เข้าสู่ระบบเพราะอกหักมิลินจึงใจกล้าเดินเข้าไปหาผู้ชายและขอ ONS ด้วยไม่รู้ว่าจะเก็บความบริสุทธิ์ไว้ชิงโชคทำไม ผู้ชายคนนี้แหละทั้งหล่อทั้งหุ่นล่ำจนเธอพยายามลากเขาขึ้นเตียง “ไม่อ่ะ แค่ครั้งเดียวฉันไม่อิน”
ดูเพิ่มเติมมิลินได้แต่นั่งก้มหน้าเพื่อเตรียมรับโทษเธอผิดเธอรู้ดีแต่ที่ทำไปเพราะต้องปกป้องเขา มิลินรู้ว่าพี่ชายจะต้องเสียใจแต่ความรักมันห้ามกันไม่ได้
“มิลินท้องจริงๆ เหรอ” หวังเฟยหลงเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่เขาเงียบไปนานไม่อยากจะเชื่อเขารู้ว่าเป็นเรื่องธรรมชาติแต่คนหวงน้องกลับเครียด
“พี่ชายใหญ่อย่าทำอะไรเขาเลยนะคะเขาไม่ได้มาหลอกอะไรมิลินเลย”
“น้องกำลังหลงผู้ชายรู้ตัวไหม” หวังเฟยเจินดุน้องสาวที่ออกมาปกป้องผู้ชายคนนั้นซึ่งไม่มีอะไรเหมาะสมกับมิลินเลยทั้งเด็กและที่สำคัญฝ่ายนั้นคือคู่แข่ง
“แต่ลูกของมิลินต้องการพ่อนะคะ”
“มิลิน! ผู้ชายมันไว้ใจได้ที่ไหน” เมื่อเห็นน้องสาวดื้อดึงหวังเฟยหลงจึงดุน้องสาวอีกคนทำให้มิลินร้องไห้ออกมา คนรักน้องมีหรือที่จะไม่ใจอ่อน
“ฮึก ฮือ ขนาดพี่ชายใหญ่ยังอยากอยู่กับลูกเลยและลูกของมิลินผิดอะไรคะ เราไม่ได้ทำอะไรผิด” มิลินร้องไห้ออกมาจนสะอื้นเธอรู้ว่าพวกเขาหวังดี
“พี่ชายอยากให้มิลินเป็นหม้ายตั้งแต่อายุยังน้อยเหรอคะ”
“แล้วเรื่องที่มันหลอกจดทะเบียนสมรสละ” หวังเฟยหลงให้คนไปสืบจึงได้รู้ว่าสวี่หลวนคุนจดทะเบียนสมรสกับมิลินแล้วแถมเรื่องเกิดหลายเดือนแล้ว
“มิลินเอ่อ...” ครั้งแรกก็ไม่ได้เต็มใจที่จะจดทะเบียนสมรสกับชายหนุ่มแต่ตอนนี้หัวใจของเธอเปลี่ยนไปแล้ว
“ครั้งแรกมันบังคับเราใช่ไหม” หวังเฟยเจินถามอีกครั้ง
“ค่ะ แต่ตอนนี้เรารักกันนะคะพี่ชายใหญ่อย่าทำอะไรเขาเลยนะ” มิลินยังคงร้องไห้จนพี่ชายทั้งสองใจเย็นลงและคุยกันด้วยเหตุผลมากขึ้น
“เรื่องมันเกิดอะไรขึ้น”
“มิลินแค่อกหักเลยไปขอมี ONS กับเขา”
เพล้ง!
หวังเฟยหลงปาแก้วน้ำลงพื้นโกรธที่ร้องสาวทำตัวไร้ค่าแบบนั้นตระกูลเขาทั้งร่ำรวยและมีอิทธิพลทำไมมิลินถึงไม่คิดให้ดีก่อนจะทำอะไร
“มิลิน”
“พี่ชายใหญ่ให้อภัยมิลินนะคะ ฮือ”
“นั้นก็ให้พี่ชายของมันมาคุยกับพี่ถ้ามันไม่มาพี่จะให้เราหย่า”
เมื่อพี่ชายทั้งสองคนออกไปแล้วมิลินจึงปาดน้ำตาโชคดีที่บีบน้ำตาเก่งพี่ชายเลยเชื่อ ถ้าสองคนนั้นเจอกันสงครามกลางเมืองจะไม่เกิดขึ้นใช่ไหมคิดแล้วก็ปวดหัวมีผัวเด็กก็ว่าเซ็งแล้วยังจะต้องมาปวดหัวเรื่องนี้อีก
ณ โรงพยาบาลสวี่หลวนคุนกำลังถูกพี่ชายกักตัวไว้เพราะเขาจะหนีออกจากโรงพยาบาลอย่างเดียว เขาต้องกลับไปคุยกับมิลินให้รู้เรื่อง
“ฉันสั่งแล้วว่าไม่ให้เข้าไปยุ่งเกือบตายเพราะตีนพี่ชายเขา”
“มิลินท้อง”
“นายว่าอะไรนะ” หานตงไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองทีแรกก็คิดว่าจะเล่นๆ แต่ไปจิ้มกันท่าไหนถึงได้ท้องป่องขึ้นมาเรื่องยุ่งยากกำลังจะเกิดขึ้น
“ผมกำลังจะมีลูกพี่อย่ามาขวางผมเลย” เขาดีใจจนเนื้อเต้นที่รู้ว่ามิลินกำลังท้องเขากำลังจะมีลูกกับคนที่เขารักและเฝ้ารอมาโดยตลอด
“ขืนฉันปล่อยนายไปหวังเฟยหลงมันคงกระทืบนายจมดิน”
“ผมไม่สน”
“ก่อนที่นายจะรักใครนายควรรักตัวเองก่อนนะหลวนคุนถ้านายเป็นอะไรขึ้นมาลูกจะอยู่ยังไง” หานตงเตือนสติน้องชายรอให้อีกฝ่ายนั้นใจเย็นๆ ลงก่อนค่อยหาทางกันอีกครั้ง
“ผม”
“รอให้ทุกฝ่ายใจเย็นลงก่อนทุกอย่างยังไม่สายไป”
สวี่หลวนคุนผมฟังที่พี่ชายพูดเขาควรรอให้พี่ชายของมิลินใจเย็นลงก่อนตอนนี้ตระกูลหวังมีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นพอแล้วเขาต้องรักษาตัวให้หายดีก่อน
“หน้าตาเหมือนไปฟัดกับหมามา”
“ผมไม่กล้าต่อยเขา” หากไปต่อยพี่เขยมีหวังเขาคงไม่ได้อยู่กับมิลินแน่จึงปล่อยให้ฝ่ายนั้นต่อยอยู่ฝ่ายเดียวเพื่อเรียกคะแนนความสงสารจากมิลิน
"พักผ่อนไปหายแล้วค่อยคุยกัน”
“ครับ”
ครืด ครืด ครืด
“มิลิน”
“นายเป็นยังไงบ้าง”
“ผมไม่เป็นอะไรมากหรอกครับแล้วเรื่องลูก...”
“เอาไว้ค่อยคุยกันฉันเครียดมาก” มิลินคุยกับชายหนุ่มสักพักและวางสายไป หญิงสาวจะต้องบอกความจริงกับสวี่หลวนคุนก่อนแต่ยังหาโอกาสไม่ได้เพราะพี่ชายทั้งสองสั่งห้ามไม่ให้ออกไปหาชายหนุ่ม
ติ้ง
SwiLuanKun ส่งรูป
SwiLuanKun เจ็บจังเลยครับที่รัก
Milin เจ็บทีหลังก็อย่าปากเก่ง
SwiLuanKun ถ้าผัวต่อยกลับอาจจะไม่ได้เห็นหน้าลูกก็ได้
Milin ฉัน...
Milin ฉันไม่ได้ท้องฉันโกหกเพื่อช่วยนายต่างหาก
งานแต่งของหลี่ถิงถิงมาถึงมิลินกับสวี่หลวนคุนจึงเดินทางมาแสดงความยินดีด้วย มิลินดีใจจนน้ำตาไหลที่เพื่อนกำลังมีครอบครัวเหมือนกับเธอ“ดีใจกับแกที่สุดเลย”“ขอบใจนะที่มางานของฉัน” สองสาวยืนกอดการสักพักมิลิน จึงไปนั่งรอในงาน“ถิงถิงแกจะย้ายไปตอนไหน”“เสร็จงานแต่งเลย”“เร็วจังเลย” มิลินทำหน้าเศร้าเพราะจะไม่ได้เจอเพื่อนอีกนานเธอก็ท้องโตจนไม่สามารถเดินทางไปไหนได้“อย่าทำหน้าแบบนั้นวันคลอดฉันต้องมาหาแก” หลี่ถิงถิงสัญญากับมิลินทั้งสองไม่มีเพื่อนเยอะตอนไปเรียนที่อังกฤษก็ไม่มีเพื่อนที่ไหน“ยินดีกับทั้งสองอีกครั้งนะคะ”“ผมยินดีด้วยนะครับ” สวี่หลวนคุนส่งของขวัญให้กับคู่บ่าวสาว เห็นงานแต่งทีไรก็คิดถึงงานแต่งงานของเขากับมิลินทุกทีกว่าจะได้ลงเอยกัน“ขอบคุณมากเลยนะ”พิธีงานแต่งเป็นไปด้วยความอบอุ่นมิลินร้องไห้ด้วยความดีใจหลี่ถิงถิงกำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก ดีใจที่เพื่อนคนหนึ่งจะได้มีครอบครัวและไม่ต้องเดียวดายอีกต่อไป“หากคุณไม่รักเพื่อนฉันแล้วเอามาคืนฉันด้วย”“ไม่มีวันนั้นแน่นอนครับ” เจ้าบ่าวพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นถึงแม้จะใช้เวลาดูใจกันไม่นานแต่เขาก็รักหลี่ถิงถิงที่สุด“มีอะไรโทรมาหาฉันได้ตลอดใครทำให้เสี
วันนี้มิลินมีนัดออกมาเจอกับหลี่ถิงถิงสวี่หลวนคุนซึ่งติดงานประชุมเลยปล่อยให้เธอออกมาก่อน ตั้งแต่วันแต่งงานก็ไม่ได้เจอหน้าเพื่อนรักเลย“ไหนแกมีอะไรจะบอกฉันถ้าว่าท้องฉันจะหยิกให้เลย”“ท้องบ้าบออะไรละหาผัวยังไม่ได้เลย” หลี่ถิงถิงพูดไปหน้าแดงไปตอนนี้เหมือนว่าจะหาสามีได้แล้ว“แน่ใจว่าไม่มีผัว?”“กะ ก็ไม่แน่ก็ฉันสวยขนาดนี้” หลี่ถิงถิงยื่นการ์ดงานแต่งงานให้กับมิลิน เธอตกลงกับแฟนของเธอว่าจะจัดงานแต่งงานก่อนที่จะย้ายไปอยู่ต่างประเทศด้วยกัน“อย่าบอกนะ...”“ใช่แล้ว”มิลินรีบหยิบการ์ดออกมาดูแอบซุ่มคบแบบที่เธอไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยแต่ชื่อผู้ชายคนนั้นไม่ค่อยคุ้นหูเท่าไรแสดงว่าเพิ่งคบกันชัวร์“ทำไมฉันถึงไม่รู้จัก”“เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่กี่เดือนเอง”“แกแน่ใจนะว่าจะแต่งงาน” มิลินเป็นห่วงเพื่อนเพราะกลัวว่าจะถูกหลอกยิ่งเป็นชาวต่างชาติด้วยแล้ว“เขาไม่หลอกหรอกเพราะว่า...เราจดทะเบียนสมรสกันแล้ว”“แม่เจ้า เล่ามาให้หมด”หลี่ถิงถิงจึงเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดให้มิลินฟังก็เหมือนกับเธอและสวี่หลวนคุนที่ทุกอย่างดูเร็วไปหมดจนจบที่แต่งงานกัน“ฉันคงคิดถึงแกแน่เลย”“โอ๊ย อเมริกาก็แค่ปากซอยป่ะพี่ชายแกก็อยู่นั่น”
สวี่หลวนคุนวันนี้ผมมีนัดคุยงานกับลูกค้าที่ไนต์คลับแต่มิลินงอแงไม่ยอมให้ผมมาคนเดียวจึงตามมาด้วย ที่แห่งนี้ผมไม่อยากให้มิลินตามมาสักเท่าไรทั้งกลิ่นบุหรี่และอบายมุขต่างๆ“เป็นอะไรครับ”“อยากเข้าห้องน้ำนะ”มิลินท้องได้สามเดือนแล้วแต่ท้องยังไม่โตมากเท่าไรหญิงสาวใส่ชุดเดรสสีดำคลุมด้วยเสื้อคลุมอีกชั้น บางคนก็ดูไม่ออกว่าหญิงสาวกำลังตั้งครรภ์“ขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะ”ผมยังไม่เอ่ยอนุญาตผู้หญิงคนนั้นก็นั่งลงข้างผมจนผมต้องเขยิบหนีไปจนสุดโชฟาอีกนิดก็จะนั่งตักผมได้แล้ว“มาคนเดียวเหรอคะ”“รบกวนคุณขยับออกไปด้วยครับ”“หวงตัวซะด้วย” ผู้หญิงคนนั้นวางแก้วลงที่โต๊ะและหันมาสบตาชายหนุ่มเธอเห็นเขาตั้งแต่นั่งอยู่กับคนรักแล้วเมื่อเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นลุกออกไปเธอจึงรีบเข้ามาทัก“อย่ามาใกล้ผม เหม็น!”“เหม็น? ไม่เห็นมีกลิ่นอะไรเลยค่ะ” หญิงสาวก้มมาดมกลิ่นกายของตัวเองเธอฉีดน้ำหอมตั้งเยอะเรียกว่าอาบเลยก็ได้ไม่เห็นจะเหม็นอะไรเลย“เหม็นกลิ่นน้ำหอม”ผมบอกไปตามความจริงนอกจากกลิ่นของมิลินผมก็ไม่อยู่ใกล้ใครอีกเลย ผมนับหนึ่งถึงสิบในใจถ้าผู้หญิงคนนี้ไม่ลุกออกไปผมไม่ใจดีด้วยแล้วนะ“คุณมากับใครคะ?” หญิงสาวไม่ลดละความพยายาม“มาก
งานแต่งงานของมิลินกับสวี่หลวนคุนถูกจัดขึ้นท่ามกลางแขกมากมายรวมถึงนักข่าวที่เดินทางมาทำข่าว สวี่หลวนคุนรีบเร่งให้จัดงานแต่งงานเพราะกลัวว่ามิลินจะท้องโตจนเข้าพิธีวิวาห์ไม่ไหว“มิลินสวยที่สุดเลยครับ”“เบบี๋ก็หล่อที่สุด” ตั้งแต่ตั้งท้องสรรพนามเรียกชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปเพราะให้เกียรติสามี“คืนเข้าหอผมต้องให้รางวัลแล้ว”พิธีสวมแหวนและรับคำอวยพรจากผู้ใหญ่ผ่านพ้นไปด้วยข่าวการแต่งงานของเธอกับสวี่หลวนคุนต่างเป็นที่ถกเถียงกันว่าธุรกิจจะเป็นไปในทางไหน ผลสรุปก็คือพี่ชายของเธอและหานตงยอมยกขาวต่างคนต่างไปใช้ชีวิตเพื่อความสุขของทุกคน“หื่นมาจากไหน”“ผมจะเข้าไปทักทายลูกไงครับ”กว่าพิธีจะเสร็จสิ้นมิลินก็เหนื่อยมากแทบจะเดินไม่ไหวและชุดแต่งงานที่ทั้งหนักและร้อน จนมาถึงช่วงส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอ“พี่ขอให้น้องพี่มีความสุขมากๆ นะ”“อย่ามันทำอะไรให้น้องเสียใจบอกพี่ได้เลย”“พี่พร้อมไปกระทืบมัน” คำอวยพรแต่ละอย่างที่ออกมาจากปากของพี่ชายมิลินก็กลั้นขำไว้ เธอเป็นน้องสาวคนเล็กแต่ได้แต่งงานก่อนพี่ชาย“ผมไม่ทำให้มิลินเสียใจหรอกครับ”เขามั่นใจเขาก็รักมิลินมานานจะกล้าทำให้เสียใจได้อย่างไรมีแต่จะรักจะหลงมากกว่า แถมตอนนี
มิลินนาฬิกาปลุกเสียงดังจนทำให้ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาอันดับแรกมองที่ข้างกายไม่เห็นเขาแล้วไม่รู้ว่าแอบหนีไปตอนไหน แถมข้อความอะไรก็ไม่ยอมบอกฉัน เรื่องของฉันกับสวี่หลวนคุนทำให้เครียดขึ้นมาเล็กน้อยเพราะไม่รู้จะหาทางออกยังไงฉันผิดเองที่วันนั้นไม่ดูให้ดีๆมิลินเปิดอ่านข้อความของแมคนัสที่ส่งมาวันนี้มีงานประม
สวี่หลวนคุนโล่งใจที่มิลินไม่ได้เป็นอะไรมากเขาน่าจะกดดันหญิงสาวเกินไปจนเป็นลมเป็นแล้งขึ้นมาเพราะความเครียดตอนนี้เขากำลังนั่งให้หมอทำแผลให้โชคดีที่แผลไม่ลึกมาก“ช่วงนี้ระวังอย่าโดนน้ำนะครับต้องล้างแผลทุกวัน”“ครับ”เมื่อหมอออกไปแล้วเขาจึงเดินเข้ามาหามิลินที่นอนอยู่บนเตียงของเขาหญิงสาวหลับแบบนี้เหมือน
สวี่หานตง ผมกลับมาจากคฤหาสน์และมานั่งจมอยู่ความติดของตัวเองผมไม่อยากทำร้ายมิลินเธอไม่สมควรที่จะถูกดึงเข้ามา ผมรู้จักเธอมานานแล้วเพราะมิลินเป็นรุ่นพี่มหาลัยและผมแอบชอบเธอมาตั้งแต่ที่ผมอยู่ปีหนึ่ง “หวังเฟยซิ่น” ผมนั่งอ่านชื่อและเบอร์ติดต่อที่อยู่บนนามบัตรก่อนจะคิดอะไรออ
เกือบเที่ยงที่มิลินลืมตาขึ้นมาร่างกายปวดเมื่อยไปหมดสมองกำลังประมวลผลถึงเรื่องราวที่ผ่านมาหญิงสาว อะไรที่เสียไปแล้วคงเอากลับคืนมาไม่ได้ “อุ้ย ปล่อยฉันนะ” “ตื่นตั้งแต่เมื่อไร” สวี่หลวนคุนรู้สึกตัวตั้งแต่หญิงสาวขยับตัวแล้วแต่เขาเลือกที่จะเงียบว่าหญิงจะทำอย่างไนรจะโวยวายหรือเสียใ