All Chapters of อุ้มรักเมียซาตาน: Chapter 1 - Chapter 10

“ไม่คิดว่าพริตตี้แบบโมจะไร้ความรับผิดชอบขนาดนี้” เขาพูดยั่วเพื่อให้เธอรับงานนี้ แต่โมรินไม่หลงกล เขาจะปรามาสหรือด่าว่าอะไรเธอ ก็ช่างหัวเขา แต่สำหรับเธอแล้ว ขอแค่ให้ออกไปจากที่นี่ได้เป็นพอ ถึงเธอไม่ทำงานกับเขา เธอก็มีงานอื่นๆ ให้ทำอีกหลายงาน“แล้วแต่คุณจะคิด แต่ฉันขอสละสิทธิ์ให้คนอื่นก็แล้วกัน เพราะคงมีหลายคนอยากมาสัมภาษณ์งานกับคุณ ถึงไม่มีฉัน คุณก็มีพริตตี้ในงานเปิดตัวรถรุ่นใหม่ของคุณอยู่แล้ว” เธอทำท่าจะเดินหนี แต่เขาก็ยังขวางเอาไว้“กรุณาหลีกทางให้ฉันด้วยค่ะ” เธอพูดอย่างเอาจริง นั่นทำให้พันไมล์ต้องหลีกทางให้หญิงสาวตรงหน้าเธอเห็นว่าเขาหลีกทางให้ก็รีบจ้ำอ้าวออกไปจากห้องของเขาในทันทีโมรินรู้สึกใจหายใจคว่ำ เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอกับเขาอีกเธอหนีหายไปจากชีวิตของเขานานหลายปี ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด ไปดูแลคุณยาย หลังจากที่คุณตาเสียชีวิตและปักหลักอยู่บ้านเกิดอยู่นาน กว่าจะเดินทางเข้ากรุงเทพฯ อีกครั้ง ชาวบ้านนินทากันว่าเธอท้องไม่มีพ่อ แต่ยายเข้าใจ ไม่เคยตำหนิหรือซักถามให้เธอเสียใจเลยสักคำเดียว เธอเองที่อดรนทนไม่ไหวต้องเล่าให้ท่านฟังทั้งน้ำตาว่าโดนผู้ชายหลอกจนตั้งท้อง แล้วเขาก็ทิ้งไปแต

“ไม่เป็นไรนะครับคุณแม่ เชื่อผมสิ” พันไมล์ดึงร่างของมารดามากอดปลอบ เขาไม่มียอมวันให้มารดาต้องทุกข์ใจแบบนี้ไปตลอดชีวิตแน่ ๆ เรื่องนี้ต้องมีคนรับผิดชอบหลังจากพันไมล์รับปากมารดา เขาก็คอยตามดูพฤติกรรมของบิดาอยู่ทุกวัน ไม่ว่าจะไปไหนทำอะไร นั่นทำให้เขาได้รู้ได้เห็นว่าบิดานั้นนอกใจมารดาจริงๆแต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ การเห็นคนรักของเขาสนิทสนมกับผู้หญิงคนนั้น แถมยังไปรับไปส่งกันอีกด้วยเขาคบกับโมรินเพียงไม่นาน จึงไม่ได้รับรู้เรื่องราวของเธอโดยละเอียดสิ่งที่จะทำให้เขาได้รับรู้เรื่องราวของเธออย่างละเอียดก็คือเพื่อนสนิทของโมรินวารีเป็นเพื่อนของโมริน อีกทั้งยังเป็นบุตรสาวของเพื่อนรักมารดาของเขา จริงๆ แล้วมารดาของเขากับมารดาของวารีนั้นหมายมั่นปั้นมืออยากที่จะให้เขากับหล่อนได้ลงเอยกันแต่เขาไม่ชอบวิธีการจับลูก ๆ คลุมถุงชนให้แต่งงานกัน ยิ่งไม่ชอบที่พ่อแม่คิดว่าเป็นเพื่อนกัน ลูกจะต้องรักกัน เรือล่มในหนองทองจะไปไหนเสีย เขากับเธอจึงเป็นได้แค่เพียงพี่น้องที่นับถือกันเท่านั้น“พี่มีเรื่องสำคัญจะถามน้องรีหน่อยครับ” พันไมล์ไม่อ้อมค้อม เขานัดเจอเธอเพื่อคุยเรื่องสำคัญ เจอหน้ากันก็เอ่ยถามในทันที“พี่พันมี

วารีกำหมัดแน่น เกลียดโมรินจับใจ วันนี้แหละเธอจะทำให้โมรินฉิบหายย่อยยับ ถูกผู้ชายที่รักเกลียดไปจนวันตายแรกเริ่มเดิมทีเธอไม่ได้เกลียดหรืออิจฉาอะไรโมรินหรอกนะ แต่หลังจากที่พันไมล์ได้รู้จักกับโมริน เขาก็หันไปสนใจเธอ ความไม่พอใจ ความอิจฉา และอะไรอีกหลายอย่างประดังประเดเข้ามา จากเพื่อนรัก กลายเป็นเพื่อนที่เธอเกลียดชังจับใจ อยากที่จะทำลายโมรินให้จมดิน โทษฐานที่มันไม่เจียมกะลาหัว มายุ่งกับผู้ชายที่เธอหมายตาเอาไว้นานหลายปีเมื่อพันไมล์ไปถึงบ้านของวารี เธอก็เชิญเขาเข้าไปนั่งคุยกันในห้องนั่งเล่น เรียกให้สาวใช้นำน้ำเย็นๆ มาให้เขาดื่มให้ชื่นใจ ก่อนจะไล่ทุกคนออกไป“ไหนคลิปล่ะครับน้องรี” คนใจร้อนรีบเอ่ยถาม“นี่คะพี่พัน เราอยู่กันในห้อง รีเลยลองเลียบๆ เคียงๆ ถาม ว่าโมคิดยังไงกับผู้หญิงที่แย่งสามีคนอื่น แล้วโมก็ตอบออกมาหน้าตาเฉยอย่างไม่แคร์แบบในคลิปเลยค่ะ”เธอยื่นโทรศัพท์เครื่องนั้นให้แก่พันไมล์ได้ดู หน้าจอปรากฏคลิปแอบถ่ายระหว่างสองสาวที่กำลังสนทนากันอยู่ในห้องนอนของวารี“เธอคิดยังไงกับผู้หญิงที่แย่งสามีคนอื่นเหรอ” นั่นเป็นประโยคคำถามของวารีที่อยู่ในคลิป วารียืนอยู่หน้าเตียงที่โมรินกำลังนั่งอยู่ เธอม

“พี่พัน อุ๊ย! อย่าค่ะ ไม่เอาค่ะ” ร่างที่กอดรัดเธอตั้งแต่เข้ามาในบ้านทำให้โมรินร้องประท้วงแต่ปากร้อนของเขาก็บดจูบเธอไม่ยอมละห่าง“พี่คิดถึงโม รักโมที่สุด เป็นของพี่เถอะนะคนดี” เขารวบใบหน้าของเธอเอาไว้ บดจูบเธออย่างดูดดื่ม โมรินพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ทำไม่สำเร็จ“พี่พันบอกว่าจะรอให้โมเรียนจบก่อน”“พี่รอไม่ไหวแล้วครับ พี่เห็นว่ามีผู้ชายมาจีบโมเยอะไปหมดเลย พี่หวงพี่ห่วง” เขาตวัดอุ้มร่างของเธอไปที่เตียงนอนกว้าง“เพื่อน ๆ พี่ ๆ กันทั้งนั้นค่ะ ไม่ได้เป็นอะไรกัน โมรักพี่พันคนเดียว” เธอพยายามดันอกกว้างของเขาเอาไว้ ไม่คิดว่าจะโดนจู่โจมเช่นนี้“รักพี่ก็เป็นของพี่คนเดียวนะครับ” พันไมล์รุกหนัก คลุกเคล้าเล้าโลมบดเบียดร่างกายเข้าไปหาร่างน้อยแนบชิดไปกับเตียงนอนกว้าง“พี่พันเป็นอะไรคะ ทำไมถึงได้รุกหนักแบบนี้” เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ปกติจะสุภาพอ่อนโยนกับเธอ แต่คราวนี้เขารุกหนักจนเธอตั้งตัวไม่ทัน“พี่ไม่ได้เป็นอะไร พี่รักโมมากๆ เลยคนดี” เขาเบียดชิดเข้าหา ถอดเสื้อผ้าของเธอออกจนเปลือยเปล่าล้อนจ้อน ไม่ว่าเธอจะประท้วงเช่นไร เขาก็จัดการรวบรัด รวมร่างประสานกับเธอได้เป็นผลสำเร็จในที่สุด“พี่พันคะ โมเจ็บค่ะ”

“พี่พันอยากมีลูกไหมคะ” คนถามหัวใจลุ้นระทึก อยากรู้คำตอบของเขาเหลือเกิน“อยากมีสิครับ ถ้าพี่มีลูกน่ารักๆ กับผู้หญิงที่พี่รัก พี่ก็คงดีใจมากๆ เชียวครับ แล้วพี่ก็จะรักลูกของพี่สุดหัวใจด้วยครับ” เขาจับมือของเธอมากุมเอาไว้ ทำให้โมรินรู้สึกขัดเขินเป็นอันมาก เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าผู้หญิงที่เขารัก คือเธอนั่นเอง“โมล่ะครับ อยากมีลูกไหม” เขาแกล้งเอ่ยถาม“อยากมีค่ะ โมอยากเลี้ยงลูกให้ดี มีความสุข เหมือนครอบครัวของโมค่ะ พ่อแม่ของโมน่ารัก พวกท่านรักกันมาก ไม่เคยทะเลาะกันเลย พวกท่านเลี้ยงโมมาอย่างดี มอบความรักให้โมอย่างเต็มเปี่ยม ถ้าโมมีลูกโมก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน” ประโยคของหญิงสาว ทำให้พันไมล์เหยียดยิ้มออกมาในทันที แค่เป็นผู้หญิงที่ดียังทำไม่ได้ จะเป็นแม่ที่ดีน่ะเหรอ เขาไม่เชื่อน้ำหน้าผู้หญิงจิตใจดำมืดอย่างเธอเด็ดขาด เธอมันจอมสร้างภาพ ต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง“วันนี้พี่อยากกินฝีมือการทำอาหารอร่อยๆ ของโมจังเลยครับ” เขาออดอ้อน เลิกสนใจเรื่องลูกอีก เพราะไม่คิดว่าเขาจะมีลูกกับผู้หญิงแบบเธอ ทุกครั้งที่มีอะไรกันเขาก็บอกให้เธอกินยาคุมกำเนิดตลอด เธอยังเรียนอยู่ ถ้าไม่อยากพลาดท้องก็ควรที่จะคุมกำเนิดเอาไว้ ไม่