ตอนที่ 1 "นั่น...ไม่ใช่ฉัน"

เกิดอะไรขึ้น...

ทำไมร่างกายของเธอถึงขยับไปเอง? ทำไมทุกอย่างถึงได้อบอ้าวและน่าอึดอัดเช่นนี้ ราวกับมีใครบางคนกำลังทาบทับอยู่บนร่างของเธอ

เสียงลมหายใจหนักหน่วงและร้อนระอุ ดังอยู่ชิดริมหู ความอุ่นจากผิวกายที่เปลือยเปล่าของคนแปลกหน้ากำลังสัมผัสกับผิวของเธอ ชัดเจนจนหัวใจแทบจะหยุดเต้น

และทันทีที่เธอลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าก็ทำให้โลกทั้งใบของเธอหยุดหมุน ชายคนหนึ่ง ใบหน้าที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร

เธออยากจะกรีดร้องให้สุดเสียง แต่สิ่งที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากกลับเป็นเพียงเสียงครางสั่นพร่าในลำคอ เสียงที่ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ลุกโชนขึ้นไปอีก

ริมฝีปากร้อนผ่าวบดขยี้ลงมาอย่างหิวกระหาย ปิดกั้นทุกคำพูดของเธอ กลืนกินเสียงประท้วงที่ไร้ความหมาย ลิ้นร้อนกวาดต้อนไล่ล่าอย่างช่ำชอง ขณะที่มือใหญ่ข้างหนึ่งบีบเคล้นสะโพกมนแน่น ตรึงเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน ส่วนอีกข้างลากไล้ไปทั่วผิวกายเนียนละเอียด จุดไฟปรารถนาให้ลุกท่วมอย่างที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน

สมองของเธอกรีดร้องให้ปฏิเสธ แต่ร่างกายกลับทรยศ มันตอบสนองต่อสัมผัสที่ทั้งหยาบโลนและเร่าร้อนอย่างน่าละอาย ทุกจังหวะที่เขาขยับกายเข้ามานั้นหนักหน่วง ลึกซึ้ง และเรียกร้อง ร่างของเธอถูกบังคับให้เปิดรับอย่างไม่มีทางขัดขืน

ความเจ็บปวดในตอนแรกค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วทุกอณู จนเธอเผลอจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาเพื่อระบายความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา

เสียงครางของเธอและเสียงคำรามทุ้มต่ำของเขาดังประสานกันในความมืด เป็นบทเพลงแห่งตัณหาที่ไม่มีใครอยากให้จบลง จนกระทั่งร่างกายของเธอกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง พร้อมกับที่เขากดร่างทับลงมา ปลดปล่อยความปรารถนาทั้งหมดเข้ามาในตัวเธอ

แล้วทุกอย่างก็หยุดลง ราวกับความฝันที่ทั้งร้อนแรงและปวดร้าวได้สิ้นสุดลงทันที

และเมื่อสติค่อยๆ กลับคืนมา ความเงียบอันน่าอึดอัดก็เข้าปกคลุม

“ใส่เสื้อผ้า แล้วไสหัวไปซะ”

เสียงทุ้มเย็นชาดังขึ้นเหนือศีรษะ น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งความเมตตาปรานีใดๆ ไม่เหลือร่องรอยของความเร่าร้อนเมื่อครู่อยู่เลยแม้แต่น้อย

เธอได้แต่ก้มหน้า มือสั่นเทา พยายามรวบรวมลมหายใจให้กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ขณะที่มองไปรอบห้องที่ไม่คุ้นตา ผ้าม่านสีเข้ม เฟอร์นิเจอร์หรูหรา และกลิ่นไวน์ที่คละเคล้ากับบุหรี่จางๆ ในอากาศ

ที่นี่...คือที่ไหนกันแน่ หรือว่าทั้งหมดนี้...เป็นเพียงแค่ฝันร้าย?

สายตาอันเยือกเย็นของดยุกกวาดมองหญิงสาวบนเตียงที่บัดนี้แสร้งทำทีเป็นเหยื่อผู้ถูกเอาเปรียบ ทั้งที่เมื่อคืนนี้หล่อนคือฝ่ายที่ใช้มารยาทุกเล่มเกวียนเพื่อยั่วยวนเขาเอง

สำหรับดยุกอย่างเขา การสนองตัณหาให้สตรีที่วิ่งเข้าหาเป็นเพียงเรื่องปกติธรรมดา เป็นวงจรซ้ำซากที่น่าเบื่อหน่าย หากแต่พวกหล่อนไม่เคยพอใจที่จะหยุดความสัมพันธ์ไว้แค่บนเตียง ทุกนางล้วนพยายามจะครอบครองตัวเขา และสุดท้ายก็เป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องหาทางสลัดพวกหล่อนทิ้งไปอย่างไร้เยื่อใย

ขณะที่ความคิดเย็นชากำลังแล่นอยู่ในหัว ดวงตาคู่หนึ่งก็ค่อยๆ ปรือเปิดขึ้นมองเขา

วินาทีแรกที่สบตากับชายหนุ่ม หญิงสาวถึงกับพูดไม่ออก โครงหน้าคมคายดุจรูปสลัก ดวงตาสีรัตติกาลลุ่มลึกคู่นั้นราวกับจะดูดกลืนทุกสรรพสิ่ง สันกรามสมบูรณ์แบบรับกับริมฝีปากหยักได้รูป เขาหล่อเหลาราวกับเทพบุตรที่หลุดออกมาจากความฝัน หล่อจนเธอแทบหยุดหายใจ

นี่เธอต้องฝันไปแน่ๆ

เมื่อชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ผละออกจากห้องไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามอง สาวใช้คนหนึ่งก็เข้ามาในห้องพร้อมกับค้อมศีรษะลงอย่างนอบน้อม

"ดิฉันจะช่วยคุณผู้หญิงแต่งตัวค่ะ"

ตอนแรกเธอยังคงรู้สึกเหมือนทุกอย่างเป็นเพียงความฝันอันเลือนราง แต่เมื่อพยุงร่างอันหนักอึ้งของตัวเองให้ลุกขึ้นได้แล้วนั้น สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับเงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่ และโลกทั้งใบของเธอก็พลันพังทลายลง

"นั่น...ไม่ใช่ฉัน"

ร่างในกระจกคือหญิงงามแปลกหน้าที่สวยจนน่าตะลึง เรือนผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มทอประกายสีทองระยับยามต้องแสงไฟ ดวงตากลมโตคู่สวยขับให้ใบหน้างดงามนั้นดูน่าทะนุถนอม แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกตะลึงที่สุดคือเรือนร่างที่เห็น

เนินอกอวบอิ่มขนาดใหญ่ที่เบียดชิดกันจนเห็นร่องอกลึก ช่างขัดกับรอบเอวที่คอดเล็กกิ่วจนไม่น่าเชื่อ สะโพกผายงามงอนรับกันอย่างสมบูรณ์แบบ นี่คือสัดส่วนในฝันของผู้หญิงทุกคน แต่ทั้งหมดนี้ ไม่ใช่ร่างกายของเธอ!