พันธะรักภรรยาคั่นเวลา

บริษัทรถหรูชื่อดัง

ในขณะที่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลากำลังคร่ำเคร่งอยู่กับเอกสารตรงหน้าอยู่นั้น จู่ๆโทรศัพท์เครื่องหรูที่วางอยู่ใกล้ๆก็ส่งเสียงดังขึ้น

ดวงตาคมละจากสิ่งตรงหน้าแล้วหันไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็นอดีตคนรักที่ไม่ได้ติดต่อกันสองปีแล้วโทรมา ก็ทำเอาใจแกร่งเต้นกระหน่ำอย่างควบคุมไม่อยู่ เขาพยายามตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย ก่อนเสียงทุ้มที่เจือสั่นเล็กน้อยจะเอ่ยออกไป

“ฮัลโหล”

(ธามอยู่ไหนคะ)

“ผมทำงานอยู่ มีอะไรหรือเปล่าปรางค์”

(ตอนนี้ปรางค์หย่าแล้วนะคะ)

“คุณหย่าแล้ว?” เขาถามอย่างตกใจพลางใจเต้นระส่ำ เขารู้สึกดีใจนิดๆที่เธอหมดพันธะกับสามีแล้ว แล้วทำไมเขาต้องมีความรู้สึกนี้ด้วย หรือว่าเขายังมีใจให้เธอและยังต้องการเธออยู่งั้นเหรอ

(ธามดีใจใช่ไหมคะที่ปรางค์โสดแล้ว)

“เอ่อ…” เขาถึงกับอ้ำอึ้งเมื่อเธอเดาความรู้สึกของเขาถูก

(ปรางค์อยากเจอธาม พรุ่งนี้ธามออกมาหาปรางค์หน่อยได้ไหมคะ)

“คือ…ผม” เมื่อเขาคิดไปถึงแพรที่เป็นภรรยาของเขาก็ถึงกับลังเล

(ธามกลัวภรรยาเหรอคะ)

“เปล่าหรอก” เขารู้สึกเกรงใจแพร

(ถ้าธามไม่กลัวภรรยา งั้นพรุ่งนี้ธามก็ออกมาเจอปรางค์สิ สองปีแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน ธามไม่คิดถึงปรางค์เหรอ แต่ปรางค์คิดถึงธามมากเลยนะ)

“ได้ พรุ่งนี้ผมจะออกไปเจอคุณ คุณว่างกี่โมง”

(ช่วงบ่ายๆนะคะ สักบ่ายสาม)

“ได้ พรุ่งนี้บ่ายสามผมจะออกไปเจอคุณ”

(ไปเจอกันร้านเดิมที่เราเคยไปกินข้าวกันบ่อยๆนะคะ) เป็นร้านอาหารที่เขากับเธอไปทานข้าวบ่อยๆตอนเป็นแฟนกัน

“ได้ งั้นแค่นี้ก่อนนะปรางค์” พูดจบนิ้วหนาก็กดวางสายแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆด้วยความรู้สึกหนักใจนิดหน่อย พลางคิดว่าเขาควรต้องบอกแพรไหมว่าพรุ่งนี้เขาจะไปเจอกับแฟนเก่า

บ้านธาม ตอนเย็น

แพรที่นั่งอยู่ในบ้านเมื่อเห็นร่างสูงของสามีก็ไม่รอช้าที่จะลุกแล้วเดินเข้าไปหาเขา พร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มสดใส

“วันนี้ทำงานเหนื่อยไหมธาม”

“ก็นิดหน่อยน่ะ” เขาตอบด้วยรอยยิ้มบางๆแล้วเดินไปหย่อนตัวนั่งบนโซฟา ก่อนที่คนเป็นภรรยาจะหย่อนสะโพกนั่งข้างๆพร้อมกับเอ่ยถามออกไป

“หิวไหม”

“ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ อาบน้ำก่อนค่อยลงมากินก็ได้”

“อืม”

“สองปีแล้วใช่ไหมที่เราแต่งงานกันมา”

“ใช่”

“แพรมีความสุขไหมที่ได้อยู่กับฉัน”

“มีความสุขสิ” เธอตอบไปตามความจริง พลางคิดว่าถึงแม้ว่าเขาจะแต่งงานกับเธอโดยที่เขาไม่ได้รักเธอ แต่เธอก็มีความสุขที่ได้อยู่กับคนที่ตัวเองรัก และหวังอยู่ในใจว่าสักวันหนึ่งเขาคงจะรักเธอเหมือนกับที่เธอรักเขา

ย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีก่อน ตอนที่ธามกับแพรเรียนจบ

ธามกับแพรเรียนสาขาเดียวกัน เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นกลุ่ม แพรแอบรักธามมาตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง พอเรียนจบแพรก็สารภาพกับธามอย่างตรงไปตรงมา

‘แพรมีเรื่องจะบอกธามน่ะ’

‘บอกมาสิ’

‘แพร…รักธามนะ รักมาตั้งแต่อยู่ปีหนึ่งแล้ว’

‘…’ เขาถึงกับอึ้งเมื่อเพื่อนที่อยู่ด้วยกันทุกวันมาสารภาพรัก

‘ที่แพรต้องบอกธามเพราะแพรรู้สึกอึดอัดมานานแล้ว วันนี้เลยถือโอกาสบอกเลยดีกว่า’

‘ฉันขอโทษนะแพร คือ…ฉันคิดกับแพรแค่เพื่อนจริงๆ ไม่เคยคิดเป็นอย่างอื่น’ เขาบอกออกไปตามความรู้สึกจริง เพราะเขาไม่เคยรู้สึกเกินเลยกับเพื่อนสาวคนนี้เลย

‘ไม่เป็นไรหรอกธาม แพรรู้ว่าธามไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับแพร’ สีหน้าของเธอสลดลง ก่อนจะปรับอารมณ์และสีหน้าแล้วพูดออกไปด้วยท่าทีไม่ได้อะไร เพราะเธอก็รู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ได้รู้สึกกับเธอเหมือนที่เธอรู้สึกกับเขา

‘ฉันต้องขอโทษเธอจริงๆนะแพร’

‘ธามไม่ต้องขอโทษแพรหรอก ธามไม่ได้ผิดอะไร ถ้าอย่างนั้นแพรกลับบ้านก่อนนะ’

‘เดี๋ยวฉันไปส่งแพรเอง’

‘ไม่เป็นไรหรอก แพรกลับเองดีกว่า แพรไปนะธาม’

หลังจากนั้นธามกับแพรก็ไม่ได้ติดต่อกันเลยเป็นเวลาสองปี แต่เธอก็รู้ว่าเขามีแฟนเพราะเขาโพสรูปคู่กับแฟนลงไอจี จนกระทั่ง

สองปีก่อน

Rrrr!

“ว่าไงธาม”

(เธอว่างหรือเปล่าแพร)

“ว่าง ทำไมเหรอธาม”

(ฉันมีธุระสำคัญจะคุยกับเธอ ออกมาเจอฉันที่ร้านxxxหน่อย)

“ได้ๆ แพรจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ”

ร้านอาหาร

‘ฉันอยากแต่งงานกับเธอ แต่งงานกับฉันนะแพร’ เขาพูดด้วยท่าทีร้อนใจ

‘ฮะ! ธามว่าอะไรนะ!’ เธอถามอย่างตกใจเมื่ออยู่ๆเพื่อนที่เธอรักข้างเดียวมาหลายปี และไม่ได้เจอกันมาสองปีแล้วมาขอแต่งงานกันซึ่งๆหน้า

‘แพรรักฉันไม่ใช่เหรอ เราแต่งงานกันนะแพร’

‘ธามพูดเล่นใช่ไหมเนี่ย’ เธอถามย้ำเพราะไม่อยากจะเชื่อ

‘ฉันพูดจริง เราไปจดทะเบียนสมรสกันนะ แล้วเดือนหน้าค่อยจัดงานแต่ง’

‘แต่ธามมีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ’

‘ฉันเลิกกับแฟนมาสองเดือนแล้ว’ เมื่อสองเดือนก่อนแฟนของเขามาบอกเลิกเพราะพ่อกับแม่ของเธอให้แต่งงานกับลูกชายของนักธุรกิจชาวจีน และเธอก็ย้ายไปอยู่ที่จีน

เมื่อไม่กี่วันก่อน เขาที่ไม่อยากให้รู้สึกว่าตัวเองน้อยหน้าแฟนเก่าจึงคิดขึ้นมาได้ว่าต้องหาผู้หญิงมาแต่งงานกับเขาให้ได้ เขาจึงนึกขึ้นได้ว่าแพรเคยบอกรักเขา ดังนั้นเขาจึงคิดว่าแพรเหมาะที่จะมาแต่งงานกับเขาที่สุด เพราะแพรเป็นเพื่อนของเขาและเธอก็รักเขา

‘แต่ธามไม่ได้รักแพรนะ’

‘เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ขอแค่ตอนนี้เธอรักฉันก็พอ เธอยังรักฉันใช่ไหมแพร’

‘ใช่’

‘งั้นเธอก็ไม่ต้องคิดอะไรให้มาก แต่งงานกับฉันนะ’

‘ได้ แพรจะแต่งงานกับธาม’ เธอรับคำอย่างไม่ลังเล ก็ในเมื่อเขาไม่มีแฟนแล้ว และเขาก็เป็นฝ่ายมาขอเธอแต่งงาน ส่วนเธอก็ยังรักเขาอยู่ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องคิดอะไรให้มาก บางทีพอเขาได้ใช้ชีวิตอยู่กับเธอไปนานๆ เขาอาจจะรู้สึกหวั่นไหวและรักเธอก็ได้

‘ขอบใจมากนะแพรที่ตกลงแต่งงานกับฉัน งั้นวันนี้ฉันจะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสเลย’ แล้วเขาก็พาเธอไปจดทะเบียนสมรสวันนั้นเลย หลังจากนั้นหนึ่งเดือนทั้งสองก็แต่งงานกัน

หลังจากแต่งงานกันไม่กี่วันแพรก็ได้รู้ว่าที่เขาแต่งงานกับเธอเพราะเขาไม่อยากให้น้อยหน้าแฟนเก่าที่บอกเลิกเขาเพื่อไปแต่งงานกับลูกนักธุรกิจชาวจีน เธอรู้สึกเสียความรู้สึกมากเมื่อรู้อย่างนั้น เขาใช้เธอเป็นเครื่องมือเพื่อประชดคนรักเก่าของเขา แต่เธอก็ไม่เคยบอกให้เขารู้ว่าเธอรู้แล้วว่าสาเหตุที่เขาแต่งงานกับเธอเพราะอะไร เธออยากให้เขาเป็นคนบอกเอง