บททั้งหมดของ I'm your Bride/Maid : บทที่ 21 - บทที่ 30

Atanasha POVNapakaganda ng araw ngayon. Maaliwalas ang kalangitan, hindi ganoon kainit nag sikat ng araw, at isa pa ay napaka lamig ng dampi ng hangin sa aking balat. Narito ako ngayon sa sala habang nag aayos ng aking mga pinamitas na bulaklak mula sa hardin kanina. Wala na kasi akong magawa kaya naman naisipan kong iyon na lamang ang gawin. Sa aking pag aayos ay namataan kong may taong papalapit sa akin kaya agad akong napatingin sa mga ito. Anong ginagawa nila dito? Hindi ba't umalis sila ng mansion? Ano na naman kaya ang eksena ng dalawang ito. Sana naman ay tigilan na nila ako. Wala akong oras para makipag sabatan sa mga ito. "Mother, Sofia, nakabalik na po pala kayo." Bati ko sa mga ito. Kitang kita ko ang agad na pag babago ng expression ng mukha nito. Mula sa pagiging kalmado ay napunta ito sa pagiging bugnutin. "Stop calling me mother! Hindi ka nababagay sa anak ko. Mahiya ka nga sa sari

Nang matapos sa pag gagayak si Atanasha ay agad siyang nag tungo sa sala at naabutan niyang naghihintay sina Mrs. Buenavista at Red. "Wala na bang ibibilis yang kilos mo? We're going to be late!" Inis na sambit ni Mrs. Buenavista. Agad na napatingin si Red sa kaniyang ina, "Late for what? I thought we're going to eat in a restaurant." Nagtatakang tanong ni Red. Hindi naman sumagot si Mrs. Buenavista at agad na lumabas ng mansion. Sinundan naman siya nina Atanasha at Red. Pag labas nila ay nakahanda na ang sasakyan at nag hihintay sa kanila si Kuya Roy. "Aalis na po ba tayo?" Tanong ni Kuya Roy at tumango naman si Red bilang pag sang ayon. Nang sila'y makasakay ng sasakyan ay unti unting nabubuo ang tension sa pagitan nina Mrs. Buenavista at Atanasha. Ipinagtataka naman ni Atanasha kung bakit ganoon na lamang makatingin sa kan'ya ang matanda. Tila ba'y ayaw na ayaw nitong isama si

Atanasha POVHindi ko alam kung gaano katagal na akong nakatitig sa salamin. Nakakawili palang titigan ang sarili kapag bumabagay sayo ang isang damit. Nang makuntento ako sa aking sarili ay agad na akong lumabas ng fitting room at sa aking pag labas ay bumungad sa akin si Kent na naka upo sa sofa habang naghihintay. Agad itong napatayo at lumapit sa akin, "How is it? Ayos lang ba? Hindi ko alam kung bagay ba sa akin... Ano sa tingin mo?"  "Sobrang ganda... mo.." Ani nito. Tama ba yung narinig ko? Maganda daw ako? Ako ba o yung dress? Baka naman namali lang ako. 'Wag ka ngang assumera Atanasha Felise! Agad akong napailing sa aking iniisip. "Miss, that's a total of Php. 10,599. Do you have a membership card?" Nakangiting sambit ng sales lady sa akin. Oo nga pala. Muntik ko ng makalimutan na sobrang mahal nga pala ng dress na 'to. Hays, mukhang mapapatipid ako sa m

Atanasha POVNagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa aking mata. Iniikot ko ang aking paningin at nanibago sa lugar na aking tinutulugan. Napatingin ako sa orasan na naka kabit sa pader, 7:12 am. Tamang tama para makapag luto ng agahan. Nandito na nga pala ako sa condo ni Angel. Pagkatapos kasi ng usapan namin kagabi sa kotse niya ay dumiretso na kami dito para makapag pahinga. Bumangon na ako at kita kong masarap pa ang tulog niya sa kaniyang kama. Nasa sofa niya kasi ako natulog kagabi. Pinilit niya akong mag tabi na kami sa kama pero mas umandar at nangibabaw ang kanipisan ng mukha ko kaya pinag pilitan ko nalang na sa sofa na matulog. Maliit lang din naman akong babae kaya naging komportable naman ang tulog ko sa sofa niya dahil kasyang kasya ako.  Nang maayos ko na ang aking pinaghigaan ay nag tungo na ako sa kusina para maghanap ng pwedeng maluluto. Ako na ang magluluto ng breakfast para pag gising ni Angel ay kakain nalan

Maiingay na tugtugin ang bumungad kina Atanasha at Angel ng makarating sila sa bar. Sa sobrang dami ng tao ay halos hindi na sila makahanap ng mapepwestuhan. "Gel, balik nalang kaya tayo next time? Ang daming tao eh..." Pasigaw na sambit ni Atanasha upang marinig siya ng kaniyang kaibigan na busy sa pag hila sa kaniya habang naghahanap ng mauupuan.  "What? Sorry beshy but I can't hear you!" Sambit nito. Napangiwi na lamang si Atanasha dahil hindi niya alam kung hindi ba talaga siya naririnig nito o nag bibingi bingian lamang. "Yun may pwesto pa beshy! Let's go! let's go!" Tuwan tuwang sambit nito habang patuloy pa rin sa pag hila kay Atanasha. Nang maka upo ang dalawa ay nag paalam naman si Angel na pupunta lang sa bathroom at kukuha na rin ng drinks. Tumango naman si Atanasha at naiwan itong mag isa. Nagpalinga linga siya upang tignan kung ano bang pwedeng gawin bukod sa uminom lang ngayong gabi nang biglang tumunog an