All Chapters of LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Chapter 1471 - Chapter 1480

Mariin niyang kinuyom ang kamao habang pilit nilulunok ang matinding selos na sumisiklab sa dibdib niya. Hindi niya alam kung ano ang mas nangingibabaw... galit, takot, o pagkabigo.Bakit ganoon? Parang napakadali lang siyang palitan?“Iho? Are you still there?”Napakurap siya. “Lola…” mahina niyang tugon. Ngayon lang niya tuluyang naramdaman ang bigat ng lahat. “I’m scared.”“Bakit naman, apo?”Napahigpit ang hawak niya sa cellphone. “B-baka mawala si Jolisa sa akin…” halos pabulong niyang sabi, garalgal ang boses.Sandaling natahimik si Lola Beth bago ito marahang nagsalita. “Apo… kung kilala mo si Jolisa at nagtitiwala ka sa kanya, hindi mo dapat nararamdaman ’yan.”“I trust her…” bulong niya habang napapikit. Parang may kamay na sumasakal sa kanyang lalamunan. “But… I don’t trust Daniel.”Marahang natawa si Lola Beth. “Tyler… let her live her life!”Tahimik siya matapos marinig ang sinabi ng kanyang lola.... Let her live her life.Paulit-ulit iyong umalingawngaw sa isip niya haban

Nakita niyang nagkatinginan ang mga kasamahan niya nang umakyat siya sa entablado. May mga matang tila nagtataka, may naiinggit, at mayroon ding halatang hindi natutuwa sa naging reaksyon ng audience para sa kanya.Pero hindi na niya iyon pinansin. Wala siyang oras para intindihin ang mga ito dahil sa sobrang kaba ay halos hindi na siya makahinga nang maayos. Pakiramdam niya’y anumang oras ay bibigay ang tuhod niya.Dahan-dahan siyang naupo sa bakanteng upuan sa gitna ng mga bagong artists habang pilit pinapakalma ang sarili. Isa-isang tinanong ng host ang bawat isa sa kanila.Halatang sanay na sa spotlight sina Queenie, Heather, Diane at Megan. Kumpiyansa ang mga sagot ng mga ito, palangiti, at halos hindi kinakabahan kahit sandamakmak na media ang nasa harapan nila.Paminsan-minsan ay may nagtatawanan pa sa audience dahil sa mga pabibong sagot ng iba.“This question is for Jolie.”Bigla siyang natigilan nang marinig ang pangalan niya. Parang may humigpit agad sa dibdib niya.Dahan-d

Mariin siyang napapikit. Pakiramdam niya ay biglang bumigat ang hangin sa paligid. Hindi niya inaasahan na ganoon pala kabilis magiging magulo ang mundo ng showbiz.Kanina lang ay punong-puno pa siya ng saya at excitement. Habang nakatayo siya sa stage kanina, habang naririnig ang palakpakan at pagbati ng mga tao, pakiramdam niya ay unti-unti nang natutupad ang matagal niyang pangarap.Akala niya, pagkatapos ng workshop ay magiging maayos na ang lahat. Akala niya, matatapos na rin ang pangungulit at pambu-bully ng apat na kasamahan niya.Ngunit mukhang mali siya. Mas lalo pa yatang nanggigil ang mga ito sa kanya. Parang bawat ngiti niya ay kinaiinisan nila. Bawat papuri na natatanggap niya ay tila dagdag galit sa mga mata ng apat.Huminga siya nang malalim at pilit inayos ang sarili. Mabilis niyang pinunasan ang gilid ng kanyang mga mata. Kailangan niyang maging matatag. Hindi puwedeng unang araw pa lang sa industriyang pinapangarap niya ay magpapatalo na siya. Hindi siya puwedeng iiy

Pagpasok niya sa lobby ay napansin niyang nakangiti ang ilang tao habang nakatingin sa kanya. Para bang nahihiya lamang ang mga itong lumapit, ngunit halatang namumukhaan siya. Marahil ay napanood siya ng mga ito sa telebisyon kanina.Nakayuko siyang naglakad patungo sa elevator. Hindi pa rin siya sanay sa atensyon at bahagya pa rin siyang nahihiya sa mga titig na ipinupukol sa kanya.Pagpasok niya sa elevator ay bahagya siyang nakahinga nang maluwag nang makitang mag-isa lamang siya roon. Pinindot niya ang button ng tenth floor. Dahil medyo matagal pa bago makarating, sumandal siya sa dingding ng elevator at pumikit sandali.Ramdam niya ang pagod mula sa party kanina. Malamang na pagdating niya sa kwarto ay matutulog na lang siya. Tutal ay busog na rin naman siya sa dami ng nakain.Nang marinig niya ang mahinang click ng elevator, saka lamang siya nagmulat ng mata. Hinintay niyang tuluyang bumukas ang pinto bago lumabas.Ngunit pagkalabas pa lamang niya ay sandali siyang natigilan. P

Matapos ang nakapapagod na take na iyon, muling nagtawag si Direk ng break. Bakas ang frustration sa mukha ng direktor at tila sasabog na ang ulo nito dahil sa paulit-ulit na pag-ulit ng eksena. Alam ng lahat na ang dahilan ay ang panggugulo nina Queenie at ng barkada nito.Dahil oras na rin ng hapunan, nagpasya si Direk na ituloy na lamang ang shooting pagkatapos kumain."Jolie, mauna ka na sa tent, ha? Mag-si-CR lang ako sandali. Doon na lang tayo magkita," paalam ni Dolor sa kanya."Sige," maikling sagot niya bago nagsimulang maglakad patungo sa kanilang tent. Medyo may kalayuan pa ito mula sa mismong set.Habang naglalakad sa madilim-dilim na bahagi ng lokasyon, muli siyang nakaramdam ng kaba. Parang may nakamasid at sumusunod sa kanya. Hindi nga siya nagkamali, nang lumingon nakita niya ang apat na babaeng kanina pa siya pinahihirapan.“Ang galing mo ring umarte, ’no?” boses iyon ni Queenie, puno ng sarkasmo. “Acting innocent habang pinagmumukha mo akong tanga sa harap ni Direk.