บททั้งหมดของ I'm your Bride/Maid : บทที่ 41 - บทที่ 50

"Sa tingin mo ba nagawa ni auntie?" Hindi mapakaling tanong ni Sofia kay Faye. Narito sila ngayon sa kwarto ni Sofia upang kuhain ang sunscreen ngunit may iba pa silang dahilan kung bakit sila nag tungo roon. Ilang minuto nang nag papa ikot ikot si Sofia sa apat na korner ng silid na iyon. "Can you relax? Geez! Alam mo maupo ka diyan at kumalma ka. Wala namang mangyayari kung magpapalakad lakad ka diyan. Ako lang ang nahihilo sayo." Inis na sambit ni Faye kay Sofia.  Wala namang nagawa si Sofia at na upo na lamang at nag hintay ng susunod na hakbang sa kanilang mga plano.  -Samantala, habang hindi mapakali ang dalawa sa kanilang silid ay siya namang pagiging kalmado ni Mrs. Buenavista. Idinilat nito ang kaniyang mga mata at sinilayan ang mahimbing na pag kaka tulog ni Atanasha.  ------------Flashback----------Habang abalang kumukuha ng litrato ang tatlo

"Any update?" Tanong ni Red sa kaniyang sikretarya nang sila'y makababa sa sinakyang eroplano.    "Nagpapunta na po ako ng mga tao upang imbestigahan ang mama niyo at si Ms. Sofia, sir... Inaalam na rin kung saang isla sila nag punta. Once na malaman nila yun ay agad nating papapuntahan ng mga tao para i check ang lugar, sir..." Sambit ni Ms. Dein sa kaniyang amo.   "How long will it take? Hindi sila pwedeng magpa kupad kupad! Paano nalang kung nasa peligro pala ang buhay ng asawa ko? Did you already call the police? I don't care kahit na dalhin pa nila sa presinto ang mama ko para lang ma imbestigahan. Gawin nila ang lahat para lang mahanap ang asawa ko. I'm willing to pay kahit gaano pa kalaki." Ani ni Red habang nag babaga sa galit ang mga mata.   Tatlong oras na ang lumilipas simula nang makatanggap sila ng tawag kay Manang Fe na hindi naka uwi si Atanasha. Habang tumatagal ang oras ay siya namang paglaki ng pag

ght scenes, dinner and wineSaturdays girlsI was never in love, never had the timeIn my hustle and hurry world~   Bumungad ang maaliwalas na sikat ng araw sa silid nang buksan ni Red ang bintana ng silid. Napapikit siya nang salubungin niya ang sariwang hangin ng umaga. Ilang segundo rin bago siya dumilat, bumuga siya ng hangin at ibinaling ang atensiyon sa mahimbing na natutulog na si Atanasha.    Laughing my self to sleepWaking up lonelyI needed someone to hold me, oh~ It's such a crazy old townIt can drag you down'Til you run out of dreams~    Hindi pa rin ito nagkakamalay simula nang maisugod ito sa hospital. Ayon sa mga doctor ay nasa state ito ng coma dahil sa mga nawalang dugo sa kaniya nang mag tamo siya ng sugat sa kaniyang kamay. Mabuti na lamang at agad itong naisugod sa hospital dahil maaaring mas magin

"Gising na si Ma'am Atanasha!" Mga salitang nagpa ulit ulit sa tenga ni Red. Para siyang natuod sa balitang itinuran ni Manang Fe. Para bang nawala siya sa katinuan sa maikling panahon.   "Sir? Bibilhin niyo pa rin po ba yung bed o titingin pa po kayo ng iba sir?" Tanong ng sales lady na nasa harap ni Red.   Doon lamang siya nabalik sa kaniyang sarili. Nag mamadaling siya nag lakad paalis ngunit natigilan ito ng bigla siyang habulin ng sales lady. "Ah--- sir, yung bed po?..." Pigil ng sales lady kay Red. Tinitigan niya ito at itinuon ang tingin sa kingsize bed na tinutukoy nito.    "I'll buy it. Here's my business card. Call me when it's ready to deliver." Sambit ni Red bago iwan ang sales lady na nakatitig sa kaniyang inabot na business card.   Nagmamadali siyang nag tungo sa elevator. Nang makasakay ay may grupo ng mga babae siyang nakasabay. Hindi maalis ang mga tingin nito kay Red. Nag simul

Atanasha POVNagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa aking mukha. Gusto ko pa sanang matulog pero hindi ko talaga matiis na mapadilat. Nang maimulat ko ang aking mga mata, agad na hinanap ng mata ko si Redemonyo. Napakunot ang aking noo nang makitang wala na siya sa tabi ko. Nasaan na naman kaya nag punta yung mokong na yun at hindi manlang nag paalam? Inikot ko ang aking panangin at nang hindi ko pa rin siya makita ay tumayo na ako at nagsimulang ikutin ang buong bahay. Ilang minuto na akong naghahanap pero hindi ko talaga siya makita kinabahan na ako at nag madaling lumabas ng bahay para icheck kung naroon pa ba naka park yung kotse niya. Laking pagtataka ko ng makitang pati ang kotse niya ay wala roon. Kalma ka lang self... Baka naman may pinuntahan lang saglit? Wala naman ata siyang balak iwan ako di ba? Ano ba naman tong pinag iisip ko. Masyado na akong na papraning. Pakakasalan niya nga ako di ba? Kaya bakit niya nama