تسجيل الدخولمشاركة
5
تاريخ النشر:
2025-12-15 19:54:53สังคมของโมรินคือนักศึกษาคนหนึ่งที่เอาแต่ก้มหน้าใช้ชีวิตของตัวเองไปในแต่ละวันให้ดีที่สุด เธอจึงรู้ว่าเพื่อนไม่ได้สนใจอะไรไปมากกว่าการเรียนและการทำงานพิเศษที่พอจะมีรายได้แบ่งเบาทางบ้าน
ในขณะที่พันไมล์และเธอคือทายาทนักธุรกิจผู้แสนร่ำรวย เธอยังเคยคิดเลยว่าโมรินไม่เหมาะกับพันไมล์เลยสักนิด แต่ในเมื่อพันไมล์หลงชอบโมรินไปแล้ว เธอก็คงทำอะไรไม่ได้ เพราะให้ทำยังไงเขาก็ไม่เคยมองเธอในฐานะอื่นเลย นอกจากเอ็นดูเหมือนน้องสาว
พันไมล์กลับบ้านด้วยหัวใจอันหนักอึ้ง เสียงทะเลาะของบิดามารดาทำให้เขาต้องวิ่งขึ้นไปดูอย่างตกใจ
เสียงกรีดร้องของมารดาที่ตกลงมาจากบันได ทำให้พันไมล์ถึงกับช็อก
“คุณแม่!” พันไมล์รีบเข้าไปประคองร่างที่นอนคว่ำอยู่ตรงเชิงบันได
“พันลูกแม่ แม่เจ็บ พ่อของลูกมันสารเลว เลวที่สุด” พิมพ์ประภาชี้หน้าด่าสามีด้วยมืออันสั่นเทา เพียงแค่ขยับตัวก็เจ็บไปหมดทั้งตัว
“คุณพ่อทำแบบนี้ได้ยังไงกันครับ”
“ฉันไม่ได้ทำอะไร แม่ของแกทำตัวเอง โทร. เรียกรถพยาบาลเถอะ” พงศ์ถอนใจพรืด สีหน้าของเขาเหนื่อยหน่ายใจยิ่งนัก
“จะไปไหนก็ไป คุณมันคนหลายใจ คุณนอกใจฉัน”
“ผมพูดให้คุณฟังหลายครั้งแล้วว่ามันไม่ใช่ ถ้าคุณอยากจะคิดแบบนั้นก็เอาที่สบายใจ”
“ถ้าไม่ใช่แล้วทำไมคุณต้องเข้าโรงแรมไปกับมันสองต่อสองด้วย ทำไมต้องไปไหนมาไหนกับมันด้วยคะ ไหนคุณอธิบายมาสิ คุณอธิบายไม่ได้ บอกแต่ว่าให้ฉันนิ่งเอาไว้ก่อน สงบใจเอาไว้ก่อน คุณมีความจำเป็น ความจำเป็นอะไรเหรอที่ต้องไปเข้าโรงแรมกับมันสองต่อสอง นังเลขาของคุณมันหน้าด้าน”
“ผมพยายามอธิบายคุณก็ไม่ฟัง งั้นเราก็ค่อยคุยกันดีกว่า พ่อฝากด้วยกันแล้ว แกจัดการแม่แกด้วย” พงศ์เดินออกไปจากบ้านในทันทีเมื่อเห็นว่าภรรยาไม่ได้เป็นอะไรมาก ยังปากเก่งแบบนี้แสดงว่ายังไม่ตาย
“คุณพ่อ!” พันไมล์เรียกบิดาเอาไว้ แต่อีกฝ่ายก็ไม่เหลียวหลัง
“พัน แม่เจ็บ โอ๊ย! ข้อเท้าของแม่ ขาของแม่มันหักหรือเปล่าลูก แค่ขยับก็เจ็บเหลือเกิน”
“ผมจะรีบพาคุณแม่ไปหาหมอนะครับ” พันไมล์รีบอุ้มร่างของมารดาพาไปส่งโรงพยาบาลโดยด่วน
ปรากฏว่ามารดาต้องแอ็ดมิดนอนโรงพยาบาล เพราะได้รับบาดเจ็บจากการการตกบันได อวัยวะส่วนอื่นไม่ได้มีปัญหาอะไร นอกจากขาที่ต้องรักษากันอีกพักใหญ่กว่าจะกลับมาเดินได้เป็นปกติ
“มันเกิดอะไรขึ้นหรือครับคุณแม่” พันไมล์เอ่ยถาม เขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าบิดาจะทำร้ายมารดาได้ถึงขนาดนี้
คนเราพอหน้ามืดหลงเมียน้อยก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
“แม่ก็ถามดีๆ แต่พ่อของลูกเอาแต่โมโหใส่แม่ ตั้งแต่ได้นังเมียน้อยนั่นเป็นเมีย พ่อของลูกก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง ไปกกนังเมียน้อยนั่นทุกคืน”
“ผมจะพูดเรื่องนี้กับคุณพ่อครับ ว่าคุณพ่อจะเอายังไง”
“พ่อเขาจะฟังเหรอลูก ทุกวันนี้เขาหลงเมียน้อยไม่ลืมหูลืมตา” พิมพ์ประภาร้องไห้สะอึกสะอื้นปริ่มใจจะขาด ทำให้พันไมล์ทนไม่ไหวอีกต่อไป
“ผมจะไปพูดเรื่องนี้กับคุณพ่อครับ ให้รู้ไปว่าท่านจะทำร้ายจิตใจคุณแม่แบบนี้จริงๆ” คนพูดผลุนผลันออกไป แต่ระหว่างที่เขากำลังจะขับรถออกไป เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นเสียก่อน
“ว่าไงครับน้องรี”
“รีมีคลิปอะไรจะให้พี่พันดูน่ะค่ะ” ประโยคของวารีทำให้พันไมล์ขมวดคิ้วเข้าหากัน
“คลิปอะไรครับ” พันไมล์เอ่ยถามด้วยหัวใจเต้นระทึก เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาให้หล่อนไปสืบเรื่องอะไร
เขาให้วารีไปสืบเรื่องของสองน้าหลาน และอยากรู้ว่าโมรินร่วมมือกับน้าสาวของตัวเองแย่งผัวคนอื่นจริงหรือเปล่า เขาไม่ได้อยากดูถูกคนที่ฐานะด้อยกว่า แต่ถ้าหากคนเราอยากได้อยากมีโดยการถีบตัวเองให้สูงขึ้นโดยการใช้เต้าไต่ แย่งสามีชาวบ้าน เขาก็ไม่เห็นด้วยอย่างที่สุด เพราะมันน่ารังเกียจ
โดยเฉพาะคนที่สมรู้ร่วมคิดมันน่ารังเกียจเสียยิ่งกว่าอะไร!!!
“ก็ความคิดเห็นของโมรินเรื่องการแย่งสามีคนอื่นน่ะสิคะ เรื่องเมียน้อยคุณพ่อของพี่พัน คุณแม่ของรีก็รู้นะคะ เพราะคุณแม่เองก็เห็นว่าคุณพ่อของพี่พันทำแบบนั้นจริงๆ ขอโทษนะคะพี่พันที่รีต้องพูดกับพี่ตรง ๆ”
“ตอนนี้น้องรีอยู่ที่ไหนครับ” เขาเอ่ยถาม ใจร้อนยิ่งกว่าไฟสุม
“อยู่ที่บ้านค่ะ”
“งั้นพี่ไปหานะครับ”
“ได้ค่ะพี่พัน แต่พี่พันจะรับได้เหรอคะที่เอ่อ... ผู้หญิงที่พี่รักมีความคิดแบบนี้”
“งั้นส่งมาให้พี่ดูเลยได้ไหม” พันไมล์ใจร้อน หัวใจของเขาราวถูกเปลวไฟแผดเผา ประโยคของวารีทำให้เขารู้ว่ามันต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ ๆ
“ไม่ได้หรอกค่ะ พี่ต้องมาดูเอง ถ้าส่งไปให้ เกิดพี่พันตกใจแล้วขับรถไปเกิดอุบัติเหตุขึ้นมารีจะทำยังไงล่ะคะ ยังไงรีก็ยังเป็นห่วงพี่พันอยู่เสมอนะคะ” ประโยคของวารีทำให้พันไมล์รีบขับรถไปหาหล่อนที่บ้านราวพายุ
“พี่จะไปหาเดี๋ยวนี้แหละครับ” วารีเม้มปากเข้าหากัน เธออุตส่าห์พูดเป็นนัยว่าเธอยังห่วงใยเขาอยู่เสมอ แต่เขาก็ไม่สนใจ เอาจริงๆ เขาไม่เคยสนใจความรักของเธอเลยด้วยซ้ำ
أحدث فصل
อุ้มรักเมียซาตาน 75
“พี่ก็คงจะเข้มงวดนิดหนึ่ง เพราะพี่ไม่อยากให้ใครทำลูกสาวเราร้องไห้แบบที่พี่เคยทำกับโม”โมรินหัวเราะออกมาตามตรง“นี่คิดไปถึงตอนที่ลูกมีแฟนแล้วเหรอคะ”“ใช่ครับ” เขาพูดจริงจัง“พี่จะเป็นคนคัดกรองเอง”“พี่พันนี่…” เธอส่ายหน้าเขานิ่งไปครู่หนึ่งแล้วถามกลับเบา ๆ“แล้วโมล่ะครับ…อีกสิบปีข้างหน้า อยากเห็นอะไรที่สุด”เธอเงียบคิด มองเข้าไปในบ้านที่มืดลง มีเพียงแสงโคมไฟหัวเตียงลอดออกมาจากห้องลูกนิด ๆ“โมอยากเห็น…บ้านหลังนี้ยังมีเสียงหัวเราะแบบนี้อยู่ค่ะ” เธอตอบ“ไม่จำเป็นต้องดังเท่าเดิมก็ได้ เพราะลูกโตขึ้น…แต่แค่อยากให้รู้ว่าถ้าวันไหนใครเหนื่อย ทุกคนยังเดินกลับมาที่นี่แล้วรู้สึกว่า ‘ไม่ต้องเก่งก็ได้’”พันไมล์มองเธอนิ่งคำตอบของเธอทำให้เขาอยากโอบกอดมากกว่าที่เคย“แล้ว…อยากเห็นพี่ไหมครับ”“ต้องถามด้วยเหรอคะ” เธอตอบเสียงเบา“ถ้าไม่มีพี่ บ้านนี้ก็คงไม่ครบแล้วเหมือนกัน”เขายิ้ม แล้วขยับตัวเข้ามาชิด เอื้อมมือมากุมมือเล็กของเธอไว้ นิ้วโป้งลูบหลังมือเธอเบา ๆ“งั้น…พี่จะอยู่ตรงนี้ให้ครบสิบปีแรก แล้วค่อยต่อสัญญาไปอีกสิบปีนะครับ”“สัญญาแบบไหนคะ”“สัญญาแบบที่ไม่ได้เขียนบนกระดาษ” เขาก้มลงจูบหลังมือเธอ“แต่เขี
อุ้มรักเมียซาตาน 74
“ก็พี่พันทำตัวน่ารักทุกวันนี่คะ…โมเลยให้ผ่านค่ะ”เขาก้มลงจูบข้างแก้มเธอนุ่ม อุ่น และจริงใจที่สุด“พรุ่งนี้พี่จะน่ารักขึ้นอีกนะครับ”“ลองดูค่ะ”เขายิ้มและกอดเธอจากด้านหลังแน่นขึ้นนิดหนึ่งคืนนี้…เป็นคืนที่ทั้งบ้านหลับสนิทและเป็นคืนที่หัวใจของสองคนเข้าใกล้กันมากขึ้นอีกหนึ่งก้าวเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นแต่เช้าวันนี้ไม่ใช่เช้าธรรมดาแต่เป็น “วันแรกของการขึ้น ป.1” ของลูกสาวโมรินกำลังติดกระดุมเสื้อนักเรียนสีขาวให้ลูกคอปกรีดเรียบ กระโปรงจีบยังดูแข็ง ๆ เพราะเพิ่งแกะป้ายใหม่“แน่นไปไหมคะ แม่” เด็กหญิงเงยหน้าถามตาแป๋ว“พอดีเลยค่ะ โตอีกนิดเดียวเดี๋ยวก็เต็มชุดพอดีแล้ว” โมรินหัวเราะเบา ๆพันไมล์เดินเข้ามาจากประตูถือแก้วนมอุ่นมืออีกข้างหิ้วกระเป๋านักเรียนใบใหม่ที่เขาตั้งใจเลือกเองกับมือ“คุณนักเรียนคนสวยของพ่อ พร้อมหรือยังครับ”ลูกสาวยิ้มกว้างจนตาหยี“พร้อมค่ะ! วันนี้พ่อกับแม่ต้องไปส่งหนูถึงห้องเลยนะคะ”“ครับผม” เขายื่นแก้วนมให้“ดื่มก่อนนิดหนึ่ง จะได้มีแรงไปเรียน”เด็กหญิงยกแก้วขึ้นจิบแล้วเหลือบตาไปมองพ่อ“พ่อคะ…”“ครับ”“พ่อจะมารับหนูด้วยไหมคะ”พันไมล์นิ่งไปชั่วอึดใจ เพราะคิดถึงตารางงานในหัว
อุ้มรักเมียซาตาน 73
โมรินออกมายืนที่ระเบียง ห้องพักมองเห็นทะเลลาง ๆ ในความมืด มีเพียงแสงไฟจากรีสอร์ตส่องสว่างบริเวณใกล้ ๆพันไมล์เดินออกมาตามหลัง เธอได้ยินเสียงประตูเลื่อนเบา ๆแล้วก็รู้สึกถึงผ้าคลุมบาง ๆ ที่เขาเอามาคลุมไหล่ให้“เดี๋ยวไม่สบายครับ ลมแรง”“ขอบคุณค่ะ”เขายืนเคียงข้าง มองออกไปทางทะเลสักพัก ก่อนจะหันมาถามเบา ๆ“คิดอะไรอยู่ครับ”“คิดว่าตัวเอง…โชคดีจังค่ะ”“เพราะได้มาเที่ยวทะเลเหรอครับ”“เพราะได้มายืนตรงนี้…กับคนเดิม แต่หัวใจคนละแบบ”พันไมล์เงียบไปชั่วครู่เหมือนคำพูดนั้นไปกระทบอะไรลึก ๆ ในใจเขา“โมครับ”“คะ”“พี่จะไม่ถามแล้วนะครับว่าโมให้อภัยพี่หมดหรือยัง เพราะพี่รู้ว่ามันไม่แฟร์กับโมเลยที่จะให้ตอบคำนี้แน่ ๆ”เธอหันไปมองเขา“แต่พี่อยากบอกโมไว้ตรงนี้ว่า ต่อให้ในใจของโมยังมีรอยแผลเล็ก ๆ จากสิ่งที่พี่ทำในอดีต พี่ก็จะไม่หนีมันไปไหนพี่จะอยู่ตรงนี้…ค่อย ๆ เยียวยามันไปเรื่อย ๆ ด้วยการใช้ชีวิตดี ๆ ร่วมกัน”โมรินเม้มปาก“ตอนนี้มันไม่ใช่แผลเปิดแล้วค่ะพี่พัน…มันคือรอยแผลเป็นที่เตือนว่าเราเคยผ่านอะไรมาด้วยกัน”เธอสูดหายใจลึก แล้วพูดต่อ“แต่ทุกครั้งที่โมมองรอยแผลนั้น…โมไม่เจ็บเท่าเมื่อก่อนแล้ว เพราะทุกวัน
อุ้มรักเมียซาตาน 72
“ก็…อยู่สิคะ” เธอหัวเราะเบา ๆ“แน่นอนครับ พี่ไม่ไปไหนแล้ว”เย็นวันหนึ่ง หลังกลับจากพาลูกสาวไปโรงเรียนและทำงานผ่านไปครึ่งวันพันไมล์กลับบ้านเร็วกว่าเดิมตั้งใจช่วยอาบน้ำลูกชายโมรินเตรียมอ่างน้ำเล็ก ๆ อุณหภูมิกำลังดีเธอห่อผ้าเช็ดตัวไว้อยู่บนตักพันไมล์ยืนอยู่ข้าง ๆสีหน้าตื่นเต้นราวกับต้องอาบน้ำให้ลูกเป็นครั้งแรกในชีวิต“ระวังนะคะ จับหัวก่อน”“ครับ ๆ ๆ หัวต้องมาก่อน” เขาพูดเหมือนท่องบทเรียน“แล้วก็ต้องประคองคอด้วยค่ะ”“ครับ คอด้วยสงสัยพี่จะตื่นเต้นมากไปหน่อย”เธอหัวเราะ“พี่พันทำได้อยู่แล้วค่ะ โมเชื่อพี่นะ”คำว่า โมเชื่อพี่นะเหมือนเป็นกำลังใจชิ้นใหญ่ที่เขาไม่เคยได้ยินจากเธอง่าย ๆ ในอดีตพันไมล์มองลูกน้อยในมือค่อย ๆ ใช้น้ำลูบหัว ลูบแขนทำทุกอย่างอย่างเบามือที่สุดเท่าที่มนุษย์ชายคนหนึ่งจะทำได้ระหว่างนั้น เขายังมองโมรินเป็นระยะเหมือนขอความมั่นใจจากสายตาเธอเธอยิ้มให้แบบอุ่นที่สุด“เก่งมากค่ะพี่พัน”เขาเผลอยิ้มออกมากว้างจนแก้มขึ้นสันนิด ๆ“พี่ฝึกจากวิดีโอหลายรอบเลยนะครับเมื่อคืน” เขาแอบสารภาพเบา ๆโมรินหัวเราะลั่น“จริงเหรอคะ!”“จริงครับ…พี่อยากทำให้ได้ดีเหมือนโม”เธอยิ้มอ่อนโยนมากเห
อุ้มรักเมียซาตาน 71
“ใช่ครับ” เขารับทันทีแบบไม่อาย“และจะหลงมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย”สวนสาธารณะเล็ก ๆ นอกเมืองในตอนเช้า แสงแดดนุ่ม ลมพัดอ่อน ๆช่างภาพยกกล้องขึ้น เล็งมาทางครอบครัวสี่คนที่ยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าโมรินแต่งชุดเดรสลูกไม้สีครีมอ่อน ผมเกล้ามัดต่ำเรียบง่ายพันไมล์ใส่เชิ้ตกับกางเกงสแลคสีสุภาพ ไม่ผูกเนกไท แต่แขนเสื้อพับขึ้นนิด ๆ ดูสุภาพแต่ไม่แข็งเกินไปลูกสาวใส่เดรสคล้ายแม่ ลูกชายตัวน้อยใส่บอดี้สูทสีอ่อนที่ยายเลือกให้“โอเค เดี๋ยวขอรูปครอบครัวก่อนนะครับ ยืนใกล้กันหน่อยค่ะ คุณพ่อโอบเอวคุณแม่ไว้ได้เลย” ช่างภาพบอกพันไมล์ไม่รอให้ต้องบอกซ้ำเขาโอบเอวโมรินอย่างนุ่มนวลคนด้านในอุ้มน้องไว้ส่วนลูกสาวยืนจับชายกระโปรงแม่ไว้แน่น“พร้อมนะครับ…หนึ่ง สอง สาม ยิ้ม!”เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นหลายครั้งติดกัน“ขออีกมุมหนึ่งนะครับ คุณพ่อมองหน้าคุณแม่ คุณแม่มองลูกสาว ลูกสาวมองน้อง…ส่วนลูกชายมองกล้องครับ”ทุกคนหัวเราะ เพราะรู้ดีว่า “ลูกชายมองกล้อง” นี่คุมไม่ได้แน่แต่สุดท้าย ภาพที่ออกมากลับดูเป็นธรรมชาติที่สุดช่วงหนึ่ง ช่างภาพขอให้ถ่ายคู่เฉพาะโมรินกับพันไมล์“งั้นคุณพ่อลองยืนข้างหลัง กอดคุณแม่ไว้หลวม ๆ นะครับ”พันไมล์ทำตาม
อุ้มรักเมียซาตาน 70
“ยังไม่ได้แต่งเลยนะคะ”“แต่พี่มีแหวนแล้ว” เขายกนิ้วเธอขึ้นมา“ถือว่าเป็นเจ้าสาวในใจพี่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ”คะ…คำพูดคนอะไรหวานชะมัดเธอต้องใช้หมอนกดหน้าตัวเองครู่หนึ่งเพื่อซ่อนความเขินเขาหัวเราะเบา ๆ แล้วลุกขึ้นไปดูเตียงน้องช้อนตัวลูกน้อยขึ้นมาแนบอกอย่างคล่องแคล่ว“ตัวเล็กของพ่อ ตื่นหรือยังครับ ดึก ๆ ส่งเสียงดังจนพ่อคิดว่าจะไม่ไหวแล้วนะ”โมรินขำ“เมื่อคืนพี่พันก็หลับสนิทดีนี่คะ”“ก็พี่ต้องให้เมียได้พักเต็มที่สิครับ” เขายักคิ้ว“แต่ลูกนี่สิ…ร้องทีสะดุ้งกันทั้งบ้าน”พันไมล์อุ้มลูกอย่างทะนุถนอม เดินไปส่งให้โมรินแล้วเริ่มทำกิจวัตรของเช้าที่เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญไปแล้วต้มน้ำร้อนอุ่นนมต้มโจ๊กเบา ๆ สำหรับโมรินและเตรียมชามซีเรียลสำหรับลูกสาวคนโตบ้านหลังนี้…เต็มไปด้วยกลิ่นของครอบครัวจริง ๆไม่ใช่แค่ความอบอุ่นจอมปลอมเหมือนวันเก่า ๆเมื่อทุกอย่างพร้อม พันไมล์จูงมือโมรินไปขึ้นรถเบาะหลังมีลูกสาวคนโตนั่งผูกเชือกรองเท้าแบบงง ๆ และน้องที่อยู่ในคาร์ซีต“พ่อคะ วันนี้พ่อไปส่งหนูใช่ไหมคะ”“ครับ พ่อจะไปส่งทุกวันจนหนูบอกว่าไม่ต้องการพ่อแล้วแหละ”“ไม่มีวันค่ะ!” เธอตอบเสียงดัง ทำเอาทั้งรถหัวเราะ
อุ้มรักเมียซาตาน 69
ลูกสาวยิ้มกว้าง“ใช่ค่ะ หนูวาดพ่อ แม่ หนู แล้วก็น้องค่ะ ครูให้วาดคนที่หนูรัก หนูเลยวาดแบบนี้”พันไมล์มองรูปนั้นนานกว่าทุกคนสายตาคมที่เคยใช้ดูกราฟธุรกิจ กลับมานิ่งอยู่กับรูปสีเทียนของลูกน้อยครูหันมายิ้ม“หนูเล่าให้ครูฟังทุกวันเลยนะคะ ว่าตอนนี้มีคุณพ่อมาส่งที่โรงเรียนด้วย ไปปลูกผักกับแม่หลังบ้านด้ว
อุ้มรักเมียซาตาน 65
ไม่นานนัก รถคันหรูของพันไมล์ก็จอดนิ่งอยู่หน้าโรงเรียนอนุบาล ลูกสาวเกาะแขนแม่ข้างหนึ่ง เกาะแขนพ่ออีกข้างหนึ่ง เดินควงกันเข้าไปในเขตโรงเรียนอย่างภาคภูมิใจ“แม่คะ วันนี้เพื่อนหนูต้องอิจฉาแน่เลย” เธอพูดพลางเชิดหน้า“อิจฉาอะไรคะ” โมรินถามยิ้ม ๆ“ก็หนูมีทั้งพ่อทั้งแม่มาส่งพร้อมกันไงคะ” เด็กหญิงยิ้มจนเห็น
อุ้มรักเมียซาตาน 54
โมรีคิดตามประสาเด็กว่าเธอมีคนที่รักเพิ่มขึ้นมาอีกหลายคน เป็นคนในครอบครัวที่ใจดีต่อเธอนอกจากมารดา มันเป็นความสุขของเด็กน้อยที่จะได้อวดว่ามีคุณพ่อน่ารักกับเขาบ้างพันไมล์ทำตามสัญญา เขาพาโมรินกับลูกสาวตัวน้อยไปเที่ยวทะเลด้วยกัน โดยมีพงศ์และพิมพ์ประภาไปเที่ยวพักผ่อนกับลูกหลานด้วยส่วนคดีความเรื่องที่วา
อุ้มรักเมียซาตาน 52
เรื่องอย่างอื่นเธอต้องพักเอาไว้ก่อน พันไมล์คือคนเดียวที่จะให้เลือดลูกสาวของเธอได้ เพราะตอนนี้จะหาคนมาบริจาคเลือดก็จะยิ่งเสียเวลาเข้าไปอีกพันไมล์เดินตามเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลไปบริจาคเลือดให้โมรี คุณหมอเองก็ช่วยเหลือชีวิตเด็กน้อยเอาไว้อย่างสุดความสามารถ จนเด็กน้อยพ้นขีดอันตราย“แม่รอหนูฟื้นอยู่นะจ๊ะหน
قد تعجبك أيضًا
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก69.9K وجهات النظرขย้ำรักเลขา NC-20
C525.6K وجهات النظرเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C99.7K وجهات النظرรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด318.8K وجهات النظرหลงนายเข้าแล้ว
นินาเนะ57 وجهات النظرบ่วงร้ายพ่ายรอยรัก
ลาเต้หวานมัน99 وجهات النظرลองรักต้องห้าม
ทิพย์วารี77 وجهات النظرจันทร์หอม 4P
โบตั๋นสีกลีบบัว76 وجهات النظر
