Todos los capítulos de Falling for the Untouchable Billionaire (SPG): Capítulo 41 - Capítulo 50

Hakuna Miran’s Point of View. "Sorry about kay Bullet, hindi ko dapat siya pinabayaan." Muli ay namasa ang mata ko, gusto kong yumuko sa sariling tuhod at umiyak. Ngunit tumanaw na lang ako sa labas ng bintana. "Just drop us off in this address." Laze showed his phone on the driver so I sat at the back facing the window. Maya-maya ay nagtaka ako ng makita ang malaking mansyon, tanaw na tanaw ko ang mansyon kahit na may malaking gate. "Asan t-tayo?" Hindi siya nagsalita at pinagbuksan ako ng pinto kaya naman lumabas ako at tinignan siya. "L-Laze." Pagtawag ko sa pangalan niya. Bumukas ang gate at dahil doon ay sumunod na lang ako sa kaniya. "Let's go." Nahihiya akong sumunod sa kaniya, hindi naman kalayuan ang nilakad namin para marating ang mansyon na may kalakihan ang pinto. Pagkapasok ay naramdaman ko kaagad ang malakas na halimuyak ng lamig mula sa loob, natigilan ako ng makita ang mga katulong nila na may pagtataka akong tinignan. "Mel, get me the first aid kit. Can you call

Hakuna Miran’s Point of View. Buhat-buhat ni Laze ang bag ko ngunit blangko pa rin ang emosyon niya. Napaupo ako sa gilid ng bahay namin at yumuko sa sarili kong tuhod. Hindi ko maawat ang mga likidong tumutulo mula sa mata ko, panay ang hikbi at singhot ko. "Psst." Natigilan ako at tiningala ang sumitsit sa akin mas napanguso ako ng makita ang mukha ni Laze at ang palad niyang nakalahad. "Let's go?" Mas napahikbi ako at tinanggap ang kamay niya. Bakit ganoon? Hindi ko alam kung saan niya ako dinala pero nanatili akong tulala. Hanggang sa makita ko ang cafe, napaupo ako sa harapan niya at tsaka ko isinubsob ang mukha ko sa mesa. "You can stay with us while finding a home." Ngumuso ako lalo sa suhestyon niya. "B-Bakit ganoon? Ganoon ba ako kamalas?" Nanlulumo kong tanong. "Let it sit for a week, then try to make peace with your mom." Nalulungkot akong tumanaw sa labasan ng cafe, hindi ko na alam ang gagawin. "A-Ampon ako?" Pabulong na sabi ko. "Your mom told you tha—" "Laze an

Hakuna Miran's Point of View. Pagkatapos ng klase ay hindi ako pinansin ni Laze kaya tatalon talon akong naglakad papalapit sa kaniya at simiko aiya dahilan para matigilan. "What do you need?" Mahinang sabi niya, walang emosyon ang abo niyang mga mata. Pogi pa rin. "Galit ka sa akin?" Kwestyon ko. "Nope." Matipid niyang sagot at ginulo ang buhok niya tapos itinaas kaya napangiti ako. "Sure ka? Samahan kita mag-breakfast bukas?" Ngising tanong ko, bahagyang nang-aasar. "What for?" Sa tanong niya ay ngumiwi ako. "Kanina sabi mo yayayain mo dapat ako." Ngiwing sabi ko. "Ngayon tatanungin mo ako what for tinatanong rin kita kanina kung bakit." Masungit na sabi ko at bumuntong hininga. Hindi siya sumagot at nakatingin lang sa akin. "Let's go." Yaya niya na lang at hinawakan ang bag ko sa likod na suot ko na at hinila ako sa pamamaraan doon. "L-Laze!" Gitil ko pero mahina siyang tumawa— mahina siyang tumawa?! Mabilis ko siyang hinarap at sinapo sa mga pisngi. "Tumawa ka?" Nanlalak

Hakuna Miran’ Point of View. Inalis ni Mareng Nella ang pagkakahawak sa kaniya ni Laze at nagtataka niyang tinignan si Laze. Pagkatapos no'n ay hindi ko sila naiintindihan kaya nang maunang umalis si Mareng Nella ay tsaka ako lumapit kay Laze na mabagal na naglakad. Siniko ko siya kaagad dahilan para matigilan siya. Sinulyapan niya lang ako. "Saan ka galing?" Tanong ko. "Locker." Matipid niyang sagot. "Galing ako sa locker kanina, wala ka naman?" Kwestyon ko, bahagya pang naningkit ang mata ko pero hindi na siya nagsalita. "Galit ka ba sa akin?" Kinakabahan kong tanong dahil kahapon pa siya ganiyan, hindi siya nagsalita at umiling. "Sure ka?" Kwestyon ko ulit. "Stop asking." Gitil niya at nagpaunang maglakad kaya natigilan ako at tinitigan ang likod niya, huminga ako ng malalim at napanguso. Baka may problema lang siya.. Hindi na ako nagpapansin gaano dahil mukhang wala siya sa mood, naupo ako sa lapag tulad ng iba ngunit hindi ako gaano malapit kay Laze dahil natatakot ako s

Hakuna Miran’ Point of View. Kinaumagahan ay may kumatok sa kwarto ko bago pa man ako lumabas. "Ate, sabay ka na po sa akin pumasok. Nauna na po kasi pumasok si kuya." Nginitian ko si Jami at sinabayan na paibaba. Nang makapasok sa school ay hindi pa man ako nakakapasok sa hallway ay natanaw ko na si Laze at Janella na nag-uusap sa gilid, out of curiosity ay mula sa malayo ay pinanood ko sila. Habang tinititigan ko sila ay nagtataka ako dahil ang madalas na nakikita ko ay ang nagtatakang mukha ni Janella. Why does he hate me all of a sudden? "She's my cousin." Halos malaglag ko ang isang piraso na libro ng magsalita bigla sa gilid ko ang tinig babae at nakita ko si Crizel. "Huh? She's your cousin?" Gulat na sabi ko. "Yeah." Ibig sabihin no'n si Crizel nga ang sinasabi ni Janella na makakasundo ko? "I don't like Laze anymore, you could be my friend." Nang sabihin niya 'yon ay nanlaki ang mata ko. "H-Ha?" "Halo-Halo, pumasok ka na at huwag maki-chismis. Chismosa 'to." Siniko ni