แนะนำเรื่อง

หลงเหลี่ยมเหมันต์

“แกล้งจีบให้ตายใจ แต่ติดใจอยากได้อีก”

นิยายเซต หลงเหลี่ยมวิศวะ

ลีลาว้ากวิศวะ

หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์

หลงเหลี่ยมเตชินทร์

หลงเหลี่ยมเหมันต์

“ฉันรู้ว่าพี่ไม่ใช่คนดี แต่ตอนนี้ฉันต้องการพี่”

“รู้ว่าพี่เป็นคนยังไง ก็อย่ามายั่ว !”

เหมันต์ ฟรอสต์ อาร์เชอร์

22Y  78/189  เลขมงคล 62

หนุ่มหล่อเข้มลูกครึ่งไทย-อเมริกัน

ว้ากวิศวกรรมศาสตร์ปี 4 พ่วงตำแหน่งประธานชมรมว่ายน้ำ

ความหล่อเต็ม 10 ไม่หัก ความมั่นหน้าเต็ม 10 ให้ 100

กินไม่ซ้ำ จำหน้าไม่ได้จนเพื่อนให้ฉายาว่า ‘นัก X มืออาชีพ’

ฮารุ หฤทชญา เตชะทรัพย์

20Y  50/164  Cup D

หลานสาวคนเล็กของตระกูลมาเฟีย

น้องใหม่สุดแซ่บคณะบริหารธุรกิจปี 1 ที่หนุ่ม ๆ หมายตา

ดื้อรั้นเอาแต่ใจ สายวีนตัวแม่ ฉลาดทันคน ไม่ยอมใคร

ถ้ามีคนต้องเจ็บ คนคนนั้นต้องไม่ใช่เธอ

[น้องสาวของฮาร์ท]

บทนำ

KV Club

ชั้นบริหารเต็มไปด้วยความรีบร้อนผิดปกติจนแขกประจำรับรู้ได้ เพื่อนสนิทพ่วงตำแหน่งเจ้าของคลับเร่งเซ็นชื่อจนไม่ทันอ่านเนื้อหาในเอกสาร ซึ่งนั่นผิดวิสัยคนรอบคอบเช่นเขามาก

“เฮียไปยัง”

เสียงใสดังขึ้นหลังจากประตูกระจกเปิดออกเรียกสายตาผู้อยู่ในห้อง ซึ่งคำพูดดังกล่าวยิ่งตอกย้ำความสงสัยของเขาเข้าไปอีก

“จะไปไหนกัน”

ผู้ไม่เกี่ยวข้องเลิกคิ้วเอ่ยถามเพื่อนสนิทด้วยท่าทางตื่นเต้นกว่าเก่า เหมันต์ ฟรอสต์ อาร์เชอร์ หรือที่เพื่อนเรียกสั้น ๆ ว่า เหม ชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกัน หล่อเหลาไม่แพ้ใครในแก๊ง แต่ที่มั่นใจเลยก็คือ ผู้หญิงที่ผ่านมือเขามากกว่าคนอื่น ๆ อย่างแน่นอน

“ไปรับฮารุ มึงจะไปด้วยหรือไง”

“ไปดิ กูเหงา”

คำตอบของเขาทำเอาเจ้าของพื้นที่ขมวดคิ้วมอง ยิ่งรวมกับท่าทางกระตือรือร้นนั่นแล้วฮาร์ทยิ่งอดสงสัยไม่ได้

“เหงาค_xxไรอีก !”

“ก็มึงไล่เด็กกูไปรับแขกคนอื่นหมดแล้ว เลยได้นั่งเหงาแทะเมล็ดแตงโมแห้งอยู่นี่ไง”

ความอึดอัดที่กักเก็บไว้ในใจโพล่งออกจากปากเพลย์บอยหนุ่ม การที่ต้องนั่งดื่มเหล้าเพียงคนเดียวไร้ผู้หญิงข้างกายไม่ได้ต่างอะไรจากดื่มน้ำเปล่า ไร้รสชาติ ไร้สีสัน

“เออ ๆ เอาเหอะ ขึ้นรถกูรีบ”

สุดท้ายแล้วฮาร์ทก็ต้องพาเพื่อนสนิทไปด้วยจนได้ เพราะเบื่อหน่ายต้องเถียงกับคนไร้เหตุผล โต้แย้งไปก็มีแต่จะเปลืองเวลาเปล่า ๆ

สนามบิน

ในขณะที่ลูกพี่ลูกน้องเดินวนเวียนอยู่แถวประตูทางออก ชายฉกรรจ์ทั้งสองก็ยืนอิงรถเฝ้ามองพวกเขาไม่วางตา ทว่าต่างกันที่ความรู้สึก

“ใครวะฮารุ”

เหมันต์เอ่ยถามเพื่อนด้วยความอยากรู้ เขาตอนนี้เริ่มสับสนเล็กน้อยว่าตนมาสถานที่อันพลุกพล่านแต่น่าเบื่อนี้ด้วยเหตุอันใด

“ไอ้เหี้ย ไม่รู้จักยังจะเสนอหน้ามา”

“ก็กูเหงานี่ ไม่มีสาว ๆ ให้กระชุ่มกระชวยใจ เลยมาหาเอาข้างหน้านี่ไง”

ชายหนุ่มเอ่ยคำพูดเปี่ยมเลศนัย ก่อนจะตวัดสายตาไปทางประตูกระจกบานใหญ่ของสนามบิน มองผู้คนมากมายหลั่งไหลออกจากโถง

หญิงสาวในเสื้อเกาะอกเอวลอยรัดติ้วสีดำสนิทคลุมด้วยคาร์ดิแกนหลวม ๆ ลากกระเป๋าใบใหญ่เดินออกจากสนามบินด้วยสภาพผมที่ไม่เรียบร้อยเท่าไหร่นัก

ทว่ามีเสน่ห์จนใครบางคนตาค้าง...

‘คนนี้แม่งใช่เลย’

เสียงในหัวของชายหนุ่มมากเล่ห์ดังขึ้นอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ เรือนร่างแบบบางทว่าหน้าอกกลับตูมจนล้นทะลักเกาะอก แม้ว่าจะสวมหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าแต่จากประสบการณ์เขาก็พอเดาได้ว่า เธอผู้นี้ใกล้เคียงกับสเปกที่ตั้งไว้ไม่มากก็น้อย

“ฮารุ ! มาแล้วเฮีย ทางนี้ฮารุ !”

“หมวย !”

การกระทำของสองพี่น้องดึงสติเขาให้กลับเข้าร่องเข้ารอย สายตาที่พวกเขามองเป็นจุดหมายเดียวกับผู้หญิงที่เขาจ้องไม่วางตาเมื่อครู่

“มะ... หมวย ? อย่าบอกว่าน้องไอ้ฮาร์ท”

เขาพึมพำเสียงแผ่วจนคนรอบข้างไม่ได้ยิน สีหน้าที่เคยระรื่นกลับสลดลงอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าผิดหวังจากอะไรมา

“เฮียฮาร์ท...”

“เฮียอยู่นี่”

“ฮือ คิดถึงเฮียจัง”

หญิงสาวสวมกอดพี่ชายแน่น น้ำตาใสไหลเคลือบแก้มเนียนจนหน้ากากอนามัยเปียกชื้น ความคิดถึงที่เก็บสะสมมานานแรมปีถูกอ้อมกอดอบอุ่นปลอดภัยของผู้เป็นพี่ชายลบล้างจางลง

ฮารุ หฤทชญา (หะ-ริด-ชะ-ยา) เตชะทรัพย์ สาวสวยหมวยหน้าเหวี่ยง หลานสาวคนเล็กของตระกูลมาเฟีย ผู้ซึ่งเกิดมาพร้อมโรคประจำตัวจนเธอต้องพลัดบ้านพลัดเมืองไปรักษาถึงต่างแดนเกือบสิบห้าปี

“ไม่ร้อง ๆ เฮียอยู่นี่แล้ว”

ฝ่ามือใหญ่ลูบแผ่นหลังแบบบางของผู้เป็นน้องสาวแผ่วเบาปลอบโยน ความรู้สึกโดดเดี่ยวของเธอฮาร์ทรับรู้ได้ทั้งหมดจากเสียงร้องไห้

‘เชี่ย ! อยากกอดด้วยเลยว่ะ นมใหญ่ ๆ ถูซิกซ์แพ็ก แค่คิดยังเสียว’

เสียงในหัวของบุคคลไม่เกี่ยวข้องดังขึ้นอีกครั้ง กลิ่นอายความเจ้าเล่ห์พวยพุ่งจนเตชินทร์รู้สึกได้ ต้องสะกิดปราม

“กูรู้นะมึงคิดอะไร”

“คิดเหี้ยอะไร น้องเพื่อนไอ้สัตว์ !”

เขาย้ำหนักหนาพร้อมตัดใจจากความคิดโสมมของตนเองไปในคราวเดียวกัน ถึงแม้ว่าผู้หญิงตัวเล็กเอวเท่าฝ่ามือเขาจะตรงสเปกมากเท่าไร แต่สถานะเธอก็เป็นน้องสาวเพื่อนสนิท

ตนไม่อยากผิดใจกับเพื่อนเพราะเรื่องพรรค์นี้...

“ปะ กลับกันเถอะ แล้วจะกลับไปหาอากงเลยไหมเฮียไปส่ง”

“ยังค่ะ เดี๋ยวเคลียร์เรื่องเรียนเสร็จก่อนหมวยจะกลับทีเดียว”

ฮาร์ททำหน้าที่เปิดประตูให้น้องและแฟนสาวของตนในครั้งเดียว ก่อนจะลากกระเป๋าไปเก็บท้ายรถอย่างรวดเร็ว

“อ้าว ! มึงไม่ไปคันไอ้เต”

ทว่าจังหวะที่เขาไม่ทันสังเกต เพื่อนสนิทที่มาด้วยกันก็เปิดประตูกำลังจะยัดตัวเข้านั่งเบาะหลังจนเขาต้องคว้าแขนรั้งไว้ก่อน

“รถกูจอดที่ร้านมึง พวกนั้นจะกลับคอนโดมึงจะให้มันอ้อมไปส่งกูก่อนรึไง”

“ไม่เป็นไรเฮีย กลับเถอะหมวยเหนื่อย”

“งั้นเดี๋ยวดรีมไปนั่งกับน้อง”

ท่ามกลางสถานการณ์แปลกประหลาด ฝันลดาก็แย้งขึ้นเพื่อแก้ปัญหาตรงหน้าให้จบไวที่สุด เพราะด้วยนิสัยของทั้งสองที่เธอเข้าใจเป็นอย่างดีเห็นทีจะไม่ได้ข้อยุติง่าย ๆ

ภายในห้องโดยสารเงียบเชียบ หฤทชญาทิ้งตัวพิงกับประตูด้านข้าง ดวงตากลมโตพับปิดสนิท ท่าทางเหนื่อยล้าของเธอพานให้คนอื่น ๆ พลอยเงียบตามไปด้วย

พี่ชายเหลือบมองน้องสาวด้วยความเป็นห่วง ไฟล์ตยาวรวมเกือบยี่สิบชั่วโมงแค่คิดก็ชวนให้เหนื่อยล้าขึ้นมาในใจ

หากแต่ไม่ใช่แค่ฮาร์ทที่ทำเช่นนั้น เพราะเพื่อนสนิทที่นั่งข้างกันก็เทียวชำเลืองมองคนแปลกหน้าบ่อยครั้งอย่างห้ามใจไม่อยู่

ใบหน้ารั้น ๆ ท่าทางไม่ได้อ่อนหวาน ออกไปทางดื้อแพ่งเอาแต่ใจด้วยซ้ำ ทว่ากลับดึงดูดเขาให้อยากเข้าไปใกล้ ไปรู้จักตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ

‘โคตรได้เลยแม่ง !’