에게 전화를 걸었다. 잠시 후 전화가 연결되었고 한 여자가 웃으며 물었다.

“이한 오빠가 하슬이를 데리고 잠깐 화장실에 갔는데 무슨 일 있어요?”

순간 숨이 막히는 것처럼 답답하여 입술을 깨물고 전화를 끊었다.

소예지는 눈을 꼭 감았다. 아버지의 반대에도 불구하고 학업까지 포기하고 결혼했지만 결국 그녀를 배신하고 말았다.

결혼식 날 아버지가 몰래 그녀에게 물었다.

“나중에 후회 안 할 자신 있어?”

그녀는 행복하게 웃으면서 대답했다.

“절대 후회하지 않을 테니까 걱정하지 마세요, 아빠.”

소예지는 망설임 없이 학업을 포기하고 결혼 생활에 뛰어들었다.

2년 전, 소예지는 딸이 남편의 방에 숨어 남편의 첫사랑 심유빈과 몰래 통화하는 걸 발견했다. 두 사람은 모녀처럼 사이가 좋아 보였다.

그리고 그날 딸을 데리고 병원에 가는 길에 소예지는 모든 걸 깨달았다. 반대도 무릅쓰고 이 결혼을 한 게 너무나 후회되었다.

이젠 끝낼 때가 된 것 같았다. 자신을 사랑하지 않는 남자와 결혼하면 아무리 정성을 들여도 결국에는 상처투성이였다.

남은 인생 동안에는 자신을 사랑해야겠다고 마음먹었다.

그때 소예지의 휴대폰이 울렸다. 메일이 도착했다는 알림이었다.

자리에서 일어나 3층 서재로 가서 컴퓨터를 켜고 메일을 열었다. 확인해보니 세계 최고 의과대학교의 실험부에서 보낸 것이었다.

소예지는 눈을 감고 중얼거렸다.

“아빠, 아빠 말씀이 맞았어요. 제게 다시 시작할 길을 남겨주셔서 고맙습니다.”

뇌리에 아버지가 세상을 떠나기 전에 했던 당부가 떠올랐다.

“예지 넌 아빠의 자랑이 되어야지, 쓸모없는 사람이 되면 안 돼. 그러니 결혼하더라도 학업은 절대 포기하지 마.”

그렇게 6년 동안 소예지는 포기하지 않았다. 아무도 모르게 아버지가 당부했던 학업을 끝까지 마쳤다.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

มู๋.มุก ธันยพร
มู๋.มุก ธันยพร
...️...️...️อ่านครบ ทั้ง5เรื่องละคะ สนุกมากกก
2026-06-26 20:40:12
1
0
แมวเหมียว
แมวเหมียว
สนุกมากเลย อ่านครบทั้ง5เรื่องแล้ว
2026-04-14 00:01:03
0
0
หลงรักหนุ่มมาเฟีย
หลงรักหนุ่มมาเฟีย
ในที่สุดเรื่องของมาร์ตินสักที!!!
2026-04-06 21:11:15
4
0
86 Chapters
EP1 : ‘ของขวัญ’ ล้ำค่า
เมื่อความฝันของเธอเต็มไปด้วยภาพหลอนที่แสนเย้ายวน...และผู้ชายที่ก้าวเข้ามาก็อันตรายเกินกว่าจะต้านทานเธอจำสัมผัสเร่าร้อนในคืนนั้นไม่ได้... ทว่าเขากลับตีตราจองทุกตารางนิ้วบนร่างกายเธอไว้ในความทรงจำอย่างไม่มีวันลืม...ดวงตาคมกริบไล่มองใบหน้าสวยล้ำราวกับรูปปั้นนั้นอย่างละเอียดทุกลายเส้น จนมาหยุดนิ่งที่ดวงตาใสซื่อที่เปี่ยมไปด้วยน้ำตาคู่นั้น ดวงตาที่ทำให้หัวใจแกร่งที่ด้านชากระตุกวูบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ใครกัน... ที่ส่ง ‘ของขวัญ’ ล้ำค่าแบบเธอมาให้ฉันถึงที่นี่?”ปัจจุบัน...อลิซ เด็กสาวอายุ 21 ปี เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ที่มีใบหน้าสวยหวานสดใส ดวงตากลมของเธอโตบริสุทธิ์ กำลัง หยุดยืนอยู่เบื้องหน้าอาคารกระจกสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจ หัวใจดวงน้อยเต็นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก วันนี้ไม่ใช่แค่เพียงวันแรกของการฝึกงานในบริษัทระดับโลก แต่มันคือวันแรกที่แม่ยอมปล่อยมือให้เธอได้ก้าวออกมาเผชิญโลกกว้างและใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่จริงๆ เสียที“เอาล่ะอลิซ... เธอทำได้ สู้เขา!”เด็กสาวพึมพำกับตัวเองพลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ เธออยู่ในชุดนักศึกษาที่รีดจนเรียบกริบ รองเท้าส้นสูงสีขา
Read more
EP2 : สายตาโลมเลีย
“สวัสดีค่ะบอส... น้องนักศึกษาฝึกงานเพิ่งมาถึงเมื่อครู่นี้เองค่ะ” เลขาฯ สาวรีบหยัดกายลุกขึ้นยืนในทันที สีหน้าที่เคยเย็นชาเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นยิ้มหวานหยดย้อยราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ แต่..มาร์ตินกลับไม่ได้ปรายตาไปมองหรือสนใจเสียงนกเสียงกาของเธอเลยแม้แต่น้อย มาร์ตินชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ มาเฟียระดับแถวหน้า ที่มีดวงตาสีเทาเข้มเย็นเฉียบเป็นเอกลักษณ์ ยังคงยืนนิ่งราวกับรูปปั้น และดวงตาคมกริบคู่นั้นเอาแต่จ้องมองใบหน้าหวานของอลิซที่กำลังหันมาสบตาเขาอยู่พอดีอย่างไม่กะพริบตา ตึก..ตัก...ตึก..ตัก.. อลิซรู้สึกเหมือนร่างกายถูกแช่แข็ง หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว ราวกับตกอยู่ในภวังค์ลึกลับ สายตาคู่นี้... ความรู้สึกที่เหมือนถูกล่าแบบนี้...มันทำให้นึกถึงความฝันที่ทำให้เธอรู้สึกสั่นสะท้าน ในขณะที่อลิซกำลังตกอยู่ในมนต์สะกดของซาตานในคราบนักธุรกิจ เลขาฯ สาวที่ถูกเมินก็ขยับกายเข้ามาใกล้ เธอโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูอลิซที่พอให้ได้ยินกันเพียงสองคน “จำคำที่เธอพูดเมื่อกี้ไว้ให้ดีล่ะ...อย่ายุ่งกับผู้ชายของฉัน!” คำขู่ที่เคลือบไว้ด้วยยาพิษทำให้อลิซตื่นจากภวังค์ และยังไม่ทันที่เธอจะได้เอ่ยถามว่าคำไหน เลขาฯ สา
Read more
EP3 : บอสโรคจิต NC
มือเธอสั่น... กลัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”มาร์ตินถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำพลางหลุบตามองแฟ้มในมือบางที่สั่นระริกจนแทบจะร่วงหล่น และยังไม่ทันที่อลิซจะได้ตั้งตัว มือหนาก็เอื้อมมากระชากข้อมือเล็กของเธอเพียงข้างเดียว รั้งเข้าหาตัวอย่างแรงพร้อมกับโน้มใบหน้าลงใกล้ สูดดมกลิ่นหอมกรุ่นจากผิวเนื้ออ่อนที่ข้อมือสาวอย่างจาบจ้วง ก่อนจะหลับตาลงราวกับต้องการซึมซับกลิ่นกายนั้นให้ลึกถึงปอด“ปะ...เปล่าค่ะ! หนูไม่ได้กลัว!” อลิซรีบส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวันจนผมกระจาย ความตกใจในท่าทีคุกคามทำให้เธอพยายามจะชักมือกลับ แต่แรงบีบมหาศาลจากข้อมือแกร่งกลับทำให้เธอรู้สึกเจ็บจนใบหน้าหวานบิดเบี้ยว “อื้อ... จ...เจ็บนะ! ปล่อยอลิซเถอะค่ะ” “ชู่ว...” มาร์ตินส่งเสียงปรามในลำคอแผ่วเบา ริมฝีปากหยักยกยิ้มร้ายกาจที่มุมปาก ก่อนจะเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชิดกัน เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่สั่นระริกด้วยความหวาดกลัว แววตาของเขามันช่างน่าขนลุกและเต็มไปด้วยตัณหา เขาเปล่งเสียงพร่าออกมาที่ชิดริมฝีปากเธอ “ดี...” “....” “ฉันชอบให้เธอเป็นแบบนั้น... แบบที่สั่นไปทั้งตัวเวลาอยู่ใต้ร่างฉัน” “ชะ...ชอบอะไรคะ!? คุณพูดเรื่องอะไร...
Read more
EP4 : หนีไม่พ้น
“ฟู่... น่ากลัวชะมัด ทำไมในห้องนั้นมันถึงได้หนาวเยือกเย็นขนาดนี้นะ อลิซไม่อยากจะเฉียดไปใกล้เขาอีกเลยจริงๆ” อลิซพ่นลมหายใจยาวเหยียดออกมาทันทีที่ประตูห้องท่านประธานปิดลง เธอพยายามปลอบใจตัวเองพลางก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างระแวดระวัง เสียงบ่นอุบอิบที่หลุดออกมาตลอดทางช่วยพยุงสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับเข้าที่เข้าทาง “ถือว่าเรื่องเมื่อกี้ไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกัน...ฉันแค่ต้องฝึกงานให้จบ ถ้าครั้งนี้ไม่ผ่าน มีหวังจบไม่พร้อมเพื่อนแน่ๆ อลิซเอ๊ย!” เท้าเล็กๆ ก้าวไปตามโถงทางเดินหรูหราพลางนึกถึงใบหน้าคมกริบที่เพิ่งเผชิญหน้ามา“เขาก็... หล่ออยู่นะ แต่ทำตัวแปลกๆ สายตาเมื่อกี้เหมือนจะกลืนฉันลงไปทั้งตัวเลย” เด็กสาวเม้มริมฝีปากแน่นพลางส่ายหน้าไล่ความคิดฟุ้งซ่าน “คิก..คิก..หรือว่าเรา...จะดูน่าหม่ำจริงๆ กันนะ?” อลิซรีบสะบัดหัวออกมาอย่างลืมตัว ก่อนจะรีบก้มหน้าก้มตาเดินตรงไปตามป้าย ‘แผนกฝึกงาน’ ที่ติดอยู่สุดทางเดิน มือเล็กกำแฟ้มเอกสารในอ้อมกอดแน่นราวกับมันเป็นเกราะป้องกันเพียงชิ้นเดียวที่มี“อ๊ะ... ถึงแล้ว”ภายในแผนกดูคึกคักและวุ่นวาย เสียงรัวคีย์บอร์ดและเสียงเก้าอี้เลื่อนดังระงม ทว่าทันทีที่ก้าวเข้าไป สาย
Read more
EP5 : หวานเจี๊ยบ!
เมื่อเห็นบรรยากาศเริ่มอึดอัด พี่ต้นกับพี่อ้อที่ครองสติได้ก่อนใครเพื่อนก็รีบละล่ำละลักเอ่ยชวนเพื่อกู้สถานการณ์ทันที“ฉะ...เชิญบอสร่วมงานกับพวกเราเลยครับ! พวกเราดีใจและยินดีมากจริงๆ ที่บอสให้เกียรติมาร่วมโต๊ะกับแผนกขายแบบนี้” พี่ต้นพูดยิ้มๆ พลางผุดลุกผุดนั่งอย่างประหม่า“ใช่ค่ะบอส ถือว่าเป็นเกียรติของพวกเรามากเลยค่ะ” พี่อ้อรีบเสริมพร้อมกวาดสายตาบอกให้คนอื่นๆ ขยับที่ทางให้ท่านประธานมาร์ตินพยักหน้าตอบรับคำเชิญแผ่วเบา ทว่าสายตาคมกริบของเขากลับไม่ละไปจากใบหน้าหวานที่กำลังแดงจัดของอลิซเลยแม้แต่วินาทีเดียว เขามองท่าทางเลิ่กลั่กนั้นด้วยความพึงใจ ก่อนจะตวัดสายตาเย็นเยียบไปที่ ‘น้ำชา’ ซึ่งนั่งอยู่ข้างอลิซอีกฝั่ง “ลุก...” คำสั่งสั้นๆ ที่หลุดออกมาจากปากเรียวหยักนั้นเยือกเย็นจนคนฟังใจหาย น้ำชาสะดุ้งสุดตัวจนเกือบตกเก้าอี้ เธอรีบกุลีกุจอเขยิบตัวลุกออกจากที่นั่งทันทีโดยไม่กล้าแม้แต่จะสบตามาร์ตินทรุดตัวลงนั่งแทนที่ในตำแหน่งข้างกายอลิซอย่างสง่างาม เขาขยับท่านั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลายแต่ทรงอำนาจ ก่อนจะพาดแขนแกร่งลงบนพนักพิงเก้าอี้ของอลิซอย่างถือวิสาสะ เป็นท่วงท่าที่เหมือนว่าเขากำลังโอบไหล่เด็กสาวท
Read more
EP6 : ฉวยโอกาส
‘นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่…’อลิซนั่งตัวลีบอยู่บนเบาะหนังนุ่ม เธอหันไปมองร่างสูงโปร่งข้างกาย มาร์ตินโน้มตัวลงซบหน้าหลับคาพวงมาลัยไปเสียดื้อๆ ราวกับถ่านหมดกะทันหัน ทั้งที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขายังเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานมาถึงที่นี่อย่างคล่องแคล่ว “เมื่อกี้...ยังขับรถมาได้อยู่เลยไม่ใช่เหรอคะ” เธอพึมพำเสียงอ้อมแอ้ม สายตาลอบมองขนตายาวที่ทอดเงาลงบนแก้มสาก ลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอทำให้เขาลดความน่ากลัวลงไปกว่าครึ่ง ก๊อก ก๊อก! อลิซสะดุ้งตัวโยนจนเกือบตกเบาะ เธอรีบกดลดกระจกลงช้าๆ ก่อนจะพบชายชุดดำยืนหน้านิ่งอยู่ข้างรถ ท่าทางสุภาพ “นายเมามาก...ช่วยพานายเข้าไปในบ้านด้วยครับ” พูดจบเขาก็ผงกศีรษะให้หนึ่งครั้งแล้วเดินหายเข้าไปในเงามืดมิด ปล่อยให้อลิซอ้าปากค้างกวักมือเรียกเก้อ “เดี๋ยวก่อนค่ะ—! อะไรของเขาเนี่ย ไม่ห่วงเจ้านายตัวเองเลยหรือไง!” อลิซบ่นงึมงำหันกลับมามองตัวปัญหาที่ยังหลับพริ้มไม่รู้เรื่องรู้ราว ‘เขารู้ได้ยังไงว่าคุณเมามาก... แปลกทั้งนาย แปลกทั้งลูกน้องจริงๆ’ เธอถอนหายใจยาวพลางขยับตัวเข้าไปใกล้อีกนิด มือบางเอื้อมไปเขย่าแขนเสื้อสูทราคาแพงของเขาเบาๆ “คุณมาร์ติน... ตื่นหน่อยค่ะ ถึงบ้านแล้ว
Read more
EP7 : แกล้ง หรือ เมาจริง NC
“ทำไมถึงพูดแบบ—อื้อออ!” คำประท้วงที่เหลือถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อมาร์ตินใช้มือหนาอีกข้างจับท้ายทอยของเธอไว้แน่นก่อนจะกระชากใบหน้าหวานลงมาปิดปากด้วยริมฝีปากร้อนจัดของเขาอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด! อือ..อืออ..” เสียงครางประท้วงในลำคอดังขึ้นแผ่วเบา ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ มือเล็กที่เคยพยายามผลักไสกลับเกร็งค้างอยู่กลางอากาศ สมองขาวโพลนไปชั่วขณะเมื่อรับรู้ถึงรสสัมผัสที่รุกรานเข้ามาอย่างอุกอาจ “อืมม..” มาร์ตินบดจูบอย่างหนักหน่วง ปากหยักเคลื่อนขยับบดเบียดอย่างมั่นคงเกินกว่าจะเรียกว่าเผลอไผล เขาละเลียดชิมความหวานอย่างรู้จังหวะ ทุกลมหายใจที่สอดประสานกันมันช่างพร่าเลือนจนอลิซเริ่มแยกไม่ออกว่านี่คือการกระทำของคนเมาหรือคนที่มีสติครบถ้วนกันแน่ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาตวัดควานหาความหวานในโพรงปากอย่างช่ำชอง แรงอารมณ์ที่เขาส่งผ่านออกมาแทบจะสูบวิญญาณและลมหายใจของเธอไปจนสิ้น มือหนาที่เคยโอบเอวไว้เริ่มซุกซน ค่อยๆลูบไล้ต่ำลงอย่างจงใจ “อึกก..!”อลิซชะงักไปทั้งร่างเมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาเลื่อนสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อ สัมผัสโดยตรงกับผิวเนียนนุ่มช่วงเอวคอด ก่อนที่มือหนาจะซุกซนเริ่มเลื่อนสูงขึ้นเรื่อย ๆ
Read more
EP8 : เสียงที่มันคุ้นหู
ปัง! ปัง! ปัง!เสียงปืนแผดคำรามขึ้นฉับพลันทำให้อลิซสะดุ้งสุดตัว หัวใจเต้นรัวกระหน่ำราวกับจะทะลุออกจากอก ภาพรอบตัวพร่าเลือนไปในพริบตา ก่อนที่หมอกสีขาวหนาทึบจะกลืนกินทุกสิ่งจนไม่เหลือแม้แต่เส้นขอบของโลก“ที่นี่... ที่ไหน?” เสียงใสสั่นเครือขณะหมุนตัวมองไปรอบด้าน สถานที่ตรงหน้าดูคุ้นตาอย่างประหลาด ทว่า กลับว่างเปล่าไร้ผู้คน มีเพียงความเงียบงันที่กดทับหัวใจจนอึดอัดทันใดนั้นเอง สายตาของเธอก็ต้องหยุดชะงักเมื่อสบเข้ากับดวงตาสีเทาคู่หนึ่ง... มันชัดเจนและทรงพลังเกินกว่าสิ่งใด ดวงตาคู่นั้นจ้องมองเธอในระยะประชิด ทั้งนิ่งเฉย เย็นชา และเยือกเย็นอย่างไร้ความลังเล อลิซผงะถอยโดยไม่รู้ตัว แต่แล้ว เสียงลมหายใจของใครบางคนกลับดังขึ้นชิดใบหู เธอรีบหันขวับไปด้วยความตกใจ จนกระทั่งพบว่าดวงตาสีเทาคู่นั้นขยับเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่เฉียดผ่านแก้ม“อื้อ... ปล่อยอลิซนะ!” ท่ามกลางความมืดที่ยังหนาทึบ อลิซรู้สึกถึงอ้อมแขนแกร่งที่พุ่งเข้าโอบรัดร่างเธอไว้แน่นในพริบตา เธอสูดลมหายใจเฮือกใหญ่เมื่อแผ่นอกกว้างบดเบียดเข้าหาจนหนีไม่พ้น ร่างสูงนั้นกำยำและทรงพลัง จนไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ขัดขืน“คะ... คุณเป็นใคร?”คำถ
Read more
EP9 : เส้นทางที่ถูกบังคับ
“...คุณมาร์ตินเหรอคะ?” “...อืม ห้องฉัน” “ห้องคุณ... ทำไมเหรอคะ?” อลิซถามกลับไปอย่างซื่อๆ ในใจแอบค้อนนิ่งๆ 'มาพูดสั้นๆ แค่นี้ ใครจะไปตรัสรู้ได้ว่าห้องคุณมันทำไม... แปลกคนจริงๆ' “คืออลิซไม่เข้าใจค่ะ”“มาที่ห้องฉันเดี๋ยวนี้”“แต่เอ๊ะ... ทำไมอลิซต้องไปด้วยคะ?”“แฟ้มที่เธอสรุป... มีหน้าหนึ่งหายไป” เขาตอบเรียบๆ ทว่าน้ำเสียงนั้นกลับเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนคนฟังแทบหายใจไม่ออก “เอาขึ้นมา!” ติ๊ด! สายถูกตัดไปดื้อๆ ทิ้งให้อลิซก้มมองแฟ้มในมืออีกชุดอย่างลนลานเดี๋ยวนั้น เธอรีบพลิกเช็กดูทุกหน้าอย่างรวดเร็ว “ก็ครบถ้วนดีนี่นา ฉันถ่ายเอกสารมาจากต้นฉบับชุดนี้เลยนะ” ทว่าเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธคำสั่ง ขาที่แทบก้าวไม่ออกถูกบังคับให้พาตัวเองขึ้นไปยังชั้นบนสุดอีกครั้งด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะก๊อก...“เข้ามา” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยอนุญาตทันทีที่มือเธอเคาะประตู ประหนึ่งเขานั่งรอจังหวะนี้อยู่แล้ว อลิซก้าวเข้าไปในห้องที่เย็นเฉียบและมาหยุดยืนที่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ พลางยื่นแฟ้มวางลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง“ทุกหน้าอยู่ครบค่ะ อลิซตรวจทานดีแล้ว” มาร์ตินเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร เขาชำเลืองมองเธอด้วยสายตาที่เหมือนจะกรี
Read more
EP10 : รีบนอน ฉันรออยู่!
ภายในลิฟต์ที่เงียบสงัด อลิซลอบเหลือบมองเสี้ยวใบหน้าหล่อเหลาอยู่ครู่หนึ่งพลางกำชายกระโปรงแน่นเพราะว่าตอนนี้ความสงสัยกำลังก่อตัวขึ้นในใจ... ‘เขารู้ได้ยังไงกัน…ว่าเราอยู่ชั้นไหน’ ติ๊ง! ประตูลิฟต์เปิดออก มาร์ตินก้าวนำออกไปทันทีด้วยจังหวะที่มั่นคงราวกับคุ้นเคยเส้นทางนี้เป็นอย่างดี อลิซเดินตามไปเงียบๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าห้องของเธอ เด็กสาวเปิดกระเป๋าหยิบกุญแจขึ้นมา ทว่ายังไม่ทันจะสอดเข้าไปในแม่กุญแจ ความรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองก็ทำให้มือบางชะงักกึก อลิซหมุนตัวกลับไปหาเขา และแล้วเธอก็ต้องสะดุดกับดวงตาคมกริบที่จับจ้องเธออยู่ก่อนแล้ว สายตานั้นนิ่งลึกราวกับอ่านทะลุทุกคำถามที่เธอเก็บไว้ในใจ“เอ่อ... ถึงห้องอลิซแล้วค่ะ...ขอบคุณนะคะที่คุณมาส่ง” เธอบังคับเสียงให้เป็นปกติพลางฝืนยิ้ม มาร์ตินยกยิ้มที่มุมปาก ทว่าแววตาของเขากลับนิ่งลึกเสียจนอลิซรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบให้เต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ“แล้วจะตอบแทนฉันยังไงดีล่ะ?”คำถามนั้นทำให้อลิซชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผลอหลุดปากถามกลับด้วยความซื่อ “มาส่งแบบ... หวังผลตอบแทนด้วยเหรอคะ?” “ทุกอย่างบนโลกล้วนมีข้อแลกเปลี่ยน” “อลิซไม่มีอะไรจะให้คุณมาร์
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status