Masuk“ใช่ค่ะ ดิฉันมาฝึกงานที่นี่น่ะค่ะ” เธอยิ้มให้เขา รอยยิ้มของเธอทำให้เขาถึงกับตาพร่าไปเลย แต่อดีตของเธอทำให้เขามีอคติในทันที เธอยอมเป็นเมียน้อยผู้ชายที่มีภรรยมาอยู่แล้ว ก็คงไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีนัก
“เหรอครับ”
“คุณทำงานที่นี่เหมือนกันเหรอคะ”
“ใช่ครับ”
“ถ้าคุณไม่ได้เป็นอะไร ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ”
“ครับ” ข้ามภพรับคำ มองตามร่างสมส่วนของนักศึกษาฝึกงานอดีตเมียน้อยของพี่เขยไปจนสุดตา ก่อนเดินเข้าห้องทำงานของตัวเอง
“พี่เข็มมาถึงที่ห้องทำงานของผมมีอะไรให้ผมรับใช้ครับ” ข้ามภพเอ่ยถามพี่สาวด้วยรอยยิ้มที่เห็นพี่สาวนั่งรออยู่ที่ห้องทำงานของเขา
“พี่ทำของโปรดเรา เลยเอามาให้เราน่ะ มื้อกลางวันมีสาว ๆ รอกินข้าวอยู่หรือเปล่าเอ่ย” เข็มอัปสรพูดด้วยรอยยิ้ม
“ไม่มีหรอกครับ ไหนดูของโปรดผมหน่อยสิครับ” เขาเปิดดูอาหารในปิ่นโต พบว่าด้านในคือราดหน้าหมูหมักยอดคะน้าสุดแสนอร่อย เป็นเมนูโปรดที่เขาชอบกินตั้งแต่เด็ก
“น่ากินจังเลยครับ และผมก็รู้ด้วยว่ามันต้องอร่อยมาก ๆ ด้วย” ยังไม่ทันที่สองพี่น้องจะได้คุยอะไรกันต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น หลังจากข้ามภพเอ่ยอนุญาต ร่างสูงสมาร์ทหล่อเหลาของหลานชายก็เดินเข้ามาในห้องทำงานอันโอ่อ่าทันที
“เซอร์ไพร้ส์ครับ” เขมชาติหรือเขม หลานชายซึ่งเป็นลูกชายของเขมพัทธ์ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของข้ามภพกับเข็มอัปสรเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม
“อ้าว... เขมกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วล่ะนี่” สองพี่น้องเอ่ยทักทายหลานชาย
“เพิ่งกลับมาถึงครับ รีบมาหาอาภพกับอาเข็มด้วยความคิดถึงเลยครับ”
“จะมาทำไมไม่บอกกันก่อน”
“ผมก็อยากให้เซอร์ไพร้ส์ไงครับ”
“เรียนจบแล้วหรือเรา” ข้ามภพเอ่ยถามหลานชายที่ทรุดตัวนั่งลงตรงข้ามตามคำเชื้อเชิญ ในขณะที่เข็มอัปสรนั่งอยู่ตรงโซฟามุมห้อง
“จบแล้วครับ กำลังวิจัยฝุ่นอยู่เลยครับอา”
“วิจัยฝุ่นอะไร เราก็มาทำงานกับอาสิ” ข้ามภพพูดด้วยรอยยิ้ม
“แบบนั้นเขาจะหาว่าผมเป็นเด็กเส้นหรือเปล่าล่ะครับ”
“อย่ามาทำเป็นพูด เราน่ะเก่ง ไปอยู่โน่นก็ทำงานหาเงินเรียนเองไม่ใช่รึ” พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของทั้งสองเป็นหมอ ข้ามภพกับเข็มอัปสรเรียกบิดาของเขมชาติว่าพี่หมอพัทธ์ ตั้งแต่ภรรยาเสียชีวิตพี่หมอพัทธ์ก็ไม่เคยคิดจะแต่งงานใหม่ เลี้ยงลูกชายคนเดียวมาโดยตลอด เขมชาติจึงเป็นเด็กอารมณ์ดีไม่เคยมีปัญหาครอบครัวว่าขาดแม่เลย
“ให้ผมลองฝึกงานที่นี่ดูก่อนก็ได้ครับ” เขมชาติยิ้มให้อาทั้งสอง
“อยากฝึกงานกับอาอย่างนั้นเหรอ”
“ใช่ครับ ก่อนรับเข้าทำงานก็ต้องฝึกงานก่อนไม่ใช่เหรอครับ ถ้าผมไม่เก่งพอที่จะทำงานบริษัทของอา อาก็ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับว่าเราเป็นญาติกัน”
“แมน ๆ ดี เอางั้นก็ได้” ข้ามภพหัวเราะถูกใจหลานชายยิ่งนัก เขากับเขมชาติอายุห่างกันไม่มากเพราะว่าตอนเขมพัทธ์มีทายาท ภรรยาก็คลอดหลังจากที่บิดามารดาคลอดเขาไม่กี่ปี เขาเองก็ถือว่าเป็นลูกหลงของครอบครัวเช่นกัน เพราะบิดามารดาก็ไม่คิดว่าจะมีเขานอกจากเข็มอัปสรแล้วนั่นเอง
หลังจากนั้นไม่นานเขมชาติก็ได้ฝึกงานที่บริษัทของข้ามภพจริง ๆ แต่ชายหนุ่มห้ามไม่ให้ข้ามภพกับเข็มอัปสรบอกใคร ๆ ว่าเขาเป็นหลาน เพราะอยากเป็นแค่พนักงานทดลองงานธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่มีอภิสิทธิ์เหนือใครก็เท่านั้น เขาอยากมีเพื่อนร่วมงานที่ตรงไปตรงมากับเขา จะดีหรือไม่ดีเขาจะได้เห็นกันจะ ๆ ไปเลย ไม่ต้องมาคอยเสแสร้งประจบคิดว่าเขาเป็นหลานเจ้าของบริษัท
“อาภพครับ”
“ว่าไง”
“ผมไปเจอนักศึกษาฝึกงานคนหนึ่งเข้าครับ เธอน่ารัก นิสัยดี ผมชอบเธอครับ” คนพูดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ท่าทีเพ้อฝัน
“อะไรกัน ไปทำงานได้ไม่ทันไร ไปตกหลุมรักนักศึกษาฝึกงานเข้าเสียแล้ว” ข้ามภพเอ่ยแซวหลานชาย
“แต่เธอน่ารักจริง ๆ นะครับ ผมคิดว่าก่อนเธอฝึกงานจบ ผมจะจีบเธอให้สำเร็จน่ะครับ” เขมชาติพูดเหมือนเพ้อๆ ยิ้มไม่หุบเมื่อพูดถึงหญิงสาวที่ชอบด้วยท่าทีมีความสุข
“อาชักอยากจะเห็นหน้าของนักศึกษาสาวคนนั้นเสียแล้ว ในบริษัทของเรามีนักศึกษามาฝึกงานเทอมหนึ่งหลายคน คนไหนล่ะที่เราไปชอบ”
“คนนี้ครับ ผมมีรูปของเธอด้วย แอบถ่ายตอนเธอเผลอน่ะครับ” เขมชาติยกโทรศัพท์มือถือให้ผู้เป็นอาดู นั่นทำให้ข้ามภพถึงกับอึ้งไปเลย
“คนนี้เหรอ” เขาไม่คิดว่าหลานชายจะไปชอบอดีตเมียน้อยของพี่เขยที่ล่วงลับไปแล้วแบบนี้
“ใช่ครับ น่ารักใช่ไหมล่ะครับ”
“เราไปชอบเขา เขารู้หรือยังล่ะ” ข้ามภพแกล้งเอ่ยถาม
“ก็ต้องรู้สิครับ ผมแสดงออกขนาดนี้”
“ไวไฟจริงนะ ไม่ทันไรก็จะคว้าผู้ชายไปทำผัวอีกคน” ข้ามภพพูดอย่างเกลียดชัง
“อาภพว่าอะไรเหรอครับ”
“เปล่า แค่จะบอกว่าผู้หญิงเดี๋ยวนี้ต้องดูดี ๆ ประวัติของเจ้าหล่อนอาจจะไม่ดีก็ได้”
“อารู้อะไรมาเหรอครับ”
“รู้อะไรคืออะไร”
“ก็อาพูดเหมือนเธอเป็นคนไม่ดี”
“อาก็พูดทั่วไป”
“อาภพคิดมาก หญิงชายเดี๋ยวนี้มีดีไม่ดีเหมือนๆ กันละครับ แต่คนนี้น่ารักนิสัยดีมาก ๆ ผมทำงานกับเธอมาหลายวันแล้ว ที่แผนกก็รุมจีบกันใหญ่เพราะเธอน่ารัก แต่ผมจะไม่ยอมแพ้หรอกครับ และคิดว่าเธอก็น่าจะชอบผมด้วยเหมือนกัน เพราะเธอให้ความสนิทสนมกับผมมากว่าผู้ชายคนอื่น”
เข็มอัปสรสติแตกร้องไห้ด้วยความเสียใจเป็นอันมาก“คุณภพ คุณห้ามเป็นอะไรนะ” ดาวิกาโผเข้ามากอดร่างของข้ามภพที่โชกไปด้วยเลือด“ถ้าผมตาย คุณต้องดูแลลูกให้ดีนะดาว”“คุณห้ามตายเด็ดขาด คุณอยากได้คำตอบใช่ไหม อยากรู้คำตอบใช่ไหมว่าดาวยอมให้อภัยคุณหรือยัง ดาวจะให้คำตอบคุณเดี๋ยวนี้แหละค่ะว่าดาวใจอ่อนกับคุณนานแล้ว อยากให้คุณอยู่กับดาวอยู่กับลูกไปอีกตลอดชีวิต คุณห้ามตายเด็ดขาดนะคะ ฮือ ๆ”“ผมดีใจนะดาวที่คุณให้อภัยผม แค่นี้ผมก็นอนตายตาหลับแล้ว” ข้ามภพหมดสติไปทันทีที่พูดประโยคนั้น ดาวิกากรีดร้องอย่างตกใจ“ห้ามตายนะ! ถ้าคุณตายแล้วดาวกับลูกจะอยู่ยังไง ดาวกับลูกจะอยู่กับใคร” ดาวิการ้องไห้จนหมดสติไป ในขณะที่ทุกคนก็ร้องไห้ออกมาคิดว่าข้ามภพคงไม่รอดสามเดือนต่อมา...เสียงประทัดพันนัดถูกจุดขึ้นหน้าปากซอยทางเข้าบ้านของคุณยายการะเกด ก่อนที่เสียงกลองยาวและขบวนขันหมากยาวเหยียดจะเริ่มเคลื่อนขบวนมายังบ้านของคุณยายเสียงร้องรำทำเพลงและเสียงไชโยโห่ฮิ้วแสดงความยินดีก็เกิดขึ้นอย่างล้นหลามสร้างความครึกครื้นให้คนในหมู่บ้านเป็นอันมากเจ้าสาวทั้งสองชะโงกหน้าออกไปดูขบวนขันหมากที่กำลังมาถึงรั้วบ้าน มีประตูเงินประตูทองและอีกหลา
ทุกคนพากันมาเยี่ยมคุณแม่คนใหม่หลังจากฟื้นขึ้นมาอย่างปลอดภัย ความตื่นเต้นกับการต้อนรับสมาชิกใหม่ทำให้ดาวิกาเองก็พลอยมีความสุขไปด้วยมีคนบอกว่าการเลี้ยงเด็กค่อนข้างเหนื่อย แต่ดาวิกาคิดว่าตัวเองโชคดีที่มีคุณยายกับป้าสมศรีและพี่สาวอย่างดาระกาอยู่ใกล้ ๆ เพราะทุกคนช่วยกันเลี้ยงลูกของเธอด้วยความรัก โดยเฉพาะข้ามภพที่เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเขาจะเรียนรู้การเลี้ยงเด็กทารกตัวน้อย ๆ จากคุณยายได้อย่างรวดเร็ว ทั้งวิธีการอุ้ม การอาบน้ำ และการป้อนนมเธอปั๊มนมสต๊อกเอาไว้ เวลาลูกหิวจะได้มีพร้อม ไม่ต้องให้รอนาน เพราะบางครั้งการดูดจากเต้าก็อาจจะไม่มีน้ำนมเพียงพอ หรือเจ้าตัวน้อยเผลอกัดเต้านมทำให้คนเป็นแม่เจ็บได้คุณยายเป็นผู้รอบรู้เสมอ ท่านทำแกงเลียงหัวปลีให้เธอกินเพื่อบำรุงน้ำนม ไม่นานน้ำนมก็มีมากพอให้ลูกสาวตัวน้อยได้ดื่มกินแบบไม่อั้นในขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุข มีสายตาคู่หนึ่งที่มองมาอย่างอิจฉาริษยาและอาฆาตแค้นถ้าฉันไม่มีความสุข ต้องหนีหัวซุกหัวซุนอยู่แบบนี้ก็อย่าหวังเลยว่าพวกแกจะมีความสุขเข็มอัปสรกัดฟันกรอด ยิ่งเห็นว่าทั้งอดีตสามี น้องชายที่รักและหลานชายของตนเองได้สองพี่น้องฝาแฝดเป็นเมีย และได้เพื่อน
“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” เขาเอ่ยถามอย่างห่วงใย“เวียนหัวจังค่ะ เหมือนจะเป็นลม”“ทำใจดี ๆ เอาไว้ก่อนนะคุณ” ข้ามภพตกใจเป็นอันมาก คิดว่าดาวิกาอาจจะเดินเก็บค่าเช่าแผงนานไปหน่อย เลยทำให้วูบแบบนี้เขาประคองเธอไปนั่งพัก มีแม่ค้านำยาลม ยาดม ยาหม่องมาให้ ทำให้เธออาการดีขึ้นดาวิกาไม่ได้มีอาการแพ้ท้องแต่อย่างใด นั่นคือข้อดีของการท้องลูกคนนี้ มีแค่ข้ามภพที่คลื่นไส้แทนเมียเสียเอง แต่เขาก็ไม่ได้เวียนหัวจนทำอะไรไม่ได้ กินอะไรไม่ลง กลับเจริญอาหารอย่างผิดหูผิดตาเรื่องที่ดาวิกาทำท่าจะเป็นลม เพราะเดินเยอะไป ทำให้คุณยายต้องไปเก็บค่าเช่าแผงด้วยตัวเอง และข้ามภพก็เป็นคนอาสาขับรถไปส่งท่าน นั่นทำให้คุณยายเห็นถึงมีความมีน้ำใจของข้ามภพ ที่กระตือรือร้นทำโน่นทำนี่ให้เสมอไม่เคยเกี่ยงงอนท่านไม่เคยคิดว่าข้ามภพจะมีชีวิตอยู่ได้หากไม่มีเงิน แต่เขาก็พิสูจน์ให้ได้เห็นแล้วว่าเขายังดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างไม่มีท่าทีทุกข์ร้อนอันใดยิ่งนานวันเข้า ข้ามภพยิ่งพูดคุยกับคุณยายมากขึ้น เขาสามารถเข้ากับคนแก่ได้เป็นอย่างดี แถมเพื่อน ๆ ของคุณยายก็ชื่นชมข้ามภพเป็นอันมาก เพราะมีเรื่องอันใดที่พอช่วยได้ เขาก็พร้อมที่จะเข้าช่วยเหลือไม่เคยปฏิ
“ผมขอโทษครับ ถ้าทำให้คุณหงุดหงิดใจที่ต้องจำใจมากับผม แต่ผมเห็นลุงเพิ่มแกแก่มากแล้ว ขับรถขับราก็เหนื่อย แถมยังสายตาไม่ดีอีก ผมเลยอาสามาเอง” เขาบอกเหตุผลกับเธออย่างใจเย็น นั่นทำให้เธอเองก็ไม่รู้จะเอาคำพูดอะไรมาตำหนิหรือต่อว่าเขาดี เพราะเขามีน้ำใจขนาดนี้“อะแฮ่ม” เสียงกระแอมกระไอที่ดังขึ้นทางด้านหลังทำให้เพิ่มกับสมศรีหันไปมอง ก่อนที่รอยยิ้มจะเจื่อนลง“ยิ้มหน้าบานเชียวนะ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ ว่านายเพิ่มกับสมศรีแอบช่วยข้ามภพอยู่”“พวกเราไม่ได้เอ่อ... ช่วยนะคะ แต่คุณภพเขามีน้ำใจกับพวกเรา”“ก็ไม่ได้ว่าอะไรเสียหน่อย เขามาอยู่บ้านเราหลายวันแล้ว ฉันเห็นว่าเขาทำงานแข็งขัน ไม่เคยบ่นเรื่องอาหารการกิน ให้กินอะไรก็กินอย่างนั้น กินเสร็จรู้จักล้างจานชาม ตื่นตั้งแต่เช้าไม่ขี้เกียจสันหลังยาว ทำงานทำการช่วยเหลือทุกอย่าง ทั้งงานบ้าน งานสวน แล้วก็ดูแลคนในบ้านอีก บ้านเรามีแค่ผู้หญิงกับคนแก่ ถ้าเขาจะมาเป็นหลานเขยอีกคน ฉันก็ไม่ขัดนะ มีกระบี่คนหนึ่งแล้ว มีข้ามภพอีกคน ฉันก็ไม่ว่า แต่ทุกอย่างไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ฉัน แต่ขึ้นอยู่ที่ยายดาวว่าเขาจะใจอ่อนตอนไหน”ได้ยินคุณยายพูดเช่นนั้นเพิ่มกับสมศรีก็ยิ้มออก เพราะอย่างน้อย
เขาตื่นเช้ามาช่วยคุณยายรดน้ำต้นไม้ ดูเหมือนป้าสมศรีจะใจดีกับเขา ข้ามภพจึงตีสนิทเสียเลย ท่านเก็บผักแบ่งไปทำกับข้าวส่วนหนึ่ง และนำไปขายที่ตลาดส่วนหนึ่ง เขาก็เข้าไปช่วยเหลือ“ป้าเบาแรงไปเยอะ คนหนุ่มนี่แรงดีจริง ๆ” ป้าสมศรีเอ่ยชมเพราะว่าข้ามภพแบกเข่งผักต่าง ๆ ไปบรรจุลงหลังรถกระบะอย่างคล่องแคล่ว ไม่มีบ่นสักคำว่าเหนื่อย ผิดมาดผู้ดีผิวบางที่มาคุกเข่าอยู่หน้าบ้านคุณยายตั้งแต่วันแรกที่นางเห็น“โอ๊ย!” เสียงของนายเพิ่มดังขึ้น“เสียงตาเพิ่มนี่นา เกิดอะไรขึ้น” ป้าสมศรีรีบเอ่ยขึ้น คุณยายและดาวิกาที่แอบดูการทำงานของข้ามภพตั้งแต่เช้าก็รีบไปดูลุงเพิ่มด้วยเช่นกัน“ตาเพิ่มเป็นอะไร”“งู งูกัด” ตาเพิ่มร้องขึ้นด้วยใบหน้าเหยเก ข้ามภพเห็นงูเห่าตัวเขื่องอยู่ไม่ไกลกันนัก“ป้าสมศรีหาไม้ยาวๆ หรืออะไรที่จะตีงูได้ให้ผมหน่อยครับ”“ค่ะ ๆ” ป้าสมศรีรับคำ คุณยายกับดาวิกานั้นตกใจ พอได้สติดาวิกาก็รีบไปนำผ้ามามัดขาของลุงเพิ่มเอาไว้“หากระสอบให้ผมด้วยครับ” ข้ามภพเหงื่อตกแต่พอตีงูได้ เขาก็จัดการนำงูใส่กระสอบและมัดปากถุงเอาไว้แน่น“รีบพาส่งโรงพยาบาลก่อนครับ” ข้ามภพมีสติที่สุด“จะไปยังไงล่ะ ไม่มีใครขับรถเป็นสักคน คุณกระบี่ก็ไ
“ครับ ผมจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาดครับ”“ที่ฉันลองให้เธอมาใช้ชีวิตที่บ้านสวนดู ไม่ใช่เพราะฉันใจอ่อน แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอจะยอมทำทุกอย่างเพื่อหลานสาวของฉันจริงอย่างที่ปากพูดไหม”“ผมยินดีพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนได้รู้ว่าผมพูดจริงทำจริง จริงใจและรักดาวิกาจริง ๆ ครับคุณยาย” เขาได้สำรวจใจตัวเองแล้วว่ารักดาวิกาจริง ๆ มันตั้งแต่ตอนไหนเขาไม่รู้ แต่เขาเป็นคนรักใครรักจริง รักมั่นคง ไม่เปลี่ยนแปลงแน่นอน ยิ่งรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอย่างที่เขาเข้าใจ เขายิ่งทั้งรู้สึกผิดและหวงแหนเธอมากขึ้น คนเราผิดพลาดกันได้ เขาคิดว่าการที่คุณยายให้โอกาสเขา ก็ถือเป็นการพิสูจน์ตัวเองอย่างหนึ่ง ถ้าเขาทำได้ เขาก็จะเอาชนะใจทุกคนได้ และเธอก็อาจจะเห็นความจริงใจของเขา ยอมใจอ่อนให้เขาได้ในที่สุดไม่ว่ามันจะนานแค่ไหน เขาก็จะพยายาม จนกว่าจะหมดลมหายใจ เขาก็จะทำ คนแบบเขาถ้าตั้งใจทำอะไรแล้ว จะไม่ยอมแพ้กลางคันอย่างแน่นอน“ถ้าเธอรับปากที่จะอยู่บ้านสวนพิสูจน์ตัวเอง เธอก็ต้องทิ้งความเป็นนักธุรกิจของเธอ แล้วใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาดู ที่นี่เธอต้องอยู่แบบไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก ไม่มีอาหารเลิศหรู ไม่มีเงินทองใช้จ่าย เธอทำได้ไหม” คุณยายเอ่ยถาม เพื่อทดสอบว่า
“อาเถอะครับ ง้อดาวิกาให้ได้ก็แล้วกัน ผมเอาใจช่วย เพราะทิพย์บอกว่าดาวิกาเป็นคนใจแข็งมากนะครับ”“ขอบใจนะ อาจะพยายามให้เต็มที่ ไม่ละความพยายามง่าย ๆ แน่นอน” ฟังจากคำพูดที่เป็นตัวของตัวเองของดาวิกา เขาก็พอจะรู้ว่าเธอมีความเป็นตัวของตัวเองสูงข้ามภพทำอย่างปากพูดจริง ๆ เขาไปที่บ้านของดาวิกาทุกวัน เอาดอกไ
“ตายเสียเถอะนังเมียน้อย” เข็มอัปสรบ้าดีเดือด หล่อนเล็งปืนไปที่กระบี่ เขาขวางทางปืนเอาไว้ แถมยังไม่ยอมให้นังเมียน้อยเป็นอะไรอีก นั่นยิ่งสร้างความคั่งแค้นให้แก่เข็มอัปสรเป็นอันมาก“รักกันมากใช่ไหม งั้นก็ตายด้วยกันทั้งสองคนเลย” เข็มอัปสรลั่นไกปืน ลูกกระสุนโดนกระบี่เข้าเต็ม ๆ ข้ามภพเห็นท่าไม่ดีรีบเข้าไ
“คุณทำแบบนี้ได้ยังไง”“ผมอยู่ที่นี่นานแล้ว ก็ต้องมีคนของผมที่จะเอาอะไรสักอย่างของลูกคุณกับไอ้อัฐไปตรวจดีเอ็นเอได้น่ะสิ ผมไม่ได้โง่หรอกนะ ผมโง่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว และคุณรู้ไหมว่าไอ้อัฐหายหัวไปไหน มันไปมุดหัวอยู่ที่บ่อนโน้น ผมให้คนไปสืบมาแล้ว ว่าบ่อนอยู่ที่ไหน นี่ไงหลักฐานว่ามันกินเหล้าเมายาเล่นกา
“อาเข็ม ผมไม่นึกเลยนะครับว่าอาเข็มจะมีความคิดดูถูกคนอื่นแบบนี้อยู่ในหัว” เขมชาติจับมือของน้ำทิพย์เอาไว้ และมองเข็มอัปสรอย่างผิดหวัง“จิตใจคุณทำด้วยอะไร” น้ำทิพย์ถามออกไปเสียงสั่น“พอเถอะครับ” ข้ามภพเอ่ยห้ามพี่สาวดาวิกาที่ยืนฟังอยู่อีกด้านถึงกับน้ำตาตกใน เมื่อได้ยินผู้หญิงคนนั้นพูด ข้ามภพเห็นเธอเป็







