All Chapters of LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Chapter 1441 - Chapter 1450

Pagbalik ni Daniel sa stage ay muling umugong ang buong lugar sa lakas ng hiyawan at palakpakan ng mga tao. Para bang lalo pang sumigla sa muling pagharap nito sa entablado.Pero siya, hindi na lumapit pa roon. Sapat na ang ilang minutong nagkausap silang dalawa, higit pa nga sa sapat. Hanggang ngayon ay ramdam pa rin niya ang mabilis na tibok ng kanyang dibdib sa alaala ng maikling tagpong iyon.Hindi niya maiwasang kabahan. Baka kung magtagal pa siya roon ay mapansin siya ng iba. Baka may makakilala. Baka may magsimulang magtanong kung sino siya at ano ang koneksiyon niya kay Daniel.Nakakahiya kung machismis siya kay Daniel. Kahit magkaibigan sila, may mga tao talagang binibigyan ng ibang kahulugan ang mga bagay-bagay.Naalala niya ang sinabi ni Mama Jessa. Marami nang nagsabi sa kanya noon na maganda siya... matangkad, may hubog ang katawan, at may natural na dating. Pero para sa kanya, kulang ang mga papuring iyon para mabura ang mga insecurities na matagal nang nakabaon sa kanya

TYLER'S POV:Napatingin siya sa kanyang cellphone. Pinatayan ba siya ng telepono ni Jolisa? Kasasabi pa lamang niya ng I love you, ngunit hindi man lang ito nagsabing 'I love you too?' Sa halip, bigla na lamang naputol ang tawag.Aksidente lang ba iyong pagkamatay ng linya, o sadyang ibinaba talaga ni Jolisa ang tawag?Huminga siya nang malalim at mariing ipinikit ang mga mata. Sabagay, hindi naman talaga sanay si Jolisa na sagutin ang bawat pag-amin niya. Ilang beses na niyang sinabi rito ang salitang iyon, ngunit ni minsan ay hindi siya nakarinig ng kapalit.Para bang may kung anong pumipigil sa dalaga na takot at pag-aalinlangan.Paano nga ba ito magsasabing mahal siya kung hindi pa siya tunay na mahal?Ngunit ganoon nga ba talaga? Kung wala itong nararamdaman, bakit iba ang kilos nito sa kanya? Bakit sa bawat tingin, sa bawat pag-aalala, at sa bawat simpleng pag-aasikaso ay tila may init na hindi maitatanggi? Siguro naman, kahit kaunti… kahit katiting lang… ay may puwang siya sa p

Lumipas pa ang mga araw at sa wakas ay araw na ng pag-uwi nina Tyler at Tiffany sa Pampanga. Kanina pa siya tinawagan ni Tyler upang sabihing nasa biyahe na sila. Simula nang marinig niya ang boses nito, halo-halong emosyon ang gumulo sa dibdib niya, matinding pananabik na makita muli ang nobyo, at kaba na hindi niya maipaliwanag.Sa bawat gabing hindi sila magkasama, palagi siyang pinapahiwatigan ni Tyler kung gaano siya nito nami-miss. Halos gabi-gabi ay tumatawag ito, minsan pa’y may kasamang lambing at pagbibiro.“Maghanda ka sa pagdating ko,” madalas nitong sabihin sa malambing ngunit mapanuksong tinig. “Pagdating ko, magkukulong tayo sa kwarto.”Sa tuwing naaalala niya iyon ay hindi niya maiwasang mapailing at mapangiti. Ngunit sa likod ng kilig, may kung anong bigat pa rin siyang dinadala sa dibdib.Kung ganoon kalaki ang pananabik ni Tyler sa kanya, ganoon naman kalaki ang pagkayamot niya kay Tiffany.Gabi-gabi na lamang ay nagsesend ito ng mga larawan nila ni Tyler na magkasa

Pagpasok nila sa kwarto ay agad siyang niyakap ni Tyler mula sa likod. Napahinto siya at hindi agad nakagalaw.“I missed you, love…” mahinang bulong nito sa kanyang tainga habang nilalanghap ang bango ng kanyang bagong ligo at marahang isinubsob ang mukha sa kanyang buhok.Kahit tutol siya sa plano nitong buntisin siya, pinaghandaan pa rin niya ang pagdating ni Tyler. Alam niyang hindi niya rin naman mapipigilan ang binata na angkinin siya. Kaya sa halip na tutulan pa, pinili na lang niyang namnamin ang bawat sandaling siya pa ang mahal nito. Hindi niya alam kung hanggang kailan iyon mananatili sa kanya. Ang mahalaga, umiinom na siya ng pills.Mula sa kanyang bewang ay dahan-dahang umakyat ang kamay ni Tyler, humawak sa kanyang dibdib at marahang minasahe iyon.“Hmmm… na-miss mo rin ba ako, love?” tanong nito, may bahid ng tampo sa tinig.Aminado siyang hindi siya vocal kay Tyler. Lagi siyang kinakain ng takot. Kaya sa halip na salita, sa kilos na lamang niya ipinapadama ang nararamda

Napapikit siya sandali bago sumagot.“Lola… aalis na po sina Tyler at Tiffany sa susunod na araw. Babalik na sila sa trabaho. Dadalhin ni Tyler si Tiffany para ipagpatuloy ang pagiging modelo niya.”Lalong nalungkot si Lola Beth para sa kanya. “Kakausapin ko si Tyler,” mariing sabi nito.“Huwag na po, Lola,” mabilis niyang pigil. “Kapag magkasama na sila sa abroad… imposibleng hindi bumalik ang dating damdamin nila sa isa’t isa. Mas mabuti na rin po siguro ang ganito.”“Sorry, Jolisa…” nanginginig ang tinig ng matanda. “Sorry kung pinilit kita kay Tyler noon. Hindi ko akalaing babalik si Tiffany. Ikaw ngayon ang maiiwan sa ere.”“It’s okay, Lola. Wala po kayong kasalanan.”Nilunok niya ang bara sa lalamunan. Parang gusto na niyang umiyak, ngunit pinigilan niya. Ayaw niyang makitang nasasaktan siya ng matanda.Agad siyang tumalikod at kinuha ang maleta nito. “Ang mabuti pa, tulungan na lang kitang mag-ayos ng gamit mo. May pasalubong ka bang dala para sa akin, Lola?” pilit niyang pag-i