All Chapters of Kakaibang Tikim: Chapter 691 - Chapter 700

Sylaila POVMaagang kaming gumising ni Lusing. Tinulungan niya akong magbabad ng karne ng baboy na ima-marinate namin para maihaw mamaya sa tabing-dagat. Mabuti na lang at may ref sila. Nakilagak muna ako para hindi masira ang mga karneng binili ko kahapon sa palengke.“Tapos na ako rito sa chicken, iihaw na lang, Ate Ila,” sabi ni Lusing habang nakalagay sa malaking supot ang manok na binili niya kanina sa palengke.Isang buong manok at softdrinks kasi ang sagot niya.Si Isla naman ay abala sa hipan sa timbulan niya. Halatang kanina pa excited maligo sa dagat.Habang nagtutusok na kami sa stick ng pork barbecue, nagkaroon na ako ng time para makapagtanong kay Lusing. “Paano nga pala bumili ng ticket papunta sa Manila City?” tanong ko sa kaniya.“Madali lang po, may online book, puwede ko po kayong tulungan kung gusto ninyo, may malapit na computer shop dito, doon tayo mag-book,” sabi niya. Ang bait-bait talaga ni Lusing.“Eh, ano bang kailangan para makabili ng ticket pala?” tanong k

Sera POV“Lintik ka, si Sylaila pa pala ang nakapulot ng cellphone ni Chusan! Hindi ko na siya ma-contact, hindi ko na rin ma-detect kung nasaan ang location niya, hindi niya ako nasagot kasi mukhang na-lowbat ang phone. Hanapin mo siya, Nardo, kundi, patay ka talaga sa akin!” sigaw ko sa kaniya.“Yes po, ma’am, hahanapin ko siya agad,” mabilis na sagot ni Nardo. Halatang takot na takot.Binabaan ko siya agad ng linya sa sobrang inis ko.Sa dinami-rami naman kasi ng taong makakapulot ng cellphone ni Chusan, si Sylaila pa talaga na pinatapon ko sa dulo ng Pilipinas. Biruin mo iyon, pinaghiwalay ko na nga sila pero ang lintik na tadhana ang kakampi nilang dalawa. Napakalakas ni Ila sa tadhana na ‘yan.Pero anong laban ng tadhana kapag ako mismo ang kalaban. Hindi ko hahayaang manalo ang tadhana nila. Haharang ako sa abot ng aking makakaya.Nakakabuwisit lang din talaga kasi, kasalanan ito ng morning show na iyon. Bakit kasi sa dinami-rami ng probinsya, doon pa talaga nila dinala si Chus

Sylaila POVAlas tres pa lang ng madaling-araw ay gising na ako. Madilim pa ang paligid at halos alon ng dagat palang ang maririnig.Kahit inaantok pa ako, mabilis akong bumangon. Alam kong marami kaming kailangang gawin ni Lusing ngayong araw. Ilang araw pa lamang kaming nagsisimula sa negosyo namin, kaya gusto naming siguraduhing maayos ang lahat ng ihahain namin sa mga customer.Sakto, kumakatok na sa apartment ko si Lusing kaya mukhang gising na rin siya.“Good morning, Ate Ila,” bati niya.Ngumiti ako. “Good morning, Lusing. Oras na ulit para mag-work,” sagot ko.Nakasuot na siya ng apron at nakatali na rin ang buhok niya.Nandito sa apartment ko ang mga aasikasuhin. Nakahilera na sa lamesa ang mga sangkap na gagamitin namin. May mga manok, liempo, tenga ng baboy, hotdog, at mga karne para sa barbecue.Nakakatuwang tingnan dahil parang unti-unti nang nagiging totoo ang pangarap naming negosyo.Kahapon lang kasi ay naisipan naming magdagdag ng ibang iihawin o menu para marami-rami

Sylaila POVAlas tres ng hapon na ako nagising.Sa totoo lang, kung hindi pa gumalaw-galaw si Isla sa tabi ko, baka mas matagal pa akong nakatulog. Ramdam na ramdam ko pa rin kasi ang pagod mula sa opening namin kanina ni Lusing.Dahan-dahan akong nagmulat ng mata at tumingin sa kisame. Ilang segundo rin akong nakatulala bago ko naalala ang nangyari buong umaga.Ang pila, usok ng ihawan, ang halos walang tigil na pag-iihaw ko ng mga barbecue, at ang dami ng customer.Napangiti ako agad. Hindi pa rin ako makapaniwala.“Nanay”Napalingon ako kay Isla. Gising na rin siya at nakangiting nakatingin sa akin.“Ano, gutom ka na?”“Gatas po, gusto ko ng gatas,” sagot niya.Tumango ako at saka siya hinalikan sa pisngi.Pagbangon ko, tinimpla ko na siya ng gatas. Kumuha na rin ako sa fridge ng isang cupcake at saka ko nilagay sa platito.“Isla, anak, oh, mag-merienda ka na,” sabi ko sa kaniya, kaya dali-dali siyang tumakbo sa lamesa.Paglabas ko ng apartment, nakita ko agad si Lusing na nakatayo

Sylaila POVMay kakaiba akong napansin pagkagising ko ngayong umaga. Hindi ko agad maipaliwanag kung ano iyon. Nakatingin lang ako sa kisame ng apartment habang nakahiga, nakayakap si Isla sa tagiliran ko. Karaniwan kasi, kapag nagigising ako sa umaga, parang may mabigat na nakapatong sa ulo ko. Madalas masakit ang sentido ko. Minsan naman, pakiramdam ko ay lutang ako at hindi ko maalala agad kung anong araw o anong plano ko.Pero ngayon, aba, wala. Walang sakit ng ulo. Walang bigat sa pakiramdam. Walang kakaibang pagkalito. Para bang mahimbing at maayos talaga ang tulog ko.Napaupo ako sa higaan at napatingin sa bintana.Tahimik pa ang paligid. Malamig ang simoy ng hangin na pumapasok mula sa labas at dinig na dinig dito ang nakaka-relax na alon ng dagat.Hindi ko alam kung epekto ba ito ng pagtira namin sa Colmenares Town o dahil mas naging maayos ang buhay namin nitong mga nakaraang linggo dahil wala na si Nardo.Saka, ramdam kong parang mas malakas ang katawan ko kumpara dati.“Na