เหยื่อแค้นบำเรอกาม

เหยื่อแค้นบำเรอกาม

last updateLast Updated : 2026-07-01
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
27Chapters
417views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอคือเหยื่อเพื่อแก้แค้นก็แค่คนบำเรอกามให้เขาได้เสพสม “ผมไม่ชอบเปิดซิงผู้หญิง มันน่ารำคาญทำแรงก็ไม่ได้มันไม่สนุก.....” “คุณจะเปลี่ยนใจไม่ให้ฉันเป็นนางบำเรอของคุณแล้วใช่ไหมคะ”ลินินยิ้มดีใจมีความหวัง “เปล่าจะให้ลูกน้องช่วยเปิดซิงแทน เป็นงานแล้วค่อยมาบำเรอผม.........ตอนนี้กำลังคิดอยู่ว่าเรียกยาม คนสวน หรือคนขับรถดี”เขายิ้มเยาะหน้าตาเจ้าเล่ห์ ลินินหน้าเสียมองอย่างตัดพ้อ “คุณใจร้ายกว่าที่ฉันคิด” “ผมร้ายจนคุณคิดภาพออกเลยแหละ” ****************** “เปิดซิงให้ที”น้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่ง ลูกน้องหันไปมองหญิงสาวผิวขาวใส่ชุดซีทรูหน้าสวยจึงเดินเข้าไปใกล้ตามคำสั่งเจ้านาย

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ฉันไม่ขายตัว

ELLA'S POV

I sat on the edge of the bed, my fingers trembling as I held his phone. The explicit text messages stared back at me, each word cutting into my chest like a knife. The pictures, too, left little to the imagination. I couldn’t believe this. Again. How many times had I ignored the signs? How many times had I convinced myself it was all in my head?

Dave walked into the room, his hair slightly messy, wearing that smug smile I once found charming. He didn’t even notice the phone in my hand at first.

“Hey, babe,” he said, his voice smooth as ever. He leaned against the doorframe, his eyes trailing over me like I was some prize he already owned. “Are you waiting for me?”

I swallowed the lump in my throat, trying to keep my voice steady. “Dave, who is this woman?” I held up the phone, my heart pounding.

His smile faltered for a second, but he quickly recovered, shrugging nonchalantly. “What woman? You’re overthinking again, Ella.”

Overthinking? My jaw clenched as anger bubbled inside me. “Don’t play dumb, Dave. These messages, these pictures—who is she?”

He sauntered over, sitting beside me on the bed. His cologne was overwhelming, like he’d bathed in it. “Ella, you’re always so uptight. Why don’t we forget about all this and just enjoy the night, huh?” His hand slid up my thigh, his voice dripping with seduction.

I pushed his hand away, disgusted. “Don’t touch me! I’m not one of your little flings.”

His eyes darkened, and for a moment, the charm disappeared, replaced by cold indifference. “You’re my wife. Stop acting like a child.”

I wanted to scream, to throw the phone at him, but instead, I stood up, my hands shaking. “Not for much longer,” I muttered under my breath.

That night, I couldn’t sleep. My mind kept replaying the texts, the pictures, his dismissive tone. Around 2 a.m., I woke up to an empty bed. Dave was gone.

I stared at the ceiling, my chest heavy. Where could he be? My thoughts were interrupted by a buzz from my phone. A text.

“He’s with me. If you want proof, come to this address.”

I didn’t think.my heart was racing,our marriage was never based in love so why did I even care?

Anyways I just grabbed my keys and drove. The streets were quiet, the world asleep, but my heart raced with every turn. The address led me to a cheap motel. My stomach churned as I climbed the stairs, each step feeling like a lifetime.

When I reached the door, it was slightly ajar. I peeked inside, my breath catching in my throat. There he was, my husband, tangled in the sheets with another woman.

I didn’t cry. Or do nothing. I just stood there, frozen, as the reality of my marriage hit me like a brick wall.

For years, I had tried. I had been the perfect wife, the forgiving wife, the wife who looked the other way. But this? This was the final straw.

I turned and walked away, my footsteps heavy but determined.

When I got back to the car, I called Lily, my best friend. My voice was steady, but inside, I felt like I was crumbling, tears pouring from my eyes.

Why was I crying for that man.

“Lily,” I said, my grip tightening on the steering wheel. “I’m done. I’m done with him. I can’t do this anymore.”

“Ella? What happened?” she asked, concern lacing her voice.

I told her everything—the texts, the motel, the scene I had just witnessed.

“Ella, come over. Let’s talk about this,” she said gently.

“No,” I replied firmly. “I need to get out. I need to forget him, forget everything.”

There was a pause before Lily spoke again, her tone cautious but excited. “There’s this masked party tonight. It’s for singles. Why don’t we go? You need a distraction.”

A masked party? It sounded ridiculous, but at that moment, I was desperate for anything to take my mind off Dave.

“Fine,” I said, surprising even myself. “Let’s do it.”

I drove to Lily’s place, and as soon as she opened the door, she pulled me into a tight hug.

“You deserve better, Ella,” she said, her voice filled with conviction.

“I know,” I whispered, though a part of me still doubted it.

We sat down, and I recounted everything again, every detail, every feeling, and she encouraged me to pour out my heart in tears and I did.

Lily also listened intently, her eyes narrowing with each word. “He’s trash. Absolute trash. You’re too good for him.”

I nodded, feeling a flicker of agreement. “I’ve been on his case for so long, trying to make this work. But I’m done, Lily. I’m done being the good wife. He doesn’t deserve me.”

She smiled, a mischievous glint in her eyes. “That’s the spirit. Tonight, we’re getting wasted, and you’re going to remember what it feels like to have fun. No more Dave. No more drama.”

For the first time in what felt like forever, I smiled. A real, genuine smile.

“I’m ready,” I said, feeling a strange mix of liberation and fear. “I’m ready to let go.”

Lily raised her glass of wine. “To new beginnings.”

“To new beginnings,” I echoed, clinking my glass against hers.

As I sat there, sipping my wine, I realized that this was it. This was the turning point. I was finally taking control of my life.

“Let’s get ready,” Lily said, pulling me to my feet.

I hesitated for a moment, looking at my reflection in the mirror. I saw a woman who had been through hell but was still standing.

“Ella?” Lily called from the other room.

“Coming!” I replied, a newfound determination in my voice.

I didn’t know what the night would bring, but one thing was certain: I was done with Dave. Done with the lies, the betrayal, the pain.

As I walked out of the room, I felt lighter, freer.

“Let’s do this,” I said to Lily

, and she grinned, handing me a mask.

Little did I know, this night would change everything.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
27 Chapters
ตอนที่ 1 ฉันไม่ขายตัว
ภาคิน เจ้าของบ่อนคาสิโนผู้เด็ดเดี่ยว ความแค้นในอดีตสร้างแผลใจให้เขาต้องล้างแค้นด้วยการเอาลูกศัตรูมาเป็นนางบำเรอ ภาคินไม่รู้เลยว่านางบำเรอแสนสวยคนนี้จะมีอิทธิพลกับชีวิตทำให้เขาเปลี่ยนไปตลอดกาลลินิน ด้วยความรักในครอบครัวจึงยอมแลกร่างกายเพื่อให้ครอบครัวอยู่รอด แม้จะต้องเจอกับความทุกข์และถูกทำร้ายจิตใจมากเพียงไหนความเป็นตัวเธอก็ยังคงอยู่และมัดใจเจ้าหนี้มาดขรึมได้อยู่หมัด ภายในบ่อนคาสิโนประเทศเพื่อนบ้าน ภาคินยืนมองดารุณีกับธวัชชัยกำลังเล่นพนันกับกลุ่มคนอีกห้าคน สายตาคมจ้องมองขึงขังไม่วางตา ภาณุเดชเดินมายืนข้างๆ“กูสั่งคนไปแล้วไม่เกินเที่ยงคืน เป้าหมายจะมีหนี้ไม่น้อยกว่าหนึ่งล้าน”ภาณุเดชเดินมายืนข้าง ๆ แล้วมองไปที่ดารุณี“ขอบใจมากเพื่อน” ภาคินยิ้มมุมปากแววตาแข็งกร้าว เขาเกลียดครอบครัวนี้เพราะพวกมันโกงค่านายหน้าที่ดิน พอพ่อแม่เขาไปโวยวายก็ถูกสั่งเก็บ ทำให้ชีวิตเขาพังทลายต้องดิ้นรนเพียงคนเดียวกว่าจะมีวันนี้มันไม่ง่ายเลย เขาตั้งใจทำให้ดารุณีที่ติดการพนันติดหนี้เยอะขึ้นเรื่อย ๆ และเอาสินทรัพย์มาชำระคืน เป้าหมายที่ต้องการคือให้พวกมันหมดตัว เวลาผ่านไปเพียงไม่ถึงเดือนทุกอย่างก็เป็นไป
Read more
ตอนที่ 2 ให้ลูกน้องเปิดซิง
ภายในห้องนอน กายหนาคร่อมร่างบางให้อยู่ใต้ร่าง กดจมูกโด่งถูไถซอกคอทั้งซ้ายขวากลิ่นหอมจากกายหญิงสาวทำให้เขาหลงใหล สูดดมความหอมลากลิ้นเลียคอเนียนละเอียด กายสาวขนลุกวาบหวามอย่างไม่เคยมาก่อน ลิ้นสากไล่ลงถึงสองเต้านมอวบบีบเคล้นคลึงสลับตวัดลิ้นดูดเลีย ร่างบางแอ่นสะท้านกัดปากบางแน่นพยายามไม่เคลิ้มไปกับการเล้าโลม มือหนาลูบไล้เรือนร่างระหง ผิวกายเนียนละเอียดไล่ลงไปถอดกางเกงในตัวจิ๋วออกถกกระโปรงขึ้นไว้บนเอวคอดแล้วสอดขาแกร่งเข้าใต้ขาเรียว ความแข็งแกร่งพร้อมรบเต็มที่กดเสียบเข้าไปช่องทางรักคับแน่น“กรี๊ด..........”ความแข็งแกร่งเข้าเพียงนิด หญิงสาวก็กรีดร้องเจ็บปวดลั่นห้อง กายบางถดหนีน้ำตาไหลพรากทุบตีร่างหนาให้ปล่อยตัวเธอ“โธ่โว้ย.......โตขนาดนี้ยังซิงอยู่อีก!”ภาคินเสียงดังอย่างหงุดหงิด ถอดถอนความแข็งแกร่งออกแล้วนั่งมองหญิงสาวที่ลุกขึ้นเอาผ้าห่มมาคลุมเธอมองเขาอย่างหวาดกลัวเนื้อตัวสั่นเทา“หมดกัน ........เซ็งฉิบหาย”ภาคินบ่นหัวเสียลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำ อยู่นานก่อนจะเดินออกมาหน้าบูดบึ้ง“เก็บของใช้ส่วนตัวแล้วไปกับผม”เขาออกคำสั่งเสียงเหวี่ยง ๆ เดินหน้าตึงออกไปนอกห้อง ด้านลินินนั่งงุนงงอยู่สั
Read more
ตอนที่ 3 ผัวที่ไม่ต้องการ NC
“พอ ออกไปได้!”เสียงทุ่มออกคำสั่ง ลูกน้องหยุดชะงักหันมองงง ๆ แล้วลุกขึ้น หญิงสาวหายใจหอบโล่งอก มองลูกน้องเดินออกไปจากห้อง ภาคินก้าวเดินเข้ามานั่งแทนที่ลูกน้อง“ตัวสั่นเชียว.....”ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเกลี่ยปอยผมที่ร่วงหล่นบดบังหน้าสวย ลินินเหล่หางตามองเคืองมือหนาจับคางมนบังคับให้เธอหันมาหาแล้วฉกจูบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วด้วยความกระหายอยาก ลิ้นหนาซอกซอนเข้าโพรงปากนิ่มตวัดลิ้นหยอกล้อลิ้นบางที่ไร้เดียงสา ลินินหายใจหอบเหนื่อยจากการถูกบดขยี้อย่างหนักหน่วง ริมฝีปากหนาถอดถอนจ้องหน้าสวยที่ดูสับสน“ต้องฝึกอีกเยอะ ผมจะเสียเวลาสอนเซ็กซ์ให้คุณแล้วกัน” หน้าคมโน้มลงซุกไซ้ลำคอเรียวไล่มาถึงช่วงอก มือหนาซุกซนไปทั่วกายสาวแสนจะนุ่มนิ่มเนียนละเอียดค่อย ๆ ดันร่างบางนอนลงบนที่นอน เคลื่อนริมฝีปากแทะเล็มจากหน้าอกลงไปยังหน้าท้องแบบราบ ลินินใจสั่นระรัวความรู้สึกวาบหวิวอ่อนระทวยไปกับการเล้าโลม เรียวลิ้นหมุนวนหน้าท้องแบนราบที่แขม่วเกร็งเสียวซ่าน เสียงลมหายใจติดขัดมวลท้องอย่างบอกไม่ถูกเรียวลิ้นร้ายเลาะเล็มลงไปจนถึงเนินสวาทกายบางสะดุ้งถอยหนีแต่มือแกร่งจับเอวบางกดไว้แน่น ก่อนจะจัดการละเลงความนุ่มนิ่มอย่างหิวกระหาย“อื้อ
Read more
ตอนที่ 4 ไม่ป้องกัน
กายหนาลุกขึ้นหยิบกางเกงมาสวมใส่ ลินินค่อย ๆ ลุกนั่งมองแผ่นหลังกว้างของคนใจดำไม่แยแสเธอเลยสักนิด ก็อย่างว่าถึงจะถูกเขาพรากความบริสุทธิ์ไปแต่เธอก็เป็นแค่นางบำเรอไม่ใช่คนรักจะให้เขามาสนใจอะไร ระหว่างที่ภาคินกำลังเดินไปที่บานประตูเขาก็พูดไปเรื่อย ๆ โดยไม่หันกลับมามอง“ผมจะให้ป้าเจียกเอายาคุมมาให้ คุณต้องกินทุกวันห้ามลืมเด็ดขาด ถ้าพลาดท้องคุณกับลูกเดือดร้อนแน่!”น้ำเสียงเขาดุดันกำชับไม่ให้เธอลืมทานยาคุม ลินินนั่งหน้ามุ่ยไม่อยากให้ท้องทำไมเขาไม่คุมเองเล่นมาปล่อยน้ำเชื้อเข้าตัวเธอแบบนี้ถ้าพลาดมาเธอก็ต้องลำบากเลี้ยงลูกอีก......แม้จะหงุดหงิดไม่พอใจก็ไม่สิทธิออกเสียงต่อรองแต่ก้มหน้ารับสภาพสถานะที่เลวร้ายนี้เพื่อให้ครอบครัวอยู่รอด ร่างบางเขยิบตัวลุกขึ้นไปเข้าห้องเพื่อชำระล้างร่างกาย ทุกการเหยียบย่างรู้สึกเจ็บแปลบที่ช่องทางรักต้องค่อย ๆ เดินเบา ๆ หลังออกจากห้องน้ำป้าเจียกก็มาเคาะประตูห้องแล้วเปิดเข้ามาพร้อมกับแผงยาคุมในมือ ลินินนั่งลงบนโซฟาสีหน้าอ่อนล้า“ป้าจะบอกวิธีทานยา คุณนินอย่าลืมทานนะคะเพื่อความปลอดภัยของคุณเอง”ป้าเจียกนั่งลงข้าง ๆ เอื้อมไปหยิบเหยือกน้ำมาเทใส่แก้วให้หญิงสาว“เขาน่าจะใส
Read more
ตอนที่ 5 ทำไมต้องใจร้าย NC เบาๆ
“แค่นี้เหรอคะไหนเขาบอกให้พวกเธอดูแลนิน”ลินินหน้าตาเหลอหลามองตามหลังสามสาวที่เธอออกไปเฉย ๆ ภาคินบอกว่าให้พวกเธอดูแลทำไมถึงรู้สึกว่าต้องดูแลตัวเอง“ต่างคนต่างอยู่ดีแล้วค่ะ ถ้าให้ดูแลอาจทะเลาะกันบ้านแตก”อุ่นกระซิบกระซาบอยู่ข้าง ๆ ลินิน ป้าเจียกฟาดแขนอุ่นแรงจนอุ่นสะดุ้ง“อย่านินทาเจ้านาย”ป้าเจียกทำหน้าดุ ลินินหน้าเจื่อนเหลือบมองอุ่นแล้วอมยิ้มให้กัน อุ่นนี่แหละที่จะเป็นเพื่อนในระหว่างที่เธออาศัยอยู่ที่นี่ ช่วงค่ำภายในห้องนอนลินิน บนที่นอนนุ่มร่างบางนอนแผ่หลายิ้มกว้างบนที่นอนกางแขนขาโยกไปมาสบายใจ“วันนี้รอดแค่วันพฤหัส ได้นอนสบาย ๆ อีกตั้งสามวัน.....”เสียงหวานเจื้อยแจ้ว เกลือกกลิ้งลงบนที่นอนนุ่มไปมาอย่างอารมณ์“อารมณ์ดีอะไร”เสียงทุ้มพูดขึ้นทำเอาหญิงสาวสะดุ้งดีดตัวหน้าเหวอที่เห็นภาคินยืนกอดอกหน้าขรึมอยู่ข้างเตียง“คุณมาทำอะไรคะ”“มาเอาไง วันนี้จะสอนท่าใหม่”คิ้วเข้มเลิกขึ้นงงว่าทำไมเธอถึงถามอย่างนั้น“แต่วันนี้เป็นวันของ.....คนที่ชื่อไอยู.......”หน้าสวยครุ่นคิดพยายามนึกชื่อสาววันพฤหัส“จะเอาใครก็เอา ไม่ต้องกำหนดวัน”“อ้าว......”หน้าสวยสลดลงคอตกทิ้งตัวนั่งห่อเหี่ยวอย่างเห็นได้ชัด ภาคิน
Read more
ตอนที่ 6 สั่งสอนให้เข็ด
ช่วงบ่าย ลินินนั่งกอดเข่าบนโซฟาหรูในห้องนอนหน้าสวยหม่นเศร้ากับชีวิตไร้ค่าต้องทนให้เขาย่ำยีอย่างรุนแรงและต้องเป็นแบบนี้ไปอีกหลายเดือน หากชายคนรักของเธอกลับมาจากต่างประเทศก็ต้องเลิกรากันเพราะเธอไม่คู่ควรกับเขาอีกแล้ว แต่ที่ยังทุกข์ใจอยู่ตอนนี้คือไม่อยากให้คนรักรู้เรื่องที่เธอยอมเป็นนางบำเรอกลัวว่าจะยิ่งทำให้เขาเจ็บปวดที่เคยคบผู้หญิงสกปรกอย่างเธอ“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น อุ่นถือถาดอาหารเข้ามาวางไว้บนโต๊ะรับแขกแล้วจัดวางให้ลินินที่ยังนั่งนิ่ง“อาหารกลางวันค่ะ” อุ่นวางจานเสร็จก็เหลือบลินินนั่งซึมตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ต่างจากเมื่อวานที่พูดเก่งและร่าเริง“คิดถึงบ้านเหรอคะ” อุ่นเอ่ยถามด้วยความสงสัย“คิดถึงแฟน........”ลินินถอนหายใจเสียงเอื่อย“คุณนินมีแฟนแล้วทำไมมาเป็น?”“ที่บ้านนินติดหนี้ คุณคินเลยพามาขัดดอก”“แหม..........ทำไมแถวบ้านอุ่นไม่มีขัดดอกแบบนี้บ้างนะ จะได้ปลดหนี้ที่บ้านสักที”“มันไม่คุ้มหรอกอุ่น เราต้องกลายเป็นผู้หญิงสกปรกโดนคนตราหน้าว่าเป็นนางบำเรอ....ไม่ต่างอะไรกับโสเภณี”ลินินหันขวับไปคุยกับอุ่นสีหน้าจริงจัง“อุ่นไม่สนหรอกค่ะ จะสนใจคนอื่นที่ไม่ได้ให้ข้าวเรากินไม่ไ
Read more
ตอนที่ 7 รุ่มร่าม
เสียงทุ้มยียวนริมฝีปากหนายกยิ้มก่อนจะปล่อยข้อมือเรียวแล้วถอยออกห่างยักคิ้วให้หญิงสาวที่ยืนอดกลั้นความโกรธจนตัวสั่นเธอรู้ดีว่าตอบโต้เขาไม่ได้หากทำอะไรไปเขาจะตอบโต้กลับทำให้เธอเจ็บกว่าเดิมจึงต้องอดทนนิ่งให้ได้มากที่สุดเพื่อลดแรงปะทะ ในห้องทานอาหาร ภาคินนั่งที่หัวโต๊ะมีบิ้วอิน ซาร่านั่งฝั่งซ้ายส่วนไอยูกับลินินอยู่ฝั่งขวา อาหารถูกจัดวางเต็มโต๊ะทุกคนเริ่มรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยจนเมื่อสายตาคมเหลือบมองมือของลินินเอื้อมตักอาหารที่อยู่ไกล ๆ เสื้อแขนยาวที่เธอสวมใส่ถกขึ้นถึงได้เห็นว่าข้อมือเรียวมีรอยแดงช้ำขึ้นเป็นรอยนิ้วมือ“ใครทำร้ายคุณ!”เสียงเข้มเอ่ยขึ้นไม่พอใจคิ้วหนาขมวดปมไม่ชอบให้นางบำเรอทะเลาะกัน ด้าน ไอยู ซาร่า บิ้วอินและลินินนั่งมองหน้ากันสงสัยไม่มีใครทำร้ายใครทั้งนั้น ภาคินตาขวางมองสาว ๆ ทุกคนเมื่อไม่มีใครตอบมือหนาก็ทุบโต๊ะอาหารเสียงดังจนสะดุ้งกันทั้งนางบำเรอและคนรับใช้ ร่างหนาเหยียดขึ้นเดินตรงไปหาลินินที่นั่งหน้าเหลอหลาไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรมือหนาจับแขนเรียวยกขึ้นแล้วถกแขนเสื้อเธอจนเห็นรอยบวมแดงชัดเจน“นี่ไงหลักฐาน บอกมาว่าใครทำลินิน!”ภาคินตะคอกเสียงแข็งยกข้อมือลินินขึ้
Read more
ตอนที่ 8 ขัดคำสั่ง
“ยะ อย่า มันเจ็บ”เสียงหวานเอ่ยห้ามมือน้อย ๆ ดันอกแกร่งให้ออกห่าง ทั้งสองผละมองหน้ากันหวานซึ้ง“ไม่ต้องกลัว สัญญาว่าจะอ่อนโยน........”นิ้วแกร่งเขี่ยปอยผมที่บดบังหน้าสวยแล้วเคลื่อนเข้าใกล้ประทับริมฝีปากจูบเธออย่างนิ่มนวลอ่อนโยน หญิงสาวหลับตาพริ้มเคลิบเคลิ้มไปรสจูบอ่อนละมุนตวัดเรียวลิ้นตอบโต้เขาอย่างน่าเอ็นดู เสียงหายใจหอบผสานโอบกอดรัดแน่นลูบไล้เรือนร่างกันและกันด้วยความต้องการสองอาทิตย์ผ่านไป ลินินพักอาศัยอยู่ในบ้านของเจ้าหนี้มาดขรึมที่มานอนกับเธอทุกคืน ไม่ได้แบ่งวันอย่างที่นางบำเรอทั้งสามบอกไว้ ชีวิตลินินเหมือนกับติดคุก ภาคินไม่อนุญาตให้เธอออกนอกบ้านแม้จะไปเยี่ยมพ่อแม่ก็ไม่ได้ อีกทั้งโทรศัพท์ก็ถูกเขายึดไว้ไม่ได้ติดต่อครอบครัวและแฟนหนุ่ม วัน ๆ ลินินแก้เบื่อด้วยการช่วยอุ่นทำความสะอาดบ้าน ช่วยป้าเจียกทำอาหารในครัวและเลี่ยงที่จะสุงสิงกับซาร่า ไอยู บิ้วอิน ภายในห้องครัว ป้าเจียกกำลังปรุงอาหารสำหรับมื้อเช้า ลินินอยู่ว่าง ๆ เลยนั่งแกะสลักแครอทไว้จัดจาน มือเรียวบรรจงแกะสลักอย่างประณีต ภาคินเข้ามาหาเห็นเธอกำลังตั้งใจกับการแกะสลักก็เผลอยิ้ม ป้าเจียกหันมาเห็นภาคินเลยจะเรียกลินินแต่เขารี
Read more
ตอนที่ 9 คนบำเรอ NC
ลินินรีบกดวางสายยืนมองภาคินอย่างกล้า ๆ กลัว เหล่าคนงานวิ่งมาดูกันหน้าตาตื่นพอมีคนนอกเข้ามาต้นไม้ก็ตกแตกนึกในใจว่าซวยแล้วด้านภาคินหน้าตาขึงขังหยิบกระถางดอกไม้ใกล้มือปาลงพื้น เพล้ง! แล้วก้าวเดินเข้าหาหญิงสาว เพล้ง! เท้าหนาเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ลินินหวาดกลัวถอยหลังหนี เพล้ง! เขายังไม่ยอมหยุด เพล้ง! กระถางแตกกระจายเศษกระถางกระเด็นใส่ขาเรียวเลือดออกซิบ ในตอนนี้ลินินแทบไม่รู้สึกแสบแผลสักนิดได้แต่มองหน้าเขาที่ดุร้ายโมโหที่เธอทำสิ่งที่เขาห้าม คนงานหน้าตาเลิ่กลั่กมองภาคินที่ขว้างดอกไม้ที่เขาหวงลงพื้นอย่างไม่ใยดี“คุณคินครับ!”หัวหน้าคนงานรีบร้องทักเมื่อเขาหยิบกระถางดอกไม้ที่เลี้ยงอยากที่สุดขึ้นมา“ให้ทุกคนกลับบ้านไป! กลับไปกันให้หมด! ”ภาคินตะโกนเสียงดังลั่นโรงเรือนเหล่าคนงานสะดุ้งตกใจมองหน้ากันก่อนจะวิ่งกลับไปเก็บของออกจากโรงเรือนอย่างลนลาน เพล้ง! กระถางดอกไม้ถูกขว้างลงพื้นอีกครั้ง ลินินยืนแข็งทื่อไม่กล้ากระดิกตัว“ขอโทษ...”เสียงหวานสั่นเครือหวาดกลัวท่าทางดุดันของชายหนุ่มตรงหน้า“ผมห้ามโทรหามัน!”ภาคินตะคอกเสียงดัง“ไม่ได้โทรหา เขาโทรมา”ลินินแววตาสั่นไหวตอบเสียงเอื่อย“แล้วรับสายมันทำไม! คิดถึงม
Read more
ตอนที่ 10 เกลียดก็ต้องทน
“ใครทำอะไรคุณ!”ป้าเจียกสำรวจดูเนื้อตัวหญิงสาวมีรอยแดงถลอกเต็มแขน ลินินก็เอาแต่ร้องไห้สะอื้นไม่ยอมพูดทำให้ป้าเจียกใจคอไม่ดีคิดว่าใครทำไม่ดีไม่ร้ายกับเธอ อุ่นได้ยินเสียงป้าเจียกก็รีบวิ่งมาดูแล้วตกใจด้วยอีกคน“โถ ใครมันทำคุณแบบนี้ ป้าจะให้คุณคินจัดการพวกมัน”ป้าเจียกเสียงสั่นน้ำตาคลอสงสารผู้หญิงตัวคนเดียวมาโดนทำร้ายในบ้านเป็นเรื่องที่อภัยไม่ได้“ป้าไม่ต้องบอกเขาหรอกคะ”“ไม่ได้เรื่องใหญ่ขนาดนี้ต้องบอก!”ป้าเจียกสวนทันควัน“เขารู้.....เพราะเขาเป็นคนทำ”เสียงหวานกดต่ำขุ่นเคือง ริมฝีปากสั่นระริกเมื่อคิดถึงสิ่งที่เขาทำเหมือนเธอเป็นสัตว์“ไม่จริง”ป้าเจียกหน้าเสียไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าภาคินจะทำให้ลินินเจ็บทั้งที่ดูห่วงใยใส่ใจมาตลอด“อุ่นว่าคุณนินไปอาบน้ำล้างตัวก่อนเถอะค่ะ อุ่นจะตามไปทายาให้”อุ่นมองอย่างเห็นใจจับแขนลินินที่มีรอยถลอกและก้มดูขาเรียวมีเลือดแข็งกระจายเล็ก ๆ อยู่หลายที่ ระหว่างที่ป้าเจียกกับอุ่นกำลังดูแผลให้ลินิน ภาคินก็ควงนางบำเรอทั้งสามที่แต่งตัวสวยหรูหน้าสว
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status