مشاركة

41

last update تاريخ النشر: 2026-06-10 16:39:11

แววตาของคนเป็นพ่อเมื่อได้เห็นชีวิตคู่ของลูกสุขสมบูรณ์ ได้กลับมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตาดั่งที่ปรารถนาก็ตื้นตันใจจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้า

วันนี้ลูกสาวเขากำลังจะมีคนดี ๆ มาคอยดูแลและเป็นหัวหน้าครอบครัว เจ้าสัวณรงค์ยิ้มรับปลื้มปริ่มไปกับความสุขของลูกสาวด้วยเพราะที่ผ่านมาเขาในฐานะคนเป็นพ่อไม่สามารถทำให้แกได้ดีเท่าที่ควร...

หลังจากกลับมาใช้สถานะ 'ผัวเมีย' ไตรฉัตรก็เห่อเว่อร์วังเกินเบอร์ยกใหญ่โพสต์ทั้งรูปลูก ทั้งรูปเมียอวดลงบนไอจี เฟซบุ๊กส่วนตัววันละสิบโพสต์ พาไปเปิดตัวที่บริษัทในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะได้ตกลงปลงใจกันว่าจะจดทะเบียนสมรสกันก่อนและรอให้พลอยปภัสคลอดจนกระทั่งเจ้าตัวน้อยในท้องเดินได้จะมีงานวิวาห์เกิดขึ้นโดยให้ลูกเป็นสักขีพยานรักระหว่างเรา

ซึ่งญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รับรู้และเห็นด้วยในข้อตกลงของระหว่างเรา อาจมีบ้างญาติบางคนที่แอบนินทาลับหลังว่าเธอทำผิดผี ผิดประเพณี ท้องก่อนแต่งให้คนเขามาวิพากษ์วิจารณ์วงศ์ตระกูลสร้างความเสื่อมเสีย ซึ่งแน่นอนว่าเธอก็ได้ด่าตอกหน้ากลับไปแล้ว!

ผ่านไปประมาณสามปีเศษ...เวลามันเดินรวดเร็วปุบปับมาก แป๊บเดียวเจ้าหนูน้อยที่อยู่ในท้องพลอยปภัสวันนั้นก็ออกมาวิ่งปร๋อจนคุณปู่คุณตาคุณยายตามไล่จับไม่ทันแล้ว

"หม่าม้า บ้านเราจะมีงานอะไยเหยอ" หนูน้อยแพทตี้เอียงคอถามด้วยความสงสัยเพราะเห็นคนเดินเข้าออกแถมยังโดยรอบยังประดับประดาไปด้วยดอกไม้ช่อใหญ่ ๆ เต็มไปหมด

พลอยประภัสที่กำลังยืนเป็นแม่งานคอยบรีฟออแกไนซ์ให้จัดงานแต่งของเธอและไตรฉัตรออกมาตรงตามเรฟเฟอเร้นท์มากที่สุดหันกลับมาแล้วนั่งยอง ๆ เพื่อตอบลูกสาวสุดสวย "ก็งานแต่งของป่าป๊ากับหม่าม้ายังไงล่ะคะ"

เจ้าเด็กน้อยแพทตี้หัวคิ้วขมวดกันยกนิ้วชี้ขึ้นจิ้ม ๆ บริเวณศีรษะสองสามครั้งก่อนจะถึงบางอ้อนึกคำพูดของคุณยายขึ้นมาได้ "งานที่น้องแพทจะได้ใส่ชุดกระโปรงสวย ๆ ใช่ไหมคะ"

"ใช่จ้ะ แล้วน้องแพทก็จะได้ถ่ายรูปสวย ๆ ด้วย" เด็กน้อยรีบพยักหน้าหงึก ๆ ด้วยความดีใจ

"น้องแพทไปเล่นกับป่าป๊าก่อนนะลูก หม่าม้าขอเคลียร์งานตรงนี้แป๊บนึงเดี๋ยวจะตามไปทานข้าวเที่ยงด้วย" นี่คือกิจวัตรประจำวันที่ทั้งคู่ไม่เคยลืมหรือละเลยที่จะสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัวนั่นก็คือการรับประทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาเช้าเที่ยงเย็น

เวลาว่างก็มักจะมานั่งปิกนิก นั่งเล่นกันในสวนหลังบ้าน ทั้งสองคนใช้ความรัก ความเอาใจใส่และทั้งหมดที่คนเป็นพ่อคนเป็นแม่มือใหม่คนหนึ่งจะสามารถทำให้ลูกได้มอบให้แก่เจ้าหนูน้อยแพทตี้จนทำให้แกเป็นเด็กที่มีความสุขที่สุดในโลก

"ค่ะ" เด็กน้อยเขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มมารดาซ้ายขวาสลับกันฟอดใหญ่ ๆ ก่อนจะรีบวิ่งต้วมเตี้ยมเข้าไปด้านในแล้วกระโดดขึ้นกอดให้ผู้เป็นบิดาอย่างไตรฉัตรอุ้ม

ไตรฉัตรทั้งรักทั้งห่วงลูกสาวสุด ๆ นับวันความสวยสะพรั่งที่ถอดแบบมารดามาราวกับโคลนนิ่งก็ยิ่งฉายแววชัดอยู่บนตัวของเจ้าหนูน้อยแพทตี้ นั่นทำให้คนเป็นพ่อต้องรีบไว้หนวด ไว้เครา ซื้อปืนยาวสักกระบอกมาเช็ดเล่น ๆ รอเล็งไอ้พวกที่หมายจะเด็ดดอกฟ้าของเขาลงจากต้น

"น้องแพทอยากถ่ายติ้กต้อกค่ะป่าป๊า"

"งั้นไปค่ะ" ไตรฉัตรอุ้มลูกเข้าไปโซนด้านในบ้านซึ่งเป็นโซนที่พลอยปภัสใช้ไลฟ์สดขายของออนไลน์บนแอพพลิเคชั่นติ้กต้อก

เขาเคยบอกเมียหลายรอบแล้วว่าให้อยู่บ้านเฉย ๆ เพราะเพียงเลี้ยงลูกคนเดียวตามลำพังโดยไม่มีพี่เลี้ยงแล้วให้เขาออกไปทำงานนอกบ้านก็เหนื่อยและหนักสำหรับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งมากพอแล้ว แต่พลอยปภัสก็ไม่ยอมท่าเดียวอยากจะหารายได้พิเศษเสริม มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่งเพราะกลัวว่าจะต้องเจอเหมือนบัวบงกชในเรื่องสงครามสมรสอะไรนั่น

เขาก็ขัดเมียไม่ได้ซะด้วยสิก็เลยยินยอมเออออตามไป...แต่พลอยปภัสโคตรเก่งเลี้ยงลูกได้ดี เมียเขาทำให้ลูกที่เพิ่งอายุแค่นี้รู้จักช่วยหม่าม๊าทำมาหากินไลฟ์สดขายของจนกลายเป็นดาวติ๊กต๊อกดวงใหม่ที่มีป้า ๆ น้า ๆ ออนไลน์มากมายคอยเอ็นดู

LIVE•

"สวัสดีค่าา น้องแพทตี้ลูกป่าป๊าไตรกับหม่าม้าพลอยค่ะ" เด็กน้อยโบกมือทักทายกล้อง

cinta44 : น่ารักจังเลยลูก เดี๋ยวป้าส่งปลาวาฬให้นะลูก

"วันนี้น้องแพทมีขนมมาขายด้วย นี่ค่า" เจ้าเด็กน้อยหันไปหาป่าป๊า "ป่าป๊าหยิบหนมห่อแดงให้น้องแพทหน่อย"

"จ๊ะลูก" ไตรฉัตรยื่นพร้อมกับมองลูกสาวด้วยความภาคภูมิใจที่เขาโชคดีได้มีครอบครัวที่น่ารักและอบอุ่นขนาดนี้

วันวิสา : เก่งจังเลยลูก ตัวแค่นี้ไลฟ์ขายของ เอ็นดู

ฮาชิฮาชิฮาชิ : แก้มน่ารักมากลูกเอ้ยย

ผิงอัน76 : เดี๋ยวน้าเหมาเลยลูก

"ขนมอันนี้อาหย่อยมากเลยค่ะ" ไม่พูดเปล่าเจ้าหนูน้อยก็แกะซองขนมช็อกโกแลตแท่งขึ้นมาแล้วเคี้ยวเข้าปากหนุบหนับอย่างเอร็ดอร่อย "หืม อย่างงี้" แล้วก็ชูนิ้วโป้งขึ้นการันตีอีกทีหนึ่ง

นานามิ : รีวิวขนาดนี้ป้ากดมาแล้วสิบชุดลูก

ย่าเองจ๊ะ : หนูแพทตี้ของย่า กำลังใจคนแก่ ย่ารอดูหนูทุกวันเลยลูก

พรศิริ : น่ารักมากลูก เดี๋ยวน้าส่งปราสาทให้นะลูก

"ขอบคุณสำหรับของขวัญค่ะ" แล้วก็ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม "หืม ดูสิคะ เนื้อด้านในเป็นเป็นเวเฟอร์อร่อยสุด ๆ กลิ่นหอมด้วยย" ยื่นเข้าไปใกล้กล้องชนหน้าจอมืดสนิทก่อนจะดึงกลับมาอ้ำเข้าปากแล้วก็มีต่อชิ้นที่สองชิ้นที่สามชิ้นที่สี่

ความรักของเรา : อันนี้รีวิวหรือหิวลูก กินจะหมดห่อแล้วนั่น

ตาตั้ม : กินน่าอร่อยมากเลยเจ้าหนูแพทตี้

สาวพรมาแล้วจ้า : เอ็นดูเจ้าหนู เคี้ยวหนุบหนับเลย

yayisa11 : รีวิวดีขนาดนี้ ไม่ซื้อได้ไง กดตะกร้าค่ะทุกคน

"อร่อยจริง ๆ ค่ะ หวาน ช็อกโกแลตเข้มข้นถูกใจน้องแพทตี้สุด ๆ เลยค่ะ"

ไตรฉัตรนั่งมองลูกสาวก็หัวเราะไปด้วยด้วยความเอ็นดูไม่ได้ต่างไปจากป้า ๆ น้า ๆ พี่เลี้ยงออนไลน์ในติ๊กต๊อกสักเท่าไหร่

"มีอันนี้ด้วยค่ะ ช็อคโก้บอล อาหย่อยมาก มีหลายรส แต่รสที่น้องแพทชอบกินมากที่สุดก็คือรสนูเทลล่า ค่ะ" ว่าแล้วก็ชูกระปุกช็อกโกแลตขึ้นมาอวดพี่ ๆ ในติ๊กต๊อก "มันอร่อยจนน้องแพทอยากจะกินจนหมดกระปุกเลย แต่หม่าม้าบอกถ้ากินหมดนี่คงเป็นเบาหวานถูกตัดขาแน่ ๆ น้องแพทก็เลยต้องห้ามใจเอาไว้กินแค่วันละครึ่งกระปุกพอ คิกคิก"

เจ้าหนูน้อยแพทตี้นั่งไลฟ์สดไปประมาณสามสิบนาทีก็ต้องบอกลาพี่ ๆ เลี้ยงออนไลน์เพื่อมารับประทานอาหารเที่ยงพร้อมหน้าพร้อมตาสามคนพ่อแม่ลูกเช่นเคย

"ทำไมกินน้อยจังเลยล่ะลูก" พลอยปภัสเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจเพราะโดยปกติแล้วเจ้าหนูน้อยแพทตี้กินจุจนต้องขอเบิ้ลถ้วยที่สองถ้วยที่สาม

ไปโรงพยาบาลทีไรเธอโดนหมอดุทุกที เพราะน้ำหนักเกินเกณฑ์มาตรฐาน ตัวอวบอ้วน จึงต้องลดของหวานของชอบในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อคุมน้ำหนักลงมาให้เทียบเท่าเด็กในวัยเดียวกัน

"น้องแพทลดน้ำหนักตามที่หม่าม้าบอกยังไงล่ะคะจะได้ใส่ชุดสวย ๆ ในงานแต่งของป่าป๊ากับหม่าม้า" เจ้าเด็กตัวแสบยิ้มแฉ่งตีหน้าซื่อเล่าความเท็จ

"จริงเหรอลูก" พลอยปภัสหันไปหาสามีเลิกคิวถามเล็กน้อยเพื่อความมั่นใจ

"น้องแพท..."

"แฮ่...เมื่อกี้น้องแพทกินขนมช็อกโกแลตไปหลายอันเลยค่ะก็เลยยังอิ่มอยู่" เด็กน้อยยิ้มแหย ๆ "น้องแพทไม่ได้อยากจะกินนะคะหม่าม้า น้องแพทเองก็อยากจะลดน้ำหนักเหมือนที่หม่าม้าบอก แต่น้องแพทช่วยหม่าม๊าไลฟ์สดขายของ น้องแพทก็ต้องรีวิวให้พี่ ๆ เขาเชื่อว่าขนมของหม่าม้าอร่อยจริง"

"เหรอลูก" คนเป็นแม่ส่ายหน้าเล็กน้อย

"จริงค่ะ"

"ถ้าเกิดวันจริงใส่ชุดที่คุณยายพาไปเลือกแล้วถ่ายรูปออกมาพุงย้วยไม่สวย หม่าม้าไม่รู้ด้วยนะ"

"ป่าป๊าขา" เจ้าตัวแสบรีบเดินดุ๊กดิ๊กเข้าไปหาไตรฉัตรเพื่อออดอ้อน แก้มยุ้ยวางบนแขนแกร่งแหงนหน้าขึ้นแล้วกระพริบดวงตากลมโตถี่ ๆ นั่นทำให้หัวใจคนเป็นพ่อสั่นวูบอดที่จะตามใจลูกไม่ได้อีกเช่นเคย

"หน่า น้องพลอย เด็กกำลังโตก็กินเยอะแบบนี้เป็นธรรมดานั่นแหละเดี๋ยวพออีกสักปีสองปีก็คงจะยืดตัวเอง เนอะ"

"ใช่ค่ะ ใช่ค่ะ" นั่นจึงทำให้น้องแพทตี้ติดไตรฉัตรมากกว่าคนเป็นแม่ที่อุ้มท้องมาเก้าเดือนอย่างเธอ เพราะเขามักจะทำตัวเป็นพ่อพระ คอยตามใจ ขัดใจลูกไม่เคยได้เพราะแพ้ลูกอ้อนของเจ้าตัวแสบจึงทำให้หล่อนต้องกลายเป็นนางยักษ์นางมารเพื่อไม่ให้ลูกก้าวร้าวจนเสียนิสัยเกินไป

"พี่ไตรคะ!" แต่เพียงแค่เสียงสั้น ๆ น้ำเสียงโทนเย็นยะเยียบเท่านั้นแหละ ไตรฉัตรก็กลัวจนขนลุกขนชันเสียวสันหลังวูบวาบไปหมดแล้ว

"น้องแพทเราคุยกันแล้วยังไงล่ะคะลูกว่าน้องแพทจะต้องลดน้ำหนักและปรับการกินให้มากกว่านี้ หม่าม้าเป็นห่วงหนูนะลูก โรคอ้วนในวัยเด็กเนี่ยพอเป็นแล้วมันจะมีอีกหลายโรคตามมา หม่าม๊าอยากให้หนูแข็งแรงแล้วก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไม่ใช่ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเพื่อพบคุณหมออยู่แบบนี้ น้องแพทชอบเหรอลูกที่โดนคุณหมอดุ หืม" แต่พลอยปภัสก็เลือกที่จะพูดคุยกับลูกสาวด้วยเหตุผลไม่ใช่เอะอะก็จะเหวี่ยงวีนเหมือนตอนสมัยสาว ๆ ที่ยังไม่มีครอบครัวเป็นฝั่งเป็นฝา

"ค่ะหม่าม้า น้องแพทขอโทษค่ะ"

"จ๊ะลูก"

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   42 จบบริบูรณ์

    ในงานวันแต่งงานระหว่างพลอยปภัสและไตรฉัตรถูกจัดขึ้น ณ บ้านเจ้าสัวณรงค์ หรูหราหมาเห่าอย่างสมเกียรติสมฐานะไม่ให้น้อยหน้าใครในประเทศ มีแขกเหรื่อมาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม ทั้งแขกผู้ใหญ่และดารานักแสดงในวงการบันเทิงที่พลอยปภัสเคยร่วมทำงานด้วย ทำให้บรรยากาศภายในงานค่อนข้างครึกครื้น ช่วงเช้าจะเป็นพิธีเล็ก ๆ ภายในครอบครัวที่มีการทำบุญตักบาตรเสริมสิริมงคลและรดน้ำอวยพรให้คู่บ่าวสาว ก่อนจะเป็นงานเลี้ยงปาร์ตี้ในช่วงภาคค่ำและดูเหมือนคนที่จะได้รับความสนใจเป็นพิเศษนั่นก็คือเจ้าหนูน้อยแพทตี้ที่ช่างพูด ช่างจา ช่างฉอเลาะ น่ารักน่าเอ็นดูจนแขกที่มาร่วมงานผลัดกันอุ้มผลัดกันชมไม่เคยขาดมือ "เจ๊ดีใจกับพวกแกสองคนด้วยนะ ในที่สุดก็มีวันนี้สักทีได้แต่งงานเป็นตัวเป็นตนแล้วเนอะหลังจากที่แอบกินกันมาหลายปี" เจ๊นัตตี้แสดงความยินดีพร้อมกับเอ่ยแซวติดตลกตามสไตล์ของหล่อน"เจ๊ก็!" "แต่ฉันดีใจจริง ๆ นะยัยพลอย ฉันเห็นแกมาตั้งแต่เป็นยัยพลอยขี้เหวี่ยงขี้วีนสมัยปีหนึ่งที่ไม่มีเพื่อนคบสักคนโน่น จนกระทั่งวันนี้แกเป็นแม่คน เป็นเมีย เป็นแกในเวอร์ชั่นที่ใจเย็นขึ้ต เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น และก็กำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝากับผู้ชายแฟ

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   41

    แววตาของคนเป็นพ่อเมื่อได้เห็นชีวิตคู่ของลูกสุขสมบูรณ์ ได้กลับมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตาดั่งที่ปรารถนาก็ตื้นตันใจจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้าวันนี้ลูกสาวเขากำลังจะมีคนดี ๆ มาคอยดูแลและเป็นหัวหน้าครอบครัว เจ้าสัวณรงค์ยิ้มรับปลื้มปริ่มไปกับความสุขของลูกสาวด้วยเพราะที่ผ่านมาเขาในฐานะคนเป็นพ่อไม่สามารถทำให้แกได้ดีเท่าที่ควร...หลังจากกลับมาใช้สถานะ 'ผัวเมีย' ไตรฉัตรก็เห่อเว่อร์วังเกินเบอร์ยกใหญ่โพสต์ทั้งรูปลูก ทั้งรูปเมียอวดลงบนไอจี เฟซบุ๊กส่วนตัววันละสิบโพสต์ พาไปเปิดตัวที่บริษัทในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะได้ตกลงปลงใจกันว่าจะจดทะเบียนสมรสกันก่อนและรอให้พลอยปภัสคลอดจนกระทั่งเจ้าตัวน้อยในท้องเดินได้จะมีงานวิวาห์เกิดขึ้นโดยให้ลูกเป็นสักขีพยานรักระหว่างเราซึ่งญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รับรู้และเห็นด้วยในข้อตกลงของระหว่างเรา อาจมีบ้างญาติบางคนที่แอบนินทาลับหลังว่าเธอทำผิดผี ผิดประเพณี ท้องก่อนแต่งให้คนเขามาวิพากษ์วิจารณ์วงศ์ตระกูลสร้างความเสื่อมเสีย ซึ่งแน่นอนว่าเธอก็ได้ด่าตอกหน้ากลับไปแล้ว!ผ่านไปประมาณสามปีเศษ...เวลามันเดินรวดเร็วปุบปับมาก แป๊บเดียวเจ้าหนูน้อยที่อยู่ในท้องพลอยปภัสวันนั้

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   40

    พลอยปภัสนิ่งเงียบ ไม่รู้ทำไมคำพูดของเจ้าสัวณรงค์เมื่อครู่จึงมีผลกระทบต่อหัวใจของเธอได้ถึงขนาดนี้ พยายามจะไม่คิดอะไรมากมายแล้วเชียวแต่ท้ายสุดแล้วมันก็ไม่สามารถหักห้ามใจได้ ผ่านไปประมาณเกือบสามชั่วโมงเต็ม ๆ ไตรฉัตรยังไม่โผล่หน้ากลับมา แม้แต่จะโทรศัพท์รายงานอย่างที่เคยเป็นบนหน้าจอก็พบเพียงความว่างเปล่า หญิงสาวรีบประคองท้องแก่ใกล้คลอดเดินลงมาชั้นล่างของบ้านชะเง้อขอมองหาเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ซ้ำตอนนี้ฝนก็โหมกระหน่ำเทลงมาราวกับพายุเข้าก็ไม่ปาน ยิ่งทำให้ความกังวลถูกก่อตัวขึ้นในใจยกใหญ่ "ทำไมยังไม่กลับมานะ" รู้สึกอดเป็นห่วงเขาไม่ได้จนต้องรีบหันกลับไปเลยยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูเพื่อต่อสายโทรหาอีกฝ่ายโดยเร็ว ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ไม่รับ!" คราวนี้เริ่มเดินวกไปวนมากระวนกระวายสลับกับชะเง้อคอมองไปด้านนอกที่มีสายฝนเทกระหน่ำจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใดเป็นสิ่งใด ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ทำอะไรอยู่เนี่ยทำไมถึงไม่รับสาย" ก็ไม่ลดละความพยายามยกขึ้นมาแนบหูไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่เสียงที่ได้ยินตอบกลับมาก็ยังคงเป็นเช่นเดิมนั่นคือบริการฝากข้อความ ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ทำอะไรอยู่ลูก เป็นห่วงไอ้ว่าที่ลูกเขยป๊า

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   39

    ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อย คำพูดการกระทำของเขามันกำลังทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยปรารถนาอยากให้มันเกิดขึ้นมาก่อน เธอเองก็ยอมรับว่าตลอดระยะเวลาสี่เดือนที่ผ่านมากำแพงในใจของเธอที่มันเคยถูกก่อตัวขึ้นจนสูงหนาและใหญ่จนไม่สามารถทลายพังเข้าไปด้านในได้ถูกแซะลงทีละนิดทีละนิดจนมันกัดกร่อนลงมา บ่งบอกถึงความอ่อนแอที่เธอไม่สามารถต้านทานต่อความรู้สึกของตัวเองที่มันยากจะห้ามให้เป็นไปดังที่ใจเราคิดได้ เธออ่อนลงมากกว่าเมื่อก่อนเป็นไหนๆ เปิดใจให้เขาเข้ามามีผลต่อความรู้สึกอีกครั้งหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่พยายามห้ามมันอย่างสุดกำลังแต่ก็ทำได้เพียงเท่านี้ แต่เธอก็ยังกลัว หวาดกลัวเหลือเกิน ความรู้สึกความรู้สึกเจ็บความรู้สึกทรมานคล้ายกับคนที่หมดอาลัยตายอยากในการใช้ชีวิต ตรอมใจจนกระทั่งถึงขั้นหยิบปืนขึ้นมาจ่อหัวเพื่อปลิดชีพตัวเองให้ตายตกตามมารดาและแม่นมไปมันยังติดอยู่ในความรู้สึกของเธอไม่เคยลืมเลือน มันยังกลายเป็นฝันอันโหดร้ายที่ตามหลอกหลอนเธอมาโดยตลอด เธอดึงมือออก "ฉันยอมรับนะคะว่าฉันเองก็แอบใจอ่อนให้คุณไม่น้อยแล้วเหมือนกัน แต่ฉันยังไม่พร้อมจริง ๆ " เธอตอบเพียงเท่านี้ก็เดินขึ้นไปชั้นบนของบ้านไม่พ

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   38

    "โชคดีนะเนี่ยที่แกไม่มีอาการแพ้ท้องก็เลยทำงานได้ตามปกติ" เจ๊นัตตี้เอ่ยพูดขึ้นมาทำให้คนที่กำลังนั่งรับประทานเค้กช็อกโกแลตของโปรดอย่างสบายใจเฉิบอยู่หยุดชะงักเล็กน้อย หญิงสาวดูดช้อนอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะแบ่งตักคำเล็ก ๆ แล้วหันไปมองหน้าพี่สาวสุดที่รักที่ควบตำแหน่งผู้จัดการไปในตัว "ก็ดีแล้วแหละเจ๊ ฉันยังไม่พร้อมให้ใครรู้เรื่องที่ฉันกำลังท้องนี่ คงจะรอจนกว่าเคลียร์งานที่เจ๊รับเอาไว้หมดก่อนละมั้งแล้วฉันค่อยตั้งโต๊ะแถลงข่าวพร้อมกับประกาศออกจากวงการทีเดียวเลย" พลอยปภัสปรึกษาเรื่องนี้กับเจ๊นัตตี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว เธอตั้งใจว่าจะออกจากวงการอย่างถาวรเพราะมันค่อนข้างเสียสุขภาพจิตที่ต้องทนฟังกระแส ทนฟังคำวิพากษ์วิจารณ์จากสังคม ซ้ำไอ้ตำแหน่งแม่เลี้ยงเดี่ยวที่คุณแม่หรือแม่นมที่เลี้ยงดูเธอมาก็จากเธอไปหมดแล้วเนี่ย มันค่อนข้างหนักและแปลกใหม่สำหรับเธอ เธอต้องเลี้ยงดูเจ้าหนูน้อยตัวคนเดียว กลัวว่าจะไม่มีเวลามากเพียงพอให้กับลูกจนลูกขาดความอบอุ่น...และที่สำคัญคือ ถ้าเธอยังอยู่ในวงการลูกของเธอก็จะกลายเป็นลูกดาราที่มีแต่คนจับจ้องทุกฝีก้าว ทำอะไรมีคอมเมนต์แห่ถล่มทลายแสดงความคิดเห็นว่าไม่ควรอย่างโน้นอย่างนี้

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   37

    "แฮะ...แฮ่ม" เขาทดสอบระบบเสียงด้วยการกระแอมกระไอในลำคอก่อนจะกระโดดขึ้นยืนบนโต๊ะไม้สีน้ำตาลแล้วชูมือทั้งสองข้างผายออก "สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทั้งหลาย กระผมไตรฉัตรหนุ่มหล่อพ่อรวยที่สุดในย่านนี้มีความจะแจ้งให้พวกท่านได้ทราบและร่วมแสดงความยินดีกับกระผมครับ"เขายืดอกออกอย่างภาคภูมิใจ ทว่านั่นไม่ใช่กับเพื่อนสนิททั้งสามที่นั่งหน้าสลอนกรอกตามองบนเพราะดันโดนลากหัวตามโทรจิกตั้งแต่เช้าตรู่ "มึงโทรตามพวกกูสามคนมาทำเชี้ยไรไม่ทราบ?" คีรินเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย เมื่อคืนกว่าเขาจะเคลียร์ออเดอร์ที่ไร่เสร็จก็ปาไปตีสามตีสี่ แล้วต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ไก่ไม่โห่เพื่อขับรถมาหามันที่คอนโดเนี่ย"นั่นดิ! กูยังนอนคั่วสาวไม่อิ่มใจเลย" ธามไทถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างอดเสียดายไม่ได้เพราะเมื่อคืนเขาได้สอยดาราชื่อดังที่ปรารถนาอยากจะร่วมเตียงมานานแล้วแท้ ๆ กะว่าจะตื่นเช้าขึ้นสูบเลือดสูบเนื้อให้สาสมความอยากอีกสักหน่อย ไอ้นี่แม่งโทรยิก ๆ ท่าเดียว "เออ กูว่ามันน่าจะต้องเป็นเรื่องพิเศษหรือว่าเรื่องคอขาดบาดตายมั้ง มึงถึงให้พวกกูมาเหยียบคอนโดได้ ร้อยวันพันปีไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามา" เฮียโก๋ขอทำนาย เขานี่มันเดาแม่นยิ่งกว่าแม่

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   บทที่ 20

    ก๊อก ๆ ตอนนี้เขายืนอยู่หน้าห้องของมินตรา ยกกำปั้นขึ้นเคาะประตูสองสามครั้ง พร้อมกับเอ่ยชื่อตนเองเป็นการบอกโดยนัยว่าคือเขา "มิน ผมเองนะ" แกร๊ก! ประตูถูกเปิดออกปรากฏเรือนร่างของมินตราที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวบางตัวเดียวคลุมขาอ่อน ตามใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียวและหยาดน้ำตาที่ไหลแปดเปื้อน

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   บทที่ 19

    ไตรฉัตรพูดอย่างไม่สบอารมณ์ เขาปิดตู้เสื้อผ้าดังตึงแล้วหยิบเสื้อเชิ้ตขึ้นมาสวมใส่พร้อมกับติดกระดุมไปด้วย ริมฝีปากอวบอิ่มของพลอยปภัสขบเม้มเข้าหากันเบา ๆ เธอเคลื่อนตัวเข้าไปสวมกอดร่างหนาจากทางแผ่นหลังแล้วเอนใบหน้าเขาแอบอิงซบพร้อมเอ่ยคำหวานออดอ้อน "พลอยขอโทษนะคะพี่ไตร" "อื้ม" เขาพยักหน้า เพียงเท่านั

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   บทที่ 18

    ปั้ง!!!! ชายหนุ่มปิดประตูรถอย่างแรงแล้วกระแทกสะโพกเข้ามานั่งในเบาะฝั่งคนขับก่อนจะหันไปจ้องมองพลอยปภัสที่กำลังนั่งกอดอกส่งเสียงจิจ๊ะน่ารำคาญอยู่ข้าง ๆ "เมื่อไหร่จะเลิกบ้าสักที!!""นี่พี่ไตรว่าพลอยบ้าเหรอคะ" พลอยปภัสหันหน้ากลับไปจ้องมองคนที่กำลังจะสตาร์ทรถออกจากใตห้างสรรพสินค้าชื่อดัง"ถ้าไม่บ้าคงไ

  • เพราะเขาไม่เคยรัก   บทที่ 17

    "พลอย!! พลอย!!!" เจ้าสัวณรงค์ร้องเรียกลูกสาว ยกฝ่ามือที่ใช้หน้าพลอยปภัสเมื่อครู่ขึ้นมามองด้วยแววตาสั่นไหวเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "พลอย!! เฮือก" "คุณณรงค์!!" "ป๊า!!!" สองแม่ลูกรีบเข้ามาประคองเจ้าสัวณรงค์ที่กำลังนอนหายใจเร็วระรัวพร้อมกับฝ่ามือที่จับกุมเสื้อบริเวณหน้าอกเอาไว้แน่นเพราะโรคหัวใจกำเริบ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status