LOGINข้อเสนอในวันนั้นทำให้เธอก้าวเข้าไปในชีวิตของเขา แต่ใครเลยจะรู้ว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นดาวที่โดนแผ่นฟ้าเช่นเขาโอบกอดเอาไว้ด้วยความรักที่แสนอบอุ่นตลอดไป
View Moreในงานหมั้นของซุปตาร์สาวกับประธานหนุ่มหล่อจากเครือวงศ์พิวัฒน์ ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ภายในโรงแรมหรูใจกลางกรุง มีแขกรับเชิญตบเท้ามาร่วมงานอย่างล้นหลาม สาวๆ ที่มาในงานนี้ก็หวังจะได้พบกับน้องชายฝาแฝดของซุปตาร์สาวที่ยังคงความโสดอยู่จนมีข่าวเมาท์ว่าเขาเป็นเกย์ แต่ตราบใดที่ยังไม่เคยมีเกย์คนไหนออกมาแฉ สาวๆ ทั้งประเทศก็ยังคงมีความหวัง
“ดาว... ไหวป่าว”
หญิงสาวที่มีรูปร่างสูงโปร่ง สวมชุดพนักงานเสิร์ฟเอ่ยถามเพื่อนรัก
“ไหวสิ วันนี้เป็นงานมงคลของคุณน้ำ ใจหนึ่งเราก็มาเพื่อเงิน แต่อีกใจเราก็มาเพื่อครอบครัวของเธอ” หญิงสาวที่มีใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มสมวัยบอกกับเพื่อนสนิท
ดาว ดาราภัส พงษ์วิภา นักศึกษาที่มารับงานแคชชวลในวันนี้กับเพื่อนสนิทเพราะต้องการเงินไว้ใช้จ่ายเป็นค่าอาหารและซื้อของใช้ส่วนตัว เธอและเพื่อนถึงแม้จะได้รับทุนการศึกษาจากผู้อุปการะ แต่ทว่านั่นก็เพียงพอแต่ค่าเทอม ค่าที่พักและค่าอุปกรณ์การเรียนเท่านั้น สองสาวจึงต้องหางานเล็กๆ น้อยๆ ทำเพื่อหาเงินมาไว้ใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน
“เธอล่ะเฟรนด์ ไหวไหม” เสียงหวานเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่ดูหน้าซีดผิดปกติ
“ไหวๆ ไม่ต้องห่วง นู่น... ไปเสิร์ฟตรงนู้นไป”
เฟรนด์บอกเพื่อนทั้งๆ ที่เธอเองรู้สึกไม่ดีแบบที่ปากพูด
ดาว ดาราภัสเติบโตมาจากบ้านเด็กกำพร้าพร้อมๆ กับเฟรนด์ ทั้งสองสาวเป็นทั้งเพื่อน เป็นทั้งพี่น้อง และเป็นเหมือนคนในครอบครัว ถึงแม้ดาว ดาราภัสจะมีญาติพี่น้องหลงเหลืออยู่ แต่ก็ไม่มีญาติคนไหนอยากจะมานับญาติกับลูกคุณหนูตกยากอย่างเธอ
“อืม...ดูแลตัวเองด้วยนะยิ่งไม่ค่อยสบายอยู่” หญิงสาวบอกเพื่อนสนิทด้วยความเป็นห่วงก่อนที่จะเดินไปตามทางที่เพื่อนชี้ไป
ร่างระหงในชุดบริกรของโรงแรมเดินเสิร์ฟแก้วแชมเปญที่อยู่บนถาดเกือบเต็มให้กับแขกภายในงานหมั้นของบุตรสาวผู้มีพระคุณ เธอค่อยๆ เดินไปอย่างช้าๆ จนแก้วแชมเปญหมด หญิงสาวจึงเดินไปเปลี่ยนเป็นแก้วน้ำเปล่ามาแทน แต่ระหว่างทางเดินกลับเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเมื่อเธอบังเอิญชนเข้ากับหน้าอกหนั่นแน่นของแขกภายในงานเข้าพอดี น้ำในแก้วหกใส่เสื้อสูทสีขาว แก้วที่กำลังจะตกลงพื้นถูกมือหนาคว้าเอาไว้ได้ทัน
“ว้าย!!! ข่ะ...ขอโทษค่ะ”
เสียงหวานเอ่ยออกมาก่อนที่จะเงยหน้ามองไปยังคนที่ถูกชน ใบหน้าหล่อเหลาแต่ทว่าเย็นชาของเขานั้นทำให้หัวใจของสาวน้อยที่ไม่เคยมีความรักเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก แต่ทว่าเขาเย็นชาเกินกว่าที่เธอจะหลงใหลได้ปลื้ม
“อ่ะ...เอ่อ....ไม่เป็นไรครับ ทีหลังก็ระวังหน่อยนะครับ” เสียงเย็นชาดังออกมาก่อนที่มือหนาจะส่งแก้วที่เกือบตกแตกให้แล้วเดินจากไป
“ผู้ชายอะไรหล่อมาก....แต่เย็นชาชะมัด”
เสียงหวานดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเล็กของดาว ดาราภัส พงษ์วิภาก่อนที่เสียงของเพื่อนสนิทจะดังขึ้นจากทางด้านหลัง
“ดาว...เป็นอะไรไหม”
เพื่อนสนิทที่มารับจ๊อบนี้ด้วยกันเอ่ยถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เมื่อครู่เธอเห็นว่าเพื่อนเดินชนกับหนุ่มหล่อหน้าตาดีที่แต่งตัวคล้ายๆ กับเพื่อนเจ้าบ่าว
“เกือบจะเป็น แต่ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ ไปทำงานต่อเถอะเดี๋ยวพี่นิตจะว่าเอา”
ดาว ดาราภัสบอกเพื่อนสนิท เฟรนด์ จุฑารัตน์เห็นดังนั้นจึงพยักหน้าแล้วเดินไปเสิร์ฟแชมเปญต่อไป ส่วนดาว ดาราภัสเมื่อเห็นว่าเพื่อนเดินจากไป ร่างระหงจึงเดินถือถาดพร้อมแก้วน้ำเปล่าเข้าไปเก็บ แต่ก่อนที่จะไปดวงตาคู่สวยก็ไม่วายที่จะหันไปมองที่ชายหนุ่มคนที่เธอเพิ่งเดินชนไปเมื่อครู่อีกครั้ง แต่เธอก็ต้องหลบสายตาของเขาแทบไม่ทัน เพราะเขาก็มองมายังเธอเช่นกัน
“มองอะไรนักหนาวะ แล้วเสื้อทำไมเปียกน้ำอย่างนั้น” สกาย เวหาเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่หายไปครู่เดียวพอกลับมาก็เสื้อเปียกราวกับว่าไปเล่นน้ำมา
“เปล่าไม่ได้มองอะไร... อ้อ...นี่เหรอ พนักงานซุ่มซ่ามน่ะ เดินมาชนดีที่คว้าแก้วไว้ทันไม่อย่างนั้นได้กลายเป็นจุดเด่นแทนพี่ฟ้ากับพี่ซันแน่ๆ หึๆ” เขาละสายตาจากหญิงสาวคนนั้นก่อนที่จะหันมาตอบเพื่อนสนิท อีกฝ่ายมองตามสายตาของเพื่อนไปอย่างสนใจ
“สนใจเหรอ ไม่เคยเห็นมองผู้หญิงคนไหนด้วยสายตาแบบนี้สักทีหึๆ”
สกาย เวหาเอ่ยถามออกมาอย่างรู้ทัน แต่มีหรือที่คนเย็นชาอย่างฟ้า แผ่นฟ้า นิรันนุกุล คูเวอร์จะแสดงออกมาทางหน้าตาให้เพื่อนได้จับได้ไม่ ว่าเขาแอบหวั่นไหวไปกับสาวสวยคนนั้นเสียแล้ว
“งานเสร็จกลับเลยเปล่าวะ เย็นนี้นายเข้าคลับไหม”
น้องชายของผู้เป็นเจ้าบ่าวพ้วงด้วยตำแหน่งเพื่อนสนิทเอ่ยถามคนที่ทำหน้าเย็นชาแต่ทว่าสายตากลับจ้องมองไปยังร่างระหงของสาวเสิร์ฟที่กำลังเดินไปเดินมาทั่วบริเวณงาน
“หืม... อือ...เข้าสิ”
ชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาแต่ทว่าติดเย็นชาตอบออกมาก่อนที่จะมองไปยังเวที สกาย เวหาส่ายหน้าเพียงเล็กน้อยแต่ก็ไม่อยากจะจับผิดเพื่อน เพราะเพื่อนเขาจะชอบใครหรือสนใจใคร มีหรือที่คนอย่างฟ้า แผ่นฟ้าจะไร้ความสามารถในการได้มาครอบครอง ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาจะยังไม่เคยมีประสบการณ์ในด้านนี้เลยก็ตามที
งานหมั้นระดับประเทศผ่านพ้นไปได้ด้วยดี และทางว่าที่เจ้าบ่าวก็ได้ประกาศให้แขกภายในงานได้รับทราบว่าเขากับว่าที่เจ้าสาวจะแต่งงานกันในเดือนหกของปีหน้า ซึ่งก็เรียกเสียงฮือฮาจากแขกและนักข่าวที่มาร่วมงานอยู่ได้ไม่น้อยเพราะระยะเวลานั้นห่างจากงานหมั้นเพียงหกเดือนเพียงเท่านั้น ไม่ใช่แค่แขกภายในงาน ว่าที่เจ้าสาวก็ตกใจเช่นเดียวกัน แต่เธอก็ยิ้มออกมาอย่างยินดี ช้าเร็วเธอกับเขาก็ต้องแต่งงานกัน เพราะเธอรู้ดีว่าการแต่งงานที่จะเกิดขึ้นนั้นเกิดจากความรักที่เขามีให้ หาใช่การแต่งงานจากการแสดงความรับผิดชอบของเขาไม่
หลังจากเสร็จงานที่โรงแรมหรู ทั้งดาว ดาราภัสและเฟรนด์ จุฑารัตน์ก็รีบกลับหอพักเพื่อไปอ่านหนังสือกันทันที สองสาวถึงแม้ว่าจะทำงานเสริม แต่ก็ไม่เคยละเลยเรื่องการเรียน การเติบโตมาจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ทำให้ทั้งสองสาวต้องต่อสู้และดิ้นรนในการใช้ชีวิตมากกว่าคนที่มีครอบครัวปรกติ ดาว ดาราภัสเคยคิดน้อยใจในโชคชะตา ที่เมื่อก่อนมีครอบครัวพร้อมหน้า แต่ก็ต้องมาสูญเสียบิดามารดาไปพร้อมกันเพราะอุบัติเหตุ
เมื่อสูญเสียทั้งบิดามารดาไปพร้อมกัน ทางญาติพี่น้องก็ไม่มีใครรับเลี้ยงเธอเลย พวกเขาสนใจก็แต่เพียงทรัพย์สมบัติที่บิดามารดาของเธอทิ้งเอาไว้ให้เพียงเท่านั้น และแน่นอนพอเงินก้อนนั้นหมดไป เธอก็ได้กลายมาเป็นเด็กที่อาศัยอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้า กลายมาเป็นเด็กที่ไร้ญาติ กลายเป็นลูกคุณหนูตกอับไปโดยปริยาย
“เหนื่อยไหมเฟรนด์ เราว่าวันหลังเธอไม่ต้องออกไปทำงานเสริมหรอกนะ เธอไม่ค่อยแข็งแรง เราไม่อยากให้เธอต้องมาล้มป่วย” ดาว ดาราภัสเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง
“ไม่เหนื่อยเลยดาว อย่าห่วงเราเลยนะ เรามีกันสองคนก็ต้องช่วยกันสิ ถ้าเราไม่ไหวเราจะบอกนะ” เพราะโรคหัวใจที่ยังไร้เงินทองรักษา ถ้าอยากหายดีก็ต้องเปลี่ยนหัวใจดวงใหม่ ซึ่งนั่นคงจะเป็นไปไม่ได้สำหรับฐานะของเธอทั้งสอง
“ไปอาบน้ำก่อนเราเลยนะเฟรนด์ เดี๋ยวเราทำกับข้าวรอ”
ดาว ดาราภัสบอกเพื่อนสนิทก่อนที่จะเดินเข้าไปภายในครัว เฟรนด์ จุฑารัตน์มองตามเพื่อนไปจนสุดสายตา ก่อนที่ร่างบางสูงโปร่งจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
เสียงน้ำที่ไหลกระทบลงที่พื้นทำให้ดาว ดาราภัสรับรู้ว่าเพื่อนกำลังอาบน้ำตามที่เธอบอกแล้ว ริมฝีปากอิ่มฉีกยิ้มออกมา เพราะมีกันอยู่แค่สองคน รักใคร่เหมือนพี่น้อง เหมือนคนในครอบครัว การดูแลกันและกันย่อมเป็นเรื่องที่สมควรทำ
หญิงสาวจัดการทำอาหารแบบง่ายๆ อย่างรวดเร็ว เพียงไม่นานข้าวผัดหมูสองจานก็ถูกวางลงบนโต๊ะญี่ปุ่นขนาดเล็ก เพราะราคาห้องที่ถูกจึงทำให้สิ่งอำนวยความสะดวกภายในห้องมีน้อยไปด้วย และส่วนมากของใช้เหล่านี้ก็เป็นของใช้ที่เธอทั้งสองคนใช้เงินส่วนตัวซื้อเข้ามา
“ว๊าย!!!........”สายตาคมปราดมองหน้าคนที่ทำงานร่วมกันกับเขามาหนึ่งปีเต็มๆ ใบหน้าเนียนใสใต้แว่นสายตากรอบโตทำให้เขาตะลึงอยู่ไม่น้อยเธอไม่ใช่คนสวยจนสะดุดตา แต่เธอเป็นผู้หญิงที่มีใบหน้าตราตรึงใจ หัวใจที่ไม่เคยเต้นแรงให้กับผู้หญิงคนไหนดันมาตื่นเต้นให้กับผู้หญิงตรงหน้า เขารีบประคองเธอให้ยืนตรงก่อนที่เขาจะแสดงท่าทางเคร่งขรึมออกมาเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกที่เกิดขึ้น“อุ๊ย!!! ข่ะ...ขอโทษค่ะ” เสียงหวานเอ่ยออกมาเมื่อยืนได้มั่นคง ความอุ่นร้อนจากฝ่ามือหนาทำให้เลขาสาวหน้าแดง“ทีหลังก็ระวังหน่อยนะครับคุณเก้า บ่ายนี้ผมมีงานอะไรอีกไหม” เสียงเข้มดังออกมาจากริมฝีปากหนาของท่านประธานที่หันหลังให้เธอแล้วเดินนำไป“เอ่อ... มีเซ็นเอกสารงบประมาณยูนิฟอร์มใหม่ของพนักงานค่ะ แล้วก็มีประชุมตอนบ่ายสามเรื่องงานเลี้ยงปีใหม่ของโรงแรม” เสียงหวานเอ่ยออกมาขณะที่เร่งฝีเท้าเดินตามร่างสูงโปร่งของท่านประธานหนุ่มไป“อืม... แล้วน้องดาว เธอทำงานอะไรอยู่” เขาเอ่ยออกมาก่อนที่จะเอ่ยถามถึงญาติผู้น้องเธอมอบโอกาสบริหารงานต่อให้เขาทั้งๆ ที่เธอเองก็มีคุณสมบัติมากพอที่จะเป็นประธาน เธอมอบโอกาสให้กับเขาโดยไม่ได้ติดใจเรื่องในอดีตเพียงแค่
ดาราภัสตัดสินใจย้ายไปอยู่ที่จังหวัดชลบุรีเพราะโรงแรมที่เธอทำงานอยู่ที่นั่น แรกๆ แผ่นฟ้าไม่ค่อยเห็นด้วย แต่พอคำนึงถึงความปลอดภัยของเธอเขาจึงไม่ขัดข้อง หญิงสาวเลือกที่จะเช่าคอนโดอยู่โดยไม่พึ่งพาเงินของแฟนหนุ่ม ส่วนการเดินทางนั้นเธอก็ใช้รถที่เขาให้เป็นของขวัญในวันรับปริญญาเดินทางไปกลับโรงแรมกับคอนโด“ห่างกันแบบนี้ไม่กลัวคุณฟ้าจะมีแฟนใหม่หรือจ๊ะ” เลขาท่านประธานที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะสนิทกับเธอเอ่ยถามออกมาเมื่อได้พักรับประทานอาหารกลางวันพร้อมกัน“ไม่กลัวเลยค่ะพี่เก้า เมื่อก่อนพี่เขาไม่มีดาว เขาก็ไม่มีใครมาก่อน เรื่องผู้หญิงดาวไว้ใจค่ะ”รองประธานสาวตอบออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ถึงจะมีตำแหน่งเป็นถึงรองประธานโรงแรมแต่หญิงสาวก็ทำตัวให้เข้าถึงง่ายเหมือนกับตอนที่มาฝึกงาน ดาราภัสบอกว่าเวลางานเธออาจจะจริงจัง แต่เวลาพักก็ขอให้ทุกคนมองเธอเป็นเพียงน้องสาวคนหนึ่ง“น้องดาวน่ะ... โชคดีจังเลยนะคะ พี่น่ะ...เคยพยายามคบหาใครสักคนแล้ว แต่คนคนนั้นก็นอกใจตลอด สงสัยดวงไม่มีเนื้อคู่คิกๆๆ”เลขาท่านประธานหัวเราะออกมา ปีนี้เธอก็อายุสามสิบแล้วยังหาแฟนไม่ได้เลย หรืออาจจะเป็นเพราะหน้าที่การงานที่ไม่มีเวลาให้ใครหรือเปล่า
หลังจากแผ่นฟ้ารับประทานอาหารเสร็จ เขาก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำบ้าง ดาราภัสที่เพิ่งจะออกมากจากห้องน้ำในชุดคลุมสีขาวจึงเดินมาเก็บจานที่แฟนหนุ่มเพิ่งรับประทานเสร็จเอาไปล้างที่อ่าง แต่ระหว่างที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาล้างจานอยู่นั้น ลมหายใจอุ่นร้อนก็ปะทะกับด้านหลังของลำคอระหง“คืนนี้ถ้าเธอเสียงไม่แหบ... พี่จะไม่หยุด” สิ้นเสียงเท่านั้นคนที่เพิ่งล้างจานเสร็จก็ถูกจู่โจมจากทางด้านหลังทันที“อ๊ะ!!! พ่ะ...พี่...ฟะ...ฟ้า”ชุดคลุมอาบน้ำถูกเปิดทางด้านหลัง เธอไม่ได้สวมใส่อันเดอร์แวร์นั่นจึงเท่ากับเป็นการเปิดทางให้เขาอย่างง่ายดาย มือหนาจับสะโพกงามให้ก่งโค้งขึ้นจากนั้นชายหนุ่มก็กดแท่งเอ็นร้อนที่เขาชักรูดอยู่เพียงไม่นานเข้าไปในช่องทางรักของเธอ มือบางจับขอบเคาน์เตอร์ล้างจานแน่น เรียวขาอ้าออกไม่ห่างมากนัก ก่อนที่สะโพกสอบของผู้รุกรานจะขยับเข้าออกเป็นจังหวะ“อ๊า....อื้อ.....” เสียงหวานครางกระเส่าออกมาเมื่อจุดอ่อนไหวถูกจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว“อืม.....ท่านี้ก็ดีนะ....แน่นดี.....อ๊า......” เสียงทุ้มกระเส่ากระซิบที่ข้างหูจนขนอ่อนของคนฟังตั้งชันเรียวขางามเริ่มสั่นไหวจนคนที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ทางด้านหลังยอมถอดถอนแก่นกายข
หนึ่งปีต่อมาภาพบัณฑิตจากหลากหลายคณะของมหาวิทยาลัยแห่งนี้กำลังมีใบหน้ายิ้มแย้ม ครอบครัวและเพื่อนๆ ต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดีในวันรับปริญญา วันแห่งความภาคภูมิใจของนักศึกษาที่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนในระดับนี้มานานถึงสี่ปี บางคนก็ห้าปี หกปีแล้วแต่สาขาหรือคณะที่เลือกเรียน ดาราภัสเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เรียนจบตามเกณฑ์พร้อมกับเพื่อนๆ“ขอแสดงความยินดีกับน้องดาวด้วยนะครับ” สกายเอ่ยออกมาหลังจากส่งช่อดอกไม้ไปให้หญิงสาว วันนี้เขามาร่วมแสดงความยินดีกับดาราภัสด้วย“ขอบคุณพี่สกายมากเลยค่ะสำหรับช่อดอกไม้”เสียงหวานตอบเขาเมื่อรับดอกไม้มาไว้ในอ้อมแขน จากนั้นจึงส่งให้กับวิรุตที่แผ่นฟ้าให้มาคอยช่วยดูแลเธอในวันนี้“ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะน้องดาว” มูน ศศินาที่บินกลับมาจากเชียงใหม่ส่งดอกไม้ช่อโตให้กับแฟนสาวของเพื่อนพี่ชายบ้าง“ขอบคุณนะคะพี่มูนที่มาแสดงความยินดีกับดาว”หญิงสาวรับก่อนที่จะเอ่ยคำขอบคุณพร้อมรอยยิ้ม ดาราภัสรู้สึกอบอุ่นหัวใจอยู่ไม่น้อย ตอนนี้แม้จะไร้บิดามารดาคอยเคียงข้าง แต่เธอก็มีคนข้างกายของแผ่นฟ้าที่คอยให้กำลังใจและความห่วงใยเสมอมา แผ่นฟ้า แฟนหนุ่มผู้ชายที่เธอไม่กล้าอาจเอื้อม แต่เขาก็โน้มตัวลง
นายอลงกตขับรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่ของเขามุ่งหน้าไปยังบริษัทน้ำหอมไทยเพอร์ฟูมของตระกูลคูเวอร์ ซึ่งมีแผ่นฟ้า นิรันนุกุล คูเวอร์ ทายาทคนกลางของประธานบริษัทแห่งนี้ดำรงตำแหน่งรองประธานบริษัทอยู่ นายอลงกตเลือกเดินทางไปช่วงสายๆ เพราะเท่าที่ทราบมา ชายหนุ่มเดินทางเข้าบริษัทเป็นประจำในช่วงหลังเก้านาฬิกา แต่เม
“ดาวชอบพี่ฟ้า แต่ดาว...ไม่กล้าอาจเอื้อม แม้ชื่อของดาวจะมีความหมายว่าเป็นดวงดาวที่อยู่บนฟ้า แต่ชีวิตจริงดาวก็เป็นเพียงแค่ดินเท่านั้น” ชายหนุ่มพลิกกายหันกลับมามองหญิงสาวข้างๆ ก่อนที่จะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ถึงใครจะมองว่าดาวเป็นดิน แต่สำหรับพี่ เธอคือดาวที่ทำให้แผ่นฟ้าที่มืดมิดเช่นพี่ได้พบเจอก
แผ่นฟ้าเดินเข้าไปในคอนโดก่อนที่ตรงไปยังลิฟต์วีไอพีที่ซึ่งมีพนักงานรักษาความปลอดภัยยืนส่งยิ้มมาให้กับเขา ชายหนุ่มก้มหน้าให้เขาเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายกดปุ่มที่หน้าลิฟต์จนประตูเปิดออก เขามองตามเลขชั้นด้วยความรู้สึกที่ตื่นเต้น ชีวิตของเขาไม่เคยคิดเรื่องอะไรแบบนี้จนได้มาพบกับเธอ เธอที่ทำให้เขาสนใจได้ตั้งแต
การผ่าตัดเป็นไปอย่างราบรื่น หัวใจดวงใหม่เข้ากับเจ้าของใหม่ได้ดี ดาราภัสถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ ที่เพื่อนสนิทจะได้มีชีวิตเหมือนคนปกติทั่วไปเสียที แผ่นฟ้าดึงร่างบางเข้ามาสวมกอด โดยไม่ได้สนใจสายตาของคนที่มองมา ดาราภัสเองก็ลืมตัว สวมกอดเขาเอาไว้ด้วยความดีใจเช่นกัน“ผมปล่อยข่าวได้เ