Tous les chapitres de : Chapitre 1331 - Chapitre 1340

“Tyler, wait!” sigaw niya saka tumakbo para maabutan ito, pero agad itong tumigil kaya nabangga siya sa likod nito at natumba.“Aray…” inis na sabi niya habang hawak ang ulo. Para siyang nahilo.“Jolisa, are you okay?” nag-aalalang sabi ni Tyler habang tinutulungan siyang makatayo. Nakita niya ang blurred nitong mukha.Gwapo pala ang lalaki kapag blurred?“Ahm, I’m okay. Bakit kasi bigla kang tumigil?” inis na sabi niya. Nang tuluyang makatayo, nilinis ni Tyler ang puwitan niya na nadumihan ng buhangin.“Bakit mo ako pinapalo?” sambit niyang inilalayo ang puwitan kay Tyler.“Hahaha… nililinis ko lang ang puwitan mo. Gusto mo bang paluin kita? Yung masarap na palo?”Noong una ay hindi niya naintindihan, pero kalaunan ay na-realize niya ang sinabi nito. Nakikita niya iyon sa mga porn site—pinapalo ang babae ng lalaki kapag nag-a-ano.Biglang lumaki ang kanyang mga mata at eksaheradong lumayo kay Tyler.“Ang bastos mo!”“What?” natatawang sabi nito. “Anong bastos sa sinabi ko?”“Hmp! Bah

“Puro ka kasi kalokohan!”Patawa-tawa lang ito at muling humiga sa damuhan. Ang sarap ng hangin doon dahil nasa lilim sila ng malaking puno ng mangga.“Why don’t you join me here?”“Baka masaktan ulit ang likod mo…”“Hindi ’yan. Gamutin mo na lang ako mamaya sa mansion.”“S-sige,” sambit niya saka humiga na rin sa tabi nito.Sandaling katahimikan ang namagitan sa kanila. Tanging mahinang pagaspas ng mga dahon at huni ng mga ibon ang maririnig. Ang sikat ng araw ay sumisilip sa pagitan ng mga sanga, tumatama sa mukha ni Tyler.Napatingin siya rito.“Bakit ka nakatingin?” tanong nito nang hindi siya nililingon.“Wala,” mabilis niyang sagot, pero hindi niya inalis ang tingin.Bahagyang ngumiti si Tyler. “Halata sa mukha mo.”“Anong halata?”“Na gusto mo pang ituloy kanina… nabitin ka ba?”Parang napaso siya. “Ikaw talaga!”Hindi na niya natapos ang sasabihin nang bahagya itong humarap sa kanya. Magkaharap sila ngayon, magkalapit, halos magdikit ang mga balikat.“Akala mo ba gusto ko ring

“Kailangan pa ng practice, Manang. Hindi naman ’yan makukuha agad,” sabi ni Tyler sabay kindat sa kanya.Bakit parang iba ang gusto nitong ipahiwatig? Naalala niya tuloy ang puwesto nila sa kabayo kanina. Kapag palagi silang magpa-practice at ganoon sila kalapit… baka mabuntis siya nang wala sa oras!Huh? Buntis agad? Mabubuntis ba ang babae kung magkalapit lang ang katawan sa lalaki? Kailangan ng sex para mabuntis!Agad siyang napasinghap sa mga naiisip. Napatingin sina Tyler at Manang Belinda sa kanya.“Anong nangyari, iha?”“Ah, eh… wala po, Manang. Gutom na po ako,” mabilis niyang sabi at naunang nagtungo sa dining table. Iniwan niya ang dalawa. Gusto niyang iuntug ang sarili sa mga naiisip.“Ang takaw mo talaga. Hindi mo man lang ako hinintay,” sabi ni Tyler saka umupo sa tabi niya. Inaayos nito ang kanyang pinggan at nilagyan siya ng kanin. Bulalo ang ulam nila.“Wow, Manang, ang sarap naman ng ulam,” sabi niya, pilit na hindi pinapansin si Tyler. Naiilang pa rin siya kahit wala

“Pero ako, iniisip ko pa rin,” amin nito. “Hindi ko dapat ginawa ’yon. Kahit anong dahilan pa ang meron ako noon.”Napahigpit ang hawak niya sa seatbelt. Hindi niya inaasahang maririnig iyon.“Alam mo ba kung bakit natatakot ako?” patuloy ni Tyler, mas mababa ang boses. “Dahil nakita ko kung gaano kadali para sa akin na magpadala sa galit. At ayokong maging ganoon habang kasama ka.”Hindi siya agad nakasagot.Unti-unti niyang inabot ang kamay nito na nasa gear shift. Marahang hinawakan.“Hindi ka na ganoon,” sabi niya. “Kung ganoon ka pa rin, hindi ako sasama sa ’yo ngayon.”Napatingin ito sa kamay nilang magkahawak.“Sigurado ka?”“Oo.” Ngumiti siya nang bahagya. “At saka… hindi ka naman nangkidnap sa akin papuntang Baguio, ’di ba? Sumama ako nang kusa.”Isang mahina pero totoo na tawa ang kumawala kay Tyler.“Good,” sabi nito. “Ayokong maging love story na may police report.”Napailing siya, pero natawa rin.Ilang oras pa ang biyahe, pero unti-unting gumaan ang pakiramdam niya. Haban

Nanlaki ang kanyang mga mata sa sinabi nito saka niya tinulak ang binata.“Selos? Me?… Ewan ko sa ’yo!” sambit niya saka tumalikod.“Hahaha… sige ka, pag naagaw ako ng iba, magsisisi ka. Ang yummy ko pa naman.”“Kapal mo, Mr. Blacksmith!”Muling sigaw niya saka tinakbuhan ito. Malakas ang tawa ng mokong.“Gusto mo bang lumabas? Mag-grocery tayo. Wala pa tayong food dito.”“S-sige…” sabi niyang hindi gumagalaw sa kinatatayuan.“Halika na. Bakit ka pa nakatayo diyan?” tanong nito nang hindi pa siya lumalalapit. Naiinis siya dahil kinakantyawan siya nitong nagseselos.“Halika na…”Si Tyler na mismo ang lumapit sa kanya saka siya inakbayan nang mahigpit.“Ang cute mo talaga,” sabi nito sabay halik sa kanyang pisngi.Bigla siyang nanigas. Hindi niya iyon inaasahan.“Tara na… natutulala ka na naman. Nagpapahalata ka talagang may gusto ka na sa ’kin.”“W-what? H-hindi ah… nagulat lang ako. Ikaw kasi.”“Deny pa more… sige ka. Pag ako talaga…”“Pag ano?”“Wala… tara na nga.”Iginiya na siya nit