LOGIN"ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัว ทั้งๆ ที่ผมทั้งขบทั้งดูดทั้งเลียคุณทุกซอกหลืบของร่างกายแล้วแท้ๆ ญาดา" พูดจบเขาก็ดันร่างเล็กเข้าไปในห้องตัวเองแล้วก็เดินตามเข้าไปในห้องพร้อมปิดประตูห้อง "คิดว่าตัวเองจะหนีผมได้เหรอ ลาพักร้อนยี่สิบวัน ดี! คุณจะได้ไม่ต้องออกไปอวดหน้าสวยๆ ผิวสวยๆ ก้นงอนๆ ข้างนอก ผมจะขังคุณไว้ที่ห้องของผมจนกว่าจะหมดวันลาของคุณ ญาดา" ไทม์ทิ้งตัวนั่งบนเตียงหลังจากพูดจบ "คุณมันบ้า!" "บอกแล้วไงว่าถ้าไม่เชื่อฟังจะไม่ใช่แค่สามวันญาดา ก่อนจะหนีมาซ่อนตัวที่นี่ ทำไมไม่คิดให้ดีก่อนล่ะว่าคุ้มรึเปล่าถ้าหนีมาที่นี่ และคิดเหรอว่าผมจะหาคุณไม่เจอ"
View Moreรู้อยู่แล้วว่าวันนี้ตัวเองจะต้องเจอกับใคร แม้จะรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี แต่เธอก็ต้องปั้นหน้ายิ้มเข้าไว้ ยังไงซะ มันก็ผ่านมาสี่ปีแล้ว ที่ตนกับซีอีโอหนุ่ม บริษัทเอเอ โซลาร์ จำกัด (AA Solar) เคยคบหากันช่วงเวลาเธอฝึกงาน ยังไงมันก็เป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ เขาจำเธอไม่ได้หรอก หรือจำได้ก็ใช่ว่าจะสำคัญอะไร เพราะจบกันไปนานแล้ว
“ดูคุณสีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะคุณไลลา ตั้งแต่มาถึง คุณดื่มน้ำไปสองแก้วแล้วนะ” สิงห์ ซีอีโอหนุ่มเจ้านายของเธอเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
“ดิฉันสบายดีค่ะท่านประธาน” เธอหันมาส่งยิ้มแห้งๆ ให้ซีอีโอของตนเอง
อือ!
ซีอีโอหนุ่มครางรับแล้วมองประตูห้องอาหารส่วนตัวที่ตนจองไว้ต้อนรับนัดเจรจาธุรกิจกับซีอีโอหนุ่มคู่ค้าของตนเองวันนี้
ไลลา เกิดผล วัยยี่สิบหกปี ผู้ช่วยซีอีโอหนุ่มบริษัทผลิตอะไหล่รถยนต์ยกมือขึ้นลูบอกตัวเองมองดูประตูห้องเรื่อยๆ จนกระทั่งประตูห้องเปิดออกและการปรากฏตัวของคนที่ตนไม่ได้เจอนานสี่ปีก็ปรากฏตัวขึ้นหน้าห้อง เธอกับซีอีโอของเธอลุกขึ้นยืนต้อนรับการมาของอีกฝ่าย
ด้านซีอีโอหนุ่มหยุดเท้าที่กำลังก้าวเดินเข้ามาในห้องทันทีเมื่อสายตาไปสะดุดกับคนคุ้นเคยในอดีตของตนเอง มุมปากหนายกยิ้มเล็กน้อยแล้วเดินเข้าห้อง แดน เอกวานิช วัยสามสิบเอ็ดปี ทายาทบริษัทผลิตแผงโซลาร์เซลล์และติดตั้งรายใหญ่ของประเทศไทย
หลังจากทักทายกันเรียบร้อยก็พากันนั่งลงประจำที่ของตน แดนมาพร้อมกับผู้ช่วยส่วนตัวเหมือนทุกครั้งที่ไปติดต่อเจรจาธุรกิจกับคู่ค้า วันนี้ก็เช่นกัน แม้ตนเองกับสิงห์จะรู้จักกันมานานและสองครอบครัวก็สนิทกัน แต่เรื่องธุรกิจจะยอมกันง่ายๆ ไม่ได้ แต่ก็ไม่มีอะไรที่ยอมให้กันไม่ได้ ถ้าข้อเสนออีกฝ่ายดี เขาก็ยอมลดราคาให้เพื่อนได้เช่นกัน
“ข้อเสนอราคาที่ทางเราส่งไปให้ คุณสิงห์ไม่ชอบเหรอครับ ถึงนัดผมมาทานข้าว”
ซีอีโอหนุ่มถามอีกฝ่ายพร้อมเอนตัวนั่งพิงเก้าอี้แล้วมองไปทางหญิงสาวตัวเล็กที่นั่งข้างกับสิงห์
“ถ้าพอใจ ราคาดี ผมคงไม่นัดคุณแดนมาคุยส่วนตัวหรอกครับ และข้อเสนอที่ผมให้ผู้ช่วยผมส่งไปให้ คุณแดนคิดว่าไงครับ”
มุมปากหนาซีอีโอหนุ่มหยักยิ้มเล็กน้อยแล้วยืดตัวนั่งตัวตรงหยิบแก้วน้ำเปล่าขึ้นมาจิบดื่ม
“ผู้ช่วยคนใหม่เหรอ ก่อนหน้านี้คุณสิงห์มีผู้ช่วยผู้ชายนี่ครับ?” แดนอดถามไม่ได้ รู้ว่าไม่เกี่ยวกับการนัดกันครั้งนี้
“เพิ่งมาทำได้สองสัปดาห์น่ะ เดี๋ยวสิ ทำไมต้องสนใจผู้ช่วยผมด้วยคุณแดน”
สิงห์ถามพร้อมกับมองตามสายตาของอีกฝ่าย ก็ตั้งแต่เข้ามา แดนให้ความสนใจกับผู้ช่วยส่วนตัวตนตลอด และผู้ชายด้วยกัน มีหรือจะมองไม่ออก แถมเขาก็ยังรู้จักแดนดีด้วย ก็โตมาด้วยกัน เรียนโรงเรียนประจำด้วยกัน พักห้องเดียวกัน จะว่าไปเขาและแดนคือเพื่อนสนิทกันนั่นแหละ แต่วันนี้ที่นัดมาเพราะโรงงานของเขากำลังจะเปลี่ยนระบบแผงโซลาร์เซลล์ใหม่จึงจำเป็นต้องเรียกใช้บริการธุรกิจของเพื่อน
ไลลาไม่กล้าแม้แต่จะมองแดนตรงๆ เธอนั่งนิ่งพยายามเป็นมืออาชีพ แต่ก็ยากเหลือเกินเมื่ออีกฝ่ายเอาแต่มองจ้องมาทางตนเองจนทนแรงกดดันจากสายตาซีอีโอหนุ่มฝั่งตรงข้ามไม่ไหวจนต้องเอ่ย
“ท่านประธานคะ ดิฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะคะ”
“ครับ” สิงห์อนุญาต
แล้วไลลาก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมกับกระเป๋าสะพายส่วนตัวเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว
ภามกลับมาเมืองไทย กลับมาบริหารธุรกิจของครอบครัวตามคำสั่งของมารดาผู้ให้กำเนิด แต่พอมาถึงนัดพี่ชายที่สนิททั้งสองคนมาดื่มกลับได้รับคำปฏิเสธจากทั้งสองคน “แล้วใครจะดื่ม จะเที่ยวสาวเป็นเพื่อนกูวะ” ภามพึมพำกับตัวเองพร้อมกระดกแก้วน้ำสีอำพันดื่มรวดเดียวหมดแก้วพร้อมใช้สายตากวาดหาสาวสวยในผับมานั่งเป็นเพื่อนตัวเอง แล้วก็ต้องสะดุดตากับคู่หมั้นสาวของตัวเอง แม้ไม่ได้เจอกันนานสองปี แต่ก็จำได้ดีว่านี่คือคู่หมั้นของตัวเอง “ทำไมยัยเด็กนั่นถึงมาที่แบบนี้ได้นะ”เขาพึมพำแล้วลุกเดินเข้าไปหาเธอที่มีผู้ชายหน้าตาดีหนึ่งคนยืนอยู่ข้างกาย พอเดินมาถึงก็เห็นว่ามือที่ทิ้งข้างตัวของผู้ชายคนนั้นยกขึ้นมาโอบไหล่เล็ก ภามจึงกระชากมือของอีกฝ่ายออกทันทีเมื่อเดินมาถึง ว้าย! คน
“คุณเป็นใครมิทราบครับ?” ตอนนี้เสียงในร้านยังไม่ดังมากจึงทำให้สนทนากันได้สะดวก เพราะร้านเพิ่งเปิด “ฉันต่างหากต้องถามแก ไอ้หน้าอ่อน แกเป็นใครถึงมายืนโอบไหล่คู่หมั้นฉันฮะ!” ภามตะโกนใส่หน้าอีกฝ่ายเสียงดัง “ไม่เป็นไร เรารู้จักเขา” บัวบูชาจับแขนเพื่อนดึงรั้งไว้ “บัวรู้จักเขาเหรอ” เพื่อนสนิทของเธอหันมาก้มหน้าหาเธอที่ยืนอยู่ด้านหลัง บัวบูชาพยักหน้าตอบ ภามมองท่าทางสนิทสนมของคู่หมั้นของตนเองกับหนุ่มหน้าอ่อนกว่าตนก็เม้มปากแน่นแล้วก็ยิ่งไม่พอใจเมื่อเห็นบัวบูชาจับแขนอีกฝ่ายไว้ “ปล่
“อะ...อื้อ” เสียงครางดังลอดจากปากพวกเขาอีกครั้งพร้อมมือน้อยลูบไล้แผงอกกำยำบุรุษไปมา ก่อนจะล้วงมือเข้าไปข้างในกางเกงที่ตนเพิ่งปลดกระดุมและรูดซิปออกก่อนหน้านี้ไปควักความโอหังซีอีโอหนุ่มออกมาเผด็จรัก “อ่า...ดานารู้ไหมว่าดานาทำให้พี่คลั่งดานาแค่ไหนตอนนี้” “เหรอคะ ดานาก็อยากให้พี่สิงห์อยู่ในตัวดานาและเข้ามาลึกๆ” เธอบอกเขาพร้อมบีบคลึงความอุ่นร้อนใหญ่อวบบุรุษในมือที่ดึงออกมาจากกางเกง “งั้นก็ขี่พี่สิดานา บังคับพี่เหมือนที่บังคับพี่ไปจดทะเบียน” พูดจบสิงห์ก็ยกร่างเล็กขึ้นแล้ววางเธอลงอีกครั้งในตำแหน่งที่ตนยกเอวสอบขึ้นกระแทกความเกรี้ยวกราดสอดลึกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดานา “อะ..พี่สิงห์”&nb
“ดานาคิดว่าตอนนี้ดานามองพี่สิงห์ไม่เหมือนเดิมแล้วค่ะ ใจของดานามันเต้นแรง และพี่สิงห์ก็เหมือนจะหล่อมากๆ ด้วยตอนนี้” เธอพูดพร้อมจับหน้าหล่อของเขาด้วยมือนุ่มนิ่มทั้งสองข้าง สิงห์สบตาสวยคนตัวเล็กแล้วก็อมยิ้มเมื่อเห็นเธอยิ้มหวานให้ตนเอง “เปิดใจให้พี่แล้วใช่ไหม?” “ไม่รู้สิคะ ยังไงตอนนี้ก็ต้องเปิดใจเดินหน้าต่อ เพราะท้องด้วยแล้ว แถมจดทะเบียนด้วยแล้ว หรือพี่สิงห์จะ ‘หย่า’ ให้ดานาไปหาพ่อให้ลูกใหม่คะ” “คิดแล้วใช่ไหมที่พูดออกมาน่ะ” เขารู้ว่าดานาพูดเล่น แต่เขาไม่ชอบและก็โกรธด้วย “ไม่โกรธนะคะ ถ้าโกรธไม่ให้กอด ไม่ให้หอมนะ”&n