Short
ใจที่มอดไหม้

ใจที่มอดไหม้

Oleh:  กิ่งไม้แปลวเพลิงTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
23Bab
13.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อการแต่งงานกับฟู่เซินล่วงเลยเข้าสู่ปีที่ห้า สวี่ลู่ได้รับข้อความเสียงยั่วยุและภาพบนเตียงที่รักแรกของฟู่เซินใช้โทรศัพท์ของเขาส่งมา “ฉันกลับประเทศมาได้หกเดือน แค่ฉันกระดิกนิ้วเรียก เขาก็มาติดเบ็ดแล้ว” “คืนนี้เขาเตรียมดอกไม้ไฟสีฟ้าไว้ให้ฉัน แต่ฉันไม่ชอบสีฟ้า เพราะงั้นเพื่อไม่ให้เป็นการสิ้นเปลือง ฉันเลยยกให้เธอเอาไว้จุดฉลองในวันครบรอบแต่งงาน” วันครบรอบแต่งงานปีที่ห้าของพวกเขามาถึงในอีกหนึ่งเดือนให้หลัง สวี่ลู่มองดูดอกไม้ไฟสีฟ้าที่กำลังเบ่งบานอยู่ด้านนอกหน้าต่าง ก่อนหันกลับมามองที่นั่งอันว่างเปล่าตรงข้ามตัวเอง รักแรกของฟู่เซินส่งข้อความมายั่วยุอีกครั้ง โดยเธอส่งภาพถ่ายตอนที่พวกเขาดินเนอร์ใต้แสงเทียนด้วยกันมาให้ สวี่ลู่ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายใด ๆ แค่เซ็นหนังสือหย่าแบบเงียบ ๆ แล้วเธอสั่งให้เลขาไปเตรียมจัดงานแต่งงาน “คุณนายคะ ชื่อของเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะให้ระบุเป็นชื่อของใครคะ” “ฟู่เซินกับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์” เจ็ดวันต่อมา เธอก็บินไปที่ประเทศนอร์เวย์ ทำให้พวกเขาได้สมหวัง และส่งพวกเขาเข้าพิธีแต่งงานด้วยมือของเธอเอง

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

“คุณนายคะ เอาหนังสือหย่าในตู้เซฟมาให้แล้วค่ะ”

ในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า เลขายื่นหนังสือหย่าให้สวี่ลู่ภายในร้านอาหารตะวันตก

เมื่อห้าปีก่อนในวันที่ประธานฟู่และคุณนายจดทะเบียนสมรสกัน

ประธานฟู่ตั้งใจร่างหนังสือหย่าพร้อมเซ็นชื่อกำกับไว้และเก็บเข้าตู้เซฟเพื่อแสดงความจริงใจ

หากเขานอกใจ คุณนายก็เซ็นชื่อหย่าได้ทุกเมื่อ

สวี่ลู่เซ็นชื่อลงไปอย่างรวดเร็ว

เธอมองไปยังที่นั่งอันว่างเปล่าฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าหม่นหมอง

“เอาหนังสือหย่านี้ไปให้ทนายหลี่ แล้วค่อยไปจองโรงแรม เตรียมสถานที่จัดงานแต่งงานล่วงหน้าให้เรียบร้อย”

เลขาชะงักไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยหยั่งเชิง

“ชื่อของเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะให้เขียนชื่อของใครคะ”

“เขียนชื่อฟู่เซินกับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์”

เลขาเงียบไปหลายวินาที

เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์คือรักแรกของประธานฟู่

เธอถามต่อไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“คุณนายจะให้จัดงานแต่งงานขึ้นในอีกกี่วันคะ”

สวี่ลู่ค่อย ๆ หันไปมองนอกหน้าต่าง

ในที่สุดดอกไม้ไฟสีฟ้าที่จุดต่อเนื่องมานานหนึ่งชั่วโมงก็มอดดับลง สุดท้ายก็ทิ้งข้อความบรรทัดหนึ่งไว้กลางอากาศ

“ฟู่เซิน&สวี่ลู่ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า”

สวี่ลู่ดึงสายตากลับมาแล้วเม้มริมฝีปาก

“จัดงานแต่งงานในอีกเจ็ดวันข้างหน้า แล้ววันนั้นช่วยจองตั๋วเครื่องบินไปนอร์เวย์ให้ฉันด้วยหนึ่งใบ”

“นอร์เวย์เหรอคะ” เลขาตกตะลึงไปหลายวินาที ก่อนเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมด้วยความลังเล “คุณนายลองพิจารณาดูอีกทีดีไหมคะ”

ความจริงแล้วในวันจดทะเบียนสมรสของคุณนายเมื่อห้าปีก่อน นอกจากหนังสือหย่าที่ประธานฟู่เป็นฝ่ายเสนอตัวเซ็นแล้ว

พ่อแม่ของคุณนายที่ตั้งรกรากอยู่ในนอร์เวย์ไม่ได้เรียกร้องค่าสินสอดหลักสิบล้านจากประธานฟู่ เพียงแต่ให้ประธานฟู่เซ็นสัญญาก่อนแต่งงานฉบับหนึ่ง

หากคุณนายต้องเสียใจเพราะชีวิตคู่และเดินทางกลับบ้านเกิดเพียงลำพัง ประธานฟู่จะไม่มีสิทธิ์ก้าวเท้าเหยียบเข้าไปในนอร์เวย์แม้แต่ครึ่งก้าวไปตลอดชีวิต

ถึงเวลานั้นประธานฟู่จะไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะขอคืนดี

“ไม่คิดแล้วละ”

สวี่ลู่ส่ายหน้า

อีกเจ็ดวันข้างหน้าตรงกับวันเกิดของเธอพอดี

เธอจะบินจากฟู่เซินไปนอร์เวย์ และให้คนจัดงานแต่งงานให้เขากับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เพื่อทำให้พวกเขาได้สมหวัง

หลังจากที่เลขาเดินออกไป จู่ ๆ โทรศัพท์ของสวี่ลู่ก็สั่นเตือนขึ้นมา

ข้อความหนึ่งเด้งขึ้นมา

เป็นฟู่เซินที่ใช้บัญชีเวยปั๋วของบริษัทโพสต์ภาพดอกไม้ไฟสีฟ้าที่กำลังเบ่งบานอย่างเอิกเกริกพร้อมกับแท็กหาเธอ

“ที่รัก สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า รักคุณตลอดไปนะ”

โพสต์นี้ถูกเผยแพร่ออกไปไม่ถึงหนึ่งนาที ยอดคอมเมนต์ก็พุ่งสูงถึง 999+

“อิจฉา ๆ ฉันก็ว่าอยู่ทำไมคืนนี้เมืองหลินเฉิงถึงจุดดอกไม้ไฟสีฟ้านานตั้งหนึ่งชั่วโมง ที่แท้ประธานฟู่ก็เป็นคนจุดให้คุณนายนี่เอง”

“แต่งงานกันมาห้าปี ประธานฟู่ก็ยังแสดงความรักอย่างเปิดเผยแบบนี้ทุกปีเลย”

“ฉันได้ยินมาว่าตอนประธานฟู่ผ่าตัดแบบดมยาสลบแล้วกลับมาที่ห้องพักฟื้นเมื่อปีก่อน เขายังไม่ทันได้สติเต็มที่ เห็นคุณนายแบบเบลอ ๆ ประโยคแรกที่พูดก็คือกระเพาะของคุณไม่ค่อยดี ตอนเที่ยงกินข้าวตรงเวลาไหม เฮ้อ ตอนนั้นทำเอาพยาบาลซาบซึ้งจนร้องไห้กันหมดเลย”

ท่ามกลางคอมเมนต์มากมาย ฟู่เซินได้ตอบกลับคอมเมนต์นี้ว่า:

“ลู่ลู่เป็นภรรยาของผม การรักเธอ ตามใจเธอ และปกป้องเธอให้ราบรื่นปลอดภัยไปตลอดชีวิตคือความรับผิดชอบของผมในฐานะสามีครับ”

ชั่วพริบตาเดียวใต้คอมเมนต์นี้ก็เต็มไปด้วยเสียงโอดครวญแห่งความอิจฉา

ส่วนสวี่ลู่ซึ่งเป็นเป้าหมายของความอิจฉา ในเวลานี้กลับกำลังมองไปยังที่นั่งอันว่างเปล่าฝั่งตรงข้ามด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก

จริง ๆ เธอกับฟู่เซินเคยมีความรักให้แก่กัน

พวกเขาไม่เคยทะเลาะกันเลยตลอดเจ็ดปีที่คบหากันมา

ฟู่เซินมอบทั้งเงินทอง สถานะ และความรักทั้งหมดให้แก่เธอตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา

ทว่าเมื่อหนึ่งเดือนก่อน คืนที่ฟู่เซินเดินทางไปทำงานต่างเมือง เธอกลับพบว่าฟู่เซินแอบปันใจให้คนอื่นมาตั้งนานแล้ว

คืนนั้นฟู่เซินส่งข้อความเสียงมาข้อความหนึ่ง

ทว่าตอนที่เธอกดฟังกลับมีเสียงผู้หญิงแปลกหน้าดังออกมาจากลำโพง

“ฉันกลับประเทศมาได้หกเดือน แค่ฉันกระดิกนิ้วเรียก เขาก็มาติดเบ็ดแล้ว”

“คืนนี้เขาเตรียมดอกไม้ไฟสีฟ้าไว้ให้ฉัน แต่ฉันไม่ชอบสีฟ้า เพราะงั้นเพื่อไม่ให้เป็นการสิ้นเปลือง ฉันเลยยกให้เธอเอาไว้จุดฉลองในวันครบรอบแต่งงาน”

ตอนนั้นเธอยังไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร

กระทั่งในงานเลี้ยงเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ฟู่เซินเดินเข้ามาในห้องอาหารส่วนตัวพร้อมกับผู้หญิงคนนี้

ฟู่เซินแนะนำกับเธอว่าเป็นญาติห่าง ๆ เป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา

เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ทักทายเธอด้วยรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าเล็กอันงดงาม

“ไฮ กลับประเทศมาหกเดือนกว่า ในที่สุดก็ได้เจอพี่สะใภ้สักที”

น้ำเสียงออดอ้อนอันคุ้นเคยของหญิงสาวทำให้สวี่ลู่สมองขาวโพลนไปหมด

หลังจากนั้นเธอทนอยู่ต่อไม่ไหวจึงขอตัวกลับก่อน และเธอก็ได้รับข้อความจากคนแปลกหน้าเมื่อฟู่เซินกลับมาถึงบ้านในตอนกลางดึก

“ดาดฟ้าคืนนี้เร้าใจเกินไปหน่อย ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้เลยทิ้งรอยข่วนไว้บนตัวคุณพี่แฟนเก่าเต็มไปหมดเลย”

“พูดตามตรงนะ คุณพี่แฟนเก่าของฉันก็ยังดุดันเหมือนเดิม เอวพริ้วยังกับมอเตอร์ไฟฟ้า”

สวี่ลู่มองฟู่เซินล้มตัวลงนอนบนเตียงด้วยความเมา ชายหนุ่มปลดกระดุมออกสองเม็ด มีรอยข่วนเต็มแผงอก

และเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เขาสวมอยู่ก็คือเสื้อคู่รักของผู้ชายที่เธอสั่งทำพิเศษเมื่อวันครบรอบแต่งงานปีที่แล้ว

บนปกเสื้อมีคำย่อของคำว่าสามีที่เธอปักด้วยมือของตัวเองว่า ‘Husband’

คืนนั้นตอนที่ฟู่เซินได้รับเสื้อเชิ้ต เขาจับมือของเธอและให้สัญญากับเธอด้วยความซาบซึ้งใจว่า

“ลู่ลู่ วันหลังถ้าผมใส่เสื้อเชิ้ตที่คุณให้ตัวนี้ ผมจะเตือนตัวเองให้อยู่ห่างจากผู้หญิงคนอื่นเข้าไว้ ผมจะรักษาความบริสุทธิ์เพื่อคุณ”

ทว่าตอนนี้กลับมีรอยประทับริมฝีปากสีแดงสดเพิ่มขึ้นมาบนตัวอักษรภาษาอังกฤษคำนี้

กระทั่งถึงวันนี้ที่เธอและฟู่เซินฉลองวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้าด้วยกัน

เธอมาถึงร้านอาหารตะวันตกก่อน และเธอก็ได้รับสายโทรศัพท์จากฟู่เซินหลังจากผ่านไปห้านาที

เขาบอกว่ากำลังเตรียมเซอร์ไพรส์ให้เธออยู่จึงตามไปกินดินเนอร์ใต้แสงเทียนกับเธอไม่ทัน ให้เธอดูดอกไม้ไฟคนเดียวไปก่อน

ฟู่เซินพูดจบก็วางสายไป จากนั้นอีกสองนาทีต่อมาเธอก็ได้รับภาพถ่ายที่เขาส่งมาทางวีแชต

เมื่อกดเปิดดูแล้วพบว่าเขากำลังดินเนอร์ใต้แสงเทียนกับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์

ซึ่งเต็มไปด้วยดอกไม้สดและไวน์แดงอันแสนโรแมนติกแบบสุด ๆ

โพสต์เวยปั๋วแสดงความรักโพสต์นี้ ฟู่เซินน่าจะโพสต์ตอนนอนอยู่ในอ้อมกอดของเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์สินะ

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Nootchanart Boonpr
Nootchanart Boonpr
จบแบบนี้ดีมาก นางเอกเก่งมาก นับถือใจเลย
2026-06-21 23:19:37
0
0
Ounjung Ounjai
Ounjung Ounjai
ปลดล๊อคยังไง
2026-05-01 13:16:03
2
0
Samai Wiboonat
Samai Wiboonat
เนื้อหาดีอ่านแล้วชอบค่ะ
2026-04-29 13:54:55
0
0
23 Bab
บทที่ 1
“คุณนายคะ เอาหนังสือหย่าในตู้เซฟมาให้แล้วค่ะ”ในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า เลขายื่นหนังสือหย่าให้สวี่ลู่ภายในร้านอาหารตะวันตกเมื่อห้าปีก่อนในวันที่ประธานฟู่และคุณนายจดทะเบียนสมรสกันประธานฟู่ตั้งใจร่างหนังสือหย่าพร้อมเซ็นชื่อกำกับไว้และเก็บเข้าตู้เซฟเพื่อแสดงความจริงใจหากเขานอกใจ คุณนายก็เซ็นชื่อหย่าได้ทุกเมื่อสวี่ลู่เซ็นชื่อลงไปอย่างรวดเร็วเธอมองไปยังที่นั่งอันว่างเปล่าฝั่งตรงข้ามด้วยสีหน้าหม่นหมอง“เอาหนังสือหย่านี้ไปให้ทนายหลี่ แล้วค่อยไปจองโรงแรม เตรียมสถานที่จัดงานแต่งงานล่วงหน้าให้เรียบร้อย”เลขาชะงักไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยหยั่งเชิง“ชื่อของเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวจะให้เขียนชื่อของใครคะ”“เขียนชื่อฟู่เซินกับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์”เลขาเงียบไปหลายวินาทีเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์คือรักแรกของประธานฟู่เธอถามต่อไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“คุณนายจะให้จัดงานแต่งงานขึ้นในอีกกี่วันคะ”สวี่ลู่ค่อย ๆ หันไปมองนอกหน้าต่างในที่สุดดอกไม้ไฟสีฟ้าที่จุดต่อเนื่องมานานหนึ่งชั่วโมงก็มอดดับลง สุดท้ายก็ทิ้งข้อความบรรทัดหนึ่งไว้กลางอากาศ“ฟู่เซิน&สวี่ลู่ สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า”สวี่ลู่ดึงสายตากลั
Baca selengkapnya
บทที่ 2
สวี่ลู่ไม่ได้สนใจการแสดงความรักอย่างเปิดเผยผ่านทางออนไลน์ของฟู่เซินเธอลุกขึ้นหยิบกระเป๋าแล้วกลับบ้าน หลังจากกลับมาถึงห้องนอน เธอก็ไปขอกรรไกรหนึ่งเล่มจากสาวใช้สวี่ลู่หยิบเสื้อเชิ้ตคู่รักของผู้หญิงที่เธอสั่งทำพิเศษออกมาตัดจนกลายเป็นเศษผ้าเป็นริ้ว ๆ จากนั้นก็ตัดทะเบียนสมรสจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเธอนำของเหล่านี้ใส่ลงไปในกล่องของขวัญ ด้านบนเขียนเอาไว้ว่า ‘ของขวัญแต่งงานรอบสอง’สวี่ลู่เพิ่งจะทำเรื่องพวกนี้เสร็จ พอหันกลับมาก็ชนเข้ากับฟู่เซินที่เพิ่งกลับมาพอดีใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเอ็นดู เขาจูงมือของเธอแล้วเดินลงไปชั้นล่าง“ที่รัก ผมเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้คุณแล้ว รีบลงมาดูสิ”สวี่ลู่ลงมาชั้นล่างแล้วก็เห็นรถตู้ทึบขนาดใหญ่คันหนึ่งบนรถตู้มีกล่องของขวัญสีชมพูขนาดยักษ์วางอยู่พอฟู่เซินปรบมือ กล่องของขวัญใบใหญ่ก็เปิดออกอัตโนมัติ ลูกโป่งและพลุกระดาษลอยพุ่งขึ้นไป สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาก็คือรถมายบัคสีชมพูนู้ดคันหนึ่งพนักงานสองคนรีบชูป้ายผ้าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว—มอบให้เจ้าหญิงน้อยลู่ลู่ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาผู้คนที่มุงดูอยู่รอบ ๆ อิจฉาตาร้อนกันไปหมดฟู่เซินหยิบกุญแจรถมายบัคออก
Baca selengkapnya
บทที่ 3
ฟู่เซินมองสวี่ลู่ด้วยความรักใคร่ทะนุถนอม ไม่อาจกลั้นรอยยิ้มที่มุมปากเอาไว้ได้“ปล่อยไปตามธรรมชาติน่ะครับ ดีที่สุดก็ช่วงปลายปี จะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ ขอแค่เป็นลูกที่ลู่ลู่คลอด ผมก็ชอบหมด”*สวี่ลู่ก้มหน้ามองเค้กตรงหน้า พลางเงียบไม่พูดอะไรไปหลายวินาทีฟู่เซินเริ่มลงมือตัดเค้กอย่างเอาใจใส่ ทว่าจู่ ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาเขาแจ้งฟู่เซินว่ารถของเขาถูกรถคันอื่นขูด ให้ฟู่เซินออกไปดูฟู่เซินขมวดคิ้วด้วยสีหน้าไม่สู้ดี“ผมออกไปดูหน่อยนะ ลู่ลู่กินไปก่อนเลย ผมจะรีบจัดการให้เสร็จแล้วรีบกลับมา”“คุณอยากดื่มอะไรก็สั่งเอาเองเลยนะ แต่ห้ามดื่มของเย็น เพราะมะรืนนี้ประจำเดือนคุณก็จะมาแล้ว”คำพูดอันแสนใส่ใจนี้ทำเอาลูกค้าในร้านเค้กอิจฉาตาร้อนกันอีกครั้ง“พระเจ้า แม้แต่วันที่ประจำเดือนมาก็ยังจำได้ ประธานฟู่ช่างเป็นผู้ชายแสนดีที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติจริง ๆ”“ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าฉันเป็นคุณสวี่ ฉันจะมีความสุขขนาดไหน”เถ้าแก่เนี้ยมองสวี่ลู่ที่เอาแต่เงียบ ก่อนเอ่ยยิ้ม ๆ“คุณสวี่โชคดีจังเลยนะคะ โอกาสที่ชีวิตนี้ผู้หญิงเราจะเกิดมาเจอผู้ชายรักเดียวใจเดียวแถมยังรักและทะนุถนอมเรามีน้อยมากเลย”สวี่ลู่ยิ้
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ครึ่งชั่วโมงต่อมา สวี่ลู่นั่งอยู่ในแท็กซี่ มองไปยังรถเบนซ์ G-Class สีชมพูที่อยู่ไม่ไกลฟู่เซินเปิดซันรูฟ เพียงแค่หนึ่งนาที รถเบนซ์ G-Class สีชมพูก็โยกไหวอย่างรวดเร็วผู้คนรอบข้างหลายคนหยุดดู พลางอุทานด้วยความประหลาดใจ“เล่นกันกลางแจ้ง เร้าใจจริง ๆ”“แหม ๆ คนรวยนี่รู้จักเล่นจริง ๆ ริมทะเลสาบ รถเบนซ์ G-Class กับสาวสวย คืนนี้คงสนุกสุดเหวี่ยงแน่ ๆ”สวี่ลู่มองรถที่กำลังโยกไหวด้วยดวงตาแดงก่ำ รู้สึกเพียงทั้งร่างเย็นเฉียบ เธออัดวิดีโอไว้ห้านาทีด้วยมือสั่นระริกจากนั้นเธอก็ส่งวิดีโอไปให้เลขา แล้วสั่งด้วยเสียงแหบพร่า“เธอเอาคลิปนี้ไปเปิดวันงานแต่งงาน” หลังจากส่งข้อความเสียงเสร็จ สวี่ลู่ก็โทรหาแม่“แม่คะ อีกเจ็ดวันหนูจะไปหาแม่กับพ่อที่นอร์เวย์นะคะ”คุณนายสวี่ที่อยู่ปลายสายจับสังเกตได้ว่าน้ำเสียงของสวี่ลู่สั่นเล็กน้อย มีบางอย่างผิดปกติ เธอขมวดคิ้วแน่น“ฟู่เซินมากับลูกด้วยหรือเปล่า”“หนูไปคนเดียวค่ะ”“จ้ะ อย่าเสียใจไปเลยนะลูก” คุณนายสวี่สีหน้าไม่สู้ดีนัก เธอพอจะรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเอ่ยปลอบว่า“ถึงเวลาแม่จะไปรับลูกที่สนามบินนะ”กลางดึก ฟู่เซินกลับมาพร้อมเสียงดังเอะอะ ปลุกสวี่ลู
Baca selengkapnya
บทที่ 5
เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ดวงตาแดงก่ำ เธอพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น“ฉันตกลง ฉันจะแต่งกับคุณ ฉันยินดีสองร้อยเปอร์เซ็นต์เลย!”ทีมงานถ่ายภาพรอบ ๆ พากันโห่เชียร์ขึ้นมา“คบกันเลย! คบกันเลย!”ภายในรถ สวี่ลู่มองภาพนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา เย็นวาบไปทั้งตัวห้าปีก่อน ตอนที่ฟู่เซินขอเธอแต่งงานก็เต็มไปด้วยรักลึกซึ้งเหมือนในตอนนี้เขาสวมสูทสีดำเรียบเนี้ยบแบบนี้ ถือกุหลาบสีสด และหยิบแหวนขอแต่งงานที่เตรียมมาอย่างพิถีพิถันกระทั่งตอนที่ขอเธอแต่งงาน เขาถึงกับสะอื้นออกมา“ลู่ลู่ ทั้งชีวิตนี้ผมจะรักคุณแค่คนเดียว ผู้หญิงคนอื่นจะไม่มีวันเข้ามาในใจผมได้”“ผมขอร้องนะ แต่งงานกับผมได้ไหม”“ผมสาบาน ถ้าฟู่เซินคนนี้นอกใจ ผมยอมไปตายเลย”สวี่ลู่หัวเราะเสียงเย็นเล็กน้อย แต่หัวเราะไปหัวเราะมา จู่ ๆ ก็ร้องไห้ออกมาที่แท้ทุกอย่างก็เป็นของปลอม คำสาบานก็เป็นเรื่องโกหกแม้แต่ความจริงใจก็สามารถเปลี่ยนไปได้ในชั่วพริบตาหลินเสี้ยวมองสวี่ลู่อย่างสงสาร ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ ว่า“พวกเขาไปแล้ว ยังจะตามต่อไหม”“ตามไป”สวี่ลู่หลุบตาลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ มองออกไปนอกหน้าต่างเธออยากจะเห็นว่าอีกเดี๋ยวพวกฟู่เซินจะไปไหนกันหนึ่งชั่ว
Baca selengkapnya
บทที่ 6
ฟู่เซินชะงักไปเล็กน้อย ตอนที่เขาได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล เขายังกินข้าวกับพ่อแม่ของเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์อยู่เลยตอนนั้นเขาพลันรู้สึกกลัวขึ้นมา จึงทิ้งครอบครัวเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ไว้แล้วรีบมาทันทีโชคดีที่สวี่ลู่ไม่ได้เป็นอะไรมาก“ช่วงเย็นผมกำลังกินข้าวอยู่กับลูกค้า มีดีลใหญ่ที่ต้องตามต่อ พอโรงพยาบาลแจ้งว่าคุณรถชน ผมก็รีบมาเลย”สวี่ลู่หลุบตาที่น้ำคลอเล็กน้อย ก่อนจะจ้องเขาตรง ๆ“เพิ่งกลับมาจากเจอลูกค้าเหรอ”“ใช่ ลู่ลู่ เหนื่อยมากเลย” ฟู่เซินนวดหว่างคิ้วเบา ๆสวี่ลู่ค่อย ๆ หลับตาลง และไม่ได้พูดอะไรอีกฟู่เซินนั่งลงข้าง ๆ คอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ ไม่นานโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นเขากดตัดสายอย่างไม่ลังเล แต่อีกฝ่ายก็ยังโทรเข้ามาอีกอย่างไม่ยอมแพ้ฟู่เซินปิดเสียงโทรศัพท์ ก่อนจะก้มหน้าส่งข้อความไปหนึ่งนาทีต่อมา สีหน้าของดูตื่นเต้น จากนั้นก็หาข้ออ้างแล้วรีบร้อนออกไปฟู่เซินเพิ่งออกไปได้ไม่นาน หลินเสี้ยวก็รีบมาเยี่ยมสวี่ลู่เพียงแต่ว่าสีหน้าเธอไม่ค่อยสู้ดีนัก“เธอเดาดูสิ ตอนที่ฉันขึ้นมาบังเอิญเจอใครเข้า”พอเห็นหลินเสี้ยว สวี่ลู่ก็พยุงตัวลุกขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอน หลังจากครุ่นคิดอยู่สองสามวินาที
Baca selengkapnya
บทที่ 7
วันรุ่งขึ้น นับถอยหลังอีกสามวันก่อนที่จะจากไปฟู่เซินเอาซุปซี่โครงมาเยี่ยมสวี่ลู่ตั้งแต่เช้าตรู่“ผมให้แม่บ้านทำให้โดยเฉพาะเลยนะ เป็นซุปซี่โครงใส่รากบัวกับมันจีนของโปรดคุณ ลองชิมดูสิ”“ค่ะ” สวี่ลู่ไม่ปฏิเสธ ค่อย ๆ กินคำเล็ก ๆ ไปทีละคำพอฟู่เซินออกไปแล้ว ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง สวี่ลูก็เปิดกล้องวงจรปิดภายในห้องรับแขก เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์กำลังโวยวายจะออกไปเดินชอปปิงข้างนอกวันนี้ฝนตก ถนนลื่น ฟู่เซินกังวลว่าเธอจะลื่นล้มจนกระทบลูกในท้อง เลยติดต่อแบรนด์หรูให้มาบริการถึงที่ ปล่อยให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เลือกได้เต็มที่เขายังใส่ใจถึงขั้นที่ให้แบรนด์แม่และเด็กนำเสื้อผ้าสำหรับทารกแรกเกิดมาให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์เลือกด้วยคืนนั้น ทนายหลี่มาที่ห้องผู้ป่วย“คุณนายครับ ข้อตกลงหย่าร้างของคุณกับประธานฟู่มีผลบังคับใช้แล้วครับ”“ขอบคุณค่ะ” สวี่ลู่มองข้อตกลงหย่าร้าง ก่อนหันมองเลขาที่อยู่ข้าง ๆ“ถ่ายสำเนาไว้หนึ่งชุด แล้วเอาไปใส่ในกล่อง ‘ของขวัญแต่งงานใหม่’”ความสัมพันธ์อันเจ็บปวดตลอดเจ็ดปี ถึงเวลาต้องจบลงเสียทีนับถอยหลังอีกสองวันฟู่เซินถือดอกทานตะวันพร้อมกับจี้หยกพระโพธิสัตว์ที่ทุ่มเงินนับล้านเพื
Baca selengkapnya
บทที่ 8
เวลา 18.30 น. ฟู่เซินรออยู่ที่หน้าโรงแรมจี้โจวแขกเหรื่อมาถึงกันตามนัด คนที่มาส่วนใหญ่เป็นเพื่อนสนิทของเขากับสวี่ลู่ฟู่เซินไม่เห็นเงาสวี่ลู่สักที จึงหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรหาสวี่ลู่เสียงผู้หญิงไร้อารมณ์ดังมาจากปลายสาย“สวัสดีค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้”ฟู่เซินขมวดคิ้วมุ่น ลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจลู่ลู่คงไม่ได้โกรธเขาจนจะไม่มางานวันเกิดคืนนี้หรอกใช่ไหมฟู่เซินกำโทรศัพท์แน่น ก่อนจะเริ่มนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อช่วงบ่ายตอนทานมื้อเที่ยง เขาได้รับข้อความว่าเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์มีเลือดออก จึงทิ้งสวี่ลู่ไว้แล้วพาเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ไปโรงพยาบาลที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์อารมณ์แปรปรวน ทำให้ครรภ์ไม่คงที่และมีเลือดออก พร้อมบอกให้เขาเอาใจใส่อารมณ์ของคนท้องมากขึ้นวันนี้เป็นวันเกิดของสวี่ลู่เดิมทีฟู่เซินตั้งใจจะจัดการให้เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์แอดมิต แล้วค่อยกลับมาอยู่กับสวี่ลู่แต่ในห้องผู้ป่วย เซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์กลับรั้งเขาไว้ไม่ยอมให้ไปเธอจับมือเขามาวางไว้บนท้องของตัวเอง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน“ลูกอยากให้พ่ออยู่ต่อ คุ
Baca selengkapnya
บทที่ 9
ฟู่เซินถึงได้หันไปมองกล่องของขวัญตรงหน้าอีกครั้ง สมองของเขาขาวโพลนไปหมด ขณะเปิดกล่องของขวัญออกอย่างแทบจะไร้ความรู้สึกสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเสื้อเชิ้ตคู่รักที่ถูกตัดจนกลายเป็นเศษผ้าเป็นริ้ว ๆเศษผ้าบริเวณปกเสื้อที่อยู่บนสุดยังมีคำว่า ‘wife’ ที่สวี่ลู่เย็บด้วยมือของตัวเองฟู่เซินหยิบเศษผ้าตรงปกเสื้อที่เย็บคำว่า ‘wife’ ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง เขาแทบจะยืนไม่อยู่จนเกือบล้มลงไปกองกับพื้น“นี่เป็นของขวัญที่ลู่ลู่จะมอบให้ผมในวันนี้เหรอ เป็นไปไม่ได้ ใครเล่นตลกอะไร เธอไม่มีทางตัดเสื้อเชิ้ตคู่รักของเธอหรอก...”เมื่อหนึ่งปีก่อน ในวันครบรอบแต่งงานปีที่สี่ของพวกเขาคืนนั้นสวี่ลู่เอาเสื้อเชิ้ตคู่รักทรงผู้ชายที่สั่งทำพิเศษมามอบให้เขาเธอมองเขาด้วยท่าทางออดอ้อน นัยน์ตาหวานฉ่ำเอ่อล้นไปด้วยความรัก“ฟู่เซิน ในใจของฉัน คุณคือสามีของฉัน ฉันคือภรรยาของคุณ ฉันมีความสุขกับทุกวันที่ได้อยู่กับคุณ”“แต่ว่าถ้าวันไหนคุณเปลี่ยนใจ ฉันผิดหวังในตัวคุณและผิดหวังในชีวิตคู่ครั้งนี้ ฉันจะทำลายของพวกนี้ด้วยมือของฉันเองและจากคุณไปตลอดกาล”ฟู่เซินยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ราวกับคนถูกสูบวิญญาณลู่ลู่ตัดเสื้อเชิ้ตคู่รักด้
Baca selengkapnya
บทที่ 10
สมองของฟู่เซินขาวโพลนไปหลายวินาที เขาไม่รู้ตัวเลยว่าเดินเข้ามาในห้องโถงได้อย่างไรรู้เพียงแค่ว่าตอนที่เดินมาถึงสถานที่จัดงานแต่งงาน เขาราวกับถูกฟ้าผ่า ภาพตรงหน้าทำให้เขาสูญเสียความสามารถในการคิดวิเคราะห์ไปอย่างสิ้นเชิงบนหน้าจอขนาดใหญ่กำลังฉายภาพหนังสือหย่าของเขากับสวี่ลู่ ภาพพรีเวดดิง 99 ภาพที่เขาถ่ายกับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ และภาพตอนที่เขาไปกินข้าวกับพ่อแม่ของเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ตามลำดับ...ฟู่เซินเซถลา เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้านข้างอย่างเหม่อลอยเขาเริ่มนึกย้อนถึงรายละเอียดการใช้ชีวิตร่วมกับสวี่ลู่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาตอนนี้ฟู่เซินถึงเพิ่งค้นพบว่าสวี่ลู่น่าจะรู้ถึงการมีอยู่ของเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์ตั้งนานแล้วไม่อย่างนั้นตอนเขาจากมาเมื่อตอนเที่ยง แววตาที่สวี่ลู่มองเขาคงไม่เหลือเพียงความว่างเปล่าคำว่าลาก่อนของเธอในตอนนั้น เมื่อนำมาฟังในตอนนี้กลับดูเหมือนเป็นการบอกลาเสียมากกว่าเขายังโง่เขลาคิดไปเองว่าตัวเองปิดบังได้แนบเนียนมากทว่าเขากับเซี่ยงเสวี่ยเอ๋อร์แค่ผูกพันกันทางกาย ไม่ได้ผูกพันกันทางใจเสียหน่อยลู่ลู่เข้าใจเขาผิดไปแล้วจริง ๆฟู่เซินหันไปมองเลขาอีกครั้ง น้ำเสียงเจือไปด
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status