Her Hidden Billionaire Husband의 모든 챕터: 챕터 1701 - 챕터 1709

Pinigilan ni Esteban ang bugso ng galit at ang tuksong pumatay. Ano ba naman ang pinagkaiba ng 9999 at 102? Para bang langit at lupa ang pagitan.“Gaano karaming alipin ang lahat-lahat?” mariing tanong ni Esteban habang pinipilit niyang kumalma.“Isang daan at dalawa.”Para siyang tinamaan ng kidlat sa kanyang dibdib nang marinig iyon. Umigting ang apoy sa kanyang loob, at ramdam niya ang matinding kirot sa kanyang puso. Ang gusto niya lang naman ay isang simpleng masisilungan, pero para siyang nahulog sa isang malalim na bangin na wala siyang paraan para makaahon.“Magpalit ka muna ng damit. Pagkatapos, pumunta ka sa North Garden Water District at siguraduhin mong makuha natin ang tubig para sa bahay ngayon. Pagkatapos niyan, pumunta ka nam

Humakbang si Josefena pababa, tila isang diwata na dahan-dahang lumulutang sa hangin. Sa bawat hakbang, animo’y sutla ang tinatapakan niya. Pagdating sa gitna ng bakuran, tumingin siya sa lahat at malamig na sinabi, “Let him go.”Nagulat ang karamihan. Hindi nila maintindihan kung bakit, ngunit malinaw kay Josefena na si Esteban ay hindi maaaring maging magnanakaw na iyon.Sa totoo lang, mula pa sa simula ng imbestigasyon sa bundok, tahimik na sinusundan na ni Josefena ang buong pangyayari. Kagabi, siya mismo ang nakaramdam na may nanilip, ngunit wala siyang kakayahang magsalita dahil sa biglaang sitwasyon. Nang may magsabi na may nakahuli ng isang “magnanakaw” na nanilip habang naliligo sila, natural na gusto niyang malaman kung sino iyon.Ngunit nang lumabas na si Esteban ang tinutukoy, agad niya itong tinutulan. Para kay Josefena, imposibleng siya ang gumawa noon—isang kalahating walang silbi lang siya. Paano nito mababasag ang mga “forbidden curse” na siya mismo ang nagtayo? Ni sa

Kahit na ganito ang sitwasyon, kailangan pa rin dalhin ang pagkain. Sadyang si Kino ang nag-utos na siya mismo ang maghatid. Kung mabigo siya, siguradong may kapalit itong parusa pagbalik niya.Umiling si Esteban at kinuha ang basket. Mabigat ang loob niya, ngunit wala siyang magagawa kundi maglakad papunta sa kuweba.Pagpasok niya, agad bumungad ang matinding dilim. Pagdating pa lang sa limang metro, hindi na makita ang sariling mga daliri. Paminsan-minsan, may tunog ng patak ng tubig na umaalingawngaw, kasabay ng malamig na simoy na galing sa loob.Mabilis siyang nag-conjure ng isang maliit na apoy gamit ang enerhiya. Sa wakas, kahit papaano, may liwanag na tumulong sa kanya. Ngunit sa pag-ilaw ng paligid, tumambad ang nakakatindig-balahibong tanawin: ang sahig ay punô ng mga kalansay ng tao, nakakalat sa lahat ng dako. Sa magkabilang pader, nakaukit ang mga bakas ng kamay—mga desperadong marka ng mga taong namatay dito, mga huling bakas ng kanilang paghihirap.Bawat guhit, simbolo

Umiling si Esteban na may halong inis at pagkabigo. “Sa tingin mo ba gusto ko talagang pumunta rito? I was sold to Sifeng as a slave.”“Slave? Ginawang alipin ang apprentice ni Qurin?” Mariing napakunot ang noo ng babae, halatang nag-uumapaw ang galit sa kanyang tinig. “That Feran is such a cheap woman… hindi siya dapat mamatay nang madali.”Hindi maintindihan ni Esteban kung bakit ganoon ang pagkamuhi nito. “Sino ba si Feran?” tanong niya.“Halika rito,” malamig na utos ng babae mula sa loob.Saglit na nag-isip si Esteban. Alam niyang hawak niya ang Pangu Axe, kaya hindi siya ganoon kakabado. Kahit pa delikado, hindi siya basta-basta masasaktan. Kaya’t nagpasya siyang pumasok.Habang lumalalim siya sa kweba, mas lalo itong dumidilim at nagiging mamasa-masa ang paligid. Ramdam niya ang malamig na simoy na tila gumagapang sa kanyang balat.Biglang nagliwanag ang ilang apoy sa paligid. Tatlong metro sa unahan, may nakatayong malaking batong altar. Doon ay nakaupo ang isang kakaibang ni

Narinig ni Josefena ang malalim na buntong-hininga mula sa kanyang dibdib bago siya tuluyang lumingon pabalik.Sa loob ng malaking bulwagan, nakaupo si Feran habang umiinom ng tsaa. Nang makita niyang maagang bumalik si Josefena, agad kumunot ang kanyang noo. “Josefena, parang hindi ka dapat bumalik nang ganito kaaga, hindi ba?” malamig niyang tanong.Alam ni Feran na ipinakiusap niya kay Josefena na tulungan si Esteban na makapasa sa unang hakbang ng pagsasanay. Kaya’t hindi niya inasahang babalik ito agad.“Si Esteban ay pumunta sa Ciyun Cave,” mahinahon na sagot ni Josefena.Pagkarinig ng mga salitang iyon, nabitawan ni Feran ang hawak niyang tasa ng tsaa. Nahulog ito sa sahig at nabasag. “Ano?! Pumunta siya sa Ciyun Cave?” nanlaki ang mga mata ni Feran at bahagyang namutla ang kanyang mukha.“Sinabi ni Kino na si Esteban ay nagtatrabaho sa gulayan kaninang umaga, pero palihim daw niyang nilabag ang pagbabawal, gustong magpahinga at magtago, at sa huli raw ay aksidenteng nakapaso