Library

Maghanap

Home / Romance / MARRY ME, MR. BILLIONAIRE / Kabanata 21 - Kabanata 30

Lahat ng Kabanata ng MARRY ME, MR. BILLIONAIRE: Kabanata 21 - Kabanata 30

93 Kabanata

CHAPTER TWENTY

WALANG akong ibang maramdaman kundi tension. Lalo pa at kaharap ko ang pamilya ko. Pamilya na lumapastangan sa ‘kin. Pamilya na trumaidor sa akin. Hindi rin biro ang pagiging kalmado sa kabila ng galit na nananaig sa puso ko. Bakit ganoon? Bakit ni hindi ko makita sa mga mata nila ang konsensya? Bakit parang wala lang sa kanila ang lahat?Nanginginig ang kamay ko na itinago ko sa ilalim ng lamesa. Hindi ako makatingin ng diretso sa kanila. Hanggang sa maramdaman ko na lang ang mga kamay ni Maximo na dumampi sa mga kamay ko. Ramdam ko pa ang pag-aalangan niya na gawin iyon.I looked at him with confusion. Ginalaw niya ang kilay niya na tila ba sinasabi na magiging ayos din ang lahat. Nilakasan ko ang loob ko para tingnan isa isa sa mata ang pamilya ko. I did not come here for nothing.Kitang kita ko sa mukha ni Mommy ang matinding gulat nang makita niya with her two eyes si Maximo. For I know, iniisip niya na isang matandang lalaki ang pakakasalan ko. Pinahiya siguro siya mismo ng inst

CHAPTER TWENTY-ONE

TULALA pa ako habang nakaharap sa vanity mirror ko. Hindi ko alam kung tama ba ang gagawin kong pagdalo sa kasal ni William. Habang hawak kona ang make up brush sa kamay ko ay hindi ko iyon magalaw. I don’t even know what to feel. Pero isa lang ang sigurado ako, hindi ako masaya na ikakasal na siya. Hindi ako masaya na ikakasal na sila ni ate. “Ma’am, may package po kayo. Pinadala po ni Mr. Walton. Dress raw po ito.” Wika ng isa sa mga maids na naka-schedule ngayon sa bahay. Wala naman akong part sa wedding na iyon. Ni hindi nga ako brides maid or abay. But I don’t even care. Hindi ko rin naman kayang makipagplastikan ng ganoon sa kanila. Wala naman sana akong balak pa na magpagarbo ng damit. I have lots of dresses in my walk-in closet pero bakit pinabilhan pa talaga ako ni Maximo ng dress? Ang lalaking ‘yon talaga. “Ganon na ba siya katakot na mapahiya ako doon because of my outfit? Hindi niya yata alam na I have my own fashion taste.” Kibit balikat na wika ko sabay tayo para magla

CHAPTER TWENTY-TWO

I WAS lying on a hospital bed while my eyes shut. Ramdam ko ang lamig ng aircon pero mas nangingibabaw ang init ng tensyion when I heard Maximo’s voice who stormed inside the room. I pretended to be sleeping na tila ba wala pa rin akong malay. He was too late to save me. I was close to drowning earlier but a concerned individual saved me at hindi lang siya basta kilala ko. He's William's best man. Now, all the blame is to Elisha. She who attempted to kill me over that wide sea. Sa malalakas na hampas ng alon ay kamuntik na akong malunod without even fighting for myself because I want to make her a killer if she’d really kill me. Rinig ko ang bawat pag-iyak ni Ate Elisha sa sulok. Her wedding was ruined. Halos hindi makapaniwala ang mga bisita niya na mangyayari ito sa ‘kin na siya ang may kagagawan. “Who the f*ck gave you the right to hurt my wife?!” mataas na boses ni Maximo na umalingawngaw sa loob ng apat na sulok ng kwartong iyon. Nakakatakot iyon. Kahit ako na nakakarinig sa

CHAPTER TWENTY-THREE

I grasp for air when Maximo started leaning forward. Unti-unti niya iyong ginagawa at wala akong ibang magawa kundi itukod ang kamay ko sa aking likoran para hindi ako mapahiga. He kept leaning at nagpa-panic na ‘ko. I don’t know what to do. His eyes looks dashing. Tila ba nag-aapoy iyon. He looks like he is seducing me. “M-Maximo, d-don’t d-do it, p-please.” I uttered. Nauutal na ako. Ni hindi ko na nga siya kayang tingnan ng mata sa mata. “Why?” he answered almost whispering. Ramdam ko ang bawat paghinga niya. It smells like mint and I am really loving his scent. Wait. . .ano bang pinag-iisip mo, Eloisa?! Stop being hilarious! “I-I can’t s-surrender yet,” naiilang kong sagot. Mas lalo niya pang inilapit ang kanyang mukha sa akin na halos kulang na lang ay m********n na kaming dalawa. “Uhuh, but my clothes. It’s at your back. Iniipit mo.” He chuckled as he said those. Napatayo agad ako dahil sa mga sinabi niya sa sobrang hiya ko. Lintek na ‘yan. Pinagpawisan ako ng malagkit!

CHAPTER TWENTY-FOUR

IT FEELS really awkward how Maximo saw all the parts of my body mula ulo hanggang paa. Now, I can’t look at him straight in his eyes dahil sa hiya ko. Nakita na niya lahat. Pati ang pinakaiingat-ingatan ko, nakita na niya. Bagay na never kong pinakita kay William o pinahawakan man lang and good thing, hindi ko siya hinayaan dahil mukhang pagsisisihan ko iyon ng labis. “Why do you keep on covering in between your thighs. I saw all your body parts, Eloisa.” He’s teasing me again. Iyan talagang mga ngisi niya ang dahilan kung bakit ayaw ko siyang pagkatiwalaan minsan, e. pakiramdam ko kasi, inaasar niya lang ako. Pakiramdam ko, he will never take me seriously. “Kapag hindi ka tumahimik dyan, isa na lang bi-bingo ka na talaga sa ‘kin.” “Woah, so strong. Natatakot ako,” natatawa pa nitong sagot. Mukhang wala nga itong balak na magseryoso. Tumayo na lamang ako para puntahan si Lola sa kabilang kwarto. She’s going to leave kaya mabuti pa siguro na tulungan ko na lang siya. Nanatiling na

CHAPTER TWENTY-FIVE

HANGGANG ngayon ay tulala pa rin ako at hindi makapaniwala. I kept exercising my mouth dahil mukhang nangalay iyon sa ginawa namin kanina ni Maximo. That naughty man. How dare he para ipasubo sa ‘kin ang kahabaan niya? Ilang beses akong kamuntik na maduwad. The heck!Napatingin ako sa tabi ko. Maximo’s gone. I immediately checked my clock at baka annong oras na. Masyado naman yata akong pasarap sa buhay, ano. May trabaho pa ko. Napakawalang kwentang secretary ko naman yata kapag hindi ako pumasok sa trabaho sa tamang oras.Nakahinga ako ng maluwag nang makita kong alas singko y medya pa lamang. Phew! Buti naman. Pero napaisip ako kung saan nagpunta si Maximo. Ang aga niya naman yata? I clothed myself bago ako lumabas ng kwarto. Mukhang maninigas kasi ako sa aircon kapag hindi ko iyon ginawa.Bago ako bumaba ay sinilip ko muna si Grandma sa kwarto nito. She’s sleeping soundly with Christopher. Aww, how I will miss this two kapag umalis na sila mamaya.“Breakfast?”Agad akong napalingon

CHAPTER TWENTY-SIX

I DIDN’T know na dito pa talaga kami magtatagpo ng best man ni William sa law firm. After the incident at the wedding, nagising na lang ako and he’s already gone. Hindi ko na siya hinanap pa non para man lang makapagpasalamat ako dahil nagkagulo na naman matapos non. After I gave the files to attorney, namalayan ko na lang na sumasama na ako dito sa best man ni William. I forgot about his name but he asked me for coffee kaya sino ba naman ako para hindi-an siya? Si Maximo lang ba ang may karapatan na sumama sa iba? Tsk. Hindi ako gumaganti, ano. This is my way of saying thanks to this man. “You’re Eloisa, right?” tanong niya sa ‘kin sa kalagitnaan ng pag-inom ko ng kape. “Yup. Ano nga ulit ang pangalan mo?” tanong ko naman with a wide smile on my face. “Enrico nga pala. Sorry, I forgot to introduce myself.” he then chuckled. “Ano ka ba, ayos lang, Enrico. Salamat nga pala ha? Kung hindi dahil sa ‘yo, malamang, pinaglalamayan na ‘ko ngayon.” Mahina rin itong tumawa. Bakit? Nakak

CHAPTER TWENTY-SEVEN

I was so tired running errands all day. Lahat nang pinag-utos ni Maximo ay ginawa ko. Hindi ko tuloy maintindihan kung gusto niya ba talaga ako o gusto niya lang akonng pagkatuwaan e. Kanina pa niya ako binabalikan dito sa kwarto dahil kanina niya pa ako tinatawag para kumain but I got no energy for that. Napagod ako buong araw. Sa dami ba naman ng pinagawa niya sa ‘kin. How will I be able to rest kung kada matatapos ang isang utos niya ay mayroon na namang panibago? Masisisi niya ba ako kung pagod na ako ngayon? Bumalik na ako sa guest room kung saan dati tumuloy si Grandma. Umuwi na kasi ito sa mansiyon nila kasama si Christopher. Hindi naman ito puwedeng maiwan sa amin dahil sekretarya na ako ni Maximo ngayon at hindi ko na kakayaning pagsabayin ang pag-aalaga ng bata at ang trabaho na ipagagawa niya sa ‘kin tulad na lang nang kanina. Padabog na binuksan niya ang pinto ng kwarto namin. Mukhang galit na siya. “Don’t you have plans on eating?” tanong nito habang salubong ang kilay

CHAPTER TWENTY-EIGHT

“Ugh, h-harder. P-press it o-over there,” nauutal pa na da*ng ni Maximo sa sarap.Hep hep! Kung ano man ang iniisip niyo, you’re wrong.“D-Diinan ko ba ba?” tanong ko pa sa kanya.Pinagpapawisan na ako ng malagkit. Kainis naman kasi, bakit ngayon niya pa naisipang magpamasahe kung kailan pagod rin ako? Hindi ko tuloy siya ma-hindi-an dahil inalagaan niya rin naman ako kanina. Hindi bale, makakapagpahinga na rin naman ako matapos nito. Maliit na bagay lang naman ito, e. Akala ko naman kung ano nang in bed ang sinasabi niya. Madumi talaga ang utak ko kanina, inaamin ko. Aba malay ko ba na ‘yun pala ‘yon? Or was I expecting na ‘yon talaga?FLASHBACK. . .Nang matapos siyang gamutin ang sugat ko ay nahihiya akong napatayo. “S-Salamat,” sabi ko pa sa kanya saka patay malisya na sanang aakyat sa kwarto ko nang magsalita pa siya.“You think it’s free?”Napalingon ako sa kanya ng ‘di oras. “Huh?” naguguluhang tanong ko pa.“You need to pay me for my service.” Diretsang hayag nito sa ‘kin.Nan

CHAPTER TWENTY-NINE

ELOISA’s POV OKAY, I know I am a bit stupid to eavesdrop from other people’s conversation but Maximo isn’t just ‘other’ for me. He is my husband. At kahit bali-baliktarin man, kahit kunwari lang, we ‘re still married in papers. Mukhang kailangan ko na munang huminga. After I did my thing, hindi na ako bumalik pa ulit sa office. Paano pa ako babalik don? I don’t want to see Maximo and Abigail talking there saka, ni hindi niya man lang ako pinakilala bilang asawa niya. Or maybe that Abigail knew about the real status of our marriage? Kibit balikat na lamang ako habang papalabas ng law firm. Malapit na rin naman mag lunch break. I’ll just go and see Kai. Tinawagan ko siya para sabay na kaming mag-lunch at hindi na siya nag-hesitate pa. Na-miss niya rin naman daw ako. So dahil wala akong kotse ay hinintay ko na lang na sunduin niya ako. Nagsisi pa tuloy ako na sumabay ako kay Maximo kanina. Di sana, dala ko an sasakyan ko ngayon. Hay! Malas! Nang bumusina na ang bruha ay kahit nakatal

PREV

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status