สถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love

สถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love

last updateLast Updated : 2026-02-06
By:  VëlLunaOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
63Chapters
1.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"สิบปี... คือเวลาที่ ‘พราว’ พยายามฝังกลบรักแรกอันแสนเจ็บปวดไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เธอใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของ ‘ธาม’ สามีรูปหล่อผู้เพียบพร้อม แต่กลับเติมเต็มเธอได้เพียงเปลือกนอกและบทรักอันว่างเปล่า ชีวิตที่เหมือนจะลงตัวกลับสั่นคลอน เมื่อ ‘วิน’ รักแรกที่เคยทอดทิ้งเธอไปอย่างไร้เหตุผลเมื่อสิบปีก่อน หวนกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้งในฐานะผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ถ่านไฟเก่าที่ดับมอดไปนานกลับคุโชนขึ้นอย่างรุนแรงเกินห้ามใจ ท่ามกลาง ‘สถานะ...รักต้องซ่อน’ ที่ต่างมีเจ้าของ เมื่อแรงปรารถนามันแรงกล้ากว่าความถูกต้อง พวกเขาจึงเลือกก้าวสู่เส้นทางอันตราย สานต่อสัมพันธ์สวาทร้อนแรงอย่างลับๆ โดยไม่รู้เลยว่า ปมในอดีตที่ทำให้รักร้าว... กำลังรอวันเปิดเผย และอาจทำลายทุกสิ่งทุกอย่างลง..."

View More

Chapter 1

1: รอยลิปสติกจางๆ

 ユウヤはごく普通の20代半ばの社会人だった。あの日もいつものように会社へ向かおうと、電車を降りて最寄りの駅から会社まで10分ほど歩いていた、その時だった。——突如として襲いかかった強烈な目眩に、彼の意識は容赦なく飲み込まれ、そのままアスファルトの地面に崩れ落ちた。冷たい感触が頬に触れる間もなく、ユウヤの視界は真っ暗になった。

 ——異世界への転生

 次にユウヤが目を覚ますと、そこは七色の光が揺らめく、まるで万華鏡の中にいるような幻想的な空間だった。虹色の色彩に包まれたその場所で、彼はふわふわと宙に浮いている。目の前には、ユウヤと同じように宙に浮く一人の少女がいた。10代後半くらいに見えるその少女は、どこか見慣れない、しかし可愛らしい奇妙な服を身につけていた。心配そうにユウヤを見つめていた彼女は、彼が意識を取り戻したことに気づくと、途端に申し訳なさそうな表情になり、深々と頭を下げてきた。

「ごめんなさいっ!手違いで……その……魂を回収してしまいましたっ!」

「は、はい?魂?」

 突拍子もない言葉に、ユウヤの頭は疑問符でいっぱいになった。「ここはどこだ?君は誰だ?間違って魂を回収しただと?」混乱する彼の脳裏に、なぜか既視感がよぎる。そうだ、これはまるでアニメや漫画で見た「異世界転生」のシーンではないか。

「いきなり言われても分かりませんよね……」

 少女は困ったように眉を下げた。

「いえ、なんとなく分かってきたような気がします」

 ユウヤは混乱しつつも、冷静を装って答えた。現状を素早く理解することが、この奇妙な状況を乗り切る唯一の方法だと直感していた。

「ホントですか? 話が早くて助かりますっ!」

 彼女は少しだけ表情を緩め、安堵の息を漏らした。その表情は、まるで肩の荷が下りたかのようだった。

「それで……俺はこれからどうなるんですか? 元の場所には戻せないから困っているんですよね?」

「そうなんです……魂を完全に回収してしまったので元に戻せないんですよ~」

 ユウヤが怒っていないと分かると、彼女は一気に緊張を解いたのか、普段通りの明るい笑顔と軽快な口調に戻った。その変わりように、ユウヤは少し面食らった。

「元の世界に戻れないってことは……別の世界に?」

「そうなんです。それで良いですかね?」

「いや……その別の世界の説明をお願いします……」

「忘れてましたっ! えっとですね……文明はそこそこに進んでいて~モンスターが現れたりする世界ですね~」

 モンスターが現れるだと? それはつまり、命の危険が常に付きまとうということか。何の知識も、体を動かす術も、ましてや剣や魔法なんて使えるはずもないユウヤが、そんな世界にいきなり放り込まれても困る。すぐにモンスターの餌食になって、また意識だけがここに逆戻りになるのがオチだろう。

「はい? 完全にゲームの世界じゃないですか!」

「そうなんですか? 知ってる世界で良かったです~また、説明の手間が省けて良かったですっ♪」

 少女がにっこり笑って言った。その無邪気な笑顔は、ユウヤの不安とは裏腹だった。

「そんな危険な世界に転生させられても、すぐに死んじゃうじゃないですか! 何か特別な能力とかスキルを付けてもらえませんか?」

 いや、そんな世界に……ただ放り込まれたら即終了だろ!? なにか……いわゆる転生特典を……そんな思いで聞いてみた。喉元まで出かかった「チート能力をください」という言葉を寸前で飲み込み、表現を和らげた。

「もちろん良いですよ~♪ わたしの不注意だったので……何かご希望はありますか~?」

 少女が、あっさりと許諾してくれた。微笑みながら可愛く首を傾げて聞いてくるその仕草は、まるで喫茶店の店員がメニューを尋ねるかのようだった。

 あまりにも急な出来事で、すぐには思いつかない。頭の中をあらゆる選択肢が駆け巡る。

 ……普通ならば……死なないための強さを求めるのも悪くないが、そうするといわゆる『冒険者』になって、常に危険と隣り合わせの生活を送ることになる。正直、格闘技や戦闘はあまり得意じゃないし、好きでもない。

 俺が欲しいのは、大切な人を守れるだけの力だ。そう考えると、攻撃よりも防御系のバリアが一番しっくりくる。あとは、異世界で生活していくための足掛かりとして、アイテム生成の能力が欲しい。そして、生成したものを劣化させることなく、無限に収納できるストレージシステムがあれば完璧だ。

 ユウヤが希望を伝えると、彼女は納得したように笑顔でコクリと頷いた。

「はい。それなら大丈夫です! それで良いんですかぁ~? その世界で最強にしろとか……大金持ちにしろとか言われると思ってましたけど……それは出来ないんで。世界のバランスが崩れてしまうので。っていうか世界最強にすると大抵は好き放題をし始めて最後は魔王と呼ばれる存在になってしまうのですよ」

 少女は笑顔から苦笑いしながら俺の願いを予想していたらしい事を言ってきた。

「俺は戦いが苦手なので、そういうのは興味がないですね……」

 ユウヤは苦笑しながら答えた。

「他にはないですか?」

「他ですか……あなたのお名前は?」

「あ、まだ名乗っていなかったですねっ! わたしは、女神のサーシャですっ♪」

「その……俺と友達になってもらえないですか?」

 ユウヤは、半ば冗談めかして、しかし本気で尋ねてみた。この状況で、唯一心を許せる存在になりそうな彼女に。

「え?あ……はいっ。初めて言われましたぁ~嬉しいですっ♪もちろん良いですよ~」

 女神のサーシャが、花がほころぶような可愛い笑顔で答えてくれた。女神と友達なんて、前代未聞だろう。まあ、誰に話しても信じてもらえないだろうけど、これはこれで悪くない。

「サーシャって呼んでも良いかな?」

 女の子を名前で呼び捨てで呼ぶのは初めでだった。その初めての相手が……女神さまになろうとは。内心ドキドキだった。

「はいっ。お友達ですもんねっ♪ じゃあ……わたしはユウヤと呼びますね~」

「たまに話しとか出来たら、寂しくないから会話も出来たら良いかな~なんて」

 ま、無理だろうけど……女神さまは忙しいだろうし。声だけでも聞けたら……癒されるだろうなぁ……

「はい。出来るようにしておきますねっ♪」

 あれ? すんなりと快諾されたぞ……!? 嫌われないように……たまに連絡くらいなら良いか?

「ありがと」

「それでは転生を致しますね~。お友達ですので色々とサービスしておきますね~♪」

「うん。よろしく」

 会話が終わり、サーシャの言葉と共に、ユウヤの意識は再びゆっくりと、しかし確実に遠のいていった……。七色の光が収束し、彼の体を包み込む感覚と共に、意識は深い闇へと沈んでいった。

 ——新たな世界の夜明け

 …………

 次にユウヤが意識を取り戻したのは、暖かな日差しが降り注ぐ高原だった。草木を揺らす風の音が心地よく、鳥のさえずりが遠くで聞こえる。柔らかい草の絨毯が広がるその場所で、彼は一本の大きな木にもたれかかって座っていた。土の匂いと、青々とした草の香りが鼻腔をくすぐる。

「おっ。キレイな景色の場所じゃん。でも、モンスターがいるんだよな。いきなりモンスターとか勘弁してよね……」

 念のため辺りを見回すが、それらしい気配はなく、ユウヤは胸をなでおろした。ふと、手のひらを広げ、集中する。試しに『治癒ポーション』をイメージすると、彼の手のひらに、きらめく琥珀色の液体が満たされた小さなガラス瓶が、何の脈絡もなく現れた。

「すごいじゃん。効き目を試したいけど……でも、わざわざ怪我したくはないしな……。効き目が微妙だったら……最悪だしなぁ」

 今度はアイテムを収納するイメージをすると、ポーションは手からすっと消え、まるで空間に溶け込んだかのように見事に収納されたようだ。なんて便利なんだ。さすが友達のサーシャは気が利く。

 しかし、家はないのか……。こういうのって……普通さぁ、小屋とかで目覚めるんじゃないのか? 広大な草原のなかに放り出されても……

 高原をしばらく歩いていると、やがてけもの道のような場所に出た。土と草が踏み固められたその道は、動物たちが通った跡だろうか。さらに歩き続けること数時間。太陽はすでに傾き始め、空はオレンジ色に染まりかけている。もう体力の限界だった。道の脇の木に寄りかかり、ずるずると座り込んだ。足の裏がじんじんと痛み、喉はカラカラに乾いていた。

「はぁ……まだ町や村に着かないのか?腹も減ったし……疲れた」

 その時、閃いた!そうだ、体力回復のポーションを使えばいいじゃないか!さっそく取り出して飲み干すと、即座に効果が現れた。体中に温かい力が満ちていく感覚があり、みるみるうちに疲労感が消え去り、体力が回復した。だが、空腹感だけは解消されなかった。胃の腑がギュルギュルと鳴る音が、静かな高原に響き渡った。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
63 Chapters
2: สิบปีที่หวนคืน
ตอนที่ 2 เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ ปรือเปิดขึ้นอย่างยากเย็น แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านม่านผืนหนาเข้ามาในห้องนอนหรูหราบ่งบอกว่าวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... แต่สำหรับพราว มันไม่ต่างอะไรจากเมื่อวาน หรือวันก่อนๆ เลยสักนิด ความรู้สึกปวดหนึบที่ขมับและร่างกายที่เมื่อยล้าเล็กน้อยเป็นสิ่งแรกที่เธอรับรู้ ตามมาด้วยความว่างเปล่าข้างกาย บนเตียงนอนราคาแพงที่เมื่อคืนยังอุ่นร้อน ไปด้วยแรงอารมณ์ บัดนี้กลับเย็นชืด มีเพียงรอยยับยู่ยี่บนผ้าปูที่นอนซาตินสีเทาเข้มเท่านั้นที่เป็นหลักฐานว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ธามคงออกไปตั้งแต่เช้ามืดเหมือนเคย บางทีอาจจะไปทำงาน หรืออาจจะไปทำธุระส่วนตัวที่เธอไม่อยากรับรู้ พราวพลิกตัวหันไปมองโต๊ะหัวเตียงฝั่งที่ว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่โน้ตทิ้งไว้ มีเพียงโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางอยู่เงียบๆ หญิงสาวถอนหายใจแผ่วเบา ยันกายลุกขึ้นนั่ง พยายามสลัดความขุ่นมัวในใจทิ้งไป ชุดนอนผ้าซาตินเมื่อคืนหลุดลุ่ยเผยให้เห็นร่องรอยสีกุหลาบจางๆ สองสามแห่งบนผิวขาวผ่องบริเวณเนินอกและลำคอ พราวเบือนหน้าหนี ไม่อยากมอง ไม่อยากจดจำ สัมผัสรุนแรงและไร้หัวใจเหล่านั้น เธอใช้เวลาไม่นานนักในการอาบ
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
3: เงาอดีต
ตอนที่ 3ทันทีที่การประชุมสิ้นสุดลง และกลุ่มผู้บริหารระดับสูงทยอยเดินออกจากห้องไป พราวก็รีบก้าวตามออกมาด้วยหัวใจที่เต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ขาทั้งสองข้างก้าวไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ สมองยังคงอื้ออึง จับต้นชนปลายไม่ถูก เธอต้องการที่สงบ... ที่ไหนก็ได้ที่จะได้อยู่คนเดียวสักครู่ห้องน้ำหญิงชั้นผู้บริหารคือจุดหมายแรกที่เธอนึกถึง พราวก้าวเร็วๆ เข้าไปข้างใน โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ เธอกดล็อกประตูจากด้านในแล้วทรุดตัวพิงผนังกระเบื้องเย็นเฉียบ สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามเรียกสติที่กระจัดกระจายให้กลับคืนมาภาพใบหน้าหล่อเหลาแต่เรียบเฉยของ ‘เขา’ คนนั้นยังคงติดตา น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยชื่อเต็มยศของเธออย่างห่างเหินยังก้องอยู่ในหู... วิศรุต เตชะพิพัฒน์ รองประธานกรรมการบริหาร K Group... ผู้ชายคนเดียวกับ ‘พี่วิน’ นักศึกษาคณะวิศวะฯ ปีสุดท้ายที่เคยเป็นโลกทั้งใบของเธอเมื่อสิบปีก่อนสิบปี... เวลาไม่เคยช่วยให้ความเจ็บปวดในวันนั้นจางหายไปได้เลย‘เราเลิกกันเถอะพราว’‘ทำไมคะพี่วิน... พราวทำอะไรผิด’‘พี่ว่า... เราไปกันไม่รอดหรอก พี่...เจอคนอื่นแล้ว’เสียงของเขาในวันนั้นยังคงชัดเจน... วันที่เขาบอกเลิกเธออย่างไร้เย
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
4: แรงกดดัน
ตอนที่ 4 หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่วันที่ ‘เขา’ ก้าวเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง... หนึ่งสัปดาห์ที่พราวรู้สึกเหมือนใช้ชีวิตอยู่บนเส้นด้ายบางๆ ที่พร้อมจะขาดผึงลงได้ทุกเมื่อวิศรุต เตชะพิพัฒน์ ในฐานะรองประธานฯ จาก K Group ไม่ได้เป็นเพียงตำแหน่งลอยๆ เขาเข้ามามีบทบาทสำคัญและลงรายละเอียดกับโปรเจกต์ร่วมทุนนี้อย่างเข้มข้น การประชุมย่อยระหว่างทีม K Group และฝ่ายการตลาดของบริษัทเธอมีขึ้นแทบจะวันเว้นวัน ไหนจะอีเมลและโทรศัพท์ที่ต้องติดต่อประสานงานกันโดยตรงอีกนับครั้งไม่ถ้วนพราวในฐานะผู้จัดการฝ่ายฯ กลายเป็นจุดศูนย์กลางที่ต้องรับมือกับความต้องการและแรงกดดันจากฝั่ง K Group ซึ่งส่วนใหญ่ก็มาจากตัววินเองโดยตรง เขาเป็นผู้บริหารที่เก่งกาจ เด็ดขาด และต้องการความสมบูรณ์แบบในทุกรายละเอียด หลายครั้งที่เธอต้องดีเฟนด์แผนงานหรือไอเดียของทีมอย่างหนักหน่วงในการประชุม การโต้เถียงทางความคิดเกิดขึ้นบ่อยครั้ง แต่ทุกอย่างยังคงอยู่ภายใต้กรอบของความเป็นมืออาชีพ... แม้ว่าบางครั้ง แววตาคมกริบที่มองมา หรือน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงอำนาจนั้น จะทำให้หัวใจเธอสั่นไหวได้อย่างน่าประหลาด"ผมคิดว่า Budget ส่วน Influencer Market
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
5: คืนแตกสลาย
ตอนที่ 5 เสียงเพลงแจ๊สฟังสบายดังคลอเบาๆ เคล้ากับเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของผู้คนในห้องบอลรูมของโรงแรมหรูใจกลางเมือง แสงไฟสีนวลสลัวจากแชนเดอเลียร์คริสตัลสาดส่องกระทบร่างของผู้ร่วมงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทที่ต่างอยู่ในชุดสวยงามตามธีมงาน ‘Glitz & Glam’ พราวในชุดเดรสยาวสีดำสนิทเข้ารูป อวดเรือนร่างสมส่วนและผิวขาวผ่อง ยืนถือแก้วแชมเปญอยู่ที่มุมหนึ่งของงาน ผมยาวสลวยถูกปล่อยอย่างมีสเน่ห์ ส่วนเว้าของเสื้อผ้าเผยให้เห็นแผ่นหลังเนียน เครื่องประดับเพชรเรียบหรูบนลำคอและข้อมือเล่นกับแสงไฟระยิบระยับ... เธอคือภาพของผู้หญิงที่สวยสง่า มั่นใจ และประสบความสำเร็จ หากมองเพียงเปลือกนอก... แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มบางๆ ที่ประดับอยู่บนใบหน้าสวยหวานนั้น ซ่อนความรู้สึกแตกสลายและว่างเปล่าเอาไว้มากเพียงใด ตอนแรกเธอไม่อยากมางานนี้เลยสักนิด แค่คิดว่าต้องมาอยู่ในที่ที่มีคนมากมาย ต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มทักทาย ต้องเผชิญหน้ากับ ‘เขา’ และอาจจะรวมถึงภรรยาของเขาด้วย เธอก็รู้สึกเหนื่อยเกินพอแล้ว แต่สุดท้ายก็ปฏิเสธไม่ได้ ด้วยตำแหน่งหน้าที่และคำคะยั้นคะยอจากลูกน้องในทีมที่อยากให้หัวหน้าคนสวยมาร่วมงานด้วย ‘บางที... ออกม
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
6: ข้ามเส้น 🔥NC++
ตอนที่ 6ความเงียบภายในรถสปอร์ตคันหรูหนักอึ้งจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่คำรามเบาๆ และเสียงสะอื้นไห้ของคนข้างๆ ที่ดังขึ้นเป็นระยะเท่านั้นที่ทำลายความเงียบงันนั้นวินกุมพวงมาลัยแน่น สายตาจับจ้องไปที่ถนนเบื้องหน้า แสงไฟจากเสาไฟฟ้าและตึกสูงสาดส่องเข้ามาเป็นระยะ เผยให้เห็นใบหน้าคร้ามคมที่เรียบตึง แต่แววตาคู่คมนั้นกลับฉายแววสับสนและปวดร้าวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาลอบมองร่างบางที่นั่งฟุบหน้าอยู่กับคอนโซลรถเป็นครั้งคราว หัวใจเหมือนถูกบีบรัดอย่างรุนแรงภาพของพราวในงานเลี้ยง ทั้งตอนที่เธอยืนสวยสง่าแต่แววตาเศร้าสร้อย ตอนที่เธอดื่มเหล้าอย่างไม่คิดชีวิต และตอนที่เธอร้องไห้ฟูมฟายเมื่อครู่ มันวนเวียนอยู่ในหัวเขาซ้ำๆ ความรู้สึกสงสาร เป็นห่วง และ... ความรู้สึกเก่าๆ ที่เขาพยายามกดมันไว้สุดหัวใจตลอดสิบปีที่ผ่านมา มันกำลังถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรงเขาจำต้องแต่งงานกับพิมพ์ด้วยเหตุผลทางธุรกิจที่ซับซ้อนและพันธะบางอย่างในอดีตที่เขาไม่อาจปฏิเสธ แต่ลึกลงไปในหัวใจ... พราวคือผู้หญิงคนเดียวที่เขารักมาโดยตลอด การต้องตัดใจและเดินออกมาจากชีวิตเธอในวันนั้น คือความเจ็บปวดที่สุดที่เขาเคยเผชิญ และการได้กลับมา
last updateLast Updated : 2025-12-03
Read more
7: เช้าวันใหม่...ที่ไม่เหมือนเดิม NC++
ตอนที่ 7ร่างบางของพราวถูกวางลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์อย่างแผ่วเบา สัมผัสของผ้าปูที่นอนเนื้อดีที่แผ่นหลังควรจะทำให้รู้สึกสบาย แต่วินาทีนี้มันกลับเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่โหมกระพือไฟในกายให้ลุกโชนยิ่งขึ้น แต่ก่อนที่แผ่นหลังจะได้สัมผัสกับผ้าปูที่นอนเต็มที่ ริมฝีปากร้อนผ่าวของวินก็ประกบลงมาอีกครั้งจูบนี้แตกต่างจากที่ผ่านมา มันดูดดื่ม หนักหน่วง และเต็มไปด้วยความต้องการอันแรงกล้าที่ไม่ได้ปิดบัง ราวกับต้องการตอกย้ำความเป็นเจ้าของ ต้องการสูบสิ้นลมหายใจและสติสัมปชัญญะที่ยังพอมีเหลืออยู่ของเธอไปให้หมดสิ้น เธอเผยอปากรับลิ้นร้อนที่สอดแทรกเข้ามากวาดต้อนความหอมหวานในโพรงปากอย่างเต็มใจ แขนเรียวที่เคยไร้เรี่ยวแรงกลับยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของเขาไว้แน่น ตอบสนองจูบนั้นอย่างลืมตัวลืมตน ลืมไปชั่วขณะว่าเธอยังมีสามี และผู้ชายที่กำลังปรนเปรอเธออยู่คือคนที่เคยทิ้งเธอไปอย่างไม่ใยดีวินผละริมฝีปากออกเล็กน้อยเพียงเพื่อให้มีอากาศหายใจ มองสบตาลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์จนแทบไม่เหลือเค้าความเศร้าก่อนหน้า เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย"ริมฝีปากคุณสั่นไม่หยุดเลย... ร่างกายคุณเรียกหาผมอยู่ใช่ไหมพร
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
8: พยาพยามลืม
ตอนที่ 8เช้าวันจันทร์เวียนมาบรรจบอีกครั้ง แต่สำหรับพราว มันคือเช้าวันที่หนักอึ้งที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนวันก่อนนั้นยังคงตามหลอกหลอนเธอไม่หยุด ทั้งความเร่าร้อน วาบหวาม และความรู้สึกผิดบาปที่เกาะกินหัวใจ ความทรงจำที่เธอสั่งตัวเองให้ลืม มันกลับยิ่งแจ่มชัดขึ้นทุกครั้งที่หลับตาลงหญิงสาวใช้เวลาอยู่หน้ากระจกนานกว่าปกติ พยายามแต่งหน้าปกปิดร่องรอยความอ่อนล้าและดวงตาที่บวมช้ำเล็กน้อยจากการร้องไห้เมื่อวาน เธอเลือกชุดทำงานที่ดูสุภาพและมิดชิดที่สุด ราวกับว่าเสื้อผ้าเหล่านี้จะช่วยเป็นเกราะกำบังให้เธอได้‘ลืมมันไปซะพราว มันก็แค่ความผิดพลาดเพราะความเมา’ เธอย้ำกับตัวเองในใจเป็นรอบที่ร้อย ‘แกกับเขา เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว และจะไม่มีวันเป็น!’ตลอดทางที่ขับรถมาบริษัท หัวใจของพราวเต้นไม่เป็นส่ำ เธอกลัว... กลัวที่จะต้องเผชิญหน้ากับเขา กลัวสายตาของเขา กลัวความรู้สึกของตัวเองเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในออฟฟิศ พราวสูดหายใจลึก พยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด เธอกวาดตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว... ไม่เห็นเขา โล่งใจไปเปราะหนึ่ง หญิงสาวรีบเดินตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง อยากจะขังตัวเองอยู่ในนี้ทั
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
9: เมื่อกำแพงพังทลาย NC++
ตอนที่ 9"แน่ใจนะว่าแค่นั้น"คำถามเสียงพร่าแหบห้าวแต่แฝงความท้าทายของวินยังคงก้องอยู่ในหู ใบหน้าหล่อเหลาที่โน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นโคโลญจน์จางๆ อันคุ้นเคยผสมกับกลิ่นกายบุรุษเพศของเขาโชยเข้าปอด ปลุกสัญชาตญาณบางอย่างที่หลับใหลให้ตื่นขึ้น ดวงตาคมกริบคู่นั้นจ้องลึกลงมา... เหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจที่กำลังสั่นไหวอย่างรุนแรงของเธอพราวควรจะผลักเขาออกไป ควรจะตอกหน้าเขาแรงๆ ด้วยคำพูดเย็นชา ควรจะย้ำเตือนถึงสถานะของเขาและเธอ... แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับทรยศ มันแข็งทื่อไม่ยอมขยับหนี แถมหัวใจยังทรยศเต้นแรงโครมครามราวกับจะหลุดออกมานอกอก ลมหายใจติดขัดเมื่อสบเข้ากับแววตาลึกซึ้งคู่นั้นเธอเห็นความต้องการ... ความปรารถนา... และบางที อาจจะเป็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในนั้น... เหมือนกับที่เธอรู้สึกวินไม่ได้รอคำตอบ เขารู้... เขาสัมผัสได้ถึงกำแพงในใจเธอที่กำลังสั่นคลอน เขาเห็นแววตาที่เคยแข็งกร้าวเมื่อครู่อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเขาทาบริมฝีปากหยักได้รูปลงบนริมฝีปากอิ่มสั่นระริกของเธออย่างไม่อาจหักห้ามใจได้อีกต่อไป จูบนี้ไม่ใช่จูบที่ปลอบประโลม ไม่ใช่จูบที่เกิดจากความเมามายไร้สติเหมื
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
10: ข้อความลับ
ตอนที่ 10แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือสะท้อนอยู่ในดวงตาคู่สวยของพราว เธอนอนอยู่บนเตียงกว้างในห้องนอนหรูเพียงลำพัง จ้องมองข้อความสั้นๆ ที่ถูกส่งมาจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย แต่เธอรู้ดีว่าเป็นใคร...‘ถึงบ้านปลอดภัยไหมครับ?’ข้อความเรียบง่ายที่ดูเหมือนคำถามแสดงความห่วงใยธรรมดาๆ แต่มันกลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงไม่เป็นส่ำนี่คือครั้งแรกที่เขาติดต่อเธอมาก่อนหลังจากค่ำคืนอันเร่าร้อนและสับสนในห้องทำงานของเขาที่พึ่งผ่านมา... ค่ำคืนที่เธอบอกตัวเองว่ามันคือจุดจบ แต่ข้อความนี้กลับเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นพราวลังเลอยู่นาน นิ้วเรียวจิ้มลงบนแป้นพิมพ์ พิมพ์ข้อความตอบกลับแล้วลบทิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีรวนอยู่ในอก เธอกำลังจะทำอะไรลงไป? การตอบกลับข้อความนี้ มันไม่ต่างอะไรจากการยอมรับและเปิดประตูให้เขาก้าวเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง... ในฐานะที่ไม่ถูกต้องแต่แล้ว ภาพสัมผัสอันเร่าร้อน เสียงครางกระเส่า ความรู้สึกเสียวซ่านที่เขาปรนเปรอให้ มันก็ย้อนกลับเข้ามาในห้วงคำนึงอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึก ‘มีชีวิต’ ที่เธอแทบจะลืมไปแล้ว มันหอมหวานเกินกว่าจะตัดใจได้ง่ายๆสุดท้าย... เธอก็ตัดสินใจกดส่งข้อความต
last updateLast Updated : 2025-12-28
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status