The Billionaires' Secret 의 모든 챕터: 챕터 231 - 챕터 240

"Ok ka Lang?" Hinawakan ni Jolina sa balikat ang kaibigan nang mapansing nakapikit ito ng mga mata."Bigla lang sumakit ang ulo ko." Nanatili siyang nakayuko at inilayo ang sarili sa kaibigan."Ah kaya ba absent ka kahapon dahil—""Pwede bang mamaya na lang tayo mag-usap?" mahinahon niyang pagtataboy sa babae. Banaag sa mukha ni Jolina ang pagkalito at pag-alala kay Amalia. Nang mapagtantong wala sa mood makipag-usap ang huli ay tumalikod na siya at iniwan ito.Mabilis niyang isinubsob ang mukha sa lamesa nang wala na ang kausap. Ilang minuto pa ay narinig niyang bumati ang nasa malapit sa kaniya sa isang taong ayaw niya rin sana munang makita. Ngunit kailangan niyang maging propisyonal at isantabi ang sariling damdamin dahil nasa trabaho siya. Pinatigas ni Amalia ang anyo nang marinig ang papalapit na yabag sa kaniyang pwesto."Bakit mo ako tinakasan?"Kahit hindi niya sulyapan ay kilala ni Amalia ang kung sino ang nagsalita. Nangunot ang noo ni Max nang matalim na titig ni Amalia

"Bakit ang tagal mo?" naiiritang tanong ni Max kay Wigo nang makaupo na ito paharap sa kaniya.Napatingin muna si Wigo sa pambisig na orasan, wala pa namang thirty minutes ang lumipas mula nang tumawag ito. "Traffic po kasi, Sir." Pagsisinungaling niya upang hindi na siya sermunan pa."Hindi ba sumunod sa inyo ang lalaking iyon?" tukoy ni Max sa ama ng anak ni Amalia.Napatitig si Wigo sa mukha ng heneral at lihim napangisi sa nakikitang kaseryusohan ng huli."Hindi po, sir, saka kahit sumunod iyon ay tiyak na kawawa siya kay Amalia." Biro ni Wigo."Babae pa rin siya at ang alam ko ay may alam din sa self defense ang lalaking iyon."Gustong tumaas ng kilay ni Wigo sa narinig. Hindi niya alam ang tungkol sa buhay ng lalaking iyon. Mukhang inalam talaga ni General Max ang buhay ng kaibigan lalo na ang nakaraan nito."Ang alam ko po ay wala siyang balak makipagmabutihan pa muli sa lalaking iyon, Sir. Wala rin siyang balak ipakilala rito ang anak niya ngunit namimilit ang lalaki."Naikuyo

"I miss you," ani ng namamaos na tinig ni Max. May pagmamadaling binuksan ang butones ng blusa ni Amalia. Tila hayok na sinunggaban ang punong dibdib ng dalaga kahit may tabing pa iyon na maliit na tela. Ang kamay ay abala sa pagdama sa ibabang parte ng katawan nito kahit may suot pang nakatabing doon. May kasamang gigil ang halik at binigyan ng marka ang parting iyon ng katawan ni Amalia.Daig pa ni Amalai ang sinisilaban ng apoy ang katawan nang mga sandaling iyon. Napapaindak ang kanyang balakang at lalong idinidiin sa kamay ni Max ang part ng katawan na dinadama nito. Tagos sa mini skirt na suot ang init ng kamay nito na nagpapawindang sa sistema ng kanyang libido. Ayaw niyang magpatalo, ang kanang kamay niya ay humahagod na rin sa itaas ng suot na pantalon ni Max. Habang ang isang kamay ay nakayakap sa ulo nito upang alalayan sa pagkasubsob sa kanyang dibdib."Uhmmmm..." impit na ungol ang kumawala sa kanyang labi nang isubo ni Max ang dunggot ng kanyang isang dibdib. Nilaro ng d

MALUNGKOT ang magdamag ni Amalia dahil pagkahatid sa kanya ni Max sa kanyang tinutuloyan ay umalis din ito kaagad. Na-disappoint pa siya dahil mababaw na halik lang ang iginawad sa kanya at walang sweet words na binigkas. Nakatulogan na lang niya ang inis na nadarama para kay Max. Hanggang sa paggising ay dala pa rin niya ang inis na nadarama."Mahal daw ako, hmmp!" Piping himutok niya sa kanyang sarili habang naglalakad papasok sa building na pinagta-trabahuhan. Hindi maganda ang kanyang gising dahil sa nangyari kagabi."Ang arte mo kasi, may paligaw-ligaw ka pang gusto!" sikmat ng kanyang kunsensya sa sariling isipan."Bakit, mababawasan ba ang katigasan niya kung manligaw muna siya sa akin?" Umirap siya sa kawalan habang kausap ang sarili. Nagtatalo ang isipan hanggang makarating sa opisina. Pabagsak na umupo sa kanyang upuan at iginala ang paningin sa paligid. "Napaaga yata ako." naibulong ni Amalia sa kanyang sarili nang walang makitang tao sa paligid. Dala ng pagkainip ay tinaw

"ANO ang ginawa mo sa kaibigan ko, Sir?" May bahid na takot ang boses ni Wigo at pinaglipat-lipat ang tingin kay Max at sa walang malay na kaibigan."Hinaan mo ang tinig mo at baka magising siya!" pabulong na sikmat ni Max kay Wigo."Gosh!" Naipaypay ni Wigo ang kaliwang kamay sa sariling mukha nang makumpirma na mali ang nasa isipan. "Tinakot mo ako, Sir! Kanina pang umaga ako nati-tense sa inyo ni Amalia dahil sa lintik na bulaklak na iyan!""May alam ka ba kung sino ang nasa likod ng taong nagpadala ng basurang iyan?"Naantala ang paghawak ni Ashton sa paghawak palapulsohan ni Amalia pagkarinig sa galit na tinig ni Max. Nilingon niya ang dalawa at nakita niya ang pagtuwid ng katawan ni Wigo habang nakatitig kung saan nakaturo ang kamay ni Max. Basura ang tawag ng huli sa magagandang rosas na nakapatong sa lamesa. Natampal niya ang sariling noo at gustong batukan si Wigo dahil nadulas ang dila nito."You ordered him to investigate about that case, Sir." Si Ash na ang sumalo sa paliw