บททั้งหมดของ Hot Night With Mattheus Martinez : บทที่ 31 - บทที่ 40

Brenda “Nagugutom ka po ba, Tiya Alona?” tanong ko rito pagkatapos tumayo rin ako ngunit agad nito akong pinigilan pinabalik niya ako sa upuan ko. Nakangiting minamasahe ni Tiya Alona ang palad ko. Nahawa ako sa masaya nitong ngiti kaya nakangiti ako habang pinanood ko siya malambing niyang pag-massage sa palad ko. “Masakit po ba ito, Tiya Alona?” ani ko itinuro ang mga bakas ng karayom sa tinanggalan ng dextrose. Naghilom na ang ibang dating nagpasa dahil sa tusok ng karayom. “Medyo, kailangan nga lang tiisin para mabilis gumaling,” saad nito bahagya pa iniangat ang kamay na may nakalagay na dextrose. “Ang galing mo nga po Tiyang kasi ang tapang mo po. Sabi pa ni Dra. Tan. Hindi tayo aabot ng four months dito. Matagal na ang dalawang buwan,” sagot ko sa kaniya. “Dahil sa ‘yo hija. Labis akong nagpapasalamat sa pagpapagamot mo sa ‘kin. Kung hindi mo ako pinagamot. Baka hindi ko na abutan ang iyong pag-a-asawa,” nakangiti nitong sabi, umangat ng tingin at pinagmasdan nito a

Brenda Naging tahimik kami ni Mattheus nang mag-umpisa kaming kumain. Lihim akong napapangiti kasi ayaw kong mausog ang pagiging sweet ngayon at mabait ng mokong na ito. Simula sa kanin at ulam si Mattheus ang naglagay sa plato ko. Gusto ko sana siyang asarin kaya lang iniiwasan ko mag-away ulit kami. Hirap pa naman baka hind na lang one week magtago si Mattheus. Baka ngayon kapag inaway ko gawin ng one month. Kapag kasi inaasar ko ito sa damdamin niya para sa ‘kin, kung mayroon man. Nagtra-transform ito sa pagiging Lion. Bumabangis at nagsusungit. Hindi kasi aminin dahil nasa idea pa nito si Dra. Neng-neng ang mahal niya. Nagiging ending nauuwi sa pikon sa pagitan naming dalawa. Gusto ko na lang muna enjoy ang ganito. Total naman nagpaalam na siya sa dalawa kong Tiyahin upang manligaw raw sa ‘kin. I-grab ko na ito gagawin ko ang lahat mabaling lang sa 'kin ang pagmamahal niya sa dating nobya. “Ayaw mo ba nito?” tanong ni Mattheus sa hipon na hawak niya. Binabalatan niya ak

Brenda “Oi! Kumusta na ang Tiyahin mo Brenda?” tanong ng may-ari ng boarding house ko na si, Aling Melba, pagkakita sa akin. Nasa labas ito ng gate busy sa pagwawalis sa harapan. “Maayos naman na po. Sana nga mabilis lang makalabas. Nakakainip din po kasi abutin ng dalawang buwan manatili sa ospital. Pati po ang Tiyahin ko, gusto na nga lumabas masakit na raw ang tusok ng karayom at likuran niya sa kahihiga.” “Ay oo nga, hija, bukod pa roon utas ang bulsa mo sa gastos. Mabuti nga may nakuhaan pa kayo ng pera pantustos sa gastusin. Hindi kasi biro ang bypass surgery. Malaking pera ang kailangan sa ganoon operasyon,” “Opo,” matipid kong saad sa kaniya. Hindi ko naman maaaring sabihin na sagot ni Mattheus lahat ng gastusin ni Tiya Alona. “Papasok na po ako Aling Melba. Panigurado maalikabok na rin sa kuwarto ko. Maglinis din ako muna mamayang gabi pa naman ang balik ko sa ospital,” “Sige ako naman tatapusin ko rin itong ginagawa ko papasok na rin ako. Nag-u-umpisa na kasi ang

Brenda Galing ako ng pharmacy sa kabilang kalsada, bumili ng gamot ng Tiya Alona. Nakatawid na ako at nasa harapan na ako ng St. Luke's hospital hindi ko pa alam narito na pala si Mattheus, hindi ako lumingon kahit may malakas na bosena. Muling may bosena kaya napilitan akong lumingon. Kotse pala iyon ni Mattheus. Napalunok ako. Balak ko na sana makunwaring hindi siya napansin ngunit sa huli naisip ko na lang tumigil. Tiyak kasi susundan lang din ako nito kung matuloy-tuloy akong pumasok. Ay paktay ako nito. Shitty, nakalimutan ko pala itong i-message. Na narito ako sa ospital at dito na lang niya ako sunduin. Matinding paliwanagan ito ngayon panigurado umuusok ang ilong ni Mattheus sa ginawa ko sa kaniya. Mabuti na lang saktong nasa labas pa ako. Hindi ako nag-aalala makita ng dalawa kong Tiyahin kung paano magali si Mattheus. Lumabas din si Mattheus sa loob ng kotse tinawag ako. “Brenda!” “Anong ibig sabihin nito ha, Brenda!?” madilim ang mukha na saad nito sa ‘kin. Ha

Brenda Pagkatapos kong mag-send ng text kay Mattheus. Inantay ko kung sasagot ito sa ‘kin. Subalit inabot na ako ng hatinggabi sa pag-aantay sa reply nito wala akong nakuhang sagot galing dito. Nakatulog akong may pag-aalala sa kaibigang si Dean. Kaya naman, pagising ko kinabukasan cellphone ko agad ang dinampot ko. Alas nueve na nga ng umaga ako ngayon nagising. Dahil nga ala-una na akong nakatulog kagabi. Upang masigurong walang hakbang na ginawa si Mattheus laban sa kaibigan ko. Nag-text ako kay Dean. Ayaw akong replyan ni Mattheus. Edi kay Dean ako makibalita. Hindi rin ako makali kung wala akong makukuhang sagot. Si Dean na lang ang pag-asa ko baka masagot nito ang bumabagabag sa 'kin. Kasasabi ko lang na iiwasan ko si Dean, pero ito naman ako nagte-text sa kaibigan ko. Hindi ko kasi maintindihan ang ugali ni Mattheus. Madaling magalit kapag pangalan ni Dean ang nabanggit ko. Itinanggi niya ako kay Samantha, pero kung magalit kapag tungkol kay Dean ay malala. Sabi ko lan