เพราะเขาไม่เคยรัก

เพราะเขาไม่เคยรัก

last updateآخر تحديث : 2026-06-10
بواسطة:  เม็ดขนุนمستمر
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
42فصول
192وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

จู่ ๆ พอได้กันปุ๊บเขาก็เปลี่ยนไปจากฝ่าตีนเป็นเล็บขบ ไม่มีเหตุผล ไม่มีอารมณ์จะคุย อยากอยู่คนเดียวสักพัก นี่มันข้ออ้างของผู้ชายเฮงซวยที่จะเขี่ยทิ้งกันชัด ๆ

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1

ก่อนที่ความสัมพันธ์วงโคจรนรกนั่นจะเริ่มต้นขึ้น ครั้งหนึ่งไตรฉัตรเคยใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี เที่ยวเตร็ดเตร่ มีความสุขอยู่ในวงเหล้าที่ห้อมล้อมไปด้วยผู้คนลักษณะนิสัยเดียวกัน

"โช้นนน!!!!"

เสียงแก้วเหล้ากระทบกันครั้งที่ห้าหกเจ็ดแปดของค่ำคืน ช่วงเวลาแห่งความสุข เมามายด้วยรสของสุราเมรัยที่ถูกกระดูกเข้าปากเป็นประจำทุกวันจนตอนนี้แทบจะปลดล็อคสกิลคอและตับทองคำ

"เชี้ยยย ขมปี๋" ไตรฉัตรหลับตาปี๋ แต่ก็ยกซดหมดแก้วเหลือไว้เพียงน้ำแข็งเปล่าที่รอสาวนมตู้มบริการรินเติมให้ใหม่

ไตรฉัตร ชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย ปัจจุบันอายุย่างเข้ายี่สิบแปดปี แต่หลายปีมานี้เขายังไม่เคยเปิดตัวหรือให้สถานะกับผู้หญิงคนไหนเรียกขั้นใช้คำว่า 'แฟน' เพราะสำหรับเขาแล้วไอ้คำสั้น ๆ นี่แหละ คือบ่วงเหล็กผูกรั้งมัดคอเขาเอาไว้และจะฉุดกระชากลงไปในนรก ซึ่งแน่นอน เขาไม่พร้อม เขายังรัก ยังโหยหาชีวิตอิสระที่จะร่อนเร่ไปไหนมาไหนหรือควงใครก็ได้ตามใจปรารถนา

สำหรับผู้หญิงที่จะเข้าหาไตรฉัตร ต้องท่องจำสโลแกนของเขาเอาไว้ให้แม่น 'น้ำแตก แยกทาง ติดใจให้เบิ้ล แต่ถ้าล้ำเส้นถือว่าเกมโอเวอร์' ซึ่งทุกคนทราบกฎเกณฑ์เหล่านี้ดีแต่ก็ยังยอมอ้าขาให้เขาทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นนโยบายหน้าเลือดที่โคตรเสียเปรียบ!

ช่วยไม่ได้ ก็กูหล่อ น่ากิน แค่ได้นอนอ้าขาให้กูกระแทกก็เป็นบุญกีแล้วทูนหัว! อย่าหวังอะไรเกินตัวหน่อยเลย!!

"แต่มึงก็แดกจนหมด" โก๋ หรือ ไอ้เฮียโก๋ เจ้าของเต็นท์รถมือสองที่ใหญ่ที่สุดในราชบุรีกรอกตาเอือมระอา เขาน่ะก็รูปหล่อพ่อรวยไม่ได้ต่างไปจากไอ้ไตรฉัตรหรอก แต่ไม่รู้ทำไม พอมันมา ออร่าเขาดับซะงั้น!

"เอ้าสาว ๆ ทำหน้าที่หน่อยเร๊วววว" คนที่ส่งเสียงขึ้นมาคือธามไธเจ้าของผับดันย่านทองหล่อแห่งนี้ ไอ้นี่มันเปิดร้านเหล้าแต่คออ่อนที่สุดในแก๊ง กระดกไปแค่ไม่กี่จอกก็เมาแอ๋คอพับพูดจาไม่รู้เรื่องแล้ว

"โน้น น้องคนสวยไปทำให้ไอ้คนที่นั่งหน้าบูดเป็นตูดลิงอารมณ์ดีหน่อยซิ เดี๋ยวพี่จะตบรางวัลให้งาม ๆ" ไตรฉัตรมุ่ยปากไปทางคีรินเพื่อนหนุ่มอีกคนหนึ่งซึ่งมีนิสัยแตกต่างกันสุดขั้ว ไอ้หมอนี่มันเป็นเจ้าของฟาร์มสตรอว์เบอร์รี่หลายพันไร่ทางภาคเหนือ สุขุม นิ่ง และที่สำคัญโคตรรักเดียวใจเดียว!

แม่ง! กูงง คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมอปลายจนกระทั่งตอนนี้ อดสนุกสุดเหวี่ยงตามประสาหนุ่มโสดเลยนั่นเท่ากับกักขังตัวเองไว้ในขุมนรกชัด ๆ !

"ไม่ต้อง กูบอกแล้วไงว่ากูแค่มานั่งดื่ม นั่งดริ้งกับพวกมึงเฉย ๆ" คีรินปฏิเสธ เขาเป็นเพียงคนเดียวในวงเหล้าที่ไม่มีสาวล้อมหน้าล้อมหลังหรือโอบรัดฟัดเหวี่ยงจนแทบจะสิงสู่ร่างเหมือนเพื่อนคนอื่น

"แม่ง! เสียรมณ์ มา ๆ มานั่งบนตักพี่ดีกว่า" ชายหนุ่มตบลงบนหน้าตักตัวเองพร้อมกับกวักมือเรียกสาวสวยในชุดเดรสสีแดงสดรัดติ้ว

นั่งไปครู่ใหญ่ ก็นึกปวดเยี่ยวขึ้นมา ทีแรกสาว ๆ จะตามห้อยท้ายมาเล่นจ้ำจี้จ้ำใชด้วยในห้องน้ำ แต่เขาว่ามันไม่ถึงใจ พื้นที่มันคับแคบไปหน่อย เลยเบรคไว้ก่อน

อดเปรี้ยวไว้กินหวาน โบราณเขาว่า ลองเชื่อก็ได้หว่า สักครั้งพอ!

แต่...ดูเหมือนคำโบราณจะเป็นจริง สาวสวย หน้าคม หุ่นแซ่บ อกสะละบึ้ม ฮึ้ม สะโพกผาย เอวคอดกิ่ว สวยกินคน โคตรพ่อโคตรแม่สวย สวยเหมือนไม่มีอยู่จริง

ไม่ยงไม่เยี่ยวล่ะไอ้เหี้ย นาทีนี้ขอจีบหญิงก่อน

ไตรฉัตรรีบเปลี่ยนเส้นทางจากห้องน้ำพุ่งตรงไปยังหญิงสาวที่นั่งกระดกเหล้าอยู่เพียงลำพังในมุมมืดอับคน

แม่ง! สวยสัส! การแต่งตัวดูดี ไม่ใช่งู ๆ ปลา ๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้าของแบรนด์แนมทุกชิ้น รสนิยมเริ่ด โคตรเจ๋ง

ลูกผู้ลากมากดีที่ไหนมันนั่งเมาคอพับอยู่ตามลำพังวะ เดี๋ยวก็โดนไอ้ไตรคนนี้ลากไปกินในน้ำแม่งเลย!

ไตรฉัตรสับกะแอ่มกะไอเช็คระบบเสียง วางมาดเท่ดูหล่อเหลาเป็นที่สุดสลัดคราบหนุ่มคาสโนว่าเรียกพ่อทิ้ง กลับกลายเป็นเทพบุตรสุดหล่อในชั่วพริบตา "สวัสดีครับ ขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับ"

หญิงสาวค่อย ๆ แหงนหน้าขึ้นมาตามเสียงทักทายจากผู้ชายแปลกหน้า มันทำให้ไตรฉัตรได้เห็นใบหน้าสวยชัดเต็มสองลูกกะตา

ไอ้ไตรอยากได้! ถ้าเกิดได้มองใบหน้าสวยกำลังร้องครางตอนอยู่ใต้ร่างเขาคงฟินเฟ่อถึงสวรรค์น่าดู

ทว่า เธอปลายตามองครู่เดียวแล้วก็หันกลับไปโดยไม่สนใจหรือแยแสหนุ่มรูปหล่ออย่างเขาสักนิด ฝ่ามือเล็กฉวยแก้วไวน์ขึ้นมากระดกเข้าปากทำราวกับว่าพื้นที่ตรงนี้เขาไร้ตัวตน!

เสียงนกเสียงกาเหรอวะ

เพล๊ง! นี่ไม่ใช่เสียงแก้ว แต่เป็นเสียงหน้าไตรฉัตรที่แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ละเอียดยิบ ต่อไม่ติด ไอ้เชี้ย เพิ่งจะโดนหญิงเมินเป็นครั้งแรก ปกติทักทาย หญิงก็พร้อมจะกระพือปีกตะปบกระโดดตะครุบเขาแล้ว กระดิกนิ้วกวักมือเรียกแค่สองครั้งไม่ต้องเอื้อนเอ่ยอะไรมากความ ไอ้ไตรก็อิ่มแปล้!

มีแต่คนพร้อมจะถวายตัวให้เขา!

เอาล่ะซิ! ยิ่งได้ยาก ก็ยิ่งอยากได้! ชักจะสนุกซะแล้วสิ

"งั้นนั่งนะครับ" พูดเอง เออเอง

"..." โดยอีกฝ่ายก็ยังทำเหมือนเขาเป็นแมลงหวี่แมลงวันเช่นเดิม

"มาคนเดียวเหรอครับ" ไตรฉัตรก็ยังไม่ยอมย่อท้อ นาน ๆ ทีจะเจอผู้หญิงแบบนี้ แต่ส่วนใหญ่ก็แค่เล่นตัวให้เป็นพิธีสุดท้ายก็ยอมนอนอ้าขาให้เขาอยู่ดี

"เห็นว่านั่งอยู่กี่คนเหรอคะ?" เธอสวนตอบกลับมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

แม่ง เล่นกูแล้ว!

ไตรฉัตรแสร้งหัวเราะกลบเกลื่อน "ผมเห็นนั่งอยู่สองครับ เอ๊ะ หรือจะไม่ใช่คน"

ลองมาแนวตลกดูบ้าง เผื่อหญิงจะชอบ...

หญิงสาวถอนหายใจอย่างนึกรำคาญ เธอต้องการความสงบถึงได้ปลีกตัวมานั่งอยู่ในมุมอับคน แต่จู่ๆไอ้หน้าหล่อนี่ก็เสนอตัวเข้ามาถือวิสาสะนั่งข้าง ๆ ทำราวกับเป็นคนไร้มารยาททั้งที่รูปร่างหน้าตาบุคลิกท่าทีก็น่าจะมีการศึกษาอยู่พอควร "เพื่อนเล่นเหรอ"

"อะ...เอ่อ ขอโทษครับ" ยอมรับว่าตอนนี้ไตรฉัตรค่อนข้างเจื่อน โดนหญิงเมินยังไม่พอ ยังโดนหญิงเหวี่ยงวีนใส่อีก วันนี้กูก้าวเท้าไหนออกจากบ้านวะ! จิ้งจกแม่งก็ไม่ได้ร้องทักสักตัวทำไมถึงดวงตกขนาดนี้

บรรยากาศค่อนข้างอึมครึม ไตรฉัตรชวนคุยโน่นนี่มากมาย ส่วนเจ้าหล่อนตอบบ้างไม่ตอบบ้างแล้วแต่อารมณ์

นี่กูอุตสาห์ลงทุนถึงขนาดนี้เลยเหรอวะ! เกิดมาไม่เคยตามตื้อผู้หญิง นอนรอก็มีคนเข้ามาคอยปรนเปรอเอาอกเอาใจไม่เว้นช่วงแล้ว

แม่ง ถ้าได้ กูจะเอาให้ยับ ให้คุ้มเลยคอยดู๊!!

"เหนื่อยไหมคะ?" จู่ ๆ เธอก็ถามออกมา กูนี่นั่งหน้าเอ๋อเลย ควรตอบว่ายังไงวะ

"หมายถึงอะไรครับ" ยังคงคอนเซ็ปสุภาพบุรุษ รูปหล่อ นิสัยดี แม่ชีกราบไหว้ คุณพระคุณเจ้าเรียกนมัสการ

"ชวนฉันคุย ไม่เหนื่อยเหรอคะ"

"เอ่อ..." ก็เหนื่อยไอ้สัส! ปกติไตรฉัตรไม่ใช่คนพูดมาก จะพูดพร่ำทำเพลงมากความเสียเวลาไปเพื่ออะไร ดิลสองสามคำ แล้วเอา ก็จบ!

"ไม่ครับ" ตอแหลสุด ๆ

"แต่ฉันเหนื่อยค่ะ ฉันพูดตามตรง ฉันมานั่งตรงนี้ก็เพราะต้องการพื้นที่ส่วนตัว ไม่อยากคุยกับใครทั้งนั้นและฉันก็ไม่ได้อนุญาตให้คุณมานั่งตั้งแต่แรก คุณถือวิสาสะถือดีด้วยเหตุผลอะไรฉันก็ไม่ทราบ แต่ถ้าไม่กล้ำกลืนฝืนทนจิตใต้สำนึกก็ช่วยกลับไปที่ของคุณจะได้ไหมคะ" สีหน้า ท่าทาง น้ำเสียงนั้นสงบนิ่ง ปราศจากไอร้อนระอุแห่งความไม่พอใจที่แสดงผ่านออกมาทั้งสิ้น

แต่กลับจี๊ดถึงทรวงใน กูโคตรหน้าชา!

แม่ง แต่ละคำ ด่าแบบผู้ดี ด่ากูซะยับ กูแทบจะเอาปี๊บคลุมหัวไม่ทัน อับอายฉิบหาย!

ถ้าขืนไอ้สามตัวบาทรู้ คงล้อเขายันลูกบวชแน่!

ลูกพวกมัน ไม่ใช่ลูกกู เพราะกูตั้งปฏิญาณกับตัวเองเอาไว้แล้วว่า จะไม่หาเหาใส่หัวด้วยการ 'มีลูกมีเมีย' เด็ดขาด

ชีวิตโสดแฮปปี้จะตาย โคตรอิสระ ถ้าเหงาโจ้ยก็แค่กระดิกนิ้วเรียก ไม่จำเป็นต้องไปผูกพันธะกับใครให้ยุ่งยากอิรุงตุงนังทั้งนั้น

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
42 فصول
บทที่ 1
ก่อนที่ความสัมพันธ์วงโคจรนรกนั่นจะเริ่มต้นขึ้น ครั้งหนึ่งไตรฉัตรเคยใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี เที่ยวเตร็ดเตร่ มีความสุขอยู่ในวงเหล้าที่ห้อมล้อมไปด้วยผู้คนลักษณะนิสัยเดียวกัน "โช้นนน!!!!" เสียงแก้วเหล้ากระทบกันครั้งที่ห้าหกเจ็ดแปดของค่ำคืน ช่วงเวลาแห่งความสุข เมามายด้วยรสของสุราเมรัยที่ถูกกระดูกเข้าปากเป็นประจำทุกวันจนตอนนี้แทบจะปลดล็อคสกิลคอและตับทองคำ "เชี้ยยย ขมปี๋" ไตรฉัตรหลับตาปี๋ แต่ก็ยกซดหมดแก้วเหลือไว้เพียงน้ำแข็งเปล่าที่รอสาวนมตู้มบริการรินเติมให้ใหม่ ไตรฉัตร ชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย ปัจจุบันอายุย่างเข้ายี่สิบแปดปี แต่หลายปีมานี้เขายังไม่เคยเปิดตัวหรือให้สถานะกับผู้หญิงคนไหนเรียกขั้นใช้คำว่า 'แฟน' เพราะสำหรับเขาแล้วไอ้คำสั้น ๆ นี่แหละ คือบ่วงเหล็กผูกรั้งมัดคอเขาเอาไว้และจะฉุดกระชากลงไปในนรก ซึ่งแน่นอน เขาไม่พร้อม เขายังรัก ยังโหยหาชีวิตอิสระที่จะร่อนเร่ไปไหนมาไหนหรือควงใครก็ได้ตามใจปรารถนา สำหรับผู้หญิงที่จะเข้าหาไตรฉัตร ต้องท่องจำสโลแกนของเขาเอาไว้ให้แม่น 'น้ำแตก แยกทาง ติดใจให้เบิ้ล แต่ถ้าล้ำเส้นถือว่าเกมโอเวอร์' ซึ่งทุกคนทราบกฎเกณฑ์เหล่านี้ดีแต่ก็ยังยอมอ้าขาให้เขาทั้งที่รู้ทั
اقرأ المزيد
บทที่ 2
"ขอโทษครับ" ไตรฉัตรเดินคอตกออกมาลับ ๆ แล้วกลับไปยังโต๊ะวงเหล้าทำทุกอย่างปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น สาบานเลยเขาไม่มีทางเล่าเรื่องพวกนี้ให้ไอ้สามตัวร้อยนั่นฟังเด็ดขาด แต่กูจดจำใบหน้าผู้หญิงที่กล้าปฏิเสธคาสโนว่าอย่างไอ้ไตรฉัตรเอาไว้แล้ว! หน้าแบบนี้ หุ่นแบบนี้ ปากแบบนี้ สักวันกูจะเอาโจ้ยยัดให้หายปากดีเลยคอยดู! กูนี่แหละจะสอยดาวลงมาจากฟ้า ดูสิถ้าเกิดได้กูสักครั้ง คร้านจะคลานเข่าเข้ามาขอร้องอ้อนวอนให้กูซ้ำเป็นครั้งที่ร้อย ลีลาลวดลายระดับไอ้ไตรฉัตร ชื่อเสียงเลื่องลือระบือไกล! โจ้ยใหญ่ ลีลาแซ่บ เอวดีระดับห้าจี "มึงหายไปไหนมาตั้งนานวะไอ้ไตร" ธามไธถาม "กูท้องเสียว่ะ" เขาตอบปัด ๆ ยังเจ็บใจไม่หาย ไอ้แม่เย็บ! กล้ามาก กล้ามากที่หักหน้ากูแบบนั้น ...ทางฝั่ง พลอย หรือ พลอยปภัส ทายาทคนโตจากเจ้าสัวณรงค์เจ้าของธุรกิจห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่มีสาขาขยายไปทั่วประเทศ หล่อนเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ เพิ่งทะเลาะกับพ่อก็เลยซิ่งรถบีเอ็มดับบลิวคันหรูมันมาจิบไวน์จิบเบียร์ดื่มตามลำพัง แต่จู่ ๆ ก็มีไอ้หน้าหล่อจากไหนไม่รู้ เที่ยวพูดจอแจอยู่ข้างหู ซึ่งมันน่ารำคาญ! คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ ไม่รู้จักกาลเทศะเอาซะเลยถ้า
اقرأ المزيد
บทที่ 3
“ยัยพลอย!!!” พิมพ์ดาวง้างมือทำท่าจะฟาดลงบนใบหน้าสวยเพื่อสั่งสอน “มา!” แต่มีหรือที่คนอย่างพลอยปภัสจะยอมให้โดนรังแกอยู่ฝ่ายเดียว เธอง้างมือตั้งท่ารับด้วยเช่นเดียวกัน “มาวัดกันไหมล่ะว่าใครจะตบแรงกว่า ตบมา ตบกลับ แต่ถ้าเกิดให้ฉันตบเนี่ยเลือดไม่กลบปากก็คงไม่หยุดหรอกนะ” “!!!” พิมพ์ดาวสะบัดมือออกด้วยความโมโห ก่อนจะถอยตัวกลับด้านหลังเล็กน้อยเพราะรู้จักนิสัยใจคอลูกสาวของผัวคนนี้ดีว่าสันดานมันเป็นยังไง“อย่ามาสอดเรื่องของฉันให้มาก เอาเวลาไปอบรมสั่งสอนลูกสาวตัวเองดีกว่าเพราะฉันกลัวว่าลูกไม้มันอาจจะหล่นใกล้ต้น ส่งทอดสันดานแย่งผัวชาวบ้านผ่านดีเอ็นเอเดี๋ยวจะแยกแยะผิดชอบชั่วดีไม่ได้เหมือนแม่มัน” ทิ้งท้ายเอาไว้เพียงเท่านี้ก่อนจะเดินสับแบบนางงามเวทีมิสแกรนด์ขึ้นไปชั้นบนของบ้านซึ่งเป็นโซนห้องนอนส่วนตัว “อีพลอย!!” หล่อนกำหมัดแน่นแต่จะให้กรีดร้องหรือแสดงกิริยาอาการมากก็ไม่ได้ “คอยดูเถอะ! ฉันจะทำให้แกก้มลงกราบแทบเท้าฉันเอง” ปึ้ง!!!!! กระเป๋าแบรนด์เนมใบหรูถูกเขวี้ยงทิ้งลงบนเตียงนอนนุ่มอย่างแรงด้วยความโมโห ก่อนร่างบางจะกระแทกสะโพกลงนั่งฝ่ามือบีบขยำผ้านวมผืนหนาสีขาวจนยับยู่ยี่แล้วออกแรงเหวี่ยงมันลงพื้น
اقرأ المزيد
บทที่ 4
หลายวันผ่านไป "ยัยพลอยแกจะมาเทงานลูกค้าแบบนี้ไม่ได้นะ!" เจ๊นัตตี้ผู้จัดการสาวประเภทสองเหวใส่เด็กในสังกัดอย่างหัวเสีย เมื่อจู่ ๆ พลอยปภัสก็ดันเทอีเวนท์ ไม่โผล่หน้าไปให้เจ้าของงานเห็นแม้แต่เสี้ยววินาที คราวนี้ก็บานเลย! เจ้าของงานมาแหกอกด่าฉอด ๆ หล่อนนี้ก็ต้องเสแสร้งโกหกให้อีกว่าน้องพลอยไม่สบาย ลุกขึ้นไม่ไหว ไว้งานหน้าจะชดเชยทำให้ฟรี ๆ ไม่รับเงิน "ก็ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่รับ ฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว เจ๊ก็รับ ๆ อยู่นั่นไม่ถามความสมัครใจฉันสักคำ" หญิงสาวดูไม่สะทกสะท้านกับเรื่องที่เกิดขึ้น เธอไม่ได้เต็มใจเสียหน่อย เจ๊นัตตี้แกคอยเจ้ากี้เจ้าการทุกอย่างแล้วพอไม่ได้ดั่งใจก็มาเหวี่ยงวีนใส่ อันที่จริงก็ไม่ได้อยากจะเป็นหรอกไอ้อาชีพนักสะดงนักแสดงอะไรนี่ คร้านจะปั้นหน้าแสร้งเป็นคนดีเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมต่อหน้าสื่อเพราะเธอมันภัยพิบัติธรรมชาติชัด ๆ แต่ป๊าบอกจะให้เธอเข้าไปช่วยงานที่บริษัท เธอไม่อยากถูกจับตามอง ถูกจับจ้อง ไหวตัวทำอะไรก็ไม่สะดวก แถมยังชอบเอาไปเปรียบเทียบกับลูกรักลูกโปรดที่เกิดจากเมียน้อยอีก! อีผู้คนในบริษัทก็จ้องจะซุบซิบนินทา เลียแข้งเลียขายัยคุณนายพิมพ์ดาวนั่นเสียยิ่งกว่าอะไรดี หา
اقرأ المزيد
บทที่ 5
"เอ้า!" กูเอ้าในใจดังมาก ณ จุด จุดนี้ในใจกูมีแต่คำถามมากมายเต็มไปหมดว่า กูทำอะไรผิด พูดไม่ดีหรือไม่เข้าหูเธอตรงประโยคไหน กูก็ยังงง ยกฝ่ามือขึ้นเกาหัวแกรก มองคนตูดใหญ่เดินทิ้งสะโพกออกไปจนสุดสายตา ก่อนจะตัดสินใจช่างแม่งแล้วกดลิฟท์ขึ้นชั้นบน ไว้ปิดจ็อบสำเร็จ กูจะขยำให้ตูดแดงเลยดู! บริเวณนี้คือคอนโดสุดหรูย่านใจกลางเมืองที่คนกระเป๋าตังค์หนักเขานิยมซื้ออยู่กันเพราะสะดวกสบายต่อการใช้ชีวิต ห้อมล้อมไปด้วยสิ่งตอบสนองกิเลสตัณหามนุษย์ได้ดีทั้งห้างสรรพสินค้า คาเฟ่ ผับ บาร์ อ่าง สถานที่ท่องเที่ยวครบจบ! ถึงราคามันจะแพงหูฉีก แต่เขาก็ถือว่าคุ้มค่า แค่นี้ขนหน้าแข้งไอ้ไตรฉัตรไม่ถึงกับร่วงหรอก จิ๊บจ๊อยพอมาถึงห้องชายหนุ่มก็ทิ้งตัวลงบนเตียงนอนนุ่มอย่างหมดสภาพ เมื่อคืนเขาปาร์ตี้หนักไปหน่อย ได้สาวก็ควงเข้าม่านรูด เสร็จกิจ แม่งหัวหนักเพราะซัดไปหลายจอกเลยแยกย้าย แล้วเขาก็แวะนอนโรงแรมแถว ๆ นั้น กว่าจะตื่นก็ตะวันโด่งแล้ว ตื่นมาอีกทีก็เกือบเย็น อาหารสุดหรูระดับดีกรีลูกชายเจ้าของบริษัทส่งออกรถยนต์ขนาดใหญ่ยักษ์กลิ่นโชยเข้ามาแตะจมูกชายหนุ่มที่ท่อนบนล่อนจ้อนเปลือยเปล่าสวมใส่เพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว เขาหยิ
اقرأ المزيد
บทที่ 6
"โอ๊ะ! ขอโทษค่ะ" ถ้อยคำดูมีมารยาทแต่น้ำเสียงนี่มันกระแทกคำพูดใส่ชัด ๆ "คุณพลอย" ไตรฉัตรว่าแล้วทำไมทำไมเสียงที่วีนเหวี่ยงใส่ทีมงานเมื่อครู่ถึงได้ฟังดูคุ้นหูนัก ที่แท้ก็คือพลอยปภัสผู้หญิงเพียงคนเดียวที่กล้าปฏิเสธหนุ่มหล่อตัวพ่ออย่างเขานี่เอง"คุณไตรฉัตร" สีหน้าพลอยปภัสตอนนี้บ่งบอกชัดเจนว่าค่อนข้างแปลกใจที่เจอเขาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ หัวคิ้วเรียวยาวขมวดเข้าหากันแน่น หากคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาติดตามเธอมาจนถึงบริษัทส่งออกยานยนต์ยักษ์ใหญ่คงดูหลงตัวเองเกินไป (หรือเปล่า)"ได้เจอกันอีกแล้วนะครับ ครั้งที่สาม ไม่ใช่เหตุบังเอิญแต่คงเป็นเพราะพรหมลิขิต" ได้ทีไตรฉัตรก็รีบเร่งทำคะแนนปั่นจนขาซอยยิก ๆ เพื่อหวังพิชิตใจสาว วันนี้พลอยปภัสสวยสุด ๆ สวยวัวตายควายล้ม แต่งหน้าดูจัดจ้านจัดเต็มกว่าที่เคยเห็นเมื่อสองครั้งที่ผ่านมา ซ้ำการแต่งตัวก็แนบเนื้อแนบหนังมังสาจนอวดรูปโฉมสรีระชัดเจน "เหรอคะ" เธอไม่เห็นว่ามันจะเชื่อมโยงกันตรงไหน กรุงเทพฯ แคบจะตายคงไม่แปลกที่คนสองคนจะเวียนมาเจอกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ว่าแต่คุณไตรฉัตรมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ" เขากระแอมกะไอเล็กน้อย ขยับชุดสูทสองสามครั้งเพื่อวางมาดลูกชายเจ้าของบริษัท "ผ
اقرأ المزيد
บทที่ 7
"หมายความว่ายังไง? เจ๊บอกจะแล้วใช่ไหมยัยพลอยว่าไม่อยากให้มีเรื่องพันนี้" เจ๊นัตตี้กดปิดไอแพดแล้วหันไปมองหน้าเด็กในสังกัดที่ยังคงสบายใจเฉิบไม่มีทีท่าทุกข์ร้อนเหมือนกับหล่อน ทั้ง ๆ ที่เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับตนเองโดยตรงแท้ ๆ "ก็ไม่มีอะไรนี่เจ๊ พวกชาวเน็ตก็แค่พูดกันสนุกปากก็เท่ากันเอง" พลอยปภัสปฏิเสธ แต่กลับไม่กล้าสบสายตารีบเบือนหนีไปทางอื่น "พลอย" คราวนี้เจ๊นัตตี้เริ่มเข้าสู่โหมดจริงจัง "เจ๊รู้จักกับแกมาตั้งแต่แกอายุสิบเก้าจนตอนนี้แกยี่สิบอยู่แล้ว แกรู้ตัวไหมว่าแกเปลี่ยนไปมาก" หล่อนสังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงนี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว ดูเหมือนจากที่เคยเหวี่ยงวีน ก็เกิดอารมณ์ดีมีสุนทรีย์ขึ้นมาทันใด เมื่อก่อนอย่าว่าแต่จับโทรศัพท์มือถือขึ้นมารูดไถฟีดให้ได้รู้ข่าวสารทางชาวบ้านชาวช่องเขาเลย แต่เดี๋ยวนี้แทบไม่ห่างนั่งใจจดใจจ่อพิมพ์ไปยิ้มไปเหมือนคนบ้าเข้าทุกที "เปล่านี่" หญิงสาวรีบปฏิเสธ เธอไม่ยักจะรู้ว่าเธอเปลี่ยนไปตรงไหน เหมือนเดิมทุกกระเบียดนิ้ว เธอก็ยังคงเป็นพลอยปภัสคนเดิมอยู่วันยันค่ำ จะให้เปลี่ยนเป็นยัยพรีมลูกเมียน้อยได้ยังไง เธอไม่ลดตัวใฝ่ต่ำลงไปสิงสถิตร่างแม่นั่นหรอก"พลอย เจ๊ถามแกจ
اقرأ المزيد
บทที่ 8
เท้าเรียวสวยภายใต้ส้นเข็มแหลมปรี๊ดก้าวขาเข้ามาในภัตตาคารสุดหรูหราตามนัดหมายของไตรฉัตรก่อนเวลาสิบนาที วันนี้เธอแต่งตัวสวยเป็นพิเศษตามที่เขาร้องขอ อวดโฉมเรือนร่างเรียวบางตามแบบฉบับดารานักแสดง แต่อวบอูมในส่วนที่ควรเป็น เปิดสะโพกผายรั้นรับกับเอวคอดกิ่วด้วยชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงสด ความยาวเลยหัวเข่าแต่ผ่าข้างขึ้นมาจนเห็นเนินขาอ่อนรำไร ด้านบนเปิดกว้างกว้านลึกตามร่องเนื้ออิ่มอัด ห้อยสร้อยคอเล็ก ๆ ประดับจี้รูปดาว พร้อมเครื่องประดับน้อยชิ้น เธอปล่อยผมตรงยาวสลวยถึงกลางหลัง ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางในลุคคมเฉี่ยวคล้ายสาวลูกครึ่งฝรั่ง เรียกได้ว่า ฟินิชลุควันนี้ โคตรสวย!"เชิญทางนี้ค่ะคุณพลอยปภัส" พนักงานสาวเดินออกมาต้อนรับและนำพลอยปภัสเข้าไปด้านใน "คุณไตรฉัตรจัดการทุกอย่างและสั่งอาหารไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ" เธอพยักหน้าเล็กน้อยเป็นอันว่ารับรู้ ก่อนพนักงานสาวจะเดินออกไป พลอยปภัสถอดแว่นตาดำที่สวมใส่อยู่เก็บเข้ากระเป๋าแบรนด์เนมใบหรู กวาดสายตามองบรรยากาศรอบ ๆ แล้วเผลอยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ร้านอาหารแห่งนี้โด่งดังและกำลังมีกระแสนิยมมากที่สุดจึงทำให้ต้องมีการจองล่วงหน้านานร่วมเดือน แต่เธอก็ไม่รู้ว
اقرأ المزيد
บทที่ 9
ไตรฉัตรพยายามเร้าอารมณ์พลอยปภัสเต็มที่ และดูเหมือนตอนนี้เธอก็กำลังเคลิบเคลิ้ม พร้อมที่จะตกเป็นของเขาตั้งแต่ตอนยืนจูบกันริมระเบียงแล้วเหมือนกันแต่ไม่รู้ทำไม ไม่เข้าใจ สาเหตุอะไรที่พลอยปภัสยังรั้งเวลา ไม่ยอมให้เขาเอาเสียที กูปริจะแตกแล้ว ลูกชายตุงตั้งแต่ตอนเห็นเธอก้มและร่องนมโผล่โน่น! พูดตามตรงเลย พลอยปภัสเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาต้องใช้ความพยายามความอดทนและระยะเวลาที่โคตรยาวนานขนาดนี้ หากเป็นคนอื่นดีลกันไม่ถึงห้านาทีก็ได้สอดใส่แล้ว แต่นี่! กี่เดือน กี่วัน กี่ชั่วโมง กี่นาทีที่กูต้องรอ คืนนี้แหละกูจะทบต้นทบดอก เอาให้คุ้มกับระยะเวลาที่ต้องสูญเสียไป มาถึงจุดนี้ต่อให้ไม่ให้เอากูก็จะเอา "พี่ไตร...แต่เรายังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะคะ" พลอยปภัสดันมือเขาออก เอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ระหว่างเธอและเขาเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก ไม่สามารถระบุสถานะได้ว่ากำลังอยู่ในขั้นไหน แล้วจะมีอะไรต่อมิอะไรกันยังไง ไตรฉัตรข่มกลั้นอารมณ์เอาไว้ เลื่อนฝ่ามือขึ้นไปเกี่ยวเส้นผมยาวสลวยแล้วลูบเบา ๆ ทั้งที่ภายในใจแทบคลั่ง "น้องพลอย แต่น้องพลอยก็ชอบพี่ไม่ใช่เหรอคะ" อย่าถามเรื่องนี้ พูดจบก็ไล่ลงไปคลอเคลียลำคอข
اقرأ المزيد
บทที่ 10
"แฉะแล้วนะคะ" ดวงตาเขาหวานหยาดเยิ้มจนพลอยปภัสเคลิ้มตาม เขาใช้ปลายนิ้วลูบไล้ลงกลางกายสาวที่ชื้นแฉะด้วยน้ำหล่อลื่นสีใสบ่งบอกว่าเจ้าตัวคงพร้อมสำหรับการร่วมรักด้วยเต็มแก่แล้ว ชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าขึ้นไปป้อนจูบประกบริมฝีปากอวบอิ่ม ดูดดึงปลายลิ้นร้าย ตวัดหยอกล้อจนเกิดเสียงน้ำลายกระทบกันดัง แฉะ แฉะ พลอยปภัสแหงนหน้าขึ้นมองฝ้าเพดานหรูหรา พลางแอ่นอกป้อนเต้าอกอวบอิ่มให้เขาปรนเปรอเสพสุขเต็มที่ได้ตามใจชอบ หน้าเธอ ท่าทางเธอในตอนนี้โคตรได้ อารมณ์ลอยล่องเหมือนอยู่ในห้วงความฝันที่กำลังวิ่งเล่นอยู่บนทุ่งลาเวนเดอร์สีม่วงพาสเทล ฝ่ามือก็ขยับขึ้นไปกดจิกปลายนิ้วเพื่อระบายความเสียวซ่าน ความรู้สึกแปลกใหม่ เปิดประสบการณ์แรกของความวูบหวิบจนเสื้อเชิ้ตที่ผ่านการรีดอย่างเนี๊ยบยับยู่ยี่ "พี่ไตร อ๊า..." ยิ่งได้ยินเสียงหวานครางกระเซ่าพร้อมเอ่ยเรียกชื่อเขา เลือดในกายก็ยิ่งสูบฉูดพลุ่งพล่าน เพิ่มพละกำลังให้ฮึกเฮิมขึ้นมาจนแทบอดใจไม่ไหว เขาถอดชุดเดรสออกจนเรือนร่างแบบบางเปลือยเปล่าเหลือเพียงผิวกายขาวเนียนที่ปรากฏแจ่มแจ้งอยู่ต่อหน้า "ขาว..." ชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลายลงคอเฮือกใหญ่ ถึงแม้เขาจะเคยผ่านผู้หญิงมาแล้วมากหน้าหลา
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status